Көне Римнің Петроний әулеті

Кіріспе

Ежелгі Рим отбасы

Петрония руы – ежелгі Римдегі плебейлердің тегі. Бұл ру өте ертеден бергі ұрпақ екенін мәлімдейді, өйткені Петроний Сабин Рим патшаларының соңғысы Люций Тарквиний Супербус тұсында еске алынады, бірақ Республика кезінде Петронийлер туралы аз мәлімет бар. Олар Империя кезінде жиі кездеседі, көптеген консулдықтарды иеленеді және 455 жылы Петроний Максимустың қысқа ғана билігінде Империяның өзіне қол жеткізеді.

Шығу тегі

Петронийлер Сабин тайпасынан шыққан, бұл олардың Сабин тегінен екенін көрсетеді, Таркин дәуіріндегі аңызға толы тұлғаға қатыстылығын көрсетеді және Публий Петроний Турпилян жасаған монеталарда Тарпеяның өлімі бейнеленген. Аңыз бойынша, Ромул тұсында Тит Татий басшылығындағы сабиндер оны қамалдың қақпасын ашуға көндірген. Petronius деген ат, Оскан тіліндегі Петро немесе Петрус есімінен туындаған, ол латын тіліндегі "Quartus" – төртінші деген сөзбен мағыналас. Сондай-ақ, Petronius, Quartius және Quartinius сияқты белгісіз латын тегіндес есімдермен байланысты болуы мүмкін. Басқа бір болжам бойынша, бұл Petrus деген лақап атынан шыққан, ол шаруаға қатысты, бірақ ол да Оскан есімінен туындауы мүмкін. Петроний, басқа есімдерден алынған көптеген gentilicia-лардың ірі тобына жатады, олардың көпшілігі қара халықтан шыққан.

Преномина

Ертедегі Петронийлер Гай, Марк және Публий деген есімдерді қолданған, бұл есімдердің барлығы рим тарихы бойында кеңінен таралған. Біздің заманымыздың екінші ғасырының соңына қарай Квинт, Луций және Секст сияқты басқа есімдер де кездеседі, бірақ олар басқа әулеттерден мұраға қалған болуы мүмкін.

Мүшелер

Петроний Сабин, Люций Тарквиний Суперб билік құрған кезде Сибилла кітаптарын Марк Туллий немесе Атилийдің көмегімен көшірген деген аңыз бар. Гай Петроний, б.з.д. 156 жылы Пергамонның Аттал мен Битинияның Прусий арасындағы қақтығысты зерттеу үшін Кіші Азияға жіберілген легаттардың бірі. Марк Петрониус Пассер, Вароның «Ауыл шаруашылығы туралы» трактатында (Rerum Rusticarum) есімдері жиі кездеседі. Петроний, б.з.д. 55 жылы Марк Лициний Красс әскеріндегі әскери трибун. Парфяндықтар Красс қолбасшысын өлтірген кезде Петроний оның қасында болды. Цезарьды өлтіруге қатысқан Петронийді Марк Антоний Азияда ұстап, жазалаған. Гай Петроний, б.з.д. 25-21 жылдары Египеттің губернаторы, Куштың Аманиренасына (сонымен қатар «Эфиопияның Кандаки» деп те аталады) қарсы соғысып, бірнеше қалаларды басып алды. Иродтың досы Петроний аштық кезінде Иудеяны астықпен қамтамасыз еткен. Август тұсында триумвир монеталы болған Публий Петроний Турпилий, ерекше монеталарымен танымал. Петроний, мүмкін, дәрі-дәрмек туралы жазған Марк Петрониус Герас сияқты адам. Ол бірінші ғасырдың басында өмір сүрген болуы мүмкін. Марк Петрониус Герас, Ян Грутер жазған жазуда аталған дәрігер, сонымен қатар дәрі-дәрмек туралы жазған автор. Публий Петроний, б.з. 19 жылы консул болып тағайындалды, шілде айының календтерінен жыл соңына дейін қызмет етті. Гай Петроний Умбринус, б.з. 25 жылы қыркүйек-желтоқсан айларында консул болды. Исаның қабірін күзеткен жүзбасы Петроний, канонды емес Петірдің жазбаларында айтылады. Публий Петроний (П. ф.), б.з. 37-41 жылдары Люций Вителлийден кейін Сирияның губернаторы болды, Калигуланың мүсінін Иерусалим ғибадатханасына орнатуға бұйрық берді. Ол Клавдий тұсында пропретор легаты болған. Гай Петроний Понтий Нигриний, б.з. 37 жылы консул, Тиберий қайтыс болған жыл. Аул Петрониус Лурко, б.з. 58 жылы консул, шілде айының календтерінен жыл соңына дейін қызмет етті. Гай Петроний Арбитр, Неронның жақын досы, зәулімдігімен және ысырапшылдығымен танымал. Ол Битинияның проконсулы болып тағайындалды, кейіннен консулдыққа ие болды. Оны мемлекетке опасыздық жасады деп айыптап, қан төгіп денсаулығын нашарлатқан, б.з. 66 жылы қайтыс болды. Ол «Сатирикон» кітабының авторы ретінде белгілі. Публий Петроний (П. ф.) Турпилий, б.з. 61 жылы консул және б.з. 61-63 жылдары Британияның губернаторы. Пизонийлік қастандық жойылғаннан кейін, Нерон оған жеңіс белгісін берді, бірақ Неронның жолығымы Галба оны өлтіруге мәжбүр етті. Публий Петроний Нигер, б.з. 62 жылы мамыр-тамыз айларында консул болды. Тит Петроний Нигер, б.з. 63 жылы шілде-тамыз айларында консул болды. Петроний Приск, Пизонның қастандығы жойылғаннан кейін б.з. 66 жылы Нерон тарапынан қуғынға ұшырады. Тацит Приск қастандыққа қатысқан деген қандай да бір белгіні көрсетпейді, керісінше, оның жер аударылуы кездейсоқ болды деп санайды. Оған Эгей теңізінің аралдарында қоныстануға рұқсат берілді. Марк Петрониус Умбринус, б.з. 81 жылы консул, мүмкін қыркүйек пен қазан айларында. Тит Петроний Секунд, Домицианның преториандық префекті, императорды өлтіруге әкелген қастандыққа қатысты. Петроний Квадрат, б.з. 126 жылы римдік Египеттің префекті. Люций Петроний Сабин, б.з. 145 жылы қыркүйек-қазан айларында консул. Марк Петрониус Онорат, б.з. 147-148 жылдары римдік Египеттің префекті. Марк Петрониус Мамертин, б.з. 150 жылы консул. Марк Петрониус М. ф. Сура Септимиан, Сура Мамертиннің інісі, б.з. 190 жылы консул. Петроний Анниан, б.з. 314 жылы консул. Петроний Пробиан, б.з. 322 жылы консул. Петроний Пробин, б.з. 341 жылы консул. Секст Клавдий Петроний Проб, б.з. 371 жылы консул. Аниций Петроний Проб, б.з. 406 жылы консул. Әйіс Петрониус, 5 ғасырдағы Болонья епископы. Петроний Максим, б.з. 455 жылы 75 күн император болды, Римдегі халық тарапынан өлтірілді. Петроний Пробин, б.з. 489 жылы консул. Руфий Петроний Никомах Цетег, б.з. 504 жылы консул.

