Кіріспе
Жаңа Зеландиядағы жолаушылар пойызы Жаңа Зеландияда жүретін пойыз TranzAlpine - Жаңа Зеландияның Оңтүстік аралында Midland Line арқылы KiwiRail-дің Great Journeys New Zealand бөлімшесімен жұмыс істейтін жолаушылар пойызы; көбінесе ол өтетін жерлерден әлемдегі ең керемет пойыз сапарларының бірі деп саналады (көружетті пойыздарды қараңыз). Жол бір бағытта, бес сағатқа созылады. 16 туннель және төрт виадук бар, оның ішінде баспалдақ виадукты бар. Пойыздың танымалдылығы артып, 2007 жылы аяқталған қаржы жылында 204 000 жолаушыны тасымалдай алды. 2016 жылы жолаушылар саны жылына шамамен 130 000-ға жетті, бірақ Крайстчерч жер сілкінісінен кейін қайтадан көтерілді және жер сілкінісінен бұрын болған деңгейден асып түсті. TranzAlpine қызметі 2020 жылы және 2021 жылы COVID 19 пандемиясына байланысты тоқтатылды, бірақ 2022 жылдың 14 қаңтарында қайта басталды.
the train that runs in New Zealand
The TranzAlpine is a passenger train operated by the Great Journeys New Zealand division of KiwiRail in the South Island of New Zealand over the Midland Line; often regarded to be one of the world's great train journeys for the scenery through which it passes (see famous trains). The journey is one way, taking almost five hours. There are 16 tunnels and four viaducts, with the Staircase Viaduct elevated as much as
The train has become increasingly popular, and carried 204,000 passengers in the financial year ending 2007. By 2016, passenger numbers were approximately 130,000 a year, but rising again after the setback of the Christchurch earthquake, and were exceeding pre earthquake levels. The TranzAlpine service was suspended in 2020 and again in 2021 because of the COVID 19 pandemic, but resumed on 14 January 2022.
Тарих
Поезд 1987 жылы 22 қарашада Крайстчерч Греймут экспресс пойыздарының орнына пайда болды және Жаңа Зеландия темір жол корпорациясының жаңа туристік бағыттағы жолаушылар қызметтеріне айналды. Бұл жаңа пойыздың жаңа дизайны мен брендін өзгерту болды.
Бұрынғы қызметтері
1982 жылдың соңында 1983 жылға дейін он екі екінші сынып NZR 56 аяқ вагондары, үшінде бір шетінде багаж бөлмелері бар, жаңа "Супервент" терезелерімен, флуоресцентті жолақ шамдарымен, қабырғадан қабырғаға кілеммен жаңартылды, ал кейінірек, Аддингтон шеберханалары жасаған жаңа орындықтар бұрынғы буыны бар дизельмен тартылатын AC класындағы "Грасгруб" вагондарының орнына енгізілді. 56 футты жүк таситын вагон және 50 футты ағаштан жасалған алты посылка вагоны осы құрамды толықтырады. Кейбір вагондар Пиктон мен Греймут бағыттарында Грассбрбспен бірдей қызмет атқарған, ал бір вагондар ескі сары Солтүстікке он екі 56 аяқты вагондар енгізілгенге дейін посылкалар көлігі ретінде қызмет еткен. Бұл вагондар мен вагондар, олардың Grassgrub алдыңғылары сияқты, Picton Express (шығысқа және артқа) және Greymouth немесе West Coast Expresses (бір уақытта әр бағытта) жұмыс істеді. Олардың барлығы қызыл түске боялған.
