Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Йорк қаласындағы опера театры
Opera company in New York City
Метрополитен операсы (әдетте Мет деп аталады) – Нью-Йорк қаласындағы американдық опера театры. Қазіргі уақытта Манхэттеннің Верхний Вест-Сайд аймағында орналасқан Линкольн орталығындағы Метрополитен опера театрында орналасқан. Театрды коммерциялық емес Метрополитен опера қауымдастығы басқарады, ал бас директоры – Питер Гелб. 2018 жылдан бері компанияның музыкалық жетекшісі – Яник Незет-Сеген. Мет 1883 жылы бұрынғы Музыка академиясы опера театрына балама ретінде құрылған және сол жылы 39-шы көше мен Бродвейдегі жаңа ғимаратта (қазір «Ескі Мет» деп аталады) тұңғыш рет сахнаға шықты. 1966 жылы Линкольн орталығының жаңа ғимаратына көшті. Метрополитен операсы Солтүстік Америкадағы ең ірі классикалық музыка ұйымы. 2019 жылға дейін ол жыл сайын қыркүйектің соңынан мамырға дейін шамамен 27 түрлі операны қойды. Опералар айналма репертуар бойынша ұсынылады, әр аптада төрт түрлі туындының жетіге дейін қойылымы көрсетіледі. Көрсетілімдер дүйсенбіден сенбіге дейін кешкі уақытта, ал сенбі күні – таңертеңгі сеанспен өтеді. Әр маусымда бірнеше опера жаңа қойылымда көрсетіледі. Кейде олар басқа опера театрларынан алынып немесе олармен бөліседі. Жылдың қалған опералары бұрынғы маусымдардан қайта қойылған қойылымдар арқылы ұсынылады. 2015–2016 жылғы маусымда 25 операның 227 қойылымы өтті. Мет репертуарындағы опералар 18-шы ғасырдың барокко және 19-шы ғасырдың белькантосынан бастап 20-шы және 21-ші ғасырлардың соңындағы минимализмге дейінгі алуан түрлі туындылардан тұрады. Бұл опералар әртүрлі стильдегі сахналық қойылымдарда көрсетіледі – әсем дәстүрлі декорациялары бар қойылымдардан бастап, заманауи концептуалды дизайндары бар қойылымдарға дейін. Меттің труппасы ірі симфониялық оркестр, хор, балалар хоры және көптеген көмекші және жетекші солистерден тұрады. Компания маусым бойында көптеген тәуелсіз бишілерді, актерлерді, музыканттарды және басқа да орындаушыларды жұмысқа алады. Меттің әншілер тізіміне халықаралық және американдық артистер кіреді, олардың кейбіреулері Меттің жас суретшілер бағдарламалары арқылы мансабын дамытқан. Көптеген әншілер компанияға қонақ ретінде мезгіл-мезгіл келсе, ал басқалары Метпен ұзақ және тығыз байланыста болып, зейнеткерлікке шыққанға дейін әр маусымда бірнеше рет сахнаға шығады.
The Metropolitan Opera (commonly known as the Met) is an American opera company based in New York City, currently resident at the Metropolitan Opera House at Lincoln Center, situated on the Upper West Side of Manhattan. The company is operated by the non profit Metropolitan Opera Association, with Peter Gelb as the general manager. The company's music director has been Yannick Nézet Séguin since 2018. The Met was founded in 1883 as an alternative to the previously established Academy of Music opera house and debuted the same year in a new building on 39th and Broadway (now known as the "Old Met"). It moved to the new Lincoln Center location in 1966. The Metropolitan Opera is the largest classical music organization in North America. Until 2019, it presented about 27 different operas each year from late September through May. The operas are presented in a rotating repertory schedule, with up to seven performances of four different works staged each week. Performances are given in the evening Monday through Saturday with a matinée on Saturday. Several operas are presented in new productions each season. Sometimes these are borrowed from or shared with other opera companies. The rest of the year's operas are given in revivals of productions from previous seasons. The 2015–16 season comprised 227 performances of 25 operas. The operas in the Met's repertoire consist of a wide range of works, from 18th century Baroque and 19th century Bel canto to the Minimalism of the late 20th and 21st centuries. These operas are presented in staged productions that range in style from those with elaborate traditional decors to others that feature modern conceptual designs. The Met's performing company consists of a large symphony orchestra, a chorus, children's choir, and many supporting and leading solo singers. The company also employs numerous free lance dancers, actors, musicians and other performers throughout the season. The Met's roster of singers includes both international and American artists, some of whose careers have been developed through the Met's young artists programs. While many singers appear periodically as guests with the company, others maintain a close long standing association with the Met, appearing many times each season until they retire.
Шығу тегі
Метрополитен опера компаниясы 1883 жылы Нью-Йорктегі ескі Музыка академиясының опера театрына балама ретінде құрылды. 1880 жылдың 28 сәуірінде Делмонико мейрамханасында 22 адам жиналды. Олар жаңа компанияның басшыларын сайлап, оған қатысу шартын жасастырды. 39-шы көше мен Бродвейдің қиылысында салынған жаңа театрдың үш қабатты жеке ложалары болды, онда Нью-Йорктің жаңа, қуатты өнеркәсіптік отбасыларының мүшелері өздерінің байлықтарын көрсетіп, әлеуметтік беделін нығайта алатын еді. Алғашқы жазылғандардың арасында Морган, Рузвельт және Вандербильт отбасыларының өкілдері болды, олардың барлығы академиядан шеттетілген еді. Жаңа Метрополитен опера театры 1883 жылдың 22 қазанында ашылды, ал Аббидің компаниясының сол алғашқы маусымында Нильссон және Марселла Сембрих бастаған әртістер тобы, сондай-ақ меццо-сопрано София Скальчи, тенорлар Итало Кампанини және Роберто Стагно, баритон Джузеппе Дель Пюенте және бас Франко Новара өнер көрсетті. Олар Гуно, Мейербер, Беллини, Доницетти, Верди, Вагнер, Моцарт, Томас, Бизе, Флотов және Понкьеллидің 20 операсынан 150 қойылым ұйымдастырды. Барлық қойылымдар итальян тілінде орындалды және оларды музыкалық жетекші Огюст Вианези немесе Клеофонте Кампанини (тенор Италоның інісі) дирижерлік етті. Компания жаңа Манхэттен опера театрында ғана емес, сонымен қатар ел бойынша гастрольдік салт-дәстүрді қалыптастырды. 1884 жылдың қысы мен көктемінде Мет Бруклинде, Бостонда, Филадельфияда (төменде қараңыз), Чикагода, Сент-Луисте, Цинциннатиде, Вашингтон қаласында және Балтиморда опера қойылымдарын көрсетті. Нью-Йорктегі маусымның соңғы кешінде мырза Аббидің құрметіне арналған гала-концерт өтті. Арнайы бағдарлама операдан әртүрлі көріністерді, сондай-ақ Марселла Сембрихтің скрипка мен фортепианода орындауын, және Шекспирдің «Венеция саудагері» пьесасынан Генри Ирвинг пен Эллен Терридің ойынын қамтыды. Аббидің ашылу маусымы үлкен қаржылық тапшылыққа әкелді. Мет жыл сайын Филадельфияда дерлік сексен жыл бойы өнер көрсетті, опера маусымы бойы компанияның барлық мүшелерін сейсенбі күндері қалаға алып келді. Көбінесе концерттер Филадельфияның Музыка академиясында өтті, ал компания 1961 жылға дейін, Меттің тұрақты сапарлары тоқтаған кезде қалада 900-ге жуық қойылым ұйымдастырды. 1910 жылдың 26 сәуірінде Мет Оскар Хаммерштейн I-ден Филадельфия опера театрын сатып алды. Компания театрды Метрополитен опера театры деп атады және 1920 жылға дейін Филадельфиядағы барлық қойылымдарын осы жерде өткізді, содан кейін театрды сатып алып, Музыка академиясында өнер көрсетуді қайта бастады. Меттің алғашқы жылдары компания маусым бойы Филадельфияда оннан астам опера қойылымдарын ұсынды. Жылдар өте келе қойылымдар саны біртіндеп азайды, ал 1961 жылғы Филадельфиядағы соңғы маусымда тек төрт опера болды. Соңғы маусымның соңғы қойылымы 1961 жылдың 21 наурызында Бергит Нильсон мен Франко Кореллидің қатысуымен «Турандот» операсы болды. Сейсенбі күнгі сапарлар аяқталғаннан кейін Мет 1967, 1968, 1978 және 1979 жылдары көктемгі турларында Филадельфияға оралды.
The Metropolitan Opera Company was founded in 1883 as an alternative to New York's old established Academy of Music opera house. A group of 22 men assembled at Delmonico's restaurant on April 28, 1880. They elected officers and established subscriptions for ownership in the new company. The new theater, built at 39th and Broadway, would include three tiers of private boxes in which the scions of New York's powerful new industrial families could display their wealth and establish their social prominence. The first subscribers included members of the Morgan, Roosevelt, and Vanderbilt families, all of whom had been excluded from the academy. The new Metropolitan Opera House opened on October 22, 1883, Abbey's company that first season featured an ensemble of artists led by sopranos Nilsson and Marcella Sembrich; mezzo soprano Sofia Scalchi; tenors Italo Campanini and Roberto Stagno; baritone Giuseppe Del Puente; and bass Franco Novara. They gave 150 performances of 20 different operas by Gounod, Meyerbeer, Bellini, Donizetti, Verdi, Wagner, Mozart, Thomas, Bizet, Flotow, and Ponchielli. All performances were sung in Italian and were conducted either by music director Auguste Vianesi or Cleofonte Campanini (the tenor Italo's brother). The company performed not only in the new Manhattan opera house, but also started a long tradition of touring throughout the country. In the winter and spring of 1884 the Met presented opera in theaters in Brooklyn, Boston, Philadelphia (see below), Chicago, St. Louis, Cincinnati, Washington D. C., and Baltimore. Back in New York, the last night of the season featured a long gala performance to benefit Mr. Abbey. The special program consisted not only of various scenes from opera, but also offered Marcella Sembrich playing the violin and the piano, as well as the famed stage actors Henry Irving and Ellen Terry in a scene from Shakespeare's The Merchant of Venice. Abbey's inaugural season resulted in very large financial deficits. The Met continued to perform annually in Philadelphia for nearly eighty years, taking the entire company to the city on selected Tuesday nights throughout the opera season. Performances were usually held at Philadelphia's Academy of Music, with the company presenting close to 900 performances in the city by 1961 when the Met's regular visits ceased. On April 26, 1910, the Met purchased the Philadelphia Opera House from Oscar Hammerstein I. The company renamed the house the Metropolitan Opera House and performed all of their Philadelphia performances there until 1920, when the company sold the theater and resumed performing at the Academy of Music. During the Met's early years, the company annually presented a dozen or more opera performances in Philadelphia throughout the season. Over the years the number of performances was gradually reduced until the final Philadelphia season in 1961 consisted of only four operas. The final performance of that last season was on March 21, 1961, with Birgit Nilsson and Franco Corelli in Turandot. After the Tuesday night visits were ended, the Met still returned to Philadelphia on its spring tours in 1967, 1968, 1978, and 1979.
