Кіріспе

Манхэттеннің жеңіл операсы, LOOM деп аталатын, Бродвей репертуарынан тыс театр компаниясы болды, ол жеңіл операларды, оның ішінде Гилберт пен Салливанның шығармалары мен еуропалық және американдық оперетталарды, жылына 52 аптада, 1968 және 1989 жылдар аралығында Нью-Йоркте шығарды. Уильям Маунт Бёрк құрған LOOM-дың алғашқы ұзақ мерзімді үйі 1960 жылдардың аяғынан 1975 жылға дейін Ян Хус театрында болды, онда ол басқа кішкентай жеңіл опера компаниясы - Американдық Савойардтарды жеңіп алды. Ян Хуста LOOM негізінен Гилберт пен Салливанның Савой операларын орындады, мысалы Пензанс пираттары, Микадо және HMS Pinafore. Дирижер-режиссер Маунт Бёрк, басты комедиан Реймонд Аллен және хореограф / сахна менеджері Джерри Готам бастаған компания көптеген жас актерлер мен әншілерді бағдарлады, олар Бродвейде немесе басқа жерде театр немесе музыка саласында мансап жасады. 1975 жылы компания көшеден шығыс Бродвей театрына көшіп барды. Онда өзінің репертуарын Гилберт пен Салливаннан тыс, Виктор Герберт, Рудольф Фримл, Франц Лехар, Зигмунд Ромберг, Жак Оффенбах және Иоганн Штраус II секілді американдық және континенталды оперетталарға дейін кеңейтті. LOOM WQXR радиосында жиі көрсетіліп тұрды. 1979 жылы Уильям Маунт Берк қант диабетімен соқыр болды, бірақ ол дирижерлік қызметті жалғастырды, тіпті жаңа қойылымдарды режиссерлік етті. Компания 1984 жылға дейін күшті болды, ол кезде Маунт Бёрк қайтыс болды және компанияның ойын үйі жабылды және кейіннен қиратылды. Осыдан кейін, Аллен мен Готэм жетекшілік еткен, музыка директоры Тодд Эллисонмен бірге компания Нью-Йорктегі театрлардың бір қатарында ойнады, бұл оның Үстіне шығыс жағындағы аудиторияны ұстап тұру қабілетіне сын болды және ол үнемі қаражат жинауға мәжбүр болды. 1986 жылы компания жабылып, 1987-1989 жылдар аралығында соңғы маусымдарын өткізді.

Ян-Хус үйінде алғашқы жылдары

1968 жылдың күзінде Майами Лайт Операсы мен Стэмфорд Симфониясының бұрынғы директоры Уильям Маунт Бёрк (1936-1984) Гилберт пен Салливанның комикалық операларына маманданған Бродвейден тыс компания құруға қадам жасады. Ол алғаш рет Нью-Йорктегі пәтерінде The Pirates of Penzance тегін көрсетілімін ұсынды. Бұл өнердің табыстылығы Бёрк тауының өз жоспарын жүзеге асыруына ықпал етті. Продюсер мен оның компаниясы Манхэттеннің Батыс 99-шы көшесіндегі Сент-Майкл шіркеуінде бірнеше тегін қойылым ұсынды. 1969 жылы компания Шығыс 74-ші көшедегі The Jan Hus House-тің 247 орындық жертөледегі спорт залына көшіп келді, бұған дейін Дороти Редлердің американдық Савойардтарының үйі болды, шектеулі қатысуға ниетті. Алайда, ол Ян-Хуста жеті жылға жуық уақыт болды, негізінен Гилберт пен Салливанның Савой операларын орындады, мысалы, Пираты, Микадо және HMS Пинафор. Реймонд Аллен бұрын American Savoyards тобында ән айтып, Нью-Йорк опера театрында және Сити-Центр Гилберт & Салливан компаниясында қонақ ретінде өнер көрсеткен. Аллен "The Best of Gilbert & Sullivan: 42 Favorite Songs from the G&S Repertoire" атты кітабына кіріспе жазды, ол 1974 жылы Chappell Music Company баспасынан жарық көрді. Кітапта LOOM-тың көптеген туындыларының фотосуреттері бар және LOOM-тың жыл бойы өнер көрсету маусымы АҚШ-тағы кез-келген компанияның ішіндегі ең ұзақ болған деп мәлімделген. LOOM-тің Equity кәсіподақ келісімшарты бойынша кастинг жеті кәсіподақ басшыларынан және жиырмадан астам кәсіподақ емес актерлерден құралған, олар компанияда тәжірибеден өткеннен кейін Equity мүшелігін ала алады. Бұл Нью-Йорктегі театрлар арасында бірегей жағдай болды. Одағы жоқ актерлердің жалақысы номиналды болды, бірақ толық уақытты мамандыққа ұмтылған көптеген жас актерлер / әншілер оқудан өтіп, бір жыл ішінде ансамбльден танымал рөлдерге дейін жұмыс істей алды. Роберт Куччоли (Jekyll & Hyde); Стивен О'Мара, опера әншісі; Пенни Орлофф, Сити Опера және Бродвей; Каролин Мас, музыкалық орындаушы; Сьюзан Маршалл, музыкалық орындаушы және әнші-сазгер; Майкл Коннолли (Амадейус); Ларри Райкен (Жылдың әйелі, Үлкен өзен және Фолли); және Джоан Ладер, 2016 жылғы Театрдағы үздік өнер үшін Тони құрметін иеленген және көптеген орындаушылардың, мысалы, Мадонна, Саттон Фостер және Фредерика фон Стадтың вокалды жаттықтырушысы. Маколай Калкин Том Таккерді (жасөспірім "мидшипмит") ойнады HMS Pinafore . LOOM бастапқыда америкалық савойлықтардан бірқатар костюмдер мен сахналық мүліктерді сатып алды. Ол өзінің жеке декорацияларын және басқа да костюмдерін жасап, шағын бюджетте шағын орынға кәсіби көрініс беруге тырысты. Оркестр екі музыканттан тұрды: пианист Брайан Моллой, Джульярдтан бітірген, әр ұпайды жаттап ойнаған, және Маунт Бёрк өзі, орган мен тимпандарды алып, орындауды жүргізді. Бұл 284 орындық үй әлі де тығыз, бірақ компания "Jan Hus" жертөлесінен әлдеқайда көп табыс таба алады. Сонымен қатар, театр сахнаға жақсырақ жабдықталған, жақсы орындықтар, сахна жарығы мен балконы бар. Барлық көрініс желілері жақсы болды, ал Ян Хуста кейбір көріністерге кедергі келтіретін тік бағаналар болды. Ян Хуста компанияның сахналауы осы полюстердің орналасуына сілтеме жасау үшін жасалған болатын, ал компания Eastside Playhouse-ға көшіп кеткеннен кейін де хореограф Джерри Готам (бұрынғы Бродвей бишісі) полюстердің қиялға салынған орналасуына сілтеме жасай отырып, репертуардағы шоулардың сахналануын үйретті. Eastside Playhouse-да болған кезде LOOM музыка кітабын шығарды, онда Реймонд Алленнің кіріспесі және Гилберт пен Салливанның туындыларындағы компанияның көптеген суреттері бар. 1975 жылдан бастап және 1980 жылдар аралығында LOOM өзінің репертуарына американдық және континенттік оперетталарды қосты, ақырында репертуарында 30-дан астам шоу болды. Оның G&S емес алғашқы шоуы Виктор Герберттің "Наути Мариетта" болды, қонақ суретші Джоан Сена Гранде титуллы рөлде болды, ол 1975 жылы Eastside Playhouse-те өз қызметін ашты. Ларри Райкен капитан Дик Уоррингтонның рөлін сомдады. Келесі қонақ актерлік оперетта Рудольф Фримлдің 1925 жылы шыққан "Вагабон королі" болды, Бродвейдің ардагері Жанна Бове Гюгетте рөлінде. 1970 жылдардың ортасында компания Элис Хаммерштейн Матиастан (Оскар Хаммерштейн II қызы) Франц Лехардың "Күлкілі жесір" романының жаңа аудармасын жасауды сұрады. Аударма жеңілдетілген және кейбір стандартты аудармаларға қарағанда шоудың күлкілі жақтарына көбірек назар аударады. Жанна Буве қайтадан басты рөлді сомдаған "Күлкілі жесір" фильмінің табысы LOOM-тың көрермендерін арттырып, оң пікірлер алды. ЛОУМ әр жыл сайын алғы�...

