Кіріспе

Жаңа Зеландиядағы қалашық

Теміржол

Милтон 1870-ші жылдардың басында ұлттық теміржол желісіне қосылды, қала арқылы Оңтүстік магистралі салынғанда және 1874 жылдың қазан айында алғаш рет жүк тасымалданғанда. Грин-Айлендтен Балклутаға дейінгі ресми ашылу 1875 жылдың 1 қыркүйегінде болды. Милтон станциясы Кларксвиллдің шығысында, Милберннің оңтүстігінде, Крайстчерчтен және Дунединнен 56 шақырым қашықтықта орналасқан. 1907 жылы қала теміржол торабына айналды, себебі Роксбург тармағының ұзартылуы жақын орналасқан Кларксвиллден Милтонға дейін, жақсы қызмет ету үшін Негізгі Оңтүстік желісімен бірге салынды. 1960 жылы ұзарту алынып тасталғанда және Роксбург тармағының қиылысы Кларксвиллге қайтарылғанда Милтон бұл мәртебені жоғалтты. Оңтүстік магистраль желісі қала арқылы әлі де өтеді, бірақ станция 1970 жылдың 1 желтоқсанында жолаушылар үшін жабылды, Оңтүстік арал шектеулі пойызы «Созернер» пойызымен ауыстырылды, ол Милтонда тоқтамады. Милтонның екі локомотив депосы, 49 метрлік жолаушылар платформасы (кейін 485 метрге дейін ұзартылды), 3-сыныпты станция, платформаға келуге арналған арба жолы, 30 метрлік (100 фут) және 9 метрлік (30 фут) жүк қоймасы, жүк түсіру алаңы, мал айдау алаңы, станция бастығының үйі, 1895 жылдан 1957 жылға дейін азықтандыру бөлмесі және 1897 жылдан бастап кітап дүкені болды. 1927 жылы 21 метрлік айналма платформа қосылды. 1938 және 1959 жылдары локомотив депосында өрт болды, бірақ деподағы екі А класты локомотивтері зақымдалмады. 1942 жылы станцияда, ал 1944 жылы үлкен қоймада өрт болды, бірақ 1995 жылға қарай олар жойылды.

Беделдеу және Варонуи көмір шахталары мен темір жол желісі

Токомайрароның төменгі аңғарында 1855 жылдан бері көмір қазыла бастады. 1875 жылға дейін темір жол салу мәселесі қарастырылды. Фортификация төбесі маңындағы кен өндіру 1882 жылы басталды. Нашар жолдар мен өзен арқылы қиын қатынас өндірісті шектеді. Фортификация темір жолы және көмір компаниясы 1900 жылы темір жол құрылысын бастап, 1901 жылдың 3 сәуірінде ашты, бірақ 1903 жылы таратылды. 1906 жылы Брюс көмір компаниясы өзеннің арғы бетінде жаңа шахта ашып, оған Варонуи деген ат берді. 1908 жылы Глендиннинг және Ко компаниясы жаңа шахтаға дейін темір жол созылғанша, өзенге уақытша көпір салды. Бұл жол Милтоннан оңтүстік-батысқа қарай Токомайраро өзенін бірнеше рет кесіп өтіп, Фортификация және Варонуидегі шахталарға дейін шамамен 6 миль (10 км) созылды. 1930 жылы екі кеншінің қаза болуынан кейін бұл жол аз қолданылды және 1932 жылы металл терісіне сатылды.

Милтон қыш құмырасы

Милтонның алғашқы даңқы қыш өнімдерімен байланысты, олар елдегі ең жақсыларының бірі саналады. Оңтүстік Отагода қыш – көптеп кездесетін табиғи ресурс, ал 19 ғасырдың соңында қыш өнімдерін жасау Оңтүстік Отаго және Саутленд аймақтарындағы маңызды жұмыс берушілердің бірі болды. 1873 жыл мен 1915 жыл аралығында Милтон аймағында көптеген қыш зауыттары жұмыс істеді, олардың алғашқысы Уильям Уайттың «Токомайро» бумен жұмыс істейтін қыш зауыты болды, ол Оңтүстік жарты шардағы алғашқы өнеркәсіптік пештердің бірі деп есептеледі. 1880 жылы Милтон қыш зауытын Дунединнің бұрынғы мэрі (1876) Чарльз Ривз құтқарып алды. Өнеркәсіп 1880 жылдары өркендеп, бес пеш жұмыс істеп, 40-тан астам адам жұмыс істеді. Олар кірпіш, плитка сияқты құрылыс материалдарын, жууға арналған раковиналар сияқты санитарлық керамиканы, сондай-ақ үйге және әсемдеуге арналған табақтар жиынтығын, вазаларды және құмыраларды өндірді. Милтондағы өнеркәсіп Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде жұмыс күшін жоғалту салдарынан құлдырады, бірақ қыш өнімдерін жасау Оңтүстік Отагода, Балклута маңындағы Бенхарда жалғасты. 1990 жылға дейін ол унитаздар және басқа да тұрмыстық керамиканы өндіретін ірі кәсіпорын болды.