Германияның маусымдары
Екінші маусымда Мет операсының директорлары Леопольд Дамрошты бас менеджер етіп тағайындады. Эдмунд Стэнтон келесі жылы Дамроштың орнына келді және 1890–91 маусымға дейін бас менеджер болып қызмет етті. Меттің алты неміс маусымы аса танымал дирижер Антон Зайдлдың өнерлегенімен ерекшеленді, оның Вагнер туындыларын орындауы дерлік мистикалық күшпен толған еді. Осы кезеңде Леопольдтың ұлы, дирижер Уолтер Дамрош та Мет операсымен ұзақ және жемісті қарым-қатынас бастады.
For its second season, the Met's directors turned to Leopold Damrosch as general manager. Edmund Stanton replaced Damrosch the following year and served as general manager through the 1890–91 season. The Met's six German seasons were especially noted for performances by the celebrated conductor Anton Seidl whose Wagner interpretations were noted for their almost mystical intensity. The conductor Walter Damrosch, Leopold's son, also initiated a long relationship with the Met during this period.
Меплсон цилиндрлері
1900 жылдан 1904 жылға дейін Лионель Мейплсон (1865–1937) Мет опера театрында дыбыс жазулар сериясын жасады. Опера импресариосы Джеймс Генри Мейплсонның туысы Мейплсон Метте скрипкашы және музыка кітапханашысы болып жұмыс істеді. Ол сахнаға жақын орнатылған Эдисон цилиндрлі фонографты солистердің, хордың және оркестрдің бірден бес минутқа дейінгі қысқа жазбаларын жасау үшін пайдаланды. Бұл ерекше акустикалық құжаттар, Мейплсон цилиндрлері деп белгілі, ертедегі Меттің дыбыстық бейнесін сақтайды және кейбір орындаушылардың, соның ішінде тенор Жан де Реске және драмалық сопрано Милька Тернинаның жалғыз сақталған жазбалары болып табылады. Жазулар кейіннен бірнеше пластинкалар сериясімен шығарылды және 2002 жылы Ұлттық жазбалар тізіліміне қосылды.
From 1900 to 1904, Lionel Mapleson (1865–1937) made a series of sound recordings at the Met. Mapleson, the nephew of the opera impresario James Henry Mapleson, was employed by the Met as a violinist and music librarian. He used an Edison cylinder phonograph set up near the stage to capture short, one to five minute recordings of the soloists, chorus and orchestra during performances. These unique acoustic documents, known as the Mapleson Cylinders, preserve an audio picture of the early Met, and are the only known extant recordings of some performers, including the tenor Jean de Reszke and the dramatic soprano Milka Ternina. The recordings were later issued on a series of LPs and, in 2002, were included in the National Recording Registry.
Жыл сайынғы көктемгі тур
1898 жылдан бастап Метрополитен операсының әншілер мен музыканттар тобы Нью-Йорктегі маусымынан кейін Америка қалаларына алты апталық гастрольдік сапар жасады. Бұл жыл сайынғы көктемгі сапарлар компанияны және оның жұлдыздарын АҚШ-тың көптеген қалаларына жеткізді, олардың көпшілігінде өз опера труппасы болған жоқ. Мысалы, Кливлендте Мет тоқтаулары 1924 жылға дейін сирек болды, сол кезде Ньютон Д. Бейкер бастаған қаржылық қолдау күш-жігері нәтижесінде үш жыл қатарынан жыл сайынғы 8 қойылымдық келісім жасалды. Бұл болашақ АҚШ сенаторы Роберт Дж. Булкли басшылығымен Метпен ұзақ мерзімді гастрольдік келісімдерді қаржыландыру мақсатында Солтүстік Огайо опералық қауымдастығының құрылуына әкелді. Кливленд Мет үшін өте пайдалы аялдама болды, себебі жергілікті опера компаниясынан бәсекелес болған жоқ, ал қойылымдар 9 000-нан астам адам отыратын үлкен Мемлекеттік аудиториясында өтті. Меттің ұлттық гастрольдері 1986 жылға дейін жалғасты.
Beginning in 1898, the Metropolitan Opera company of singers and musicians undertook a six week tour of American cities following its season in New York. These annual spring tours brought the company and its stars to cities throughout the U. S., most of which had no opera company of their own. In Cleveland, for example, Met stops were sporadic until 1924, when underwriting efforts spearheaded by Newton D. Baker led to 3 consecutive years of annual 8 engagement performances. This led to the formation of the Northern Ohio Opera Association led by future U. S. Senator Robert J. Bulkley with the express purpose of underwriting long term touring contracts with the Met. Cleveland was a particular lucrative stop for the Met, which had no competition in the form of a local opera company, and performances were held in the enormous Public Auditorium, which sat well over 9,000 people. The Met's national tours continued until 1986.
Аббат, Шёффель және Грау
Италия операсы 1891 жылы Генри Э. Абби, Джон Б. Шоффель және Морис Грау ұйымдастырған жұлдыздардың жарқыраған маусымында Мет театрына қайта келді. 1892 жылы тамыздағы өрттен кейін, театрдың көп бөлігі қирағаннан соң, опера театрын қайта жаңғырту үшін бір маусымды өткізіп алғаннан кейін, Абби мен Грау Джон Шоффельмен бірге «Операның алтын ғасыры» деп аталған кезеңді бастады. Әлемдегі ең көрнекті опера әртістері итальян, сондай-ақ неміс және француз репертуарымен Метрополитен опера үйі сахнасын безендірді. Олардың ішінде Жан және Эдуард де Реске, Лили Леманн, Эмма Кальве, Лилиан Нордика, Нелли Мельба, Марселла Сембрих, Милка Тернина, Эмма Эймс, София Скальчи, Эрнестин Шуман-Хайнке, Франческо Таманьо, Франсеск Виньяс, Жан Лассаль, Марио Анкона, Виктор Маурель, Антонио Скотти және Поль Плансон болды. Генри Абби 1896 жылы қайтыс болды, ал Морис Грау 1896 жылдан 1903 жылға дейін Меттің жекелеген директоры болып қызмет етті. Гатти Казазаны директор ретінде сақтап, Крэват компанияның қаржылық мәселелерін басқаруға назар аударды. 1926 жылы Рокфеллер орталығының құрылысы аясында операны 39-шы көшедегі ғимараттан жаңа Рокфеллер орталығына көшіру жоспары қарастырылды. Алайда, 1929 жылы жоспардан бас тартылды, себебі ол үнемдеуге мүмкіндік бермейтіні және Меттің жаңа опера театрына көшуге жеткілікті қаражаты болмағаны анықталды. Көп ұзамай 1929 жылғы Уолл-стрит құлауы мен одан кейінгі экономикалық дағдарыс компанияның есептерінде қауіпті үлкен тапшылық тудырғаны белгілі болды. 1929 мен 1931 жылдар аралығында билет сатылымы жақсы болды, бірақ Меттің бай демеушілерінен түсетін қаржылай көмек айтарлықтай азайды. Тағайындалғаннан кейін көп ұзамай Крэват National Broadcasting Company компаниясымен апта сайынғы радио трансляциялар жасауға келісімшарт жасасып, қосымша табыс тапты. Алғашқы ұлттық трансляция 1931 жылдың 25 желтоқсанында «Гансель мен Гретель» операсымен өтті. Гаттидің қолдауымен Крэват 1931/32 опера маусымынан бастап барлық жалақылы қызметкерлердің жалақысын он пайызға төмендетті. Крэват сондай-ақ басқару компаниясын қайта ұйымдастырды, оны барлық қатысушылары акционерлер болған корпорациядан қауымдастыққа айналдырды, мүшелері операцияларға қаржылық мүдделі болуы міндетті емес. Бұл өзгерістен басқа, жаңа Метрополитен опера қауымдастығы ескі Метрополитен опера компаниясымен дерлік бірдей болды. Қауымдастық компаниямен жасалған келісімшарттарды қайта қарастырып, ақша үнемдеуге үміттенді. Осы кезеңде опера театрына иелік ететін Метрополитен жылжымайтын мүлік опера компаниясының ұйымдық құрылымында ешқандай өзгеріс болған жоқ. Ол акцияларын иеленген жоғары әлеуметтік топтардың отбасыларының қолында қалды, бірақ үй мен оның иелері өндіруші компанияға берген қаржылай көмектері азайды. 1932 жылдың наурыз айында Крэват трансляциялардан түскен табыс пен жалақыны қысқартудан және қайта ұйымдастырудан жиналған қаражат компанияның тапшылығын жабуға жеткіліксіз екенін анықтады. Опера театрының, өндіруші компанияның және әртістердің өкілдері халықтан қаржы жинау үшін комитет құрды. Көбінесе апта сайынғы радио трансляциялары кезінде радио тыңдаушыларына жүгіне отырып, комитет 1933–34 маусымында операның жалғасуын қамтамасыз ету үшін жеткілікті қаражат жинады. «Метрополитен операсын құтқару» комитетіне сүйікті сопрано Лукреция Бори жетекшілік етті. Бори комитетке жетекшілік етіп қана қоймай, оның көп бөлігін жеке өзі атқарды және бірнеше ай ішінде оның қаржы жинау күш-жігері алдағы маусымға қажетті 300 000 долларды құрады.
