Кіріспе

Родриго Риера (19 қыркүйек 1923 19 тамыз 1999), Венесуэлалық гитарист және композитор. Ол гитараға арналған маңызды және маңызды шығармалар жинағын жазды, ол Венесуэланың батысындағы Лара штатындағы (Астанасы: Баркисимето) өзінің аймағының бай музыкалық мұрасына арналды, оны сүйіспеншілікпен ұлтшылдық танытты, бұл оны Антонио Лауроның шығармаларымен байланыстырды, бірақ техникамен. Ол классикалық гитараның маңызды ұстазы болды. Қазіргі уақытта белсенділік танытып жүрген көптеген гитаристер 1980 және 1990 жылдары онымен бірге оқыған. Соңында, ол концерттік гитарист ретінде маңызды мансап жасады, бірақ оның жазбалары өте аз және табу қиын.

Отбасы және жастар

Родриго Риера Венесуэланың орта батысындағы Лара штатының Карора қаласында Баррио Нуэво қалашығында дүниеге келген. Оның әкесі Хуан Теодосио Кералес музыка мұғалімі болған. Ол анасы Паула Антония Риера және бес аға-інісімен бірге өсті. Родриго музыкаға деген талантынан басқа, әкесінан туылған аяқ ақауын мұра еткен. Осыған қарамастан, ол балалық шағында қалыпты өмір сүрді, тіпті кейбір спорттық және дене шынықтыру іс-әрекеттерінде үздік болды. Венесуэланың көптеген музыканттары сияқты оның алғашқы аспаптары - cuatro, ал алғашқы ұстаздары - оның әріптестері мен өз еркі. Оның алғашқы концерті он үш жасында Карорада өтті. 1937 жылы ол жақсы мүмкіндіктер іздеп, Баркисиметоға көшіп барды. 1939 жылы ол "Херманос Риера" деп аталатын гитаралық және вокалдық топтың (ағасы Рубен құрған) мүшесі болды. Сол жылы ол Carora гитарисі Алирио Диазмен кездесті, ол сол кезде музыкалық мансап құруды жоспарламаған. 1941 жылы ол өзінің тобымен радиода бірқатар баяндамалар үшін Каракасқа барды. Бұл сапар барысында ол Рауль Борхестің оқушылары - Antonio Lauro және Manuel Enrique Perez Díaz гитаристермен танысты. Лауро Риераның ойнауына қатты таңғалып, оны ұстазына хат жазып ұсынды. Өмірдің жағдайынан кейін 1945 жылға дейін Риераға Борхеспен зерттеуді бастау қиын болды.

Рауль Борхеспен бірге оқыдым

1945 жылдың қыркүйегінде Риера мен Алирио Диаздың жолдары тағы да қиылысты, бұл жолы Каракастағы Музыка мектебінде Рауль Борхестің гитара сабақтарына кездесу және сынақтан өту үшін. Олар 1949 жылы мектепті үздік бағамен бітірді. Сол жылдың наурыз айында олар Венесуэлаға келген Андрес Сеговиямен танысты. Сеговия бұл жұпқа қатты әсер етті, өйткені ол оларды келесі жылы Италияның Сиена қаласында басталатын шеберлік сыныптарына шақырды.

Еуропадағы зерттеулер

Дегенмен, Диас пен Риера Еуропаға өздерін орнықтыру үшін біраз уақыт қажет болды. Риера 1952 жылы Мадридтегі Реал консерваториясында музыка және үндеу оқуын бастады. 1953 жылы "Бірінші сынып дипломын" алды. Осы жылы классикалық гитара орындаушысы ретінде өз мансабын бастады. 1954 жылдың жазында ол Сеговияның Сиенадағы Accademia Musicale Chigiana-дағы шеберлік сыныптарына қатыса алды. Сеговия оны өз техникасын жетілдіруге итермеледі. Жалпы, Диас пен оның техникасы мен репертуары бойынша ортадан жоғары екені мойындалды. Сонымен қатар, олар сол кездегі гитара репертуарын жаңартты, Еуропаға сол кездегі танымал емес маңызды латын америкалық композиторлардың шығармаларын әкелді.

Мектеп бітіру және концерт турлары

1954 жылы Риера Испанияда Джулия Эстебан Эстебанға үйленді және Мадридті өзінің негізгі тұрғылықты жері ретінде белгіледі. Олардың төрт баласы болды, олардың барлығы музыкант болды: Мария Хосефина, Рубен, Андрес Рауль және Хуан Хосе. 1950 жылдардың екінші жартысы Еуропа мен Венесуэлада гастрольдерге шығып, Сеговия қалыптастырған репертуарды, сондай-ақ Латын Америкасының жоғарыда аталған Лауро, Гейтор Вилла Лобос, Агустин Барриос Мангоре, Мануэль Понсе, Висенте Эмилио Сохо және оның ескі шебері Рауль Борхес сияқты композиторлардың шығармаларын орындады. Сол жылдары ол репертуарына өз шығармаларын енгізе бастады. Риера сонымен қатар достары Алирио Диаспен көптеген гитаралық дуэт концерттерінде өнер көрсетті. 1956 жылы екеуі латын Америкасының танымал шығармаларын жалған атпен жазды. Бұл альбом "El Uno y El Otro" деп аталды.

