Transair (Canada)

Кіріспе

Transair Канададағы әуе компаниясы болды. 1979 жылы оны Pacific Western Airlines сатып алды. Transair операциялық штаб-пәтері Манитобадағы Виннипег халықаралық әуежайында орналасқан.

Тарих

Transair компаниясы 1947 жылы сәуір айында Канаданың Манитоба штатында орналасқан Central Northern Airways (CNA) ретінде құрылған. 1956 жылы ол Arctic Wings компаниясымен бірігіп, Transair Ltd компаниясын құрды. Бірінші рет жоспарланған бағыт Виннипегтен Ред-Лейкке дейін Lockheed Model 14 Super Electra ұшағын пайдалану болды. Компанияның Curtiss C 46 Commando, Avro Anson, Avro York, de Havilland DH 89 Dragon Rapide, Lockheed Model 14 Super Electra, Bristol 170 және кіші Cessna, Noorduyn Norseman және Waco ұшақтарының аралас флоты болды. 1955 жылы CNA компаниясы Arctic Wings компаниясын сатып алды және бірігу нәтижесінде 1956 жылы Transair деп өзгертілді. 1957 жылы Douglas DC 3 және Douglas DC 4 ұшақтары пайда болды. Transair компаниясының өсуі жалғасып, қосымша бағыттар берілді және Douglas DC 6B және Douglas DC 7C ұшақтары флотына енгізілді. 1964 жылы әуе компаниясы Монреаль мен Оттаваға Канаданың шығысында DC 4 ұшағымен апта сайынғы жолаушылар рейстерімен Хадсон шығанағында орналасқан Маннитоба штатының Черчилль қаласына Онтарио штатының Вински қаласында тоқтап қызмет көрсетті. Сондай-ақ 1964 жылы Transair компаниясы викерс висконт турбовинтоцилді әуе кемелерімен жолаушылар рейстерін жүргізді. 1965 жылы әуе компаниясы өзінің Douglas DC 6B және DC 7C винттерін пайдалана отырып, халықаралық чартерлік рейстерді бастады. 1968 жылы Air Canada және CP Air үшін де Гавиленд Канада DHC 6 Twin Otter және NAMC YS 11 турбовинтілік ұшақтарын енгізумен қоректендіру рейстерін жүргізе бастады. Трансаир басқаратын тағы бір турбовинтілік әуе кемесі - Хоккер Сиддли HS 748 болды. Трансаир 1969 жылы Виннипег қаласында орналасқан Midwest Airlines әуе компаниясын сатып алды. 1973 жылы сәуірде Канаданың төртінші ірі әуе компаниясы Трансаир өзінің бірінші әйел бірінші офицері ретінде Розелла Бьорнсонды жалдады. Бьорнсон Fokker F28 ұшағын ұштырды. Ол Канаданың әуе желісі ұшқыштары қауымдастығының алғашқы әйел мүшесі болды. 1970 жылы мамыр айында Боинг 737-200 реактивті ұшағы пайда болды. 737 200 ұшағы Флорида, Кариб теңізі және Мексикаға чартерлік рейстерді қамтамасыз ету үшін пайдаланылды, сондай-ақ Канадада жоспарлы жолаушылар рейстерін жүргізді. 1972 жылы Fokker F28 Fellowship екі ұшағы Канада бағыттары бойынша жоспарлы қызметте болды, содан кейін бір жылдан кейін Боинг 707 континентаралық нұсқасы пайда болды. Boeing 707 320C тек қана чартерлік рейстер үшін, негізінен халықаралық бағыттар үшін пайдаланылды. 1976 жылы жоспарлы бағыттар желісі Канаданың бүкіл аумағында шығыстағы Торонтодан батыстағы Уайтхорске дейін кеңейтілді. Чартерлік рейстер Еуропа, Мексика, Кариб бассейні, Гавай, Флорида және АҚШ-тағы басқа да бағыттар бойынша жүзеге асырылды. Солтүстік Американың ресми авиакомпаниялар нұсқаулығының (OAG) 1976 жылғы ақпандағы басылымына сәйкес, Transair күн сайын Boeing 737 немесе Fokker F28 ұшақтарымен Торонто (YYZ) мен Виннипег (YWG) арасында тікелей рейстерді жүзеге асырды. Мари (YAM), Тундер-Бей (YQT) және Драйден (YHD). Бір аялдамалы, тікелей ұшақ қызметі аптасына алты күн Торонтодан Виннипегке Тундэр-Бей арқылы ұшады. Трансаирдің бұл уақытта Виннипегтен Боинг 737 реактивті ұшағымен ұшқан тағы бір жоспарланған бағыты Канаданың солтүстік арктикалық бөлігіндегі Резолют Бей әуежайына (YRB) қызмет көрсетті. Резолют Солтүстік полюстен шамамен 1700 шақырым қашықтықта орналасқан және Канададағы екінші ең солтүстік бағыт болып табылады. Сонымен қатар, OAG-ге сәйкес, Transair осы уақытта Boeing 737 және / немесе Fokker F28 ұшақтарымен өзінің Виннипег хабы мен Черчилль (YYQ), Флин Флон (YFO), Гиллам (YGX), Линн Лейк (YYL), The Pas (YQD), Томпсон (YTH) және Yellowknife (YZF) арасында жоспарлы ұшақ қызметін жүзеге асырып жатты, Whitehorse (YXY) сол көктемге дейін қосылды. 1973 жылы Драйден Онтариодағы әуежайда шагыл тасқыны болды. Драйденге дейінгі бағытты 737-200 рейсімен қамтамасыз етілген. 1977 жылы Pacific Western Airlines Transair акцияларының көпшілігін сатып алды. Осылайша, елеулі қаржылық шығын әуе рейстерінің қысқартылуына әкелді. Шығындар жалғасып жатқандықтан, лицензиялар мен бағыттар 1979 жылдың 1 желтоқсанында Pacific Western Airlines-ке берілді және Transair тоқтады.