Italian opera returned to the Met in 1891 in a glittering season of stars organized by the returning Henry E. Abbey, John B. Schoeffel and Maurice Grau as Abbey, Schoeffel and Grau. After missing a season to rebuild the opera house following a fire in August 1892 which destroyed most of the theater, Abbey and Grau continued as co managers along with John Schoeffel as the business partner, initiating the so called "Golden Age of Opera". Most of the greatest operatic artists in the world then graced the stage of the Metropolitan Opera House in Italian as well as German and French repertory. Notable among them were the brothers Jean and Édouard de Reszke, Lilli Lehmann, Emma Calvé, Lillian Nordica, Nellie Melba, Marcella Sembrich, Milka Ternina, Emma Eames, Sofia Scalchi, Ernestine Schumann Heink, Francesco Tamagno, Francesc Viñas, Jean Lassalle, Mario Ancona, Victor Maurel, Antonio Scotti and Pol Plançon. Henry Abbey died in 1896, and Maurice Grau continued as sole manager of the Met from 1896 to 1903. Retaining Gatti Casazza as manager, Cravath focused his attention on managing the business affairs of the company. In 1926, as part of the construction of Rockefeller Center, a plan was floated to move the opera from the building on 39th Street to the new Rockefeller Center. The plan was dropped in 1929 when it became apparent that it would produce no savings, and because the Met did not have enough money to move to a new opera house. It soon became apparent that the Wall Street Crash of 1929 and subsequent depression had resulted in a dangerously large deficit in the company's accounts. Between 1929 and 1931 ticket sales remained robust, but subsidies from the Met's wealthy supporters had significantly declined. Soon after his appointment, Cravath obtained new revenue through a contract with the National Broadcasting Company for weekly radio broadcasts of Met performances. The first national broadcast took place December 25, 1931, when Hansel and Gretel was aired. With Gatti's support, Cravath also obtained a ten percent reduction in the pay of all salaried employees beginning with the opera season of 1931/32. Cravath also engineered a reorganization of the management company by which it was transformed from a corporation, in which all participants were stockholders, to an association, whose members need not have a financial interest in operations. Apart from this change, the new Metropolitan Opera Association was virtually identical to the old Metropolitan Opera Company. It was hoped the association would be able to save money as it renegotiated contracts which the company had made. During this period there was no change in the organization of the Metropolitan Real Estate Opera Company which owned the opera house. It remained in the hands of the society families who owned its stock, yet the subsidies that the house and its owners had given the producing company fell off. In March 1932, Cravath found that income resulting from the broadcasts and savings from both salary cuts and reorganization were not sufficient to cover the company's deficits. Representatives of the opera house, the producing company, and the artists formed a committee for fundraising among the public at large. Mainly though appeals made to radio audiences during the weekly broadcasts, the committee was able to obtain enough money to assure continuation of opera for the 1933–34 season. Called the committee to Save Metropolitan Opera, the group was headed by the well loved leading soprano, Lucrezia Bori. Bori not only led the committee, but also personally carried out much of its work and within a few months her fundraising efforts produced the $300,000 that were needed for the coming season.
Эдвард Джонсон
1935 жылғы сәуірде Гатти 27 жылдық бас менеджер қызметінен кейін қызметтен кетті. Оның тікелей ізбасары, бұрынғы Мет бассы Герберт Уизерспун, қызмет мерзіміне бар-жоғы алты апта қалғанда жүрек талмасынан қайтыс болды. Бұл канадалық тенор және бұрынғы Мет әртісі Эдвард Джонсонның бас менеджер болып тағайындалуына мүмкіндік берді. Джонсон компанияға келесі 15 жыл бойы қызмет етті, Метті депрессияның соңғы жылдары мен Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде басқарып тұрды. Өндіріс компаниясының қаржылық қиындықтары 1933–1934 жылдардағы қиын маусымнан кейін де жалғасты. Бюджет тапшылығын жою үшін қайырымдылық жинау және қойылымдар санын қысқарту жалғасты. Дегенмен, белгілі бір түндері норвегиялық сопрано Кирстен Флагстад пен ұлы тенор Лориц Мелхиордың Вагнер жұптығы көрермендерге тіпті осындай қиын уақытта да қарсы тұра алмады. Меттің ұлттық радио тыңдаушылары арасында қолдауын кеңейту үшін Мет кеңесінің мүшесі Элеонора Робсон Белмонт, бұрынғы актриса және өнеркәсіпші Август Белмонттың әйелі, Белмонт құрған әйелдер клубының мұрагері ретінде жаңа ұйым – Метрополитен опера гильдиясының басшысы болып тағайындалды. Гильдия өзінің Opera News журналына жазылым арқылы және миссис Белмонттың Мет радио хабарларындағы апталық үндеулері арқылы өндіріс компаниясын қолдады. Ол керемет әншілер мен жарқын жаңа қойылымдар дәуірін басқарды, сонымен қатар компанияның Линкольн орталығындағы жаңа үйіне көшуіне жетекшілік етті. Бингтің басшылығымен көптеген көрнекті әншілер Метте дебют жасаса да, музыка сыншылары оның кезінде ұлы дирижерлердің жетіспеушілігіне шағымданды, тіпті Фриц Стидри, Димитри Митропулос, Эрих Лайнсдорф, Фриц Райнер және Карл Бём сияқты көрнекті дирижерлер 1950 және 60 жылдары жиі пайда болды. Бингтің ең маңызды жетістіктерінің бірі – Меттің көркемдік тізімін түрлі-түсті әншілерді қосуға кеңейту болды. Мариан Андерсонның 1955 жылғы тарихи дебюті Леонтине Прайс (Линкольн орталығының жаңа үйін ашты) бастаған афроамерикандық суретшілердің дарынды буынының таныстырылуымен жалғасты, сондай-ақ Рери Грист, Грейс Бэмбри, Ширли Верретт, Мартина Арройо, Джордж Ширли, Роберт Макферрин және тағы да көптеген суретшілер болды. Бингтің өкілеттігі кезінде Метте дебют жасаған басқа да әйгілі әншілер: Роберта Петерс, Виктория де лос Анхелес, Рената Тебалди, Мария Каллас, ол репертуар мәселесі бойынша Бингпен ашық қарым-қатынаста болды, Биргит Нильсон, Джоан Сазерленд, Режин Креспан, Мирелла Френи, Рената Скотто, Монсеррат Кабалье, Элизабет Шварцкопф, Анна Моффо, Джеймс Маккракен, Карло Бергонци, Франко Корелли, Альфредо Краус, Пласидо Доминго, Николай Гедда, Лучано Паваротти, Джон Викерс, Тито Гобби, Шерил Мильнес және Чезаре Сиепи. Меттің 1961 жылғы "Турандот" қойылымы, Леопольд Стоковскийдің дирижерлігімен, Біргит Нильсоннің титулдық рөлінде және Франко Кореллидің Калаф рөлінде "Меттің 10 жылдағы ең үлкен хиті" деп аталды. 1962/1963 жылғы маусымда Мет көрермендері арасында танымал Рената Тебалди, Бингті 1907 жылы Метте соңғы рет қойылған "Адриана Лекуврр" операсының қайта қойылымын сахналауға көндірді. 1963 жылы Нью-Йорктегі белгілі заңгер және Метрополитен опера қауымдастығының (MOA) президенті Энтони Блис MOA-ны Метрополитен опера ұлттық компаниясын (MONC) құруға көндірді; жас опералық таланттармен операларды ұлттық деңгейде ұсынатын екінші гастрольдік компания. Президент Джон Ф. Кеннедидің қолдауымен және негізінен қайырымдылықпен және баспагер Лила Ачесон Уоллес берген сыйлықтармен қаржыландырылған компания 1965–1966 және 1966–1967 жылдары екі маусым опералар ұсынды, онда АҚШ-тың жүздеген қалаларында жүздеген қойылымдар көрсетілді. Меттің Линкольн орталығындағы алғашқы маусымында тоғыз жаңа қойылым, соның ішінде Марвин Дэвид Левидің "Аза болуға айналған қайғы" романының әлемдік премьерасы болды. Алайда, компания 1991 жылы Джон Корлильяноның "Версаль арбалары" операсына дейін ондаған жылдар бойы жаңа операларды премьераламады. Бір сыншы бұл кезеңді "бір тоқсан жылдық, онда тапсырыс бойынша жұмыс жасау туралы идея Мет әкімшілеріне Сэмюэл Барбердің "Антоний мен Клеопатра" романының таңбалы сәтсіздігін және Марвин Дэвид Левидің "Аза болуға айналған қайғы" романының жылы қабылдануын еске салды" деп сипаттады.
In April 1935, Gatti stepped down after 27 years as general manager. His immediate successor, the former Met bass Herbert Witherspoon, died of a heart attack barely six weeks into his term of office. This opened the way for the Canadian tenor and former Met artist Edward Johnson to be appointed general manager. Johnson served the company for the next 15 years, guiding the Met through the remaining years of the depression and the World War II era. The producing company's financial difficulties continued in the years immediately following the desperate season of 1933–34. To meet budget shortfalls, fundraising continued and the number of performances was curtailed. Still, on given nights the brilliant Wagner pairing of the Norwegian soprano Kirsten Flagstad with the great heldentenor Lauritz Melchior proved irresistible to audiences even in such troubled times. To expand the Met's support among its national radio audience, the Met board's Eleanor Robson Belmont, the former actress and wife to industrialist August Belmont, was appointed head of a new organization—the Metropolitan Opera Guild—as successor to a women's club Belmont had set up. The Guild supported the producing company through subscriptions to its magazine, Opera News, and through Mrs. Belmont's weekly appeals on the Met's radio broadcasts. He presided over an era of fine singing and glittering new productions, while guiding the company's move to a new home in Lincoln Center. While many outstanding singers debuted at the Met under Bing's guiding hand, music critics complained of a lack of great conducting during his regime, even though such eminent conductors as Fritz Stiedry, Dimitri Mitropoulos, Erich Leinsdorf, Fritz Reiner, and Karl Böhm appeared frequently in the 1950s and '60s. Among the most significant achievements of Bing's tenure was the opening of the Met's artistic roster to include singers of color. Marian Anderson's historic 1955 debut was followed by the introduction of a gifted generation of African American artists led by Leontyne Price (who inaugurated the new house at Lincoln Center), Reri Grist, Grace Bumbry, Shirley Verrett, Martina Arroyo, George Shirley, Robert McFerrin, and many others. Other celebrated singers who debuted at the Met during Bing's tenure include: Roberta Peters, Victoria de los Ángeles, Renata Tebaldi, Maria Callas, who had a bitter falling out with Bing over repertoire,, Birgit Nilsson, Joan Sutherland, Régine Crespin, Mirella Freni, Renata Scotto, Montserrat Caballé, Elisabeth Schwarzkopf, Anna Moffo, James McCracken, Carlo Bergonzi, Franco Corelli, Alfredo Kraus, Plácido Domingo, Nicolai Gedda, Luciano Pavarotti, Jon Vickers, Tito Gobbi, Sherrill Milnes, and Cesare Siepi. The Met's 1961 production of Turandot, with Leopold Stokowski conducting, Birgit Nilsson in the title role, and Franco Corelli as Calàf, was called the Met's "biggest hit in 10 years". For the 1962/1963 season, Renata Tebaldi, popular with Met audiences, convinced a reluctant Bing to stage a revival of Adriana Lecouvreur, an opera last presented at the Met in 1907. In 1963 Anthony Bliss, a prominent New York lawyer and president of the Metropolitan Opera Association (MOA), convinced the MOA to create the Metropolitan Opera National Company (MONC); a second touring company that would present operas nationally with young operatic talent. Supported by President John F. Kennedy and funded largely by donations given by philanthropist and publisher Lila Acheson Wallace, the company presented two seasons of operas in 1965 1966 and 1966–1967 in which hundreds of performances were given in hundreds of cities throughout the United States. The Met's first season at Lincoln Center featured nine new productions, including the world premiere of Marvin David Levy's Mourning Becomes Electra. However, the company would not premiere any new operas for decades afterwards, until 1991's The Ghosts of Versailles by John Corigliano. One critic described the period as "a quarter century in which the notion of commissioned work reminded Met administrators of the emblematic failure of Samuel Barber's Antony and Cleopatra and the lukewarm reception of Marvin David Levy's Mourning Becomes Electra."