Нью-Йорк: үш мансапты біріктіру

1962 жылы Венесуэлалық жазушы және композитор Конни Мендес Риераны Нью-Йоркте концерт беруге шақырды. Бұл концерт дәстүрлі мәдениетті, бірақ жақсы классикалық гитараға құштар қалада өте сәтті өтті. Риера бірнеше жыл бойы қалады, композитор, концерт гитарисі және мұғалім ретінде үш мәрте мансабын нығайтады. Сол жылдары Риера көптеген маңызды шығармалар жазды, бүгінгі күні ең танымал - Preludio Criollo, бұл Еуропа мен Америкадағы гитара оқу бағдарламасында міндетті шығарма. Ол сондай-ақ, Лео Браувер, Роланд Дайенс және Карло Доменикони сияқты қазіргі заманғы гитара композиторларының шығармаларына дейінгі өте батыл гармониялық құрылым мен стильді қамтитын Элорак прелюдиясын жазды. Риера сонымен қатар АҚШ-тың Шығыс жағалауындағы әртүрлі сахналарда және концерт залдарында жеке гитарист ретінде де, оркестрмен бірге жеке гитарист ретінде де көптеген рет өнер көрсетті. Риера Нью-Йорктегі Классикалық гитара қоғамының танымал мүшесі болды. Ол Нью-Йорк гитара сахнасының жарқын тұлғалары, атап айтқанда Владимир Бобри, Грегори д'Алессио және Сеговияның ішкі шеңбері жиі келетін салон "Мирконың мейрамханасына" жиі барады. Классикалық гитарада жетекші импровизатор ретінде танылған ол көптеген стандартты этюдтерге өздігінен сүйемелдеу жасады. Риера Роберт Джоффри балет компаниясымен бірге гитара мен оркестр үшін Антонио Вивальдидің скрипка, струн, кембало, пинчерле 151 үшін D мажордағы концертіне аранжировка жасады. "Viva Vivaldi" атты шығарма Джоффри репертуарында негізгі болып қала береді.

Венесуэлаға оралу: Білім беруші ретінде өзін-өзі тану

1969 жылы ол отбасымен бірге Венесуэлаға қайтуға шешім қабылдады. Ол 1971 жылы Баркисиметода тұрып, Лисандро Альварадоның Universidad Centro Occidental үшін музыка оқу бағдарламасын құрды. Сонымен қатар, жаз айларында ол Сиенада болғандай оқыту практикасын ашты. 1971 жылы 1 шілде мен 30 тамыз аралығында алғашқы Curso Internacional de Guitarra курсын өткізді. Көптеген венесуэлалық және шетелдік гитаристер қатысты. Соңғысы 1991 жылы болды.

Соңғы жылдар

Соңғы жылдары шығармалар жазып, сабақ берді. Оның қатысуы жиі көрермендерге қызық болатын, Каракаста және басқа қалаларда гитара фестивалдері, онда ол бейресми кездесулер мен бауырлас әңгімелесулер өткізді басқа да танымал гитаристермен, мысалы, Алирио Диас, Лео Брауер, Дэвид Расселл, Карлос Барбоса Лима және, әрине, оның көптеген шәкірттері, олардың кейбіреулері қазір танымал. Оның есімімен композиторлық байқау ұйымдастырылды. Родриго Риера 1999 жылы 9 тамызда Баркисиметода қайтыс болды.

Гитаралық шығармалар

Родриго Риераның шығармашылығы латын америкалық формаларға бағытталған. Бірде ол "бізде [Латын Америкасында] мұндай музыка болмаған кезде, фугалар мен минуеттерді жазу ақымақтық болар еді" деген. Сондықтан оның шығармалары XX ғасырдың басында кең тараған музыканың көрінісі болып табылады. Ол вальстер, танзалар, жоропостар, гольпелер, гаиталар, меренгелер және тіпті бірнеше хор жазды.

Ең танымал шығармалар

Родриго Риераның композицияларын каталогтастыру немесе жіктеу оңай емес, өйткені Испаниядағы жылдардан бастап, оның белгілі композицияларының мол ассортименті бар, мысалы Choro (1960). Меренге Венесуэла (1962), Серената Ингенуа (1963) және Кансьон Карореня (1964); Нью-Йорктегі жылдарынан, Preludio Criollo (1963), Элорак, (1964), Венесуэлалық триптих Меланколия, Монотония, Ностальгия (1968), Голпе аль Диабло де Карора (1969); және Венесуэлада жасаған композициялар, олардың ең танымалдары: Хоринхо, Homenaje a la Chicachagua, Pajarillo con Revoltillo (1980-ші жылдар) және Suite Popular Homage to Maestro Antonio Lauro (1990).