Брюс Херальд

The Bruce Herald 1864 жылы Джозеф Маккей құрған және 7 қазан 1971 жылы жабылған, ең ұзақ безді газеттердің бірі еді. Ол "Матура Энсин" (Gore қаласында) және "Клута Таймс" (Balclutha қаласында) сияқты бірнеше газеттер тізіміне кіретін. Басқа жергілікті газеттер – "Брюс Индепендент" (1866–1867) және 1905 жылы шыққан "Милтон Миррор" болды, бірақ 1910 жылы кеңсесі өртенгеннен кейін "Herald" газеті оны өз иелігіне алды.

Қазіргі Мильтон

Бүгінде Милтон – Балклуттадан кейін Оңтүстік Отагодағы екінші ірі қала. Оның құрылымы көбінесе негізгі тас жол (1-ші мемлекеттік тас жол) бойындағы сызықтық даму ретінде қалыптасқан, және өзеннің солтүстік саласының солтүстігіне қарай (Хеленсбрук шағын ауданы) созылады. Фэрфакстың ескі қаласы қазір Токоити деген маори тіліндегі атауымен (мағынасы – "кіші полюстер") ауылға айналған. SH1, Юнион көшесі ретінде, қаланың басты артериясы болып табылады. Юнион көшесімен қатар бес негізгі тұрғын көше (Эльдерли, Аякс, Спенсер, Джонсон және Чосер көшелері) өтеді, бұл көшелер басқа да жолдармен байланысып, көбінесе дұрыс торлы жүйе құрайды. Токоити оңтүстік-шығысқа қарай бір шақырым қашықтықта орналасқан. Милтонның негізгі экономикалық қызметі – айналасындағы шаруашылық қожалықтарына қызмет көрсету, бірақ орман шаруашылығының да маңызы артып келеді. Бұл жерде сондай-ақ Жаңа Зеландияның ірі құрылыс компанияларының бірі – Кальдер Стюарт орналасқан. Милтоннан солтүстікке қарай екі шақырым жердегі Милберн шаруашылық елді мекені 2007 жылы ашылған, 485 тұтқынға арналған жаңа түрме орналасқан жер ретінде таңдалды. Ресми түрде Отаго түзеу орталығы деп аталатын бұл мекеме тез арада "Мильтон Хилтон" деген лақап атын алды.

"Қысық"

Милтонда ерекше жоспарлау аномалиясы бар: негізгі көше (Одақ көшесі) Токомайраро жазығынан өтіп, қаланың ішінде бірнеше шақырымға дейін түзу болып созылады, бірақ Милтонның солтүстік бөлігінде солтүстікке қарай бағытталғанда бұрылысқа ие. Аномалияның себебі даулы. Көп тараған, бірақ ресми пікір емес, жол екі геодезистпен белгіленген деген болжам бар, біреуі солтүстікке, екіншісі оңтүстікке қарай жылжыған, және олардың әрқайсысы өздерінің шекара сызығының оң жағына жол салыпты. Тағы бір кең таралған сенім бойынша, бағыттың өзгеруі бұрын осы бұрылыс орнында тұрған үлкен ағашты сақтау мақсатында жасалған. Дегенмен, ұсақ өңдеу аймағын дамыту кезінде бір ғана ағаш неліктен қорғалған және жол ағаштан өткеннен кейін неліктен бастапқы бағытына қайта оралмаған – бұл сұрақтарға осы теория жауап бермейді. "Stuff" сайты 2021 жылдың 6 мамырында бұл бұрылыс туралы мақала жариялады.

Танымал мәдениетте

Майкл Пейлин 1997 жылы жазған "Толық шеңбер" атты кітабында Мильтонды "кішкентай, көзге түспейтін қала" деп сипаттайды. Одан әрі ол былай дейді: "Дегенмен, ешқандай жер Британияға осылай ұқсамайды. Қызыл кірпіштен салынған шіркеуден готикалық мұнара көтеріледі. Мұнда Құтқару армиясының жатақханасы, "Жұбатулы кеңістік" демалыс үйі және "Қыраулы бала" қант конфетерінің жарнамасы бар – "Көп сүйіп, ешқашан жеңілмейді". Баулар мен одан тысқарыдағы егістіктер мен туған жерім Йоркширден тікелей алынғандай. Мен туған шағымдағыдай".

Бастауыш мектептер

Мильтон бастауыш мектебі - 1-6 сынып оқушыларына арналған мемлекеттік бастауыш мектеп, оқушы саны – . Токоити мектебі - 1-6 сынып оқушыларына арналған мемлекеттік бастауыш мектеп, оқушы саны – . Сент-Мэри мектебі - 1-6 сынып оқушыларына арналған мемлекеттік интеграцияланған католик бастауыш мектебі, оқушы саны – .

Орта мектептер

Токомайриро орта мектебі 7-13 сыныптарда оқитын оқушыларға арналған, мемлекеттік жалпы білім беретін мектеп.