Оңтүстікке қарай
1972 жылы Бинг зейнетке шыққаннан кейін Меттің басқаруын бірнеше атқарушылар мен суретшілер бірлесіп жүзеге асырды. Бингтің ізбасары болуға тиіс швед операсының директоры Горан Гентле өзінің алғашқы маусымы басталар алдында автокөлік апатында қаза тапты. Гентленің қайғылы қазасынан кейін үш маусым бойы бас менеджер болып қызмет еткен Шкайлер Чапин келді. Оның ең үлкен жетістігі – 1975 жылдың мамыр-маусым айларында Меттің Жапонияға үш апталық алғашқы гастрольдік сапары. Бұл турне Жапонияда опера өнерін танымал етуде маңызды рөл атқарды және «Травиата», «Кармен» және «Богема» операларындағы суретшілердің көрнекті құрамын ұсынды; оның ішінде Мэрилин Хорн – Кармен, Джоан Сазерленд – Виолетта, ал тенорлар Франко Корелли мен Лучано Паваротти – Родольфо рөлінде кезекпен өнер көрсетті. Сопрано Рената Тебалди 1973 жылы Метте Вердидің «Отелло» операсындағы Дездемона рөлінде зейнеткерлікке шықты, ал бұл рөлді ол 1955 жылы тұңғыш рет орындаған болатын. 1975 жылдан 1981 жылға дейін Метті үш директор басқарды: бас менеджер (Энтони А. Блис), көркемдік директор (Джеймс Левин) және қойылымдар директоры (ағылшын сахналық режиссері Джон Декстер). Блисс ізінен Брюс Кроуфорд пен Хью Саузерн келді. Осы кезеңде Джеймс Левин тұрақты тұлға болды. 1971 жылы Бингпен келісімшарт жасасқан Левин 1973 жылы бас дирижер болып, 20 ғасырдың соңғы үштен бір бөлігінде Меттің басты көркемдік жетекшісі ретінде танылды. 1983–1984 жылғы маусымда Мет өзінің 100 жылдығын Берлиоздың «Трояндықтар» операсының қайта қойылымымен атап өтті, онда сопрано Джесси Норман Кассандра мен Дидо рөлінде Метте тұңғыш рет өнер көрсетті. 1983 жылдың 22 қазанында PBS телеарнасында екі бөлімнен тұратын сегіз сағаттық гала-концерт өтті. Гала-концертте Меттің қазіргі жұлдыздарымен қатар, Меттің өткенінен 26 ардагер жұлдызы да өнер көрсетті. Концертте Леонард Бернштейн мен Биргит Нильсон компаниямен соңғы рет өнерлерін орындады. Бұл маусымда бас музыкант Сэмюэл Рами де дебют жасады, ол 1984 жылдың қаңтарында Генделдің «Ринальдо» операсында Арганте рөлінде өнер көрсетті. Бингтен кейінгі кезеңде жетекші суретшілер қатарына афроамерикандықтардың қосылуы жалғасты. Кэтлин Батл 1977 жылы Вагнердің «Таннхаузер» операсында Шепард рөлінде Метрополитенде дебют жасады және лирикалық сопрано рөлдерінде маңызды жұлдызға айналды. Бас-баритон Саймон Эстес 1982 жылы «Таннхаузерде» Германн рөлінде дебют жасап, Метте танымал болды.
Following Bing's retirement in 1972, the Met's management was overseen by a succession of executives and artists in shared authority. Bing's intended successor, the Swedish opera manager Göran Gentele, died in an auto accident before the start of his first season. Following Gentele's tragic loss came Schuyler Chapin, who served as general manager for three seasons. The greatest achievement of his tenure was the Met's first tour to Japan for three weeks in May–June 1975 which was the brainchild of impresario Kazuko Hillyer. The tour played a significant role in popularizing opera in Japan, and boasted an impressive line up of artists in productions of La traviata, Carmen, and La bohème; including Marilyn Horne as Carmen, Joan Sutherland as Violetta, and tenors Franco Corelli and Luciano Pavarotti alternating as Rodolfo. Soprano Renata Tebaldi retired from the Met in 1973 as Desdemona in Verdi's Otello, the same role she debuted there in 1955. From 1975 to 1981 the Met was guided by a triumvirate of directors: the general manager (Anthony A. Bliss), artistic director (James Levine), and director of production (English stage director John Dexter). Bliss was followed by Bruce Crawford and Hugh Southern. Through this period the constant figure was James Levine. Engaged by Bing in 1971, Levine became principal conductor in 1973 and emerged as the Met's principal artistic leader through the last third of the 20th century. During the 1983–84 season the Met celebrated its 100th anniversary with an opening night revival of Berlioz's mammoth opera Les Troyens, with soprano Jessye Norman making her Met debut in the roles of both Cassandra and Dido. An eight hour Centennial Gala concert in two parts followed on October 22, 1983, broadcast on PBS. The gala featured all of the Met's current stars as well as appearances by 26 veteran stars of the Met's the past. Among the artists, Leonard Bernstein and Birgit Nilsson gave their last performances with the company at the concert. This season also marked the debut of bass Samuel Ramey, who debuted as Argante in Handel's Rinaldo in January 1984. The immediate post Bing era saw a continuing addition of African Americans to the roster of leading artists. Kathleen Battle, who in 1977 made her Met debut as the Shepherd in Wagner's Tannhäuser, became an important star in lyric soprano roles. Bass baritone Simon Estes began a prominent Met career with his 1982 debut as Hermann, also in Tannhäuser.
Жозеф Волпе
1990 жылы компания Жозеф Волпеді тағайындағанда, компанияның бас директорының басты тұлғасы ретіндегі дәстүр қайта жаңғырды. Ол «Мет» опера театрының ең ұзақ қызмет еткен үшінші директоры болды және 1964 жылы ағаш шеберлігінен бастап, компания қатарынан өсіп, «Меттің» алғашқы басшысы атанды. Оның басшылығымен «Меттің» халықаралық гастрольдері кеңейді, ал Левин «Мет» оркестрін кеңейтіп, Карнеги залындағы концерттер арқылы әлемдік деңгейдегі симфониялық ансамбльге айналдыруға күш салды. Вольпе кезінде «Мет» репертуары айтарлықтай дамып, төрт әлемдік және 22 «Мет» премьерасы қойылды, бұл Гатти Касаццадан бері кез келген директор ұсынған жаңа туындылардан асып түсті. 1997 жылы Вольпе Мариинский театрының бас дирижері және көркемдік жетекшісі болған Валерий Гергиевті бас қонақ дирижер етіп тағайындады және «Меттің» орыс репертуарын кеңейтті. Марсело Альварес, Габриела Бенячкова, Диана Дамрау, Натали Дессей, Рене Флеминг, Хуан Диего Флорес, Марчелло Джордани, Анжела Георгиу, Сьюзан Грэм, Бен Хеппнер, Дмитрий Хворостовский, Сальваторе Лицитра, Анна Нетребко, Рене Папе, Нил Розеншейн, Брин Терфел және Дебора Войгт – оның басқаруымен «Мет» сахнасында алғаш рет өнер көрсеткен әртістердің қатарында болды. 2006 жылы ол бас директор қызметінен кетті.
The model of General Manager as the leading authority in the company returned in 1990 when the company appointed Joseph Volpe. He was the Met's third longest serving manager, and was the first head of the Met to advance from within the ranks of the company after having started his career there as a carpenter in 1964. During his tenure the Met's international touring activities were expanded and Levine focused on expanding and building the Met's orchestra into a world class symphonic ensemble with its own Carnegie Hall concert series. Under Volpe the Met considerably expanded its repertory, offering four world premiers and 22 Met premiers, more new works than under any manager since Gatti Casazza. Volpe chose Valery Gergiev, who was then the chief conductor and artistic director of the Mariinsky Theatre, as Principal Guest Conductor in 1997 and broadened the Met's Russian repertory. Marcelo Álvarez, Gabriela Beňačková, Diana Damrau, Natalie Dessay, Renée Fleming, Juan Diego Flórez, Marcello Giordani, Angela Gheorghiu, Susan Graham, Ben Heppner, Dmitri Hvorostovsky, Salvatore Licitra, Anna Netrebko, René Pape, Neil Rosenshein, Bryn Terfel, and Deborah Voigt were among the artists first heard at the Met under his management. He retired as general manager in 2006.
