Кіріспе

Тышқан мутанты - бұл мысық мутанты, оның аты "түйілу" жүріс-тұрысына байланысты. Бұл мидың қозғалыс үшін жауапты миының бір бөлігі - мишаның миы толық дамымағандықтан болады. Мутация аутосомалық және рецессивті болып табылады және мидың әдеттегі фолиясының пайда болуына кедергі жасайды. Кортикальды нейрондар қалыпты түрде пайда болады, бірақ қалыпты емес орналасады, нәтижесінде орталық жүйке жүйесіндегі кортикальды ламинарлық қабаттар бұзылады. Оның себебі - реелиннің, яғни жасушадан тыс матрицалық гликопротеиннің болмауы, оны кортикогенез кезінде негізінен Кахал-Ретциус жасушалары бөліп шығарады. Шалбарлы неокортексте қабықшалық пластинка нейрондары кері бағытта ("сырттан ішке") орналасады. Кортекстің қарыншалық аймағында радиалдық глиальдық процестермен аз нейрондар табылған. Гиппокамптың тісті гирусында сипаттамалық радиалдық глиалдық іргетастар қалыптаспайды және түйіршікті түйіршікті жасуша қабаты құрылмайды. Сондықтан, бұл мысық даму барысында нейрондық желілердің нақты құрылу механизмдерін зерттеу үшін жақсы модель болып табылады.

Гетерозиготалық дөңгелекті тышқан

Гетерозиготалық релингті тышқандар, сонымен қатар HRM деп аталады, хомозиготалық релингте көрінетін көрнекті фенотипті жойса да, релин тапшылығына байланысты кейбір ми аномалияларын көрсетеді. Гетерозиготты (rl/ +) тышқандар реелинді жабайы типтегі деңгейдің 50% - ында экспресс жасайды және олардың миы қалыпты, бірақ қартаю кезінде реелиннің нейрондық нысанасы - Пуркинье жасушаларының прогрессивті жоғалуы байқалады. Бір зерттеуге сәйкес, тышқанның стриатумының белгілі бір аймақтарында интернейронды құрайтын парвальбуминнің тығыздығы төмендеді. Зерттеулер Purkinje жасушаларының санының 3 айлық (+/rl) жануарларда 16% -ға, ал 16 айлық жануарларда 24% -ға төмен екенін көрсетеді: таңқаларлықтай бұл тапшылық (+/rl) тек қана аталықтарда кездеседі, ал аналықтарда сақталады.

Зерттеу тарихы

Релирлі тышқанның алғашқы мутациясы 1951 жылы айтылған. Кейінгі жылдары гистопатологиялық зерттеулер бойынша мидың кішкентай миының көлемі күрт азайып, мидың бірнеше аймақтарында кездесетін қалыпты ламинариялық ұйым бұзылады (Hamburgh, 1960). 1995 жылы Том Курран және оның әріптестері 7q22 хромосомасында RELN генін және реелин ақуызын тапты.