1987-2012 жылдар
Сары Солтүстікке қарай бұзылып кеткен кезде, оларды ауыстыру үшін NZR 56-аяқты тасымалдау флотының қалған бөлігінен көлікті табу керек болды. Қызметтегі өзгеріс жаңартылған модульді FM фургонымен, қол тежегішпен 11 кВт бензин генераторымен, және үш вагонмен, бірі Endeavour Express және кейінірек Southerner Express-тен сервистік машинаға айналдырылды. 31 орындықтар қайтадан қапталған Аддингтон цехтарында орындықтар шығарылды, төрт адамнан тұратын екі жұп орындықтар әрқайсысы үстелге қараған, альков стиліне орналастырылған, терезелері ескілерден екі есе үлкен, альпийлік пейзажға жақсы көрініс береді, қайта қапталған орындықтар мен кілемдер, және Спрингфилд пен Отирадағы темір жол вокзалдарындағы кафелерде сусынды аялдамаларды ауыстыру үшін буфет қызметтері. Алғашында әр терезелерді бір үлкен тереземен ауыстыру жоспарланған еді, бірақ соңғы шешім - вагондардың бүйірлерін кесу және мықты шыны табақтарды желімдеген болат сатының қаңқасын енгізу болды. Көліктің ұзындығы бойымен жалғастыра жалғасқан шыны табақтың әсері керемет болды және бұл жаңа қызметтің табысты болуының басты факторы болды. Қалған екі вагон қызыл Пиктон Греймут вагондары болды, олар сол стандартқа сәйкес қайта өңделіп, қайта боялды, бірақ кіші терезелері мен 50 орындықтары сақталды, олар серверлік машинамен бірдей орындықтар мен типті. Қызметті "бір жолға бір" емес, "келіп-келу" форматына қысқарту басқа қызметтерге вагондарды босатты, ал қолданыстағы қорды жаңарту арқылы бұл қадам адамдарды бұрын нашар жұмыс істеген Грейммут жолаушылар пойыздарына тартады деп үміттенді. Қызмет танымал болып шықты, бірінші жылы тұтынушылар саны екі есеге көбейіп, тек 1988 жылдың қаңтарында 7 183 жолаушы болды. Көп ұзамай тағы екі Пиктон Греймут вагоны серверлік және байқау вагонына ұқсас қайта жабдықталды, сондықтан екі кішкентай терезелік вагондарды оңтүстікке орналастыруға болады. Бұл жаңа "үлкен терезелі" вагондарда 51 адам отырды, олардың орындықтары мен түрлері серверлік вагонның түріне ұқсас. 1990 жылдардың басында TranzAlpine панорама вагондарының бірінші буынына жаңа қысымды желдету жүйесі орнатылды, бұл 1991 жылы осы пойызға енгізілген Bay Express және бақылау вагонына ұқсас. 1988 жылы пойыз Жаңа Зеландияның туристік сыйлығын жеңіп алды және әлемдегі ең жақсы 10 "қысқа" пойыз саяхаттарының бірі болып танылды. Бұл - Крайстчерч Пресс-те жұмыс істеген, дизайнер-консультант және жазушы Пол Тигтің жұмысы. Оның кеңес беруін сол кездегі Кентербери мен Вестленд филиалының менеджері Джон Беннетт бастады. Джон Беннетт көп ұзамай Интерсити Ұлттық менеджері қызметіне көтерілді, мүмкін бұл жұмыстың нәтижесінде. Бастапқыда қызметте пайдаланылған локомотивтер DJ класының локомотивтері болды, ал 1990 жылдардың басында DJ класының шығарылуынан кейін екі DC класының локомотивтері болды. DF класындағы локомотивтер 1992 жылы тек кейде ғана пайдаланылды. Кейде DC және DX класындағы локомотивтер де пайдаланылды.
2012 жылдан қазіргі уақытқа дейін
2012 жылдың 26 қарашасында Хиллсайд цехтарында салынған жаңа AK класты вагондар "үлкен терезе" AO вагондарының орнына қызметте енгізілді. 2013 жылдың ортасынан бастап өрт сөндіруге арналған DXC локомотивтері қызметке тағайындалды.
Бағыт
Пойыз Крайстчерчтен шыққаннан кейін, фертильді Кентербери жазықтары арқылы, Уаймакарири өзенінен кейін, Main South Line бойымен Роллстонға дейін жүреді. Содан кейін ол Оңтүстік Альптер арқылы өте отырып, керемет Ваймакарири өзені ойысынан өтіп, Артур асуы мен Отира туннелі арқылы және Альпілік бұзылыстан өтіп, Батыс жағалаудағы Греймутта аяқталатын Мидленд желісіне бұрылады. Қызметті Грейммуттан Хокитикаға дейін кеңейту ұсынысы бар.