Кіріспе

Фред Хопкинс (Fred Hopkins, 11 қазан 1947 - 7 қаңтар 1999) - авангардтық джаз қозғалысының дамуында маңызды рөл атқарған американдық контрабассист. Ол Генри Тредгилл және Стив Макколлмен бірге Air триосымен және Muhal Richard Abrams, Arthur Blythe, Oliver Lake және David Murray сияқты ірі джаз музыканттарымен көптеген қойылымдары мен ауқымды жазбаларымен танымал болды. Ол AACM мүшесі болды және 1970 жылдардағы лофт-джаз сахнасының жиі қатысушысы болды. Ол композитор және виолончельші Дидре Мюрреймен бірге бірқатар альбомдарға жетекшілік етті. Гари Гиддинс Хопкинстің "қаһарлы күшін меркурийлік рефлекстермен біріктіргенін" жазды. Говард Райх Chicago Tribune газетінде жазған хатында "көптеген джаз жанкүйерлері [Хопкинсті] өзінің ұрпағының ең жетісті бассисті деп санайды" және оны "өзінің аспаптарына енгізген ерекше сұйық техникасы, сәнді дыбысы және жаңа әдістері үшін" мақтады.

Өмірбаян және мансап

Хопкинс Чикагода, Иллинойс штатында, АҚШ-та дүниеге келді. Ол ДуСабл орта мектебінде оқыды, онда музыканттарды оқыту және оқытумен танымал болған "Капитан" Уолтер Дайеттпен музыка оқыды. Ол Пабло Касалстың теледидардан көрсеткен өнерін көріп, виолончельді үйренуге талпынған, бірақ Диет мектепте виолончель болмағандықтан, бас аспапта ойнау керектігін айтты. Орта мектепті бітіргеннен кейін ол азық-түлік дүкенінде жұмыс істеді, бірақ Диетт пен басқа достары оны музыканы көбірек ойлауға шақырды. Ол кезде Чикаго симфониялық оркестрінің бас бассысы Джозеф Густафестемен бірге оқыған Хопкинс сол кездегі ең үлкен әсердің Джон Колтрейннің "Coltrane's Sound" атты әні екенін айтады: "Ол менің музыкаға деген көзқарасымды өзгертті. Сол кезден бастап мен қалаған нәрсемді істей алатынымды білдім. Сол кезден бастап мен көбірек араласып, жылдар бойы көбірек адамдармен таныса бастадым". Ол Нью-Йоркке көшіп кетті, сонымен қатар AACM-ге қосылды, Нью-Йорктің лофт сахнасына батып кетті және келесі онжылдықтарда Рой Хейнспен бірге концерттер жасап, Мухал Ричард Абрамс, Хамиет Блуетт, Энтони Бракстон, Марион Браун, Артур Блайт, Оливер Лейк, Дэвид Мюррей, Дидре Мюррей және Дон Пуллен сияқты әртүрлі топтармен, сондай-ақ Тредгиллдің жетекшілігімен танылды. 1997 жылы ол Чикагоға оралды, ол Нью-Йоркте өмір сүрудің "стрессінен шаршағанын" және "он аға-інісі мен апа-сіңлісімен және 35 немере-жігітпен" қайта қосылғанын айтты. Ол әртүрлі музыканттармен концерттерде, гастрольдерде және жазбаларда өнер көрсетуді жалғастырды. 1999 жылы 51 жасында Чикаго университетінің ауруханасында жүрек ауруынан қайтыс болды.