Eberhard Louis, Duke of Württemberg

Кіріспе

Вюртемберг герцогы 1677 - 1733 жылдар Герцог Эберхард Луи (18 қыркүйек 1676 - 31 қазан 1733) - Вюртемберг герцогы, 1692 - 1733 жылдар аралығында.

Өмірбаян

Эберхард Луи Штутгартта герцог Вильгельм Луи мен оның әйелі Магдалена Сибилланың үшінші баласы болып дүниеге келді. 1677 жылы әкесі күттірместен қайтыс болғаннан кейін, патша сарайында оның ағасы, Фредерик Карл, Вюртемберг герцогы Винненталға қорғаншылықты беруге шешім қабылдады. 1693 жылы Магдалена Сибилла 16 жасар Эберхард Луиге император Леопольд I-нің ертерек Вюртемберг герцогы етіп жариялауын жасады. Жас герцогтың үкімет істеріне аса қызығушылығы болмады. Эберхард Луи замандастарымен беткі және оңай әсерге ұшырайтын адам ретінде сипатталды. Ең бастысы, оның мінез-құлқы елдің саяси тағдырын кеңінен оның кеңесі шешуге әкелді. Ол аң аулауды артық көріп, өлкелік басқаруды кеңесшілерінің қолына қалдырды. 1697 жылы Баден Дюрлахтан Иоанна Елизаветаға үйленді. 1707 жылы Испанияның мұрагерлік соғысында шваб әскерлерінің фельдмаршалы болды. 1700 жылға дейін ол Версаль сарайында Франция королі Людовик XIV-ге барып, Вюртембергті абсолютистік мемлекет етуге жоспарлады. Ол салықтарды көтерді, бірақ қаржыландыру әлі де кедергі болып қала берді. 1704 жылы ол өзінің Людвигсбург сарайының негізін қалады. Ол ақша үнемдеу үшін жұмысшыларға 15 жыл бойы сарайдың айналасында салықсыз тұруға рұқсат берді. Кейіннен бұл үйлерден Людвигсбург қаласы пайда болды. 1711 жылдан бастап Эберхард Людовик Людвигсбургте көбірек уақыт өткізді, әдетте 1707 жылы үйленген әуесқой Вильгельмин фон Гравенцимен бірге. Императордың қысымымен үйлену тез арада бұзылып, Грейвениц елден кетіп қалды. Эберхард Луи онымен бірге Швейцарияға 1710 жылға дейін қалады. Бұрынғы патша сарайындағы әйелге тек граф фон Вюрбенге үйленгеннен кейін ғана патша сарайындағы қызметіне қайта оралуға рұқсат етілді. Грэвенцидің екі онжылдықтан астам уақыт бойы елге ықпалы зор болды, ол Эберхард Людвигпен бірге патшалық резиденцияны және герцогтік астананы Штутгарттан халық аз орналасқан Людвигсбург қаласына көшірді. Баден Дюрлах герцогинясы Иоанна Елизавета Штутгарттағы патша сарайында тұрды. 1731 жылы оның мұрагері, князь Фредерик Людовик ерте қайтыс болғандықтан, билік католиктерге ауысу қаупі төнді, бұл протестанттық Вюртемберг үшін ойға да келмейтін жағдай болды. Осылайша герцог Эберхард Луи Вильгельмина фон Грейвеницпен қарым-қатынасын бұзды және өзінің заңды және ұзақ уақыт бойы елемейтін әйелі Иоанна Елизаветадан мұрагер алуға үміттенді. Алайда ол 1733 жылы 31 қазанда Людвигсбургте инсульттан қайтыс болғандықтан, мұрагер қалдырмады. Содан кейін герцогтік оның қайтадан дінге келген туысы, Вюртемберг Виннентальдың Вюртемберг герцогы Карл Александрдың қолына түсті, бірақ бірнеше жылға ғана.

Eberhard Louis was born in Stuttgart the third child of Duke William Louis and his wife, Magdalena Sibylla of Hesse Darmstadt. After the early and unexpected death of his father in 1677, the royal court decided to give guardianship to his uncle, Frederick Charles, Duke of Württemberg Winnental. In 1693, Magdalena Sibylla had the 16 year old Eberhard Louis prematurely proclaimed Duke of Württemberg by Emperor Leopold I. The young duke showed no excessive interest in governmental affairs. Eberhard Louis was described by his contemporaries as superficial and easily influenced. Most importantly, his behavior led to the political fate of the land being largely decided by his council. The duke preferred hunting and left the administration of his county in the hands his advisors. In 1697, he married Joanna Elisabeth of Baden Durlach. In 1707 he became the field marshal of the Swabian troops in the War of the Spanish Succession. Shortly before 1700, he visited Louis XIV of France at the Palace of Versailles and planned to make Württemberg an absolutist state. He raised taxes, but financing still remained an obstacle. In 1704, he laid the foundation for his Ludwigsburg Palace. To save money, he allowed the workers to reside tax free around the palace for 15 years. Later, the city of Ludwigsburg developed out of these residences. As of 1711, Eberhard Louis spent ever more time in Ludwigsburg, usually in the company of his mistress, Wilhelmine von Grävenitz, whom he married in 1707. Because of pressure from the emperor, the marriage had to be quickly dissolved, and Grävenitz went into exile. Eberhard Louis followed her to Switzerland, where they stayed until 1710. The influential mistress was only allowed to return to the royal court once she had married another man, Graf von Würben. For over two decades, Grävenitz had a strong influence on the government of the land, and it was she who, together with Eberhard Ludwig, moved the royal residence and capital of the duchy from Stuttgart to the sparsely populated city of Ludwigsburg. Duchess Joanna Elisabeth of Baden Durlach stayed in the royal palace in Stuttgart. Because of the early death of his heir, Prince Frederick Louis, in 1731, the power threatened to shift into Catholic hands, which was unthinkable for Protestant Württemberg. Thus Duke Eberhard Louis dissolved his relations with Wilhelmine von Grävenitz and hoped to receive an heir from his legitimate and long ignored wife, Joanna Elisabeth. However, as he died in Ludwigsburg of a stroke on October 31, 1733, he left no heir behind. The duchy then fell into the hands of his converted cousin, Charles Alexander, Duke of Württemberg of the bloodline Württemberg Winnental, though only for a few years.

Толеранттылық

Өз заманы үшін Эберхард Луи өте төзімді билеуші болды, қазіргі ғалымдар оны "ағартылған" деп атап өтті. Бұған мысал ретінде, Эберхард Луи діни қуғын-сүргіннен азат болуына кепілдік берген рим католикті, Оберкапельмейстер Иоганн Кристоф Пецті жалдаған.