Мерекелік жыл және жарқын үміттер

Оныншы жылдың соңында (1978 1979), 1979 жылдың қаңтарынан мамыр айына дейін LOOM Гилберт пен Салливанның барлық 13 жұмыс жасады, "фестиваль" маусымында аптасына бір опера (Пинафор, Пираты, Микадо және Йёмен екі апта бойы ойналғаннан басқа). Бұл әлемдегі бірінші компания болды (D'Oyly Carte Opera Company өзінің 13 операсын бірінен соң бірі орындады, бірақ олардың "Ұлы герцог" спектаклі тек концерттік сахналау болды). Соңғы екі аптада Гилберт пен Салливанның соңғы екі операсы - "Утопия Лимитед" және "Гранд-Дюк" Нью-Йорктегі кәсіби қайта жаңғырулар болды. Екі шоу да күшті ойнатылды және келесі маусымда ұзартылған қойылымдар берілді. "Бейбітшілік жылы" кезінде студенттердің билеттері 4 доллардан сатылды. Алайда, апта сайын репетиция жасап, жаңа спектакльді монтаждаудың қажыр-қайраты актерлерге өз зардабын тигізді. Осы маусымдар ішінде, Маунт Бёрк денсаулығының нашарлауына қарамастан, компания өздерінің актерлік құрамы үшін жоғары сапалы кәсіби әншілерді тартты, әдетте костюмдер мен жиынтықты жақсартты, жақсы пікірлер алды және қаржылық болашағы қауіпсіз сияқты болды. The New York Times 1981 жылғы LOOM көктемгі маусымның алдын ала көрсетіліміне жазғандай: "Үш шығарма (Пинафор, Пираты және Микадо) ең жақсы савойар дәстүрінде жасалады. "Д'Ойли Карте" театралды нұсқасын толықтай монтаждауды күтпеңіз, алайда, кейбір жақсы дауыстарды естуді және көңіл көтеруді күтіңіз".

Маунт-Бёрк қайтыс болғаннан кейін

Ақыры, Бёрк тау диабет ауруына шалдықты да, 1984 жылы қайтыс болды. Готэм мен Аллен бірлескен көркемдік директорлар ретінде өндірісті қадағалауды қолға алды, ал музыкалық директордың көмекшісі Тодд Эллисон музыкалық директор болып тағайындалды. Жан Далримпл, 1950 жылдары Сити-Центрдің музыкалық театрларының қайта жаңғыруының продюсері, компания үшін көп жылдар бойы қаражат жинаумен айналысқан, LOOM президенті болды және жылына 52 апта үзіліссіз жалғасқан шоуларды шығарды. Бірақ компания бірден-ақ көптеген бақытсыздықтар мен шығындарға ұшырады, мүмкін ең бастысы - Eastside Playhouse жоғалту. Бұл ғимаратты көп пәтерлі үй салу үшін бұзу жоспарланған еді, сондықтан ЛОМ-ты кетуге мәжбүр етті. LOOM алдымен Норман Томас орта мектебінің аудиториясына көшірілді, ол өзінің жақын өндірістері үшін тым үлкен және өзінің атын құрған Үстірі Шығыс Жағы ауданынан тым алыс болды. Бұл үлкен залдың алдында кішкентай аудитория тұрды. және Уильям Х. Смиттің "Шарапшы" Тұрақты қаржы жинауға қарамастан, LOOM одан әрі қарызға ұшырап, 1986 жылдың қазан айында The Vagabond King атты кешкі шоумен өнер көрсетуді тоқтатты. Eastside Playhouse, пайда болғандай, бірден бұзылмады, ал компания 1986-1987 жылдардағы мерекелік маусымда Toyland-тағы қыздарға қысқа уақытқа оралды. Көптеген қаржы жинағаннан кейін, Жан Далримпл 1987 жылы компанияны қайтадан біріктірді, ал LOOM 299 орындық Playhouse 91-де толық уақытты өндіріс кестесін қайтадан бастады. Көркемдік топ Джордж М. Коханның "Кішкентай Джонни Джонс" романын "Бродвейге құттықтау" деп атады. Шоуда Бродвейден тыс кез келген басқа шоуларға қарағанда көбірек шлеп биі тартылды және компанияның танымалдылығын қайта жандандырды.