Питер Гелб
Жозеф Волптің орнына бұрынғы продюсер Питер Гелб тағайындалды. Гелб 2006 жылдың сәуір айында жоспарларын жариялады: оларға жыл сайын жаңа қойылымдар қою, сахналық шығындарды азайту идеялары және операны жақсы көретін көрермендерді алаңдатпай, жаңа аудиторияны тарту кірді. Гелб бұл мәселелерді жеке қаржыландыруға тәуелді мекеме үшін өте маңызды деп есептеді. Гелб қызметін 2006–07 маусымын ағылшын режиссері Энтони Мингелла қойған «Мадам Баттерфляй» операсымен ашты, бұл қойылым бастапқыда Англия Ұлттық операсы үшін сахналаған болатын. Мингелланың өте театрландырылған концепциясы кең сахнада жарқын түсті туларды көрсетті, бұл әншілердің егжей-тегжейлі ойынына назар аударуға мүмкіндік берді. Абстрактілі идеяға Cio Cio San ұлының бунарку стиліндегі қуыршақ ретінде бейнеленуі кірді, оны үш қуыршақшы қара киімде көзге түсетіндей етіп ойнатты. Гелб Меттің көрермендерін кеңейту үшін бірнеше бағытта жұмыс істеді. Меттің сахналық қойылымдарын жаңа және ерекше ету үшін әр маусымда жаңа қойылымдардың санын арттырып, Гелб басқа опера компанияларымен бірлесіп қойылымдар импорттады және Меттің өзіндік қойылымдарын жасау үшін театр, цирк және кино режиссерлерін шақырды. Театр режиссерлері Бартлетт Шер, Мэри Циммерман және Джек О'Брайен Стивен Уодсворт, Вилли Декер, Лоран Пелли, Люк Бонди және басқа опера режиссерлерімен бірге Меттің режиссерлері тізіміне қосылды. Cirque du Soleil канадалық режиссері Роберт Лепаж Метпен бірге гидравликалық сахна платформаларын және 3D бейнелерін пайдаланып «Нюрнберг сақинасы» операсының жаңа қойылымын қойды. Жаңа көрермендерді тарту үшін Гелб бүкіл әлемдегі кинотеатрларға жоғары сапалы тікелей бейне трансляцияларын және Меттің SiriusXM радио арнасында тұрақты тікелей спутниктік радио хабарларын жіберуді бастады. Гелбтің қызметі кезінде көзге түскен жаңа жұлдыздар: Пиотр Бецала, Лоуренс Браунли, Джозеф Каллея, Элина Гаранча, Джонас Кауфман, Мариуш Квицен. Дебюттік дирижерлар қатарында Янник Незет-Сегин, Андрис Нельсонс және Фабио Луизи болды. Луизи 2010 жылы бас қонақ дирижері, ал 2011 жылы бас дирижері болып тағайындалды, бұл Джеймс Левиннің ауруына байланысты екі жыл болмауынан туған бос орынды толтырды. 2013 жылы бишілермен жасалған келісімшарт бұзылғаннан кейін Гелб Меттегі тұрақты балет труппасының таратылатынын жариялады. 2014 жылы Гелб пен Мет Джон Адамстың «Клингхоффердің өлімі» операсының қойылымымен жаңа дауға ұшырады, себебі бұл туынды антисемиттік деп сынға алынды. Дауға жауап ретінде Гелб бүкіл әлем бойынша жоспарланған HD бейне трансляциясын тоқтатты, бірақ 2014 жылдың қазан және қараша айларына жоспарланған тікелей эфирдегі қойылымдарды тоқтату туралы талаптарды қабылдамады. Наразылық білдіргендер «Гелбке ұят!» деп ұран салды. 2016 жылдың 14 сәуірінде компания Джеймс Левиннің 2015–16 маусымының соңында музыкалық директор лауазымынан кеткенін жариялады. Гелб Левиннің құрметті музыкалық директоры болып тағайындалатынын мәлімдеді. 2 маусымда Меттің кеңесі Филадельфия оркестрінің музыкалық директоры Янник Незет-Сегинды 2020–2021 маусымынан бастап компанияның келесі музыкалық директоры етіп тағайындады, ол әр маусымда бес қойылым жүргізеді. Ол 2017–2018 маусымынан бастап жылына екі қойылым жүргізетін музыкалық директор міндетін атқарушы атағын алды. 2018 жылдың ақпан айында Незет-Сегин Левиннің орнына Метрополитен операсының музыкалық директоры болды.
Joseph Volpe's post was given to Peter Gelb, formerly a record producer. Gelb began outlining his plans in April 2006; these included more new productions each year, ideas for shaving staging costs, and attracting new audiences without deterring existing opera lovers. Gelb saw these issues as crucial for an organization which is dependent on private financing. Gelb began his tenure by opening the 2006–07 season with a production of Madama Butterfly by the English director Anthony Minghella originally staged for English National Opera. Minghella's highly theatrical concept featured vividly colored banners on a spare stage, allowing the focus to be on the detailed acting of the singers. The abstract concept included casting the son of Cio Cio San as a bunraku style puppet, operated in plain sight by three puppeteers clothed in black. Gelb focused on expanding the Met's audience through a number of fronts. Increasing the number of new productions every season to keep the Met's stagings fresh and noteworthy, Gelb partnered with other opera companies to import productions and engaged directors from theater, circus, and film to produce the Met's own original productions. Theater directors Bartlett Sher, Mary Zimmerman, and Jack O'Brien joined the list of the Met's directors along with Stephen Wadsworth, Willy Decker, Laurent Pelly, Luc Bondy and other opera directors to create new stagings for the company. Robert Lepage, the Canadian director of Cirque du Soleil, was engaged by the Met to direct a revival of Der Ring des Nibelungen using hydraulic stage platforms and projected 3D imagery. To further engage new audiences Gelb initiated live high definition video transmissions to cinemas worldwide, and regular live satellite radio broadcasts on the Met's own SiriusXM radio channel. New stars that emerged during Gelb's tenure include Piotr Beczała, Lawrence Brownlee, Joseph Calleja, Elīna Garanča, Jonas Kaufmann, Mariusz Kwiecień. Debuting conductors included Yannick Nézet Séguin, Andris Nelsons, and Fabio Luisi. Luisi was named Principal Guest Conductor in 2010 and Principal Conductor in 2011, filling a void created by James Levine's two year absence due to illness. In 2013, following the severance of the dancers' contracts, Gelb announced that the resident ballet company at the Met would cease to exist. In 2014, Gelb and the Met found new controversy with a production of John Adams's opera The Death of Klinghoffer, due to criticism that the work was antisemitic. In response to the controversy Gelb canceled the scheduled worldwide HD video presentation of a performance, but refused demands to cancel the live performances scheduled for October and November 2014. Demonstrators held signs and chanted "Shame on Gelb". On April 14, 2016, the company announced the conclusion of James Levine's tenure as music director at the conclusion of the 2015–16 season. Gelb announced that Levine would also become Music Director Emeritus. On June 2, the Met board announced the appointment of Yannick Nézet Séguin, who was then the music director of the Philadelphia Orchestra, as the company's next music director, as of the 2020–2021 season, conducting five productions each season. He took the title of music director designate, conducting two productions a year, as of the 2017–2018 season. In February 2018, Nézet Séguin succeeded Levine as music director of the Metropolitan Opera.
Джеймс Левиннің дау-дамайлары
2017 жылдың желтоқсанындағы жаңалық мақаласына жауап ретінде Мет 1980 жылдардағы сексуалдық зорлық-зомбылыққа қатысты айыптаулар бойынша Джеймс Левинді тергейтінін, Левинмен байланысын тоқтататынын және онымен болатын барлық келісімдерді жойғанын мәлімдеді. Гелбпен 2016 жылдың қазан айында полиция детективі Левиннің кәмелетке толмаған адамды сексуалдық тұрғыдан зорлағаны туралы мәліметтермен тікелей хабарласқан, 2016 жылғы полиция есебінен және онымен байланысты полиция тергеуінен бастап айыптаушының зорлық-зомбылық туралы айыптауларын білген, бірақ Левиннің қызметін тоқтатпаған және бір жылдан астам уақыт өткен соң ғана тергеу бастамаған. 2018 жылдың наурыз айындағы тергеулердің нәтижесінде Мет Левиннің «сексуалдық зорлық-зомбылық және мазақтау әрекеттеріне» қатысты нақты дәлелдер бар екенін мәлімдеді. 2018 жылдың 12 наурызында компания Левинмен қарым-қатынасын толық тоқтатуды, оның ішінде музыкалық директор атағын алуды және оны жас суретшілер бағдарламасының көркемдік директоры лауазымынан босатуды жариялады. 2018 жылдың 15 наурызында Левин компанияға қарсы Нью-Йорк штатының Жоғарғы сотына шартты бұзу және ар-намысқа тиісу туралы талап арыз берді және айыптауларды жоққа шығаруын жалғастырды. Талап арызға жауап ретінде компания: «Левин мырзаның өзінің іс-әрекеттері үшін жауапкершілікті қабылдаудан бас тартқаны және оның орнына бүгін Метке жалғандыққа толы талап арызбен шабуыл жасағаны таң қалдырады» деді. 2019 жылдың 7 тамызында The New York Times газеті Метрополитен операсы мен Левин екеуі де жеке келісімге келгенін хабарлады. «Талап арызды жалғастыру» «жарияланған мәліметтерге қосымша мәліметтерді енгізуі мүмкін еді».
In response to a December 2017 news article, the Met announced that it would investigate James Levine with regard to sexual abuse allegations dating back to the 1980s, suspended its ties with Levine, and canceled all upcoming engagements with him. Gelb had been contacted directly by a police detective in October 2016 about allegations of sexual abuse of a minor by Levine, had been aware of the accuser's abuse allegations since they were made in a 2016 police report and of the attendant police investigation, but did not suspend Levine or launch an investigation until over a year later. Following the investigations in March 2018, the Met stated that there was conclusive evidence for "sexually abusive and harassing conduct" by Levine. On March 12, 2018, the company announced the full termination of its relationship with Levine, including the rescinding of his title of music director emeritus and dismissal of him as artistic director of its young artists program. On March 15, 2018, Levine filed suit against the company with the New York State Supreme Court, for breach of contract and defamation, and continued to deny the allegations. In response to the suit, the company has stated: "It is shocking that Mr. Levine has refused to accept responsibility for his actions, and has today instead decided to lash out at the Met with a suit riddled with untruths." On August 7, 2019, The New York Times reported that the Metropolitan Opera and Levine both privately settled their lawsuits. Continuing with the lawsuits "could have put into the public record more details of accusations "
Ресей-Украина соғыс қарсы белсенділігі
2022 жылдың 28 ақпанында Гелб Ресейдің Украинаға басып кіруіне байланысты Метрополитен операсының Ресей президенті Владимир Путинді қолдайтын барлық қызметкерлермен және артистермен байланысын үзу туралы мәлімдеді. Сол түні Вердидің «Дон Карлос» операсының премьерасы алдында Мет операсының хоры мен оркестрі Украинаның ұлттық әнұранын орындады. Әншілердің арасында украиналық бас-баритон Владислав Буяльский болды, ол Метте тұңғыш рет өнер көрсетіп жатты; оның сахна ортасында тұрып, ән айту кезінде қолымен жүрегін қысып, нотасыз тұрған бейнесі украиндық жаңалықтар арналарында көрсетілді. 2022 жылдың наурызында ресейлік сопрано Анна Нетребко соғысқа қарсы пікір білдірді, бірақ Путинді ашық түрде айыптамады, оның орнына украиндық әнші келді. Нетребко соңғы 20 жылда Метте 200-ден астам рет өнер көрсеткен. Гелб оның жұмыстан босатылуын «Мет және опера үшін зор шығын» деп атап, «бірақ Путин Украинада бейкүнә адамдарды өлтіргендіктен, оның Метпен байланысын жалғастыруға мүмкіндік болмайды» деді. 14 наурызда Метте Украинаға гуманитарлық көмек көрсету мақсатында қайырымдылық концерті өтті, оған Украинаның Біріккен Ұлттар Ұйымындағы тұрақты өкілі Сергей Кислица қатысты. Әлемдік радиоарналар, соның ішінде Украинаның қоғамдық радиосы арқылы таратылған концерт Буяльскийдің Украинаның ұлттық әнұранын жеке орындауымен басталды. 2022 жылдың желтоқсанында Мет операсының сайты кибершабуылға ұшырады, соның салдарынан «кибершабуылдың артында Ресей болуы мүмкін» деген болжамдар пайда болды. Гелб бұл ақпаратты жоққа шығарды. Украинаны басып алудың бір жылдығына орай, Мет операсы 2023 жылдың 24 ақпанында «Украина үшін: Естелік және үміт концерті» атты концерт өткізді. Компанияның музыкалық жетекшісі Янник Незет-Сегин Мет оркестрі мен хорын Моцарттың «Реквиемі» мен Бетховеннің «Бесінші симфониясынан» тұратын бағдарламаны орындауға жетекшілік етті. Украинаның Біріккен Ұлттар Ұйымындағы елшісі Сергей Кислица: «Бұл украиналықтардың қайрымпаздығы мен үмітіне арналған концерт. Метрополитен операсы Украинаға, оның халқына, мәдениетіне және суретшілеріне ең бірінші болып қолдау көрсетті және осы трагедиялық басып алудың соңғы жылы да солай етіп келеді. Әділ бейбітшілікті қамтамасыз ету үшін Метпен бірлесіп жұмыс істегенімізге қуаныштымыз» деді. Ол сондай-ақ: «Барлық соғыстар аяқталады, бірақ біз әрқашан ең қиын сәттерде бізбен бірге болғандарды есімізде сақтаймыз» деп қосты.
On February 28, 2022, Gelb announced that because of the Russian invasion of Ukraine, the Met would be severing ties with all staff and employees who are supporters of Russian President Vladimir Putin. The same night, before the premiere of Verdi's Don Carlos, the Met's chorus and orchestra performed the national anthem of Ukraine. Among the singers was Ukrainian bass baritone Vladyslav Buialskyi, making his Met debut; footage of him standing center stage as the only singer without a score and with a hand over his heart was aired by Ukrainian news outlets. In March 2022, Russian born soprano Anna Netrebko made a public statement against the war but failed to explicitly denounce Putin, and was replaced by a Ukrainian singer. Netrebko had performed over 200 times at the Met over the past 20 years. Gelb called her dismissal "a great artistic loss for the Met and for opera" adding "but with Putin killing innocent victims in Ukraine there was no way forward" for her to continue to be associated with the Met. On March 14, the Met hosted a benefit concert with all proceeds going to relief efforts in Ukraine, with Sergiy Kyslytsya, the Permanent Representative of Ukraine to the United Nations in attendance. The concert, which was broadcast on worldwide radio including Ukrainian public radio, began with Buialskyi singing the national anthem of Ukraine as a soloist. In December 2022, the Met Opera website has been a target of a ransomware attack, with a "speculation that Russia could be behind the cyberattack". Gelb rejected that rumor. To mark the one year anniversary of the invasion of Ukraine, the Met Opera held a concert entitled "For Ukraine: A Concert of Remembrance and Hope" on February 24, 2023. The company's music director, Yannick Nézet Séguin, led the Met Orchestra and Chorus in a program of Mozart's Requiem and Beethoven's Fifth Symphony. Ukraine's ambassador to the United Nations, Sergiy Kyslytsya, said, "This is a concert in celebration of Ukrainian resilience and hope. The Metropolitan Opera was among the first to show solidarity with Ukraine, its people, culture, and artists, and it has continued to do so throughout the past year of this tragic invasion. We're proud to work with the Met to promote a just peace." He added, "All wars come to an end, but we will always remember who was with us from the first, most difficult, moments."
МЕТ оркестрінің музыканттары
2015 жылы Метрополитен Опера оркестрінің комитеті "MET Orchestra Musicians" атымен қызмет ететін жеке 501(c)3 ұйымын құрды. 2020 жылдың 1 сәуірінде Метрополитен Опера оркестрін уақытша жұмыстан босатуға байланысты, оркестр бұл ұйымды өз мүшелеріне, қатысушыларына, музыка кітапханашыларына және Метрополитен Операмен байланысты көмекші дирижерлеріне қажеттіліктеріне қарай гранттар беру мақсатымен қаржы жинауға пайдаланды. 2020 жылдың 19 қазанына қарай, оркестрдің 30 пайызы Нью-Йорк қаласынан көшуге мәжбүр болды, себебі олар тұруға қажетті қаражатты төлей алмады.
In 2015, The Metropolitan Opera Orchestra Committee formed a separate 501(c)3 organization which does business as 'MET Orchestra Musicians'. When the Metropolitan Opera furloughed its orchestra on April 1, 2020, the orchestra used this organization to fundraise with a goal to give out needs based grants to its members, associates, music librarians and assistant conductors affiliated with The Metropolitan Opera. As of October 19, 2020, 30% of the orchestra has been forced to move out of New York City due to not being able to afford living costs.
Металл атаулары
1995 жылы бас менеджер Джозеф Волп басшылығымен Мет операсы Мет пен оның көрермендерінің ерекше қажеттіліктеріне арналған опера мәтіндерінің сценарийлік нұсқасын ұсыну жүйесін орнатты. "Мет тақырыптары" деп аталған 2,7 миллион долларлық жүйе көрермендерге әр орынға қаратылған жеке экрандарда опера мәтінінің ағылшын тіліндегі сценарийін ұсынады. Бұл жүйе әлемдегі опера театрының ішінде алғаш рет орнатылды, әр экранда оны қосуға арналған қосқыш, жақын отырғандарды алаңдатпауы үшін көрінбейтін, сары нүктелі матрицалық символдарды жасыратын құпиялық фильтрі және барлық қойылымдар үшін бірнеше тілде мәтін көрсету мүмкіндігі (қазіргі уақытта неміс және испан тілдерінде) бар. Бұл жүйе арнайы әзірленген, үйдің әртүрлі бөлімдері үшін әртүрлі биіктіктегі тіреулер, кейбір ложалар үшін жеке дизайнталған экрандар және әрқайсысы 10 000 долларға дейін тұратын тапсырыс бойынша жазылған сценарийлерді қамтиды. Меттің сахна алдының биіктігіне байланысты, көптеген басқа опера театрларындағыдай, сахнаның үстінде қосымша тақырыптарды көрсету мүмкін болмады. Сол кездегі музыкалық директор Джеймс Левин сахна үстіндегі тақырыптар идеясына қарсы болған, бірақ "Мет тақырыптары" жүйесі идеалды шешім ретінде мойындалды, ол тек Мет көрермендерінің қалаған мүшелеріне ғана мәтіндерді ұсынады. Меттегі суртитлдерге Соня Хаддад кірді, оның 2004 жылғы некрологында ол "өз саласының елдегі жетекші шеберлерінің бірі" деп аталды, ал Кори Эллисон 2016 жылғы Монреальдегі Опера конференциясында Меттің басқа мекемелерге қолжетімді болатын жаңа билет жүйесін тапсырғанын жариялады.
In 1995, under general manager Joseph Volpe, the Met installed its own system of presenting a scripted version of opera texts designed for the particular needs of the Met and its audiences. Called "Met Titles", the $2.7 million system provides the audience with a script of the opera's text in English on individual screens which face each seat. This system was the first in the world to be placed in an opera house with "each screen (having) a switch to turn it on, a privacy filter to prevent the dim, yellow dot matrix characters from disturbing nearby viewers and the option to display texts in multiple languages for all productions, (currently German and Spanish) The custom designed system features rails of different heights for various sections of the house, individually designed displays for some box seats and commissioned scripts costing up to $10,000 apiece." Owing to the height of the Met's proscenium, it was not feasible to have surtitles displayed above the stage, as is done in most other opera houses. The idea of above stage titles had been vehemently opposed by then music director James Levine, but the "Met Titles" system has since been acknowledged as an ideal solution, offering texts to only those members of the Met audience who desire them. Surtitlers at the Met have included Sonya Haddad, whose 2004 obituary called her "one of the country's leading practitioners of her art", Cori Ellison At the Opera Conference 2016 in Montreal Gelb announced that the Met had commissioned a new ticketing system that would be made available to other institutions.
Теледидар
Меттің теледидармен тәжірибелері 1948 жылға дейін барып жетеді, ол кезде Вердидің «Отелло» операсының толық қойылымы Рамон Винай, Лисия Албанезе және Леонард Уорреннің қатысуымен ABC TV телеарнасында тікелей эфирде көрсетілді. 1949 жылғы маусымды ашқан «Der Rosenkavalier» операсы да теледидарда көрсетілді. 1950 жылдардың басында Мет кинотеатрларға тікелей жабық схемалық теледидар арқылы хабар таратумен қысқа мерзімді тәжірибе жасады. Осы тәжірибелердің алғашқысы Рисе Стивенс қатысқан «Кармен» операсы болды, ол 1952 жылдың 11 желтоқсанында АҚШ-тың 27 қаласындағы 31 кинотеатрға жіберілді. Алайда, осы тәжірибелерден және кейбір гала-шаралардан басқа, Мет 1977 жылға дейін теледидарда тұрақты түрде көрсетілмеді. Сол жылы компания қоғамдық теледидарда Рената Скотто мен Лучано Павароттидің қатысуымен «La bohème» операсын тікелей эфирде көрсету арқылы сәтті тікелей эфирлер сериясын бастады. PBS телеарнасындағы жаңа опера сериясы «Метрополитен операсынан тікелей эфирде» деп аталды. Бұл серия 2000 жылдардың басына дейін эфирде болды, бірақ тікелей эфирлер жазылған қойылымдарға ауыстырылды және 1988 жылы «The Metropolitan Opera Presents» деп өзгертілді. Серияның өмірінде ондаған теледидарлық қойылымдар көрсетілді, соның ішінде 1989 жылы Вагнердің «Нибелунг сақинасы» операсының толық теледидары көрсетілді. 2007 жылы PBS телеарнасында тағы бір Мет телесериалы – «Met-тегі тамаша қойылымдар» дебют жасады. Бұл серияда Метрополитен операсы үшін түсірілген жоғары сапалы бейнеқойылымдардың қайта көрсетілімдері ұсынылды. Метте түсірілген толық опералар мен гала-концерттерден басқа, теледидарлық бағдарламаларға мыналар кірді: Леонард Бернштейнмен бірге «Омнибус» эпизоды (NBC, 1958); Дэнни Кейдің «Метрополитен операсына бір көзбен қарау» (CBS, 1975); «Меттегі Силс және Бернет» (CBS, 1976); және MTV Видео Музыкалық сыйлықтары (1999 және 2001).