Transair had its origins as Central Northern Airways (CNA) in April 1947, based in Manitoba, Canada. In 1956 it merged with Arctic Wings to form Transair Ltd. The first scheduled route to be operated was from Winnipeg to Red Lake using a Lockheed Model 14 Super Electra. The company had a mixed fleet of Curtiss C 46 Commando, Avro Anson, Avro York, de Havilland DH 89 Dragon Rapide, Lockheed Model 14 Super Electra, Bristol 170, and smaller Cessna, Noorduyn Norseman, and Waco aircraft. In 1955 CNA took over Arctic Wings and with the merger the name was changed to Transair in 1956. With expansion came the Douglas DC 3 and Douglas DC 4 in 1957. As Transair continued to grow, more routes were awarded and Douglas DC 6Bs and Douglas DC 7Cs were introduced to the fleet. By 1964, the airline was serving both Montreal and Ottawa in eastern Canada with scheduled weekly passenger flights operated with DC 4 aircraft to Churchill, Manitoba located on Hudson Bay via a stop in Winisk, Ontario. Also in 1964, Transair was operating scheduled passenger flights with Vickers Viscount turboprop airliners with service between Winnipeg and Churchill, Manitoba, Dauphin, Manitoba, Flin Flon, Manitoba and Lynn Lake, Manitoba. By 1965 the airline had commenced international charter flights using its Douglas DC 6Bs and DC 7Cs propliners. In 1968 it began to operate feeder flights for Air Canada and CP Air with the introduction of de Havilland Canada DHC 6 Twin Otter and NAMC YS 11 turboprop aircraft. Another turboprop airliner operated by Transair was the Hawker Siddeley HS 748. Transair acquired Winnipeg based Midwest Airlines in 1969. In April 1973, Transair, then Canada's fourth largest airline, hired Rosella Bjornson as its first female First Officer. Bjornson flew the Fokker F28 jet. She was the first woman member of the Canadian Air Line Pilots Association. International expansion brought the introduction of jet aircraft in the form of the Boeing 737 200 in May 1970. The 737 200 jetliner was used to provide charter flights to Florida, the Caribbean and Mexico, and also operated scheduled passenger services in Canada. In 1972 the Fokker F28 Fellowship twinjet was introduced into scheduled service on Canadian routes followed by the intercontinental version of the Boeing 707 a year later. The Boeing 707 320C was used strictly for charter flights, primarily to international destinations. By 1976 the scheduled route network extended throughout Canada from Toronto in the east to Whitehorse in the west with charter flights being operated to Europe, Mexico, the Caribbean, Hawaii, Florida and other destinations in the U. S.

According to the February 1976 edition of the North American Official Airline Guide (OAG), Transair was operating daily scheduled service with either Boeing 737 or Fokker F28 aircraft direct between Toronto (YYZ) and Winnipeg (YWG), with intermediate stops in Sault Ste. Marie (YAM), Thunder Bay (YQT) and Dryden (YHD). One stop, direct jet service was flown as well six days a week from Toronto to Winnipeg via Thunder Bay. Another scheduled route flown by Transair with the Boeing 737 jetliner at this time from Winnipeg served the Resolute Bay Airport (YRB) in far northern arctic Canada. Resolute is located approximately 1,700 kilometers (1060 miles) from the North Pole and is the second northernmost destination in Canada to receive scheduled passenger airline service (Griese Fjord is slightly farther north.) Also, according to the OAG at this time, Transair was operating scheduled jet service with the Boeing 737 and/or Fokker F28 between its Winnipeg hub and Churchill (YYQ), Flin Flon (YFO), Gillam (YGX), Lynn Lake (YYL), The Pas (YQD), Thompson (YTH) and Yellowknife (YZF), with Whitehorse (YXY) being added by that spring. In 1973 The Airport in Dryden Ontario had a gravel strip. The route to Dryden was serviced by the 737 200. In 1977 Pacific Western Airlines bought most of the shares of Transair. Considerable financial losses then led to a reduction in flight operations. As losses continued, the licences and routes were transferred to Pacific Western Airlines on 1 December 1979 and Transair ceased to exist.

Апаттар мен оқиғалар

1970 жылдың 7 қазанында Дуглас C 47 CF TAR-дың есептен шығарылғаны туралы хабарланды.