Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Савитри Бай Ханолкар (туған Ева Ивон Мадай де Марос, 20 шілде 1913 26 қараша 1990) генерал-майор Аталға тәуелсіз Үндістанның жаңа әскери ордендерін жасау және атау жауапкершілігі берілді. Ханолкарды таңдауға оның үнді мәдениетін, санскрит пен Ведаларды терең және жақын білуі себеп болды, ол дизайнға шынайы үнділік этиканы береді деп үміттенді. Бір кездері, алғашқы ПВХ-мен оның үлкен қызы Кумудини Шарманың інісі, 4-ші Кумаун полкінен майор Сомнат Шарма марапатталды. Ол 3 қарашада 1947 жылы Кашмирдегі Үнді-Пакистан соғысы кезінде осы орденмен марапатталды. Кейін ол өзінің атын Савитри Бай Ханолкар деп өзгертті.
Savitri Bai Khanolkar (born Eve Yvonne Maday de Maros, 20 July 1913 – 26 November 1990) Major General Atal had been given the responsibility of creating and naming independent India's new military decorations. His reasons for choosing Khanolkar were her deep and intimate knowledge of Indian culture, Sanskrit and Vedas, which he hoped would give the design a truly Indian ethos. Coincidentally, the first PVC was awarded to her elder daughter Kumudini Sharma's brother in law Major Somnath Sharma from 4 Kumaon Regiment who was posthumously awarded the decoration on 3 November 1947 during the Indo Pakistani War of 1947 in Kashmir. She subsequently changed her name to Savitri Bai Khanolkar.
Үндістан байланысы
Савитри Бай индуистік дәстүр мен идеалдарға өте жақын болғандықтан, оның үнді қоғамына кірігуі оңай болды. Ол вегетариандық, маратхи, санскрит және хинди тілдерін еркін сөйлеуді үйренді, сондай-ақ үнді музыкасын, биін және сурет салуды үйренді. Ол әрқашан "Еуропада қателікпен туылған" деп мәлімдеген, өйткені ол үнділік жан еді, оны "шетелдік" деп атауға батылы жеткен адамға қасірет! Ол Үндістанның мәдениетіне қызығушылық танытып, индуистік жазбаларды көп оқыды, сондай-ақ Үндістанның ежелгі тарихы мен аңыздарын жақсы білген. Осыны білген генерал-майор Хира Лал Атал "Парам Вир" шақпағының негізін қалаушы Савитри Байдан ең жоғарғы ерлікті бейнелейтін медаль жасау үшін көмек сұрады.
Savitri Bai identified so closely with Hindu traditions and ideals, that her integration into Indian society was smooth and effortless. She was a vegetarian, learned to speak fluent Marathi, Sanskrit and Hindi and learned Indian music, dance and painting. She always claimed she had been "born in Europe by mistake" as she was an Indian soul, and woe unto him who dared to call her a "foreigner"! She was so fascinated with Indian culture she read extensively from Hindu scriptures and had a deep knowledge of India's ancient history and legends. It was this knowledge which led Major General Hira Lal Atal, the creator of the Param Vir Chakra, to ask for Savitri Bai's help in designing a medal that would truly symbolize the highest bravery.
Парам-Вир чакрасының дизайны
Савитрибай Дадхичи деген дананы ойлады. Ол өз денесін құдайларға арнап, оның арқасынан "Ваджра" немесе найзағай сияқты өлімге әкелетін қару жасады. Савитрибай генерал-майор Хира Лал Аталға Тибетте кең тараған екі ваджраның дизайнын тапсырды. Савитри Бай Ханолкар Үндістанның тарихын оқығаннан кейін, Шиваджиге құрмет көрсету үшін оған белгі жасағысы келді, сондықтан ол Шиваджи семсері баваниді Үндістанның ең жоғары соғыс медалінің құрамына кіргізді. Ол Индраның vajra екі жағынан Шиваджидің семсері баванимен қоршалған дизайн жасады. Медальдің өзі кішкентай. Оның ортасында, жоғарылатылған шеңберде, семсерлермен қоршалған, Индраның Ваджрасының төрт көшірмесімен қоршалған мемлекеттік елтаңба орналасқан. Жасалған сәндік тік айналатын ілмекпен ілінеді және 32 мм-лік қызғылт түсті лентамен ұсталады.
Savitribai thought of the sage Dadhichi – a vedic rishi who made the ultimate sacrifice to the Gods. He gave up his body so the Gods could fashion a deadly weapon – a Vajra, or thunderbolt, from his spine. Savitribai gave Major General Hira Lal Atal, the design of the double Vajra, common in Tibet. It is said that Savitri Bai Khanolkar, after studying India's history, wanted to make a mark of Shivaji to give him a tribute, whom she found out was one of the greatest Hindu warriors ever born, so she ensured Shivaji sword bhavani was placed into India's highest wartime medal, she made a design in which Indra's vajra was surrounded on two sides by Shivaji's sword bhavani. The medal itself is a small one. It is cast in bronze with a diameter of In the centre, on a raised circle, is the state emblem, surrounded by four replicas of Indra's Vajra, flanked by swords. The decoration is suspended from a straight swiveling suspension bar, and is held by a 32 mm purple ribbon.
Кейінгі өмірі
Савитри Бай әрқашан әлеуметтік жұмыс жасады, ол кейінгі жылдары да жалғастырды, ол бөліну кезінде жер аударылған сарбаздар мен олардың отбасыларымен және босқындармен жұмыс істеді. 1952 жылы күйеуі қайтыс болғаннан кейін ол рухани өмірге бас сауғалап, Рамакришна Матаға барып қайтты. Ол Махараштраның қасиеттілері туралы кітап жазды, ол әлі күнге дейін танымал.
Savitri Bai had always done a lot a social work which she continued in her later years, working with soldiers and their families and refugees who had been displaced during the Partition. After her husband's death in 1952, she found refuge in spirituality, and retired to the Ramakrishna Math. She wrote a book on the Saints of Maharashtra that is still popular today.
Өлім
Савитри Бай Ханолкар 1990 жылы 26 қарашада қайтыс болды.