Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Родриго Риера (19 қыркүйек 1923 19 тамыз 1999), Венесуэлалық гитарист және композитор. Ол гитараға арналған маңызды және маңызды шығармалар жинағын жазды, ол Венесуэланың батысындағы Лара штатындағы (Астанасы: Баркисимето) өзінің аймағының бай музыкалық мұрасына арналды, оны сүйіспеншілікпен ұлтшылдық танытты, бұл оны Антонио Лауроның шығармаларымен байланыстырды, бірақ техникамен. Ол классикалық гитараның маңызды ұстазы болды. Қазіргі уақытта белсенділік танытып жүрген көптеген гитаристер 1980 және 1990 жылдары онымен бірге оқыған. Соңында, ол концерттік гитарист ретінде маңызды мансап жасады, бірақ оның жазбалары өте аз және табу қиын.
Rodrigo Riera (19 September 1923 – 19 August 1999), was a Venezuelan guitarist and composer. He wrote a vital and important body of works for the guitar, inspired by and dedicated to the rich musical legacy of his region in the Lara state (Capital city: Barquisimeto) in Western Venezuela, displaying a loving nationalism that led him to be associated with the work of Antonio Lauro but with a technique that is more accessible to beginners and intermediate guitar players. He was also an important educator of the classical guitar. Many guitarists active today studied with him in the 1980s and 1990s. Lastly, he had an important career as a concert guitarist, but his recordings are relatively scarce and hard to find.
Отбасы және жастар
Родриго Риера Венесуэланың орта батысындағы Лара штатының Карора қаласында Баррио Нуэво қалашығында дүниеге келген. Оның әкесі Хуан Теодосио Кералес музыка мұғалімі болған. Ол анасы Паула Антония Риера және бес аға-інісімен бірге өсті. Родриго музыкаға деген талантынан басқа, әкесінан туылған аяқ ақауын мұра еткен. Осыған қарамастан, ол балалық шағында қалыпты өмір сүрді, тіпті кейбір спорттық және дене шынықтыру іс-әрекеттерінде үздік болды. Венесуэланың көптеген музыканттары сияқты оның алғашқы аспаптары - cuatro, ал алғашқы ұстаздары - оның әріптестері мен өз еркі. Оның алғашқы концерті он үш жасында Карорада өтті. 1937 жылы ол жақсы мүмкіндіктер іздеп, Баркисиметоға көшіп барды. 1939 жылы ол "Херманос Риера" деп аталатын гитаралық және вокалдық топтың (ағасы Рубен құрған) мүшесі болды. Сол жылы ол Carora гитарисі Алирио Диазмен кездесті, ол сол кезде музыкалық мансап құруды жоспарламаған. 1941 жылы ол өзінің тобымен радиода бірқатар баяндамалар үшін Каракасқа барды. Бұл сапар барысында ол Рауль Борхестің оқушылары - Antonio Lauro және Manuel Enrique Perez Díaz гитаристермен танысты. Лауро Риераның ойнауына қатты таңғалып, оны ұстазына хат жазып ұсынды. Өмірдің жағдайынан кейін 1945 жылға дейін Риераға Борхеспен зерттеуді бастау қиын болды.
Rodrigo Riera was born in the township of Barrio Nuevo, in the city of Carora, in the state of Lara, in midwestern Venezuela. His father, Juan Teodosio Querales, was a music teacher. He grew up with his mother, Paula Antonia Riera and his five older siblings. In addition to his music talent, Rodrigo inherited a congenital foot defect from his father. Despite this, he was able to have a normal childhood, even excelling in certain sports and physical activities. Like many other Venezuelan musicians, his first instrument was the cuatro and his first teachers were his peers and his own will. His first public recital took place in Carora at age thirteen. In 1937 he moved to Barquisimeto to look for better opportunities. In 1939, he was part of a guitar and vocal group called "Hermanos Riera" (founded by his brother Ruben). That year, he met fellow Carora guitarist Alirio Díaz, who wasn't planning to have a career in music at the time. In 1941, he and his group travelled to Caracas for a series of radio presentations. During that trip, he met guitarists Antonio Lauro and Manuel Enrique Perez Díaz, both fellow students of Raúl Borges. Lauro was so impressed with Riera's playing, that he wrote a letter recommending him to his teacher. Life's circumstances made it difficult for Riera to start studies under Borges until 1945.
Рауль Борхеспен бірге оқыдым
1945 жылдың қыркүйегінде Риера мен Алирио Диаздың жолдары тағы да қиылысты, бұл жолы Каракастағы Музыка мектебінде Рауль Борхестің гитара сабақтарына кездесу және сынақтан өту үшін. Олар 1949 жылы мектепті үздік бағамен бітірді. Сол жылдың наурыз айында олар Венесуэлаға келген Андрес Сеговиямен танысты. Сеговия бұл жұпқа қатты әсер етті, өйткені ол оларды келесі жылы Италияның Сиена қаласында басталатын шеберлік сыныптарына шақырды.
In September 1945, Riera's and Alirio Díaz' paths crossed again, this time at the footsteps of the Escuela de Música de Caracas to meet and audition for the guitar classes of Raúl Borges. They graduated in 1949 with the highest of grades. In March of that year, they were introduced to Andrés Segovia, who was visiting Venezuela at the time. Segovia was impressed enough with the pair, because he invited them to his master classes that were to start the following year in Siena, Italy.
Еуропадағы зерттеулер
Дегенмен, Диас пен Риера Еуропаға өздерін орнықтыру үшін біраз уақыт қажет болды. Риера 1952 жылы Мадридтегі Реал консерваториясында музыка және үндеу оқуын бастады. 1953 жылы "Бірінші сынып дипломын" алды. Осы жылы классикалық гитара орындаушысы ретінде өз мансабын бастады. 1954 жылдың жазында ол Сеговияның Сиенадағы Accademia Musicale Chigiana-дағы шеберлік сыныптарына қатыса алды. Сеговