Кіріспе
Австралияның шығыс жағалауындағы Proteaceae тұқымдасына жататын бұта түрі Түрлер қойындысы. Jpg status = LC status system = IUCN3.1 status ref = parent = Banksia ser. Салициналар: ата-аналар = 4; таксон = Банксиа робур; авторитеті = Кав. Synonyms ref = though though үлкен бір сабақты даналар жоғары Caloundra жақын Wooroi Мемлекеттік Орман тіркелді. Келесі жеті аптада Банкс пен Соландер мыңдаған өсімдік үлгілерін жинады, оның ішінде жаңа тұқымның алғашқы үлгілері болды, кейіннен Банкс құрметіне Банксия деп аталды. Endeavour сапары кезінде жиналған әрбір үлгі Банкстың ботаникалық суретшісі Сидней Паркинсонның эскизін жасаған, бірақ B. robur-дің мұндай суреті сақталмаған. 1771 жылы шілдеде Англияға қайтып келген "Эндевор" кемесі Банкс үлгілері Лондон гербариясының бөлігіне айналды, ал суретшілер Паркинсонның эскиздерінен акварель суреттерін салуға жұмысқа алынды. Банкс өзінің бүкіл жинағын "Банкс флорилегиясы" деп жариялауды жоспарлаған, бірақ әр түрлі себептермен жоба ешқашан аяқталмаған және Банксия түрлерінің кез-келгені ресми түрде жарияланбастан он жыл өткен. Банксияның жиналған алғашқы төрт түрінің бірі болғанына қарамастан, B. robur-дің жалғыз үлгісі қалайда назардан тыс қалды және оны 1782 жылы жас Каролус Линней сипаттамады. 1793 жылы Луис Неэ порт Джексон (Сидней) мен Ботани буынының айналасынан түрдің үлгілерін жинады. 1800 жылы Антонио Хосе Каванильес осы үлгілердің негізінде сипаттап, атады. Оны ағаш деп сипаттаған Каваниль оған robur деген атау берді; "күш" немесе "қатты ағаш" деген мағынаны білдіреді, бұл атауды ботаник Алекс Джордж ағаш екендігіне деген қате сеніммен байланыстырған. Сондай - ақ ағаш немесе жапырақтары ағылшын дуалымен (Quercus robur) ұқсастығын білдіруі мүмкін. Бағбан Джозеф Найт 1809 жылы "Протеялар" табиғи кезеңіне жататын өсімдіктерді өсіру туралы" жариялады, оның ішінде ол Нортумберленд герцогының Сион үйіндегі коллекциясынан Банксиа унсигераны және "Диллениа жапырақты банксиа" Б. Диллениа фолияны сипаттады, соңғысының тұқымдары жақында Англияға келгенін хабарлады. Найт біріншісін Банксиа облонгифолиямен, екіншісін Б. робурмен теңестірді. Роберт Браун 1810 жылы B. robur-ды B. latifolia деп қайта атады, бұл өсімдік биік ағаш емес, төмен бұта ретінде өскендіктен, ол атауын өзгертуге мәжбүр болғанын түсіндірді. Сол жылы Браун өзінің 1810 жылғы Prodromus Florae Novae Hollandiae et Insulae Van Diemen еңбегінде Банксияның 31 түрін тіркеді және эпитетпен тұрып қалды латифолия оның таксономиялық орналасуында, таксонды Banksia verae, "True Banksias" субгеніне орналастырды, өйткені гүлшоғыры - бұл Банксия гүлінің типтік тікенегі. Ол B. dilleniæfolia, B. uncigera және B. robur-ды таксономиялық синонимдер ретінде жіктеді. Неміс ботаник Иоганн Генрих Фридрих Линк 1821 жылы өзінің Enumeratio plantarum Horti regii botanici berolinensis altera еңбегінде B. latifolia-ны каталогтады және Берлин ботаникалық бағында өсірілген материалдан B. macrophylla-ны сипаттады; B. fagifolia-ны Иоганн Центуриус Хоффмансегг 1826 жылы сипаттады; олар B. robur ретінде синонимдесті. Карл Мейснер өзінің 1856 жылы шыққан тұқымдас түрлерін жариялаған кезде, Банксияның 58 түрі сипатталған болатын. Мейснер 1847 жылы Стефан Эндлихердің Еубанксиа деп атаған Браунның Banksia verae тұқымын жапырақ қасиеттеріне байланысты төрт серияға бөлді. Ол Браунның артынан "B. latifolia" деген атауды қолданады және оны Quercinae сериясына орналастырады. Мейснер сонымен қатар B. robur үлгісін B. integrifolia var деп атады. тіс деректері. 1870 жылы Джордж Бентам өзінің маңызды басылымы Flora Australiensis-де Банксианың толық қайта қаралуын жариялады. Бентамның жобасында банксияның танылған түрлерінің саны 60-тан 46-ға дейін қысқарды. Ол төрт бөлімді жапырақ, стиль және тозаңның таныстырушы кейіпкерлеріне негіздеп анықтады, Б. латифолияны Orthostylis бөлімінде орналастырды, бірақ оның гүлдері мен стилі бар екенін атап өтті. 1891 жылы Отто Кунце өзінің Revisio Generum Plantarum еңбегінде Banksia L. f. деген жалпы атаудан бас тартты. Оның себебі Banksia атауы бұрын 1776 жылы Banksia J. R. Forst & G. Forst деп жарияланғаны, бұл қазір Pimelea деп аталатын тұқымға қатысты. Кунце Sirmuellera-ны бұл түрді Sirmuellera robur деп атап, Sirmuellera-ны балама ретінде ұсынды. Басымдық принципіне қатысты бұл ереже едәуір ескерілмеген, ал 1940 жылы Banksia L. f. ресми түрде сақталып, Sirmuellera қабылданбады. Жалпы атауларға "сулы банксия", "шығыс батпақты банксия" және "киң жапырақты банксия" жатады.
