Кіріспе

1-ғасырдағы Рим сенаторы мен консулы Маний Ацилий Глабрио - Рим сенаторы, 91 жылы император Траянның әріптесі ретінде консулды қызмет атқарған. Домицианның тұсында императорға қарсы сөз байласты деп айыпталып, өлтірілген көптеген сенаторлардың бірі болғанымен, ол замандастарымен күштілігі үшін есінде қалды. Домициан Глабрионы өзінің Албаниялық меншігіне консулдық кезінде шақырды. Арыстанды жеңгеннен кейін Глабрионы Домициан қуды, содан кейін ол жер аударылғанда өлтірілді.

Отбасы

Глабрио Ацилия геніне, б. з. б. III ғасырда алғаш рет байқалған плебейлік отбасыға тиесілі болды және б. з. б. Глабрионың өз әкесі, оның өмір сүруіне Ювеналь өзінің ұлы қайтыс болған кезде әлі де тірі ескі адам ретінде сілтеме жасаған, Неронның тұсында консулдық болған деп болжанады. Оның әйелі Аррия Л. Ф. Плариа Вера Присцилла деп анықталды, ол сақталған жазудан белгілі. Олардың бір ұлы, Маниус Ацилий Глабрио, 124 жылы консул болды.

Мүмкін христиандық

Суэтонийдің айтуынша, Домициан бірнеше сенатор мен бұрынғы консулды, соның ішінде Глабрионы "жаңа нәрселерді ойлап тапқандар ретінде" quasi molitores rerum novarum деп өлтірді. Евсевий "қадірлі және атақты адамдарды" тыйым салған, бірақ Домицианның не үшін бұлай істегенін және қандай да бір есімдерді атамайды. Иоанн Ксифилин 95 жылы болған өлім жазасына қатысты сөйлеген сөзінде патша отбасының кейбір мүшелері мен басқа да маңызды адамдар құдайсыздық үшін сотталды дейді. Кейбір жазушылар кейіннен Глабриоға қарсы айыптауды христиан дініне жататындығы туралы дәлел ретінде түсіндірді, бірақ басқалары ол яһуди дініне айналған болуы мүмкін немесе император Домицианға жеткілікті адал болмаған деп санайды. Глабрионың ерте христиан дініне кіргені туралы аңыз 1888 жылы Прискилланың катакомбасының жанында Ацили Глабрионың қабірі табылған кезде шындыққа сай екені айтылды. Бұл мазардағы отбасы туралы жазбалар осы Маниус Ацилий Глабрио мен оның әйелі Прискилладан кейінгі ұрпақтарда қолданылған жазумен жазылған болса да, сол кезде көптеген сарапшылар осы археологиялық табылғанды оқиғаның нақты дәлелі ретінде ынтамен келтірді. 1931 жылы П. Стигер тас жазулардың камераға тиесілі емес екенін, бірақ төртінші ғасырдан кейін Сан-Сильвестр базиликасының құрылысында қиратылған қабірдің бөлігі болғанын көрсете алды. Жарты ғасырдан кейін Ф. Толотти жазулар қай жерлерден алынғандығын анықтаған кезде Стигердің түсіндірмесін растады.