Кіріспе
Жылан түрлері Флориданың құмыра аузы (Agkistrodon conanti) - улы жыланның бір түрі, жылан тұқымдасына жататын жыланның құмыра аузы (Crotalinae) тұқымдасына жататын жылан. Бұл түр АҚШ-та эндемик болып табылады, онда ол оңтүстік Джорджия мен Флорида түбегінде, сол аймақтағы сулы су мен оффшорлық аралдарды қоса алғанда, сулы жерлердің барлық түрлерінде кездеседі. Алайда ол суға толық тәуелді емес, кейде 1,6 шақырымдай жерде кездеседі. жер бетіндегі судан. Агкистродон конанти улысы өте гемолитті және көптеген жылан уларына қарағанда салыстырмалы түрде кең көлемде некрозға әкеп соғады және кейде 17% өлім-жітім деңгейімен өлімге әкелуі мүмкін. Оны көбінесе зиянсыз су жыландарымен (Неродия) және басқа да жартылай сулы түрлермен шатастырады. Бұл орташа көлемді, қалың денелі жылан, ересектерінің ұзындығы орташа есеппен 30 - 48 дюйм (76 122 см), бірақ сирек адамдар 6 футтан (183 см) аса алады. Басы екі жағында қара жолақтармен, жоғары және төменгі жағында ақ жолақтармен белгіленеді. Денесі зәйтүнді қоңыр, қара қоңыр, қара және 10 - 17 қара жолақты. Қара жолақтар шеттерінде қараңғырақ, бірақ ортасында бұзық белгілері немесе дақтар бар ашық болады. Жыландар жасына қарай қараңғыланып, жолақтар мен үлгілер жасырын немесе ересектерде болмауы мүмкін. Бұл тірілісте өсетін түр, әдетте 6 - 8 жас туады, олар ересектермен бірдей, бірақ қызыл түсті. Ол алғаш рет 1960 жылдардың соңында Agkistrodon piscivorus conanti түршігі ретінде сипатталды, алайда 2015 жылы жарияланған молекулалық зерттеулер оны толық түрге көтеруді негіздеді.
The Florida cottonmouth (Agkistrodon conanti) is a species of venomous snake, a pit viper in the subfamily Crotalinae of the family Viperidae. The species is endemic to the United States, where it occurs in southern Georgia and the Florida peninsula in nearly every type of wetlands in the region, including brackish water and offshore islands. However, it is not entirely dependent on water and is occasionally encountered as far as a mile (1.6 km.) from surface water. Agkistrodon conanti venom is very hemolytic and known to cause relatively extensive necrosis compared to many snake venoms, and can sometimes be lethal with a 17% mortality rate. It is often confused with harmless watersnakes (Nerodia) and other semi aquatic species with which it shares its habitat. It is a moderately large, thick bodied snake, adults averaging 30 to 48 inches (76 122 cm) in length, but rare individuals can exceed 6 feet (183 cm). The head is marked with conspicuous black cheek stripes on each side, set off by light cream or white stripes above and below. The body is olive brown, dark brown, to black and with 10 to 17 dark bands. The dark bands are often darker at the edges but lighter with irregular markings or spotting in the center. The snakes often grow darker with age, and the banding and patterns can be obscure or absent on adults. It is a viviparous species, normally giving birth to 6 to 8 young, which bear the same pattern as adults but are clay red or "red dirt" in color. It was first described in the late 1960s as a subspecies, Agkistrodon piscivorus conanti, however molecular research published in 2015 justified elevating it to a full species.
Этимология
Бастапқы сипаттамада Говард К. Глойд "Филадельфия зоологиялық бағының директоры Роджер Конанттың досы мен әріптесі құрметіне аталған, оның кәсіби жетістіктері мен әуесқойлар үшін герпетологияны зерттеуді серпінді түрде насихаттағаны жоғары мақтауға лайық" деп жазды. Роджер Конант Американың скауттары үшін рептилияларды зерттеуді жазды. Американың ер балаларының марапаттары сериясы және Шығыс және Орталық Солтүстік Американың рептилиялары мен амфибиялары туралы бастапқы Питерсонның далалық нұсқаулығы, Солтүстік Американың герпетофаунасы бойынша ең танымал және беделді далалық нұсқаулықтардың бірі. Ол Солтүстік Американың су жыландары (Неродия) бойынша жетекші авторитеті болды және Глойдпен бірге Агкистродон туысы туралы монографияның авторы болды.
Таксономия және филогенетика
Флориданың мақта аузы - Agkistrodon тұқымдасының сегіз түрінің бірі, оған мыс, мақта аузы және кантилдер кіреді. Молекулалық дәлелдер Агкистродон тұқымдасының монофилеттік топ екенін көрсетеді, яғни олардың барлығы ортақ ата-бабамен бөліседі. Мысқұйрықтар (Agkistrodon contortrix және A. laticinctus) - бұл тұқымның ең базальды (ата-бабалар) тірі тұқымы, ал мақта ауыздары (Agkistrodon piscivorus және A. conanti) Тейлордың кантили (A. taylori) базальды, ал A. taylori Латын Америкасының қалған кантилине базальды. Солтүстік құмыра аузы (Agkistrodon piscivorus) - Флорида құмыра аузының (Agkistrodon conanti) бауырлас таксоны (ең жақын туысы). Флориданың мақта аузы алғаш рет 1969 жылы Agkistrodon piscivorus conanti түрінің бір түрі ретінде сипатталған. Голотип - АҚШ Ұлттық музейінде (USNM 165962) жас ересек еркек, ал типтік жері "Рошель Кросскрик жолының шетінде, Флорида штатының Алачуа округіне қарасты Гейнсвиллден оңтүстік-шығысқа қарай 7 мильдей жерде" орналасқан.
Сипаттама
[[Файл:Жоғары қатар, солтүстік құмыра аузы (Agkistrodon piscivorus), төменгі қатар, Флорида құмыра аузы (Agkistrodon conanti). Жоғарғы қатар: солтүстік мақта аузы; төменгі қатар, Флорида мақта аузы; екі түрдің де бет пішіні өзгеріске ұшыраса да, жалпы алғанда, ашық, таза бет белгілері Флорида мақта аузына тән және мұрынның екі қара тік сызығы түрдің диагностикалық белгілері болып табылады) Флорида мақта аузы (Agkistrodon conanti) солтүстік мақта аузынан (Agkistrodon piscivorus) ерекшеленеді, мұрынның ұшында екі қара тік сызық бар (ростральдық, перенос, бірінші супралабиальдық шашалардың тігістерін төмен қарай жүреді). Сонымен қатар, Флориданың мақта аузының басындағы үлгілер мен таңбалар әдетте жеңіл, таза және бірнеше қарт адамдарды қоспағанда, бәрінде де айқын көрінеді. Бір зерттеуде экологиялық нишалық модельдер гибридтер Солтүстік Каролинадан оңтүстік-шығыс Луизиананың оңтүстік жағалау жазықтарына дейін болуы мүмкін деп болжады.
The Florida cottonmouth (Agkistrodon conanti) differs from the northern cottonmouth (Agkistrodon piscivorus) in having a pair of dark vertical lines at the tip of the snout (running down the seams of the rostral, prenasals, and first supralabial scales). Additionally the patterns and markings on the head of the Florida cottonmouth are typically lighter, cleaner, and more sharply defined in all except a few old individuals. In one study ecological niche models predicted hybridization might occur from North Carolina to the southern coastal plains in southeastern Louisiana,