Кіріспе

Америкадағы жұмысшылар ереуілі 1886 жылғы Ұлы Оңтүстік-Батыс теміржол ереуілі - 200 000-нан астам жұмысшыны қамтитын жұмысшылар одағының ереуілі. 1886 жылдың 1 наурызынан бастап бес штаттағы теміржолшылар Джей Гулдке тиесілі Юнион-Пасифик және Миссури-Пасифик теміржолдарына қарсы шабуылға шықты. Кем дегенде он адам қаза тапты. Екі ай ішінде ереуілдің бұзылуы тікелей Еңбек ер азаматтарының құлдырауына және Америка Еңбек Федерациясының құрылуына әкелді.

Өмірбаян

Шабуылдың тамыры 1885 жылы жұмысшылардың іс-әрекеттері, келіссөздер мен уақытша келісімдер үлгісінде басталды. Еңбек ерлері мен Гулдтың "Юнион Пасифик" ұйымы "бірде-бір адам тиісті ескертусіз және тергеусіз жұмыстан босатылмауы керек" деген қағидаты бар келісімге келді. Бұл ереже Шарль А. Техас штатының Маршалл қаласындағы Холл кәсіподақ жиналысына жұмыс уақытында қатысқаны үшін жұмыстан шығарылды. No 101 аудандық Жоғарғы кеңес және оның басшысы Мартин Айронс ереуіл жариялады. Мартин Айронс 1884 жылы Еңбектегі рыцарьлардың мүшесі болды, ол Джей Гулдтың оңтүстік-батыс теміржолдарында жұмыс істейтін жұмысшылардан тұратын 101-аудандық жиналысты құруға ықпал етті. Ақырында Айронс кәсіподақ ассамблеясының атқарушы комитетінің төрағасы болды, кейіннен ол ереуілдің жетекшісі ретінде танылды. Айронс еңбекке қатысты кең және жан-жақты одақ құруға сенді және ол жинақталған және біріктірілген байлықтың күшін тепе-теңдетеді деген тұжырыммен күресті. Аудандық Ассамблеяның қарсы жағында # 101 рыцарь және Мартин Айронс Джей Гулд болды. Гулд теміржол компаниясының жетекшісі, қаржы шұғылдандырушысы және аяусыз монополист болды. Гулд қатаң және адал бизнесмен болған, бұл оны өз заманының ең бай адамдарының біріне айналдырды. Гулд жұмысшыларға, басшыларға және өзі жұмыс істейтін нарыққа өкінген жоқ. Ол барлық уақытта ол барлық нәрсе темір жол пайдасын алу үшін бұрыштарына оның қарым-қатынас болды, барлық дерлік артқа тырысты. Осыған байланысты Гулд өмірінде танымал емес және әлі күнге дейін даулы болып қала береді. Гулдқа қасқыр, билікке ашулы тұлға ретінде ойлап табылған, ол DA 101 басшыларын қасақана және әдепті түрде өзінің теміржолдарында рыцарьларды жоюға мүмкіндік беретін қарама-қарсылыққа тартты. Бір апта ішінде 200 мыңнан астам жұмысшы Арканзас, Иллинойс, Канзас, Миссури және Техас штаттарында ереуілге шықты. Сент-Луис Пост Диспетч газетінде "Жол қозғалысы тоқтады: Гулд жүйесі еңбек ер азаматтарының қайырымына қалдырылды" деген тақырыпта жарияланды. Ауысымдағылар жұмыс істемеген кезде, Гулд АҚШ-тағы барлық теміржолдың 12 пайызын иеленді. Осы арада Гулд теміржолда жұмыс істеуге шабуылшыларды жалдады, олардың кейбіреулері Пинкертон агенттері болды. 10 наурызға дейін ешқандай зорлық-зомбылық оқиғасы тіркелмеген. Форт-Уорт қаласында шабуылға шыққан бір қызметкерді ұрып-соғып тастаған. Алайда саботаж әрекеттерінің көбеюі заңсыздыққа жақын болды: қозғалатын пойыздарға шабуыл жасау және оларды бұзады, жұмыс істейтін инженерлерге хаттар мен сапарлар жіберіп қорқыту, аулаларда өрт сөндіру, және Миссури штатының Десото қаласында 600 Найтс және оған қолдау білдіретіндер тобының локомотивтердің қазандықтарын құю үшін дөңгелек үйге шеруі. Теміржолшылар үшін ең жақсы тәсіл - булы локомотивтерді суытып, оларды пайдалану үшін алты сағатқа дейін баяу қыздыруға мәжбүр ету. 1886 жылы 19 наурызда Еңбек ер азаматтарының Ұлы шебері Теренс В. Поудерли Канзас-Ситиде Миссури штатының басқа ер азаматтары, Канзас және Миссури губернаторлары және теміржол қызметкерлерімен кездесіп, ереуілге тоқтатуды көздеді. Кездесу екі күн бойы жалғасты, бірақ тараптар келісімге келе алмады.

