Кіріспе

Какори - Лакхнау ауданындағы қала және қалашық. Какори - урду поэзиясының, әдебиетінің және Кадирия Каландри суфилік орденінің орталығы болды. 1925 жылы 9 тамызда Үндістан революционерлері Какориде үкімет қаражатын тонаған пойызды тонаған. Бұл оқиға Какори пойызы тонау деп аталады.

Тарих

11 ғасырдың соңғы күндері Какориді Малихабад маңындағы Касмандидің (Кансамдап) Раджа Канса басқарды. Сол кезде бұл жерде барлардың колониясы болған. Саид Салар Мәсұд Ғази Делиден Какориге келгенде, Раджа Канса онымен соғысты. Бұл шайқаста Канса жеңіліп, мұсылмандар бұл қаланы басып алды. Алайда мұсылмандардың үстемдігі төмендеп, мұнда барлар қайтадан қоныстанды. 12 ғасырға дейін бұл жер Барон империясының қарамағында болды. 1202 жылы Құтбұддин Айбақ Мұхаммед Бахтияр Хилжиді Хаким Сардар Лашкар етіп жіберді. Ол шығыстың губернаторы болу үшін Лакханпурдан өтіп, Какоридің маңында Бахтияр Нагар қаласын құрып, Патани жолдастарының бір бөлігін сол жерде қалдырды. Олар Лакханпур, Лакхнау деп атауды бастады. Сұлтан Шамсуддин Алтамаш Малик Насируддинді бұрлардың күшейіп келе жатқан күшін басу үшін осы жерге жіберді. Мұхаммед бин Тұғлақ билеген соңғы уақытқа дейін Делидің үстемдігі сонда сақталған. 13 ғасырда Баронның патшасы Какор Какори бекінісін салған, оның айналасында адамдар өмір сүре бастаған.

Какоридің заговоры

Қалада 1925 жылы тамызда Какори қайығы тоналғанда Какориге жақын пойықты тонаған Үндістанның тәуелсіздік қозғалысына қатысқан бірнеше революционерлерге арналған ескерткіш бар. Ауылға әлі күнге дейін Какори темір жол станциясы қызмет көрсетеді.

География

Какори 121 метр биіктікте орналасқан.

Демография

2001 жылғы Үндістан санағының мәліметтері бойынша Какоридің тұрғындарының саны 16 731 адам. Ерлер халық санының 53% -ын, ал әйелдер 47% құрайды. Какориде сауаттылықтың орташа көрсеткіші 46%, бұл ұлттық орташа көрсеткіштен төмен, 59,5%: ерлердің сауаттылығы 51% , ал әйелдердің сауаттылығы 40% . Какориде халықтың 13% -ы 6 жасқа толмаған.

Танымал мәдениет

Какори әртүрлі фильмдерге арналған сценарий ретінде қолданылған, оның ішінде "Жунун" (1978) және "Умрао Жан" (1981) фильмдері бар. Анвар (2007) де бұл қала туралы жазған.