Кіріспе

Жылан түрлері Флориданың құмыра аузы (Agkistrodon conanti) - улы жыланның бір түрі, жылан тұқымдасына жататын жыланның құмыра аузы (Crotalinae) тұқымдасына жататын жылан. Бұл түр АҚШ-та эндемик болып табылады, онда ол оңтүстік Джорджия мен Флорида түбегінде, сол аймақтағы сулы су мен оффшорлық аралдарды қоса алғанда, сулы жерлердің барлық түрлерінде кездеседі. Алайда ол суға толық тәуелді емес, кейде 1,6 шақырымдай жерде кездеседі. жер бетіндегі судан. Агкистродон конанти улысы өте гемолитті және көптеген жылан уларына қарағанда салыстырмалы түрде кең көлемде некрозға әкеп соғады және кейде 17% өлім-жітім деңгейімен өлімге әкелуі мүмкін. Оны көбінесе зиянсыз су жыландарымен (Неродия) және басқа да жартылай сулы түрлермен шатастырады. Бұл орташа көлемді, қалың денелі жылан, ересектерінің ұзындығы орташа есеппен 30 - 48 дюйм (76 122 см), бірақ сирек адамдар 6 футтан (183 см) аса алады. Басы екі жағында қара жолақтармен, жоғары және төменгі жағында ақ жолақтармен белгіленеді. Денесі зәйтүнді қоңыр, қара қоңыр, қара және 10 - 17 қара жолақты. Қара жолақтар шеттерінде қараңғырақ, бірақ ортасында бұзық белгілері немесе дақтар бар ашық болады. Жыландар жасына қарай қараңғыланып, жолақтар мен үлгілер жасырын немесе ересектерде болмауы мүмкін. Бұл тірілісте өсетін түр, әдетте 6 - 8 жас туады, олар ересектермен бірдей, бірақ қызыл түсті. Ол алғаш рет 1960 жылдардың соңында Agkistrodon piscivorus conanti түршігі ретінде сипатталды, алайда 2015 жылы жарияланған молекулалық зерттеулер оны толық түрге көтеруді негіздеді.

Этимология

Бастапқы сипаттамада Говард К. Глойд "Филадельфия зоологиялық бағының директоры Роджер Конанттың досы мен әріптесі құрметіне аталған, оның кәсіби жетістіктері мен әуесқойлар үшін герпетологияны зерттеуді серпінді түрде насихаттағаны жоғары мақтауға лайық" деп жазды. Роджер Конант Американың скауттары үшін рептилияларды зерттеуді жазды. Американың ер балаларының марапаттары сериясы және Шығыс және Орталық Солтүстік Американың рептилиялары мен амфибиялары туралы бастапқы Питерсонның далалық нұсқаулығы, Солтүстік Американың герпетофаунасы бойынша ең танымал және беделді далалық нұсқаулықтардың бірі. Ол Солтүстік Американың су жыландары (Неродия) бойынша жетекші авторитеті болды және Глойдпен бірге Агкистродон туысы туралы монографияның авторы болды.

Таксономия және филогенетика

Флориданың мақта аузы - Agkistrodon тұқымдасының сегіз түрінің бірі, оған мыс, мақта аузы және кантилдер кіреді. Молекулалық дәлелдер Агкистродон тұқымдасының монофилеттік топ екенін көрсетеді, яғни олардың барлығы ортақ ата-бабамен бөліседі. Мысқұйрықтар (Agkistrodon contortrix және A. laticinctus) - бұл тұқымның ең базальды (ата-бабалар) тірі тұқымы, ал мақта ауыздары (Agkistrodon piscivorus және A. conanti) Тейлордың кантили (A. taylori) базальды, ал A. taylori Латын Америкасының қалған кантилине базальды. Солтүстік құмыра аузы (Agkistrodon piscivorus) - Флорида құмыра аузының (Agkistrodon conanti) бауырлас таксоны (ең жақын туысы). Флориданың мақта аузы алғаш рет 1969 жылы Agkistrodon piscivorus conanti түрінің бір түрі ретінде сипатталған. Голотип - АҚШ Ұлттық музейінде (USNM 165962) жас ересек еркек, ал типтік жері "Рошель Кросскрик жолының шетінде, Флорида штатының Алачуа округіне қарасты Гейнсвиллден оңтүстік-шығысқа қарай 7 мильдей жерде" орналасқан.

Сипаттама

[[Файл:Жоғары қатар, солтүстік құмыра аузы (Agkistrodon piscivorus), төменгі қатар, Флорида құмыра аузы (Agkistrodon conanti). Жоғарғы қатар: солтүстік мақта аузы; төменгі қатар, Флорида мақта аузы; екі түрдің де бет пішіні өзгеріске ұшыраса да, жалпы алғанда, ашық, таза бет белгілері Флорида мақта аузына тән және мұрынның екі қара тік сызығы түрдің диагностикалық белгілері болып табылады) Флорида мақта аузы (Agkistrodon conanti) солтүстік мақта аузынан (Agkistrodon piscivorus) ерекшеленеді, мұрынның ұшында екі қара тік сызық бар (ростральдық, перенос, бірінші супралабиальдық шашалардың тігістерін төмен қарай жүреді). Сонымен қатар, Флориданың мақта аузының басындағы үлгілер мен таңбалар әдетте жеңіл, таза және бірнеше қарт адамдарды қоспағанда, бәрінде де айқын көрінеді. Бір зерттеуде экологиялық нишалық модельдер гибридтер Солтүстік Каролинадан оңтүстік-шығыс Луизиананың оңтүстік жағалау жазықтарына дейін болуы мүмкін деп болжады.