Кіріспе
Posterolateral жол (Лиссауердің фасцикулы, Лиссауердің жолы, Лиссауердің жолы, дорсолатеральді фасцикулы, дорсолатеральді жол, Лиссауер аймағы) - артқы тіректің ұшына қатысты артқы жүйке тамырларының кіреберісінің жанында орналасқан кішкентай жіп. Ол омыртқа миының барлық бөлігінде кездеседі және ең көп жоғарғы мойын аймақтарында дамыған.
Құрылымы
Постеролатеральді трактта арқалық тамыр ганглиялық жасушалардан орталықтан шығатын аксондар бар, олар перифериялық ауырсыну және температура туралы ақпаратты (орналасу, қарқындылығы мен сапасы) жеткізеді. Бұл аксондар омыртқа бағанасына кіреді және арқалық мүйіздің сұр затына енеді, онда олар Роландоның желатинозалық субстанциясындағы немесе ядролық ядродағы екінші реттік нейрондарда синапсқа түседі. Бұл нейрондар аксонын омыртқа миының қарсы жағындағы антеролатеральды квадрантына шығарады, онда олар спиноталамиялық трактты береді. Екінші реттік нейрондардың аксондары, омыртқалық лемнискуста жүзіп өткеннен кейін, таламустың вентральды артқы бүйірлік ядросындағы (ВПЛ) нейрондарға синапса жасайды. Осыдан кейін 3-ші реттік нейрон талшықтары ішкі капсула мен корона радиациясын кесіп өтеді, ақыр соңында пост орталық гируста (соматосенсорлық қабықта) синапса жасайды. Бұл синапстың орналасуы соматосенсорлық қабықтың соматотопиялық ұйымына байланысты, оны "соматосенсорлық гомункулдың" орналасуына сәйкес бағалауға болады. Постеролатеральді жол миелин қабықтарын ұрық өмірінің соңына дейін алмайтын ұсақ талшықтардан тұрады. Сонымен қатар, оның құрамында көбінесе арқалық түбірлерден алынған, бірақ ішінара ендогендік шығу тегі бар көптеген майда миелинсіз талшықтар бар. Бұл талшықтар олардың соңғы ядросы болып табылатын гелатинді субстанциямен тығыз байланысты. Миелинсіз талшықтар бір немесе екі сегменттен аспайтын қысқа қашықтыққа көтеріледі немесе түседі, бірақ олардың көпшілігі өздерінің шығу деңгейінде немесе жақын жерде гелатинді затқа кіреді.
The posterolateral tract consists of fine fibers which do not receive their myelin sheaths until toward the close of fetal life. In addition it contains great numbers of fine non myelinated fibers derived mostly from the dorsal roots but partly endogenous in origin. These fibers are intimately related to the substantia gelatinosa which is probably their terminal nucleus. The non myelinated fibers ascend or descend for short distances not exceeding one or two segments, but most of them enter the substantia gelatinosa at or near the level of their origin.
Клиникалық маңызы
Омыртқа миының іш артериясының толық тұйықталуы кезінде бұл арқалық бағаналармен бірге сақталған жалғыз жол. Омыртқаның артқы жағындағы жолдар пернициоздық анемия кезінде байқалатын неврологиялық кемшіліктермен байланысты.
Епоним
Лиссауэр трактаты невролог Генрих Лиссауэр (1861-1891) есімімен аталған.