Қаза тапқандар мен әскери жағдай

Гулд пен оның теміржол басшылары ереуіл талаптарымен келіспеушіліктерін жалғастырды. 3 сәуірде Таррант округінің Ричард Таунсенд есімді орынбасары Форт-Уорт қаласында офицерлер мен 500-ге жуық адам жиналған топ арасында болған қақтығыста атып өлтірілді. Сонымен қатар, тағы екі полиция қызметкері жараланды. 9 сәуірде Иллинойс штатының Шығыс Сент-Луисте шамамен сексен алмастырушы Луисвилл және Нэшвилл темір жолына қарсы симпатиялық ереуілге шыққан кезде ереуілшілердің көпшілігі жүк пойызын күзетіп тұрған сегіз полиция қызметкеріне тап болған кезде зорлық-зомбылық болды. Күзетшілер қастандық жасайтын көпшілікке атқылап, алты көрерменді өлтіріп, қала әкімі Морис Джойске қалың қолмен атқылаудан қашып қалды. Ашулы жамағат теміржол вокзалын өртеп жіберді. Осы оқиғалардан кейін Гулд зардап шеккен штаттардың губернаторларынан әскери көмек сұрады. Миссури губернаторы штат милициясын жұмылдырды; Техас губернаторы штат милициясын және Техас рейнджерлерін жұмылдырды. Канзас губернаторы жергілікті билік өкілдері қатыгездік оқиғалары туралы хабарламағаннан кейін, теміржол басшыларының қалың топтар пойыздарды басып алды және теміржол аулалары өртеніп жатыр деген мәлімдемелеріне қарамастан, бас тартты. 26 сәуірде саботаж Вьяндот, Канзас қаласының маңында жүк пойызының рельстерінен шығуына себеп болды, онда ұрысқа қатыспаған екі экипаж мүшесі апаттан қалған қалдықтар мен Кау өзенінің саздарына көмілді. Алты салт атты қылмысқа кінәлі деп танылды. 8 сәуірде Джон Гиббонс есімді шабуылшыны Сент-Луисте "союз емес алмастырушы және жеке күзетші" өлтірді. Темір жолдар атынан мемлекеттік полиция билігін жүзеге асыру кәсіподақ мүшелерін кек алуға итермеледі. Зорлық-зомбылық кең тараған сайын, қоғамдық пікірлер жұмысшыларға қарсы айналды. Пинкертон агенттерінің физикалық шабуылдары мыңдаған жұмысшыларды жұмысына қайта оралуға қорқытты. 4 мамырда ресми түрде ереуіл тоқтатылды.

Еңбек ерлерінің құлдырауы

Оңтүстік-Батыс теміржолдардағы ұлы ереуілдің сәтсіздігі Еңбек ер азаматтарының алғашқы үлкен жеңілісі болды. Ауысым инженерлер мен басқа да өнеркәсіп қызметкерлерінің қолдауына ие болмаған кезде, рыцарлардың өндірістік одақ туралы көзқарасы да құлдырады. Жоғарғы кеңесте түрлі топтар арасында ішкі жанжалдар болып, одақ ісі құлдырап қалды. Оңтүстік-Батыс теміржолдардағы ұлы ереуіл, Хеймаркет ісі және Луизианадағы 1887 жылғы қант ереуілдерінің құлдырауы Еңбек ер азаматтарын ұнжырғасыздандырды және басқаруды күшейтті. 1890 жылы Еңбек ер азаматтарының саны 90 пайызға төмендеді. Жұмыс берушілер, үкімет әскерлерін шақырып, табандылық танытуды талап ететін ереуілдерді жою үлгісін қабылдады. Темір жолдардағы ереуілдің құлдырауы америкалық жұмысшылар қозғалысын кері тартқанмен, еңбек ер азаматтары арасындағы ұйымдық проблемалар да айқын болды. Бұл жағдай сигара жасаушылар одағының мүшесі Сэмюэл Гомперс, ағаш ұсталар одағының мүшесі Питер Дж. МакГайр және басқалар өздерінің пікірінше, тиімді жұмысшы ұйымын құруға итермеледі. 1886 жылы 8 желтоқсанда осы адамдар және тағы бірнеше делегат Колумбуста (Огайо штаты) Америка еңбек федерациясын құру үшін жиналды.