Кіріспе
1974 жылы түсірілген Блейк Эдвардстың "Дарлинг Лили" фильмінен кейін Эндрюстің төрт жылдан кейінгі алғашқы фильмі. Сол уақытта ол Блейк Эдвардсқа үйленіп, балаларын тәрбиелеуге көңіл бөлді. "Бұл жақсы фильм, - деді Эндрюс, - менің қайта оралуыма өте қолайлы".
It was Andrews' first film in four years since Darling Lili. During that time, she had married Blake Edwards and concentrated on raising their children. "This is a nice film," said Andrews, "It's just right for my comeback."
Фильм түсіру орындары
Тамаринд тұқымы Барбадоста, Белгравиада (оның ішінде Итон сквері) Лондонда және Парижде түсірілді.
Қабылдау
Фильм Корольдік команданың өнер көрсетуі сыйлығын алды.
Кассалық жинақ
Лью Грейд фильмнің кассада "жақсы түскенін" айтты, бірақ Эдвардс пен Эндрюс пайданың үлкен пайызын алғандықтан, ол одан көп ақша табуға тырысты деп мәлімдеді (Эндрюс жалпы табыстың 10%, Эдвардс 5%). Бұл жоғары бағаланған жұлдыздың және жазушы-режиссердің әдеттегі әрекеті еді. Мёрфи былай деп жазады: Тұрақтылық пен әдептіліктің соңғы бекінісі екі адамның қоғамдастығында, бір-біріне деген адалдығы мен берілдігі бір сәтке ғана асып түседі, бірақ соңы соғыс ойындарында жасалып жатыр. Ойынның өзі тым таныс және болжамды түрде нигилистік болып кетті: халықаралық тыңшылықтың дебеттері мен активтерін қадағалайтын белгісіз бухгалтерлерге ғана шындықты білдіретін мақсаттарға жету үшін құралдар жұмсалады. Жүйе адам өлтіреді, моральдық жағынан, немесе физикалық жағынан, бірақ әрқашан халықаралық қауіпсіздіктің абстракциясы адам ресурстарын қорқынышты және ысырапшылдықпен жұмсау арқылы жақсы сақталады. Ерлер мен әйелдерге бір-біріне деген сенім мен сүйіспеншілікті азайтуға мүмкіндік беретін моральдық құндылықтарды төмендету арқылы әлем адамдар үшін емес, бір нәрсе үшін қауіпсіз болады. Мёрфи "Тамаринд тұқымы" атты кітабының "екі адамның қауымдастығы" жанрын "ойлау, сезім және көру қабілетімізді өзгертетін және қайта қалыптастыратын" шынайы мақалаға айналдыратынын айтты. Оның орнына кинотеатрдан тыс "әдеттегідей жаңа дүние" пайда болып, "өміріміздің кең, анық емес, сондықтан да түсінікті емес аумағына" еніп жатыр.
Characteristically, the last bastion of stability and decency resides in the community of two, lovers whose loyalty and commitment to each other may momentarily transcend—but is ultimately and perfunctorily done in by—Cold War games. The games themselves have grown overly familiar and predictably nihilistic: means are expended to achieve ends that possess reality only to those unknown bookkeepers who keep track of the debits and assets of international espionage. The system kills—by moral attrition, or violently, physically—but always the abstraction of international security is best preserved by a terrible and wasteful expenditure of human resources. By debasing the moral coinage that allows men and women to deal with one another with even minimal trust or affection, the world is made safe for well, not people, but something. Murphy concluded that The Tamarind Seed turns this genre of "the community of two" into the genuine article that "shifts and reshapes our thinking and feeling and seeing." In its place, a "new perception of reality" transcends the confines of the movie theater and makes its way into the "larger, less defined, and thus less understandable, territory of our lives."
Мәдени сілтемелер
1975 жылы фильм "Mad" журналында "Томми Рот Сед" деп аталды.