The Met's experiments with television go back to 1948 when a complete performance of Verdi's Otello was broadcast live on ABC TV with Ramón Vinay, Licia Albanese, and Leonard Warren. The 1949 season opening night Der Rosenkavalier was also telecast. In the early 1950s the Met tried a short lived experiment with live closed circuit television transmissions to movie theaters. The first of these was a performance of Carmen with Risë Stevens which was sent to 31 theaters in 27 US cities on December 11, 1952. Beyond these experiments, however, and an occasional gala or special, the Met did not become a regular presence on television until 1977. In that year the company began a series of live television broadcasts on public television with a wildly successful live telecast of La bohème with Renata Scotto and Luciano Pavarotti. The new series of opera on PBS was called Live from the Metropolitan Opera. This series remained on the air until the early 2000s, although the live broadcasts gave way to taped performances and in 1988 the title was changed to The Metropolitan Opera Presents. Dozens of televised performances were broadcast during the life of the series including an historic complete telecast of Wagner's Ring Cycle in 1989. In 2007 another Met television series debuted on PBS, Great Performances at the Met. This series airs repeat showings of the high definition video performances produced for the Metropolitan Opera Live in HD cinema series. In addition to complete operas and gala concerts, television programs produced at the Met have included: an episode of Omnibus with Leonard Bernstein (NBC, 1958); Danny Kaye's Look In at the Metropolitan Opera (CBS, 1975); Sills and Burnett at the Met (CBS, 1976); and the MTV Video Music Awards (1999 and 2001).
Жоғары сапалы бейне
2006 жылдың 30 желтоқсанынан бастап компанияның кірісті арттыру және жаңа көрермендерді тарту мақсатында Мет (NCM Fathom-мен бірге) "Метрополитан Опера: HD сапасында тікелей эфирде" деп аталатын алты қойылымды спутник арқылы тікелей эфирде кинотеатрларға көрсетіп отырды. Алғашқы эфирде Джули Таймордың 110 минуттық нұсқасындағы "Солғайлы флейта" операсының сенбілік түстен кейінгі көрсетілімі тікелей эфирде берілді. Бұл сериал Солтүстік Америка, Жапония, Ұлыбритания және басқа да Еуропа елдеріндегі 100-ден астам кинотеатрда көрсетілді. 2006–2007 жылғы маусымда I puritani, The First Emperor, Eugene Onegin, The Barber of Seville және Il trittico операларының тікелей HD көрсетілімдері болды. Сонымен қатар, көрсетілген қалалардың көпшілігінде опералардың қайталап көрсетілуі де ұсынылды. Қойылымдардың сандық дыбысын Sirius спутниктік радиосы қамтамасыз етті. Бұл кинотеатрлардағы көрсетілімдерге кең және жағымды пікірлер жиналды. "Мет" мәлімдемесіне сәйкес, HD қойылымдарына арналған орындықтардың 91% сатылды. Бас менеджер Питер Гелбтің айтуынша, 24 наурызда көрсетілген "Севильский шаштараз" операсын әлем бойынша 60 000 адам тамашалады. "Нью-Йорк таймс" газеті 2006/07 маусымы үшін 324 000 билет сатылғанын хабарлады, ал әрбір тікелей эфирді ұйымдастыруға 850 000 доллардан 1 миллион долларға дейін қаражат жұмсалды. 2007/08 маусымы 2007 жылдың 15 желтоқсанында басталды және Ромео мен Джульетта операсымен аяқталып, 2008 жылдың 26 сәуірінде "Режименттің қызы" операсымен мәресіне жетті. Мет АҚШ-тағы кинотеатрлардың санын екі есеге арттыруды жоспарлады, сондай-ақ Бельгия, Франция, Германия, Италия және Испания сияқты елдерге де таратуды көздеді. АҚШ-тағы қатысушылардың саны, оның ішінде кинотеатр желілері, тәуелсіз кинотеатрлар және кейбір университеттердегі кинозалдар 343-ке жетті. Ал "серияның көлемі Солтүстік Америка, Еуропа, Азия және Австралияда 700-ден астам орынды қамтиды". Маусым соңында 920 000 адам – бұл Меттегі тікелей қойылымдарға келген көрермендердің жалпы санынан асып түседі – сегіз көрсетілімге қатысып, Солтүстік Америкадан 13,3 миллион доллар, ал шетелден 5 миллион доллар табыс әкелді.
Beginning on December 30, 2006, as part of the company's effort to build revenues and attract new audiences, the Met (along with NCM Fathom) broadcast a series of six performances live via satellite into movie theaters called "Metropolitan Opera: Live in HD". The first broadcast was the Saturday matinee live performance of the 110 minute version of Julie Taymor's production of The Magic Flute. The series was carried in over 100 movie theaters across North America, Japan, Britain and several other European countries. During the 2006–07 season, the series included live HD transmissions of I puritani, The First Emperor, Eugene Onegin, The Barber of Seville, and Il trittico. In addition, limited repeat showings of the operas were offered in most of the presenting cities. Digital sound for the performances was provided by Sirius Satellite Radio. These movie transmissions have received wide and generally favorable press coverage. The Met reports that 91% of available seats were sold for the HD performances. According to General Manager Peter Gelb, there were 60,000 people in cinemas around the world watching the March 24 transmission of The Barber of Seville. The New York Times reported that 324,000 tickets were sold worldwide for the 2006/07 season, while each simulcast cost $850,000 to $1 million to produce. The 2007/08 season began on December 15, 2007, and featured eight of the Met's productions starting with Roméo et Juliette and ending with La fille du régiment on April 26, 2008. The Met planned to broadcast to double the number of theaters in the US as the previous season, as well as to additional countries such as Belgium, France, Germany, Italy, and Spain. The number of participating venues in the US, which includes movie theatre chains as well as independent theatres and some college campus venues, is 343. while "the scope of the series expands to include more than 700 locations across North America, Europe, Asia, and Australia". By the end of the season 920,000 people—exceeding the total number of people who attended live performances at the Met over the entire season—attended the eight screenings bringing in a gross of $13.3 million from North America and $5 million from overseas.
Интернет
Жыл бойы жүздеген толық опералар мен үзінділерінің онлайн бейне және аудио нұсқалары Met Player арқылы көрермендерге қолжетімді, бұл Met Opera-ның жазылған қойылымдарының жеке онлайн архиві. Толық опералар мен таңдаулар Rhapsody онлайн музыка қызметінде, ал iTunes-те сатып алуға болады. Metropolitan Opera Radio арнасы Sirius XM Radio (жоғарыда қараңыз) тыңдаушыларға спутниктік хабар таратудан өзге, интернет арқылы да қолжетімді. Met Opera-ның ресми сайтында ағымдағы және болашақ опералық хабарлардың, сондай-ақ 2000 жылдан бергі әрбір опералық хабардың толық композитор туралы ақпараты, сюжеттерінің толық сипаттамасы, актерлік құрамы мен кейіпкерлері ұсынылады. Met Opera-ның онлайн архивтік деректер базасы Rhapsody, Sirius XM және Met Player операларының барлығына сілтемелер береді, сонымен қатар толық бағдарлама және актерлік құрам туралы ақпаратты қамтиды. Онлайн архив Метрополитен операсы тарихындағы барлық қойылымдар мен орындаушылардың толық іздеуге болатын тізімін ұсынады.
Year round, online video and audio of hundreds of complete operas and excerpts are available to viewers via Met Player, the Met Opera's own online archive of recorded performances. Complete operas and selections are also available on the online music service Rhapsody, and for purchase on iTunes. The Metropolitan Opera Radio channel on Sirius XM Radio (see above) is available to listeners via the internet in addition to satellite broadcast. The Met's official site also provides complete composer and background information, detailed plot summaries, and cast and characters for all current and upcoming opera broadcasts, as well as for every opera broadcast since 2000. The Met's online archive database provides links to all Rhapsody, Sirius XM, and Met Player operas, with complete program and cast information. The online archive also provides an exhaustive searchable list of every performance and performer in the Metropolitan Opera's history.
COVID-19 пандемиясы
2020 жылдың наурыз айында COVID-19 пандемиясының салдарынан адамдардың қозғалысы шектелген кезде, Мет маусымның қалған өнер қойылымдарын тоқтатты, бірақ әдетте ақылы төлеммен қолжетімді болатын операларды күн сайын тегін тікелей эфирде көрсетті. 2020 жылдың 23 қыркүйегінде Мет 2020–2021 жылғы маусымын толығымен жою туралы хабарлады. Мет 2021–2022 жылғы маусымға қарай қайта ашылды, бастапқыда 9/11 оқиғасының 20 жылдығына арналған Вердидің Реквием концерті өтті. 2022 жылдың 24 қазанында Мет, Нью-Йорк филармониясы және Карнеги залы бірлесіп, COVID-19 пандемиясымен байланысты соңғы шектеу – маска тағу талабын алып тастады.
When people's movements were heavily restricted in March 2020 due to the COVID 19 pandemic, the Met cancelled the season's remaining performances but live streamed free of charge an opera every day, normally available on paid subscription. On September 23, 2020, the Met announced the cancellation of its entire 2020–2021 season. The Met reopened in time for the 2021–2022 season, beginning with a concert of Verdi's Requiem to mark the 20th anniversary of 9/11. On October 24, 2022, the Met, in conjunction with the NY Philharmonic and Carnegie Hall dropped their masking requirements, the last COVID related restriction that was still in place.
Метрополитен опера театры, Бродвей
1883 жылы 22 қазанда «Фауст» қойылымымен тұңғыш Метрополитен опера театры ашылды. Ол 1411 Бродвейде 39-шы және 40-шы көшелер арасында орналасқан, ал жобасын J. Cleaveland Cady жасаған. 1892 жылы 27 тамызда өртенген театр дереу қайта салынды және 1893 жылдың күзінде қайта ашылды. 1903 жылы тағы бір ірі жөндеу жұмыстары аяқталды. Театрдың ішкі кеңістігі Каррере мен Гастингс архитекторларымен кеңейтіліп, жаңаша безендірілді. Театрдың әйгілі қызыл және алтын түсті интерьері осы кезден бастау алады. Ескі Метте 3625 орын болса, қосымша 224 тұрған орын да бар еді. Театр сәнділігімен және тамаша акустикасымен көзге түсіп, труппаға керемет үй болды. Дегенмен, сахналық жабдықтарының жеткіліксіздігі театр ашылған күннен бері байқалды. Содан бері жаңа опера театрының көптеген жобалары қарастырылды, бірақ ешқайсысы жүзеге аспады, соның ішінде Рокфеллер орталығының құрылысына Метрополитен опера театрын қосу туралы ұсыныс та болды. Тек Линкольн орталығының салынуымен ғана Мет жаңа ғимарат тұрғыза алды. Мет 1966 жылдың 16 сәуірінде ескі үйге қоштасу гала-кешін өткізді. Театр 1966 жылдың көктемінде қысқа балет маусымынан кейін жабылып, 1967 жылы бұзылды.
