Кіріспе

Ричард Дьюк:Ричард Дьюк (13 маусым 1658 - 11 ақпан 1711) - ағылшын дін қызметкері және ақыны, Реставрация дәуіріндегі Тори жазушыларымен байланысты.

Өмір

Ол Лондонда Ричард Дьюктің ұлы болып дүниеге келді және 1670 жылы Вестминстер мектебінде оқыды. 1675 жылы Кембридждегі Тринити колледжіне сайланды және B. 1678 жылы А. А. 1682 жылы М. А. Ол сарай қызметкерлері, драматургтар мен актерлермен араласты және жалпы сүйікті болды. Джеймс II таққа отырмас бұрын ол қасиетті тәртіпке кіріп, 1687 жылы Лестерширдегі Блабидің ректориясына ұсынылды. 1688 жылы ол Глостер соборының пребендариі болды, көп ұзамай Глостердің прокторы және королева Аннаның капелланы болды. 1707 жылы маусымда Винчестер епискобы Джонатан Трелоуни герцогты өзінің капелланы етіп тағайындады, ал 1710 жылы шілдеде оны Уитни, Оксфордширдің тірілеріне ұсынды. 1711 жылы 10 ақпанда кешкі ойын-сауықтан оралған ол келесі күні таңертең өз төсегінде өлі болып табылды. Фрэнсис Атербери мен Мэтью Прайор оның жақын достарының қатарында болды, ал 16 ақпанда Джонатан Свифт өзінің "Стеллаға арналған журналында" Дьюктің өлімін жазды, оны ақыл-ойлы адам деп сипаттады.

Шығармалары

Ол көбінесе сатирикалық өлеңдер жазған, оларды тек кейде ішкі дәлелдермен ғана анықтауға болады. Дьюктің шығармалары арасында Тит Оутс туралы Натанаэль Томпсон басқан қаққыр сатирасы болды, ол Оутс туралы панегирик, ол 1679 жылы Рождествода шығарылған, 1680 жылдың тамызының соңында, капитан Уильям Бедлоның өліміне байланысты жерлеу көз жастары. Ол 1681 жылдың қыркүйегінде Кембриджде королеваға мақтау айтты. Роскомонның 4-ші графы Вентворт Диллонмен бірге герцог батыстағы прогресс деп аталатын кезінде Монмут герцогiне бірнеше лампондар жазды. Ол 1683 жылы Троицаның мүшесі болған кезде Данияның принсі Георг пен Леди Аннаның үйлену тойы туралы "Ода" жазды. Карл II қайтыс болғанда ол "Егер кешірімді Муза" басталатын өлең шығарды. Ол Овидийдің бірінші кітабының бесінші элегиясын, Хорацийдің төртінші және сегізінші одаларын, екінші кітабын аударды. ; III кітабының тоғызыншы одасы (Хораций мен Лидия) және Теокриттің Циклоп, XI идилиясы, Джон Драйден үшін, ол онымен достық қарым-қатынаста болған көрінеді, бірақ ол оны басқа жерде "Абсалом мен Ахитофелдің белгісіз авторы" деп атады. Ол оны Тройл мен Крессиданы бейімдегені үшін өлеңінде мақтады; сонымен қатар Томас Кричті (Лукрециан үшін), Нел Ли, Томас Отуэй және Эдмунд Уоллер. Ол 1683 жылы Овидийдің екі хатын аударды. Ол бірнеше түпнұсқа латын өлеңдерін және Ювенальдің төртінші сатирасын аударған. Драйденнің үшінші "Мисселлани" 1693 жылы екі махаббат әнін анонимді түрде жазды. Оның "Азаматтық соғысты жек көруі" "Англия халқына" деген өлеңінде көрініс тапқан. Оның Драйден "Мисселлан" өлеңдерінің бірі "Флориана" 1684 жылы Саутгемптон графнатын атап өтті. Оның үш уағызы бөлек жарияланды, ол Блабидің ректоры және Глостердің пребендары болған кезде. 1714 жылы Оксфордта Фельтонның мақтаған он бес уағызынан тұратын шағын том шығарылды. Дьюктің "Көптеген оқиғалар туралы өлеңдері" 1717 жылы жинақталып, Роскоммонның өлеңдерімен бірге жарық көрді, оның ішінде "The Review" басылымының үзінді басылымы бұрын ешқашан басылмаған деп жарияланды. Джейкоб Тонсон бұл кітапты Драйденнің "Абсалом мен Ахитофел" романы жарық көргеннен кейін жазғанын айтады. 1681 жылдың қараша айында оны жазуға оны сол кездегі Йорк герцогының хатшысы болған Шеридан мырза көндірген. Бірақ герцог, Шеридан мырзаны өзінің қаламдарын соттағы басқа партиядан шыққан бірнеше адамға қарсы қолданатынын көріп, оны тоқтатты және оны қазір басып шығарылғандай қалдырды.