Speciesbox
|name = Swamp banksia
|image = Broburbee. jpg
|status = LC
|status system = IUCN3.1
|status ref =
|parent = Banksia ser. Salicinae
|display parents = 4
|taxon = Banksia robur
|authority = Cav. | synonyms ref = though larger single stemmed specimens to high have been recorded in Wooroi State Forest near Caloundra. Over the next seven weeks, Banks and Solander collected thousands of plant specimens, including the first specimens of a new genus that would later be named Banksia in Banks' honour. It is said that every specimen collected during the Endeavour voyage was sketched by Banks' botanical illustrator Sydney Parkinson, but no such painting of B. robur is extant. On the Endeavour return to England in July 1771, Banks' specimens became part of his London herbarium, and artists were employed to paint watercolours from Parkinson's sketches. Banks had plans to publish his entire collection as "Banks' Florilegium", but for various reasons the project was never completed, and it would be ten years before any of the Banksia species were formally published. Despite being one of the first four Banksia species collected, the single specimen of B. robur was somehow overlooked and not described by Carolus Linnaeus the Younger in 1782. Specimens of the species were collected again in 1793 by Luis Née around Port Jackson (Sydney) and Botany Bay, and it was on the basis of these specimens that it was described and named in 1800 by Antonio José Cavanilles. Describing it as a tree, Cavanilles gave it the species epithet robur; meaning "strength" or "hard wood", the epithet was assumed by botanist Alex George to relate to the mistaken belief it was a tree. The name could also refer to a resemblance of the wood or leaves to the English oak (Quercus robur). The gardener Joseph Knight published On the cultivation of the plants belonging to the natural order of Proteeae in 1809, within which he described Banksia uncigera from the Duke of Northumberland's collection at Syon House, and B. dilleniæfolia "Dillenia leaved banksia", reporting that seeds of the latter had recently arrived in England. Knight equated the former with Banksia oblongifolia and the latter with B. robur. Robert Brown renamed B. robur as B. latifolia in 1810, clarifying that he was forced to change the name as the plant grew as a low shrub not a tall tree. The same year, Brown recorded 31 species of Banksia in his 1810 work Prodromus Florae Novae Hollandiae et Insulae Van Diemen, and stuck with the epithet latifolia in his taxonomic arrangement, placing the taxon in the subgenus Banksia verae, the "True Banksias", because the inflorescence is a typical Banksia flower spike. He classed B. dilleniæfolia, B. uncigera and B. robur as taxonomic synonyms. German botanist Johann Heinrich Friedrich Link catalogued B. latifolia and described B. macrophylla from cultivated material in the Berlin Botanic Gardens in his 1821 work Enumeratio plantarum Horti regii botanici berolinensis altera; B. fagifolia was described by Johann Centurius Hoffmannsegg in 1826; these have been synonymised as B. robur. By the time Carl Meissner published his 1856 arrangement of the genus, there were 58 described Banksia species. Meissner divided Brown's Banksia verae, which had been renamed Eubanksia by Stephan Endlicher in 1847, into four series based on leaf properties. He followed Brown in using the name B. latifolia, and placed it in the series Quercinae. Meissner also named a specimen of B. robur as B. integrifolia var. dentata. In 1870, George Bentham published a thorough revision of Banksia in his landmark publication Flora Australiensis. In Bentham's arrangement, the number of recognised Banksia species was reduced from 60 to 46. He defined four sections based on leaf, style and pollen presenter characters, placing B. latifolia in section Orthostylis, though noting it had the flowers and style of Eubanksia. In 1891, Otto Kuntze, in his Revisio Generum Plantarum, rejected the generic name Banksia L. f., on the grounds that the name Banksia had previously been published in 1776 as Banksia J. R. Forst & G. Forst, referring to the genus now known as Pimelea. Kuntze proposed Sirmuellera as an alternative, referring to this species as Sirmuellera robur. This application of the principle of priority was largely ignored, and Banksia L. f. was formally conserved and Sirmuellera rejected in 1940. Common names include "swamp banksia", "eastern swamp banksia" and "broad leaved banksia".
