Кіріспе
Адамның нәжісін қазып алып, оны шұңқырдан және шұңқырдан алып тастаған адам Гонг фермері (сонымен қатар гонгфермор, гонгфермор, гонг файер, гонг фовер немесе гонг скрауер) - бұл Тюдор Англиясында адам нәжісін қазып алып, оны шұңқырдан және шұңқырдан алып тастаған адамды сипаттау үшін қолданылған термин. "Гонг" сөзі нәжіс бөлмесі мен оның ішіндегі заттарды білдіретін. Бұл жұмыс таза емес және жұртшылыққа ұнамайтын деп саналғандықтан, гонг фермерлеріне тек түнде жұмыс істеуге рұқсат етілді, сондықтан оларды кейде түнгі адамдар деп атаған. Олар жинаған қалдықтар, түнгі топырақ деп аталады, оларды қаладан немесе қала шекарасынан тыс жерлерге немесе ресми қоқыс тастауға әкету керек еді. XIX ғасырдағы Англияда шұңқырлар мен су қоймалары сияқты заманауи канализациялық жүйелер кеңінен таралғандықтан, шұңқырлар саны азайып, оларды қазып алу қажет болды. Қазіргі кезде шұңқырларды тазарту жұмыстары әдетте механикалық жолмен, сорғы арқылы, арнайы танкерлер арқылы, яғни вакуумдық жүк машиналарымен жүргізіледі.
Gong farmer (also gongfermor, gongfermour, gong fayer, gong fower or gong scourer) was a term that entered use in Tudor England to describe someone who dug out and removed human excrement from privies and cesspits. The word "gong" was used for both a privy and its contents. As the work was considered unclean and off putting to the public, gong farmers were only allowed to work at night, hence they were sometimes known as nightmen. The waste they collected, known as night soil, had to be taken outside the city or town boundary or to official dumps for disposal. Fewer and fewer cesspits needed to be dug out as more modern sewage disposal systems, such as pail closets and water closets, became increasingly widespread in 19th century England. The job of emptying cesspits today is usually carried out mechanically using suction, by specialised tankers called vacuum trucks.
Алдын ала канализация
"Гонг" - "кету" дегенді білдіретін "о" сөзінен шыққан. Қалалар әдетте қоғамдық латриналарды қамтамасыз еткен, бірақ олардың саны шектеулі болды: мысалы, 14-ші ғасырдың аяғында Лондонда 30 000 тұрғыны бар 16 ғана болды. Жеке дәретханалардың орналасуы мен құрылысын бақылау үшін жергілікті ереже енгізілді. Көбінесе, ошақтар жертөледегі еденнің астына немесе үйдің ауласына қойылатын. Кейбір үйлердің жоғарғы қабаттарынан шөлді шұңқырға апаратын ағаштан жасалған шұңқырлары болған. Құймалар су өткізбейтін болғандықтан, сұйық қалдықтар ағып кетіп, тек қатты заттар ғана жиналатын. Мысалы, Елизавета I патшалық құрған кездегі Хэмптон-корттың жұмысшылары күніне алты пенс төлейтін, бұл сол кездегі өмір үшін жақсы жағдай еді, бірақ гонг фермерінің жұмыс өмірі "тізесіне дейін, белінен, тіпті мойнына дейін адам қоқысында өткізілді". Оларға тек түнгі сағат 9-дан бастап жұмыс істеуге рұқсат етілді. М. және 5:00А. 1562 жылы бір мәтінде "Ешбір Гунгфермор түнгі сағат тоғыздан кейін Ordure алып жүрмеуі керек. "Одан кейін оны баржамен ташып, егістік жерлерге немесе базар бақшаларына тыңайтқыш ретінде қолданды. Қалдықтарды бекітілген тәртіппен тастамағаны үшін жазалар қатаң болуы мүмкін. Бір лондондық гонг өсіруші ағынды суды құрғатып, оны мойнына дейін гонгпен толтырылған құбырлардың біріне салып, Голден-Лэйнде оның қылмысын егжей-тегжейлі көрсететін белгімен көпшілік алдында көрсетілді.
Қауіптері
Гонг өсіру қауіпті және қатты иісі бар, сондықтан ол аз жеңіл кәсіп. Гонг өсірушілердің жұмысы физикалық жағынан ауыр, ал шұңқырларда желдеткіш жоқ, бұл түнгі жұмысты одан да қиын етті. Қазандықтар әрдайым жөнделіп, күтіп-ұсталмаған, ал ордың төбесінің шіріуі жиі кездесетін қауіп еді. Бір елеулі оқиға 1326 жылы болды, онда Ричард Ракер есімді гонг фермері шыңы шіріп кеткен шұңқырға құлап, нәжіс жинап жатқанда суға батып кетті. Жұмыс сапасының нашарлығына байланысты, гонг фермерлеріне әдетте жақсы төленеді, бірақ оларды құрметтемейді және олардың қауымдастықтағы басқа адамдар жиі олардан аулақ болады.
Кейінгі дамуы
XVII ғасырдың басында ірі қалалар мен қалалар көшелерден адам қалдықтарын алып тастау үшін "сүп-сар жинаушыларды" қолдана бастады. Бұл қалдықтардың көп бөлігі төгілген жәшіктер мен қоқыс үйінділерінен немесе жоғарғы қабаттағы терезелерден көшелерге төгілген камералық ыдыстардан келді. 1615 жылы Манчестер қаласында 19 қоқыс жинаушы жұмыс істеді.