Кіріспе

Американдық суретші Элеонора Коэн (21 қазан 1916 жыл - 9 шілде 2010 жыл) - американдық суретші.

Өмірбаян

Коэн 1916 жылы 21 қазанда Иллинойс штатының Нормал қаласында дүниеге келген. Чикаго өнер институтының студенті (соңырақ мұғалімі) Коэн сол жерде Борис Анисфельд, Фрэнсис Чапин және Макс Канмен бірге оқыды. 1942 жылы Канға үйленді. Ол өзінің өнер мансабын Ұлы депрессия кезінде ашты. Works Progress Administration Federal Arts Project (WPA FAP) жобасында ол күйеуі Макс Канмен бірге 20-ғасырдағы түсті литография мен сурет салу дәстүрін қалыптастыруға көмектесті. Ол 1940-1950 жылдары Чикаго өнерінің көшбасшысы болды. Оның шығармашылығына қалалық пейзаждар, саяхаттар және өзінің бейнелі экспрессионисттік стилімен берілген фигуралар әсер етті. 1939 жылдан 1940 жылға дейін Чикаго өнер институтының студенті болған кезде Коэн Чикагодағы Депрессия дәуірі WPA Federal Art Project жобасына қатысты. Ол Макс Кан және басқа суретшілер Исадор Вайнер және Миш Конмен Чикагоның оңтүстік жағында студияда жұмыс істеді. Сол кезде олар SAIC-те қолдалмаған түсті литографияға бастамашы болды. 1941 жылы Элеонора Джеймс Нельсон Реймонд саяхаттау стипендиясын жеңіп алған алғашқы әйел болды, бұл 2000 доллар бірінші сыйлық (ең жақсы жұмыс жасаған студенттер үшін). Жеңіп шыққандар Еуропаға кетеді, бірақ соғыс болғандықтан Макс пен Элеонора Мексикаға кетуге шешім қабылдады. Олар Мексикаға досы және әріптесі Хулио де Диегомен (кейіннен Жипси Роуз Лиге үйленді) барды. Мексика қаласында олар жақын досы Альфредо Зальчемен бірге тұрды, ол Taller De Grafica Popular (TGP) негізін қалаушы болды. Элеонора сол уақытта бірнеше литографияны жасады және ТГП-да жұмыс істеген алғашқы әйел болды. Ол және Макс екеуі де TGP белсенді мүшелері болды және басқа Чикаго аймағындағы суретшілерге әсер етті. Жақын досы, суретші Пабло О'Хиггинспен бірге Макс және Элеонора Сан-Мигель-де-Альендеге барды, онда Макс литостудия құрып, Мексиканың Сан-Мигель-де-Альенде қаласындағы Беллас-Артес мектебінде литографиядан сабақ берді. Сол жерде Элеонора мектеп ауласындағы қабырғаға әлі күнге дейін сәндейтін үлкен қабырға суреті салды. Қабырға кескіні мен мектеп ұлттық ескерткіштер болып саналады. Жақсы досы Альфредо Зальче де сол уақытта мұнда фреска жасап жүрді. Мексикада ол Леопольдо Мендес және Анхель Брачо сияқты басқа суретшілермен кездесті. Оған әсіресе Хосе Клемент Орозконың бейнелі стилі әсер етті. Соғыс басталғаннан кейін олар Чикагоға оралды, онда ол Макспен 1942 жылы үйленді. Элеонора мен Макс бірнеше рет Мексикаға оралып, Юкатан аралығын аралап, суретші досы Франк Вавроскамен Кампечеде тұрды. Ол Мичиган штатының Саугатук қаласындағы SAIC Ox Bow жазғы өнер мектебінде Фрэнсис Чапинмен бірге сабақ берді. Элеонора мен Макс Сан-Францискода, Блэкхок Колорадода, Санта-Феде және Мартаның жүзім бағында сурет салған, онда олар студиясы бар және жаз бойы жұмыс істеген. Элеонора ұзақ уақыт бойы графика мен майлы бояу өнерінің көшбасшысы болды және өнер қоғамдастығының маңызды бөлігі болып табылады. Оның жұмыстары Чикаго өнер институтында және Смитсондар институтында көптеген коллекциялар мен мұражайларда кездеседі. Ол көптеген сыйлықтарға ие болды, соның ішінде 1953 жылы Америка түсті баспа қоғамы, 1952 жылы Филадельфия баспа клубы және Чикаго көрмесі. Элеонора Чикагодағы 1940-1950 жылдардағы ең үздік суретші деп аталды. Ол көптеген сыйлықтар жеңіп алды және қазір Чикагодағы Корбет пен Демпси галереясында көрінеді. Коэннің жұмыстары Смитсоновтың американдық өнер мұражайында және Чикаго өнер институтында көрсетіледі.