The first Metropolitan Opera House opened on October 22, 1883, with a performance of Faust. It was located at 1411 Broadway between 39th and 40th Streets and was designed by J. Cleaveland Cady. Gutted by fire on August 27, 1892, the theater was immediately rebuilt, reopening in the fall of 1893. Another major renovation was completed in 1903. The theater's interior was extensively redesigned by the architects Carrère and Hastings. The familiar red and gold interior associated with the house dates from this time. The old Met had a seating capacity of 3,625 with an additional 224 standing room places. The theater was noted for its elegance and excellent acoustics and it provided a glamorous home for the company. Its stage facilities, however, were found to be severely inadequate from its earliest days. Over the years many plans for a new opera house were explored and abandoned, including a proposal to incorporate a new Metropolitan Opera House into the construction of Rockefeller Center. It was only with the development of Lincoln Center that the Met was able to build itself a new home. The Met held a lavish farewell gala performance for the old house on April 16, 1966. The theater closed after a short season of ballet later in the spring of 1966 and was demolished in 1967.
Метрополитен опера театры, Линкольн орталығы
Қазіргі Метрополитен опера театры Линкольн орталығында, Линкольн алаңында орналасқан және оны архитектор Уоллес К. Харрисон жобалаған. Оның құрамында шамамен 3732 орын бар, сонымен қатар негізгі қабаттың артқы бөлігінде және жоғарғы балконда 245 тұрған орын қарастырылған. Қажет болған жағдайда, оркестр ойығының көлемін кішірейте беруге және залдың алдыңғы қатарына қосымша 35 орын қосуға болады. Лоббиді Марк Шагалдың екі танымал суреті – «Музыканың жеңісі» және «Музыканың бастаулары» әшекейлейді. Бұл алып картиналардың әрқайсысының өлшемдері 30х36 футқа тең. Сан алуан түзетулерден кейін жаңа ғимарат 1966 жылдың 16 қыркүйегінде Самуэль Барбердің «Антоний мен Клеопатра» операсының әлемдік премьерасымен ашылды. Театр үлкен болғанымен, тамаша акустикасымен ерекшеленеді. Театр салынған кездегі заманауи сахналық жабдықтар үнемі жаңартылып, бір мезгілде бірнеше ірі және күрделі опералық қойылымдарды қабылдауға қабілетті. Опера труппасы демалыста болған кезде Опера театры жыл сайын Америка балет театрының көктемгі маусымын қабылдайды. Сонымен қатар, басқа да танымал опера және балет труппалары да қонақ ретінде келген.
The present Metropolitan Opera House is located in Lincoln Center at Lincoln Square in the Upper West Side and was designed by architect Wallace K. Harrison. It has a seating capacity of approximately 3,732 with an additional 245 standing room places at the rear of the main floor and the top balcony. As needed, the size of the orchestra pit can be decreased and another row of 35 seats added at the front of the auditorium. The lobby is adorned with two famous murals by Marc Chagall, The Triumph of Music and The Sources of Music. Each of these gigantic paintings measures 30 by 36 feet. After numerous revisions to its design, the new building opened September 16, 1966, with the world premiere of Samuel Barber's Antony and Cleopatra. The theater, while large, is noted for its excellent acoustics. The stage facilities, state of the art when the theater was built, continue to be updated technically and are capable of handling multiple large complex opera productions simultaneously. When the opera company is on hiatus, the Opera House is annually home to the spring season of American Ballet Theatre. It has also hosted visits from other noted opera and ballet companies.
Метрополитен опера театры, Филадельфия
Филадельфиядағы әдеттегі сейсенбі кешкі қойылымдары үшін үй жағдайына ие болу мақсатында, Мет 1908 жылы Оскар Хаммерштейн I салған опера үйін сатып алды – Солтүстік Бродвей және Поплар көшелеріндегі Филадельфия опера үйін. «Метрополитен опера театры» деп қайта аталған театр 1910 жылдан бастап, 1920 жылдың сәуір айында сатылғанға дейін Метпен жұмыс істеді. Мет өзінің жаңа Филадельфиядағы үйінде 1910 жылдың 13 желтоқсанында Лео Слезак пен Олив Фремстадтың қатысуымен Рихард Вагнердің «Таннхойзер» операсын қойып, тұңғыш рет сахнаға шықты. Филадельфия Метінің жобасын танымал театр архитекторы Уильям Х. МакЭлфатрик жасаған, оның құрамында шамамен 4000 орын болған. Театр әлі де тұр және қазір шіркеу және қоғамдық өнер орталығы ретінде жұмыс істейді.
To provide a home for its regular Tuesday night performances in Philadelphia, the Met purchased an opera house originally built in 1908 by Oscar Hammerstein I, the Philadelphia Opera House at North Broad and Poplar Streets. Renamed the Metropolitan Opera House, the theater was operated by the Met from 1910 until it sold the house in April 1920. The Met debuted at its new Philadelphia home on December 13, 1910, with a performance of Richard Wagner's Tannhäuser starring Leo Slezak and Olive Fremstad. The Philadelphia Met was designed by noted theater architect William H. McElfatrick and had a seating capacity of approximately 4,000. The theater still stands and currently functions as a church and community arts center.
Метрополитендегі өлімдер
Осы жылдар ішінде Метрополитен опера театрында бірнеше адам қаза тапты. 1897 жылдың 10 ақпанында француз басы Арман Кастельмари Флотовтың «Марта» операсының бірінші актісінің финалында сахнада жүрек талмасына ұшырады. Ол досы, тенор Жан де Реске қолында, перде түсірілгеннен кейін көз жұмды. Косымшаландырумен Джузеппе Чернуско сэр Тристрам рөлінде қойылымды жалғастырды. 1935 жылдың 10 мамырында болашақ бас директор Герберт Уизерспун жұмыс орнында жүрек талмасынан қайтыс болды. 1977 жылдың 30 сәуірінде Мет хорының мүшесі Бетти Стоун Кливлендте «Il trovatore» операсының гастрольдік қойылымы кезінде сахна сыртындағы апатта қаза тапты. 1980 жылдың 23 шілдесінде 30 жастағы канадалық скрипкашы Хелен Хагнес Минтикс Берлин балетінің қойылымының үзілісінде Мет сахнасындағы жұмысшы Крейг Криминс тарапынан өлтірілді. Бұл оқиға көптеген басылымдарда «Операның фантомы» деп аталды. 1996 жылдың 5 қаңтарында тенор Ричард Версалле Леош Яначектың «Макропулос ісі» қойылымы кезінде Витек рөлін ойнап жатқанда қайтыс болды. Ол 6 метрлік баспалдаққа шығып бара жатқанда жүрек талмасынан зардап шегіп, сахнаға құлады. Сонымен қатар, Метте бірнеше көрермен де қаза тапты. Ең кең таралған оқиға – 1988 жылдың 23 қаңтарында Вердидің «Макбет» операсының тікелей эфирі кезінде опера сүйер қауым өкілі Бантчо Бантчевскийдің өзін-өзі өлтіруі.
Over the years, a number of deaths have occurred at the Metropolitan Opera House. On February 10, 1897, French bass Armand Castelmary suffered a heart attack onstage in the finale of act one of Flotow's Martha. He died in the arms of his friend, tenor Jean de Reszke, after the curtain was brought down. The performance resumed with Giuseppe Cernusco substituting in the role of Sir Tristram. On May 10, 1935, Herbert Witherspoon, the incoming General Manager suffered a heart attack and died at his desk. On April 30, 1977, Betty Stone, a member of the Met chorus, was killed in an accident offstage during a tour performance of Il trovatore in Cleveland. On July 23, 1980, Helen Hagnes Mintiks, a 30 year old Canadian born violinist, was murdered by Met stagehand Craig Crimmins during the intermission of a performance of the Berlin Ballet. The event was cited by numerous publications as "The Phantom of the Opera" murder. On January 5, 1996, tenor Richard Versalle died while playing the role of Vitek during the production of Leoš Janáček's The Makropulos Case. Versalle was climbing a 20 feet (6 m) ladder in the opening scene when he suffered a heart attack and fell to the stage. In addition, several audience members have died at the Met. The most widely known incident was the suicide of operagoer Bantcho Bantchevsky on January 23, 1988, during an intermission in a live broadcast of Verdi's Macbeth.
Қаржы және маркетинг
Компанияның 2011–12 жылғы маусымдық жылдық операциялық бюджеті 325 миллион долларды құрады, оның 182 миллионы (43%) жеке қайырымдамалардан түсті. Маусым бойындағы жалпы көрермендер саны 800 000 орынға жетеді. 2011 жылы 3800 орындық театрдың орташа толу көрсеткіші 79,2% болды, бұл 2009 жылғы 88% көрсеткіштен төмендеді. Нью-Йорктегі опера театрында өнер көрсетуден өзге, Мет жылдар бойы технология арқылы көрермендерін кеңейтіп келеді. Ол 1931 жылдан бері радиода, ал 1977 жылдан бері теледидарда тұрақты түрде хабар таратады. 2006 жылы Мет спутниктік радио және интернет арқылы тікелей эфирде хабар таратуды, сондай-ақ әлемнің кинотеатрларында жоғары сапалы бейне трансляцияларын көрсетуді бастады. 2011 жылы HD трансляциясы арқылы 3 миллион көрерменге жетілді, бұл 1600 кинотеатр арқылы жүзеге асты.
The company's annual operating budget for the 2011–12 season was $325 million, of which $182 million (43%) comes from private donations. The total potential audience across a season is 800,000 seats. The average audience rate for the 3800 seat theater in 2011 was 79.2%, down from a peak of 88% in 2009. Beyond performing in the opera house in New York, the Met has gradually expanded its audience over the years through technology. It has broadcast regularly on radio since 1931 and on television since 1977. In 2006, the Met began live satellite radio and internet broadcasts as well as live high definition video transmissions presented in cinemas throughout the world. In 2011, the total HD audience reached 3 million through 1600 theaters worldwide.