Banksia-да орналасу
Банксия тұқымдасының қазіргі таксономиялық орналасуы Джорджтың 1999 жылғы Австралия флорасы кітаптар сериясы үшін монографиясына негізделген. Бұл ретте B. robur Banksia subgenus Banksia түрінде орналасады, өйткені оның гүлшоғыры Banksia-ның сипаттамалық гүл шоғырының түрін алады, секция Banksia оның түзу стиліне байланысты және сериясы Salicinae, өйткені оның гүлшоғыры цилиндрлі. 1994 жылы жарияланған морфологиялық кладистік талдауда Кевин Тиле оны жаңадан сипатталған Ацливс кіші сериясына салициналар сериясындағы B. plagiocarpa, B. oblongifolia және B. dentata-мен бірге орналастырды. Алайда, бұл салициналардың кіші топтары Джордж тарапынан қолдау таппады. 2007 жылы Маст пен Тиле Банксия тұқымын Дриандраны біріктіру арқылы қайта ұйымдастырды және B. subg. Қашық пішінді котиледондары бар таксондар үшін Spathulatae; осылайша B. subg. Банксияны қасық тәрізді котиледонсыз таксондарды қамтитын болып қайта анықталды. Олар Дриандраның ДНК-ын іріктеу аяқталғаннан кейін толық ретке келтіруді алдын ала болжады; бұл арада, егер Маст пен Тиледің номенклатуралық өзгерістерін аралық ретке келтіру ретінде алсақ, B. robur B. subg. Спатулата.
Гибридтеу
Banksia robur және B. oblongifolia будандары шығыс жағалаудың бірнеше жерінде тіркелді. Банксиа атласының далалық қызметкерлері Уоллонгонг пен Пиальбаның арасында 20 популяцияны тіркеді.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Банксиа робур Австралияның шығыс жағалауында өседі, ол Жаңа Оңтүстік Уэльстен солтүстік Квинслендке дейін таралады. Банксия атласы оны екі жағалау сызығында: Вуллонгонгтан Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Оңтүстік-Батыс Роксқа дейін, содан кейін Жаңа Оңтүстік Уэльстің солтүстігіндегі Брансуик Хейдстен Квинслендтегі Шоалвотер шығанағына дейін (Рокгемптон айналасындағы 200 км арақашықтықпен) және Боуэн, Джулаттен және Куктаунда орналасқан оқшауланған популяциялар. Олар орман өртінен кейін үлкен ағашқа ұқсас лигнотуберде орналасқан бүршіктерінен қайта өседі. Басқа банксиялар сияқты, B. robur де көптеген түрлі тозаңдаушыларға, соның ішінде көбелектер, көбелектер, аралар, бұғылар, құмырсқалар мен асыл жуанқұрттар сияқты жәндіктерге және көптеген құс түрлеріне үйірек болады. Бұларға Нью-Голландияның бал жегіштері (Phylidonyris novaehollandiae), кішкентай ваттлбёрд (Anthochaera chrysoptera), қоңыр бал жегіш (Lichmera indistincta), қоңыр тәжді бал жегіш (Gliciphila melanops), Левиннің бал жегіш (Meliphaga lewinii) және кішкентай монах құсы (Philemon citreogularis) сияқты 1988 жылғы The Banksia Atlas зерттеуінде тіркелген.
Өсіру
B. robur табиғи түрде құмды топырақтағы ылғалды жерлерде (осыдан жалпы атауы) кездесетіндіктен, олар ең жақсы өсіп-өну жағдайларын жасайды. Ол күн сәулесінің әсерін және көбірек суды, әсіресе белсенді өсіп жатқанда және құрғақ кезеңдерде жақсы көреді. Тұқымнан көбейту сенімді. Қалай қиюға болады?