Petronius Sabinus, said to have copied the Sibylline Books during the reign of Lucius Tarquinius Superbus, with the assistance of a certain Marcus Tullius or Atilius. Gaius Petronius, one of the legates sent to Asia Minor in 156 BC, in order to study the conflict between Attalus of Pergamon and Prusias of Bithynia. Marcus Petronius Passer, mentioned in passing by Varro in Rerum Rusticarum, his treatise on agriculture. Petronius, a military tribune serving in the army of Marcus Licinius Crassus, the triumvir, in 55 BC. Petronius was with Crassus when his commander was slain by the Parthians. Petronius, one of the conspirators in the assassination of Caesar, was apprehended by Marcus Antonius in Asia, and put to death. Gaius Petronius, governor of Egypt, circa 25 to 21 BC, fought against Amanirenas of Kush, also known as "Candace of Aethiopia", and took a number of towns. A friend of Herod, Petronius supplied Judaea with grain during a famine. Publius Petronius Turpilianus, triumvir monetalis in the time of Augustus, is known from a number of remarkable coins. Petronius, perhaps the same person as the physician Marcus Petronius Heras, a writer on pharmacy mentioned by a number of sources. He must have lived toward the beginning of the first century AD. Marcus Petronius Heras, a physician mentioned in an inscription recorded by Jan Gruter, perhaps the same person as the writer on pharmacy. Publius Petronius, consul suffectus in AD 19, serving from the Kalends of July to the end of the year. Gaius Petronius Umbrinus, consul suffectus for the months of September to December, AD 25. Petronius, the centurion charged with guarding the tomb of Jesus, in the non canonical Gospel of Peter. Publius Petronius (P. f.), succeeded Lucius Vitellius as governor of Syria from AD 37 to 41, with orders to install a statue of Caligula in the Temple at Jerusalem. He was a legate pro praetore under Claudius. Gaius Petronius Pontius Nigrinus, consul in AD 37, the year which saw the death of Tiberius. Aulus Petronius Lurco, consul suffectus in AD 58, serving from the Kalends of July to the end of the year. Gaius Petronius Arbiter an intimate friend of Nero, noted for his luxury and decadence. He was appointed proconsul of Bithynia, and later held the consulship. Accused of treason, he slowly weakened himself by bloodletting, until his death in AD 66. He is best known as the author of the Satyricon. Publius Petronius (P. f.) Turpilianus, consul in AD 61, and governor of Britain from 61 to 63. After the suppression of the Pisonian conspiracy, he was among those to whom Nero awarded the triumphal insignia; but Nero's favour caused Galba to have him put to death. Publius Petronius Niger, consul suffectus for the months of May to August in AD 62. Titus Petronius Niger, consul suffectus for the months of July and August in AD 63. Petronius Priscus, banished by Nero in AD 66, after the conspiracy of Piso was suppressed. Tacitus gives no indication that Priscus was in any way involved in the conspiracy, instead suggesting that his exile was arbitrary. He was permitted to settle in the islands of the Aegean. Marcus Petronius Umbrinus, consul suffectus in AD 81, probably for the months of September and October. Titus Petronius Secundus, praetorian prefect under Domitian, joined the conspiracy that led to the emperor's assassination. Petronius Quadratus, praefectus of Roman Egypt c. 126
Lucius Petronius Sabinus, consul suffectus for the months of September and October, AD 145. Marcus Petronius Honoratus, praefectus of Roman Egypt from 147 to 148. Marcus Petronius Mamertinus, consul suffectus in AD 150. Marcus Petronius M. f. Sura Septimianus, brother of Sura Mamertinus, consul in AD 190. Petronius Annianus, consul in AD 314. Petronius Probianus, consul in AD 322. Petronius Probinus, consul in AD 341. Sextus Claudius Petronius Probus, consul in AD 371. Anicius Petronius Probus, consul in AD 406. Saint Petronius, fifth century bishop of Bologna. Petronius Maximus, emperor for seventy five days in AD 455, was torn apart by the mob at Rome. Petronius Probinus, consul in AD 489. Rufius Petronius Nicomachus Cethegus, consul in AD 504.