Andrij Dobriansky

Кіріспе

Украиналық опера әншісі (1930-2012) Андрей Добрянский (Андрий Добрянський; 2 қыркүйек 1930 - 1 ақпан 2012) - Метрополитен операсының 30 жыл бойы басты әртісі, онда 900-ден астам қойылымда 60 рөлді орындады. Соғыстан кейінгі Германияда жер аударылған адам ретінде ол Амхерст колледжінде химияны оқыуға стипендия алды, бірақ кейін химиядан бас тартып, операдағы мансабын жалғастыруға шешім қабылдады. Бас-баритонның Метте украиналық туылған әртістердің ішіндегі ең ұзақ мансабы болды.

Ерте өмір

Андрей Добрянский 1930 жылы Польшаның Екінші Республикасы билігі кезінде Львовтың шетінде дүниеге келген. Оның әкесі Добрянський Агатон украин офицері және украиндық Сич атқыштары легионы мен украин халық армиясының ардагері, ал анасы Теодора (туған есімі Винницкий де Чечил) Львов опера және балет театрының скрипач болды. Ата-анасы ажырасқаннан кейін, анасы онымен және оның кіші әпкесі Звениславамен бірге қаланың жүрегіне, Соломия Крушельницкая тұрған ғимаратқа көшіп барды. Осы ортада жас Добрианский тенор Тисяк Василь, баритон Рейнарович Лев Потапович және бас Рубчак Иван Дем'янович сияқты бірнеше опера әншілеріне тап болды. Көшіп-қону туралы заң қабылданғаннан кейін ол Амхерст колледжінде стипендия алды және 1950 жылы қазан айында "Андреас Добрианский" деген атпен Америкаға генерал С. Д. Стержис кемесімен келді.

Мансап

Добрианский өзінің кәсіби әншілік дебютын 10 қараша 1964 жылы Филадельфия лирикалық опера компаниясымен жасады. Ол Пуччинидің "Батыстың әуенінде" Джейк Уоллес, лагерьдің саяхатшы музыканты рөлін сомдады. Келесі жылы ол 1300 әншінің ішінен Метрополитен операсының ұлттық компаниясымен ән айту үшін таңдалды. Бірнеше жыл бойы ол АҚШ-тың оннан астам қалаларында жыл сайын гастрольге шығады, кейбіреулері тек бір түнге арналған, басқа да болашақ әншілермен бірге. Добрианский 1970 жылы 11 ақпанда Метрополитен опера компаниясында тағы бір рет Пуччинидің "Фанциулла дель Вест" операсында, бұл жолы шахташы Бақытты рөлінде дебют жасады. Оның компримариолық рөлдер репертуары Мет тізімінде негізгі орынға ие болды. Метерополиттегі ұзақ мансабында "Les mamelles de Tirésias" (1981), Вердидің "I vespri siciliani" (1974) фильмдерінің премьерасы, "Версаль арбалары" (1991) фильмінің әлемдік премьерасы, сондай-ақ "Хованщина" (1985), "Арабелла" (1983), "Продана невеста" (1978), "Джанни Шичи" (1974), "Режим қызы" (1972), "Вертер" (1971) және "Дер Фрейшютц" (1971) фильмдерінің жаңа Мет сахналық қойылымдары болды. Ол көптеген архивтелген Метрополитен Операның хабарларын және телехабарларын, соның ішінде Линкольн орталығында Метрополитен Опера үйінің 25 жылдығын атап өту үшін компанияның гала-спектакльінің бірінші қарауға ақы төлеуді қоса алғанда, тыңдауға болады. Добрянский сонымен қатар өнер әндерінің рециталы мен ораторияның солисі болды. Ол көптеген симфониялық оркестрлер мен опералық компаниялармен, соның ішінде Сиэтл операсы, Бостон операсы, Ньюпорт музыка фестивалі, Беркшир операсы және Чаутаука музыка фестивалімен өнер көрсетті. Соңғы опералық қойылымы 1996 жылы 6 қаңтарда Штраустың "Күбелектер" операсында Иванның рөлін орындады. АҚШ-та украин музыкасының қолдаушысы, украин композиторларының шығармаларын жиі орындап, дирижерлік еткен. 1968 жылы ол танымал украин музыканты Богдан Весоловскийдің әндері жазылған Андрей Добрянский атты әндер J. Б. Везоловский. Онжылдар бойы ол Нью-Йорктегі "Думка" хорының солисі ретінде өнер көрсетті және көптеген украиндық музыкалық қойылымдардың көркемдік директоры және консультанты болды, соның ішінде Украина композиторлары сериясы және Американың украин институты. 1980 жылдан бастап қайтыс болғанға дейін Добрянский литургиялық кантор, сондай-ақ Нью-Йорктегі Кішкентай Украинадағы Киелі Георгий украиндық католик шіркеуіндегі Андрей Шептицкий хорының дирижері болды. Суретшінің портреті Линкольн өнер орталығындағы Метрополитен опера галереясында кездеседі. Оның украиндық литургиялық ән айту және қоғамдастыққа қатысу мұрасы оның балалары NYC-дегі PBS сериясында қысқаша жазды.

Dobriansky made his professional singing debut with the Philadelphia Lyric Opera Company on November 10, 1964. He performed the role of Jake Wallace, a traveling camp minstrel, in Puccini's La fanciulla del West. The following year, he was selected from among 1,300 singers to sing with the Metropolitan Opera National Company. For several years he toured more than a dozen cities throughout the United States annually, some for engagements of only one night, alongside other up and coming singers. Dobriansky made his Metropolitan Opera Company debut in on 11 February 1970 once again in Puccini's La fanciulla del West, this time in the role of the miner Happy. His repertoire of comprimario roles led to his becoming a staple in the Met roster. His long career at the Met included the Met premieres of Les mamelles de Tirésias (1981), Verdi's I vespri siciliani (1974), the world premiere of The Ghosts of Versailles (1991), as well as in new Met stagings of Khovanshchina (1985), Arabella (1983), Prodaná nevěsta (1978), Gianni Schicchi (1974), La fille du régiment (1972), Werther (1971), and Der Freischütz (1971). He can be heard on many archived Metropolitan Opera broadcasts and telecasts, including the company's first pay per view broadcast of its gala performance celebrating the 25th Anniversary of the Metropolitan Opera House at Lincoln Center. Dobriansky was also an art song recitalist and oratorio soloist. He performed with many symphony orchestras and opera companies, including the Seattle Opera, the Boston Opera, the Newport Music Festival, the Berkshire Opera, and the Chautauqua Music Festival. His final operatic performance was on January 6, 1996, performing the role of Ivan in Strauss' Die Fledermaus. A proponent of Ukrainian music in the United States, he frequently performed and conducted works by Ukrainian composers. In 1968, he recorded an album of songs composed by the popular Ukrainian musician Bohdan Vesolovsky, entitled Andrij Dobriansky with songs by J. B. Vesolovsky. For decades, he performed as a soloist with the New York based Dumka chorus and served as artistic director and consultant to many Ukrainian musical productions, including the Ukrainian Composers Series at the Town Hall and the Ukrainian Institute of America, From 1980 until his death, Dobriansky was a liturgical cantor as well as the conductor of the Andrey Sheptytsky choir at Saint George Ukrainian Catholic Church in New York's Little Ukraine. A portrait of the artist can be found at the Metropolitan Opera Gallery at the Lincoln Center for the Performing Arts. His legacy of Ukrainian liturgical singing and community involvement was documented briefly by his children on the PBS series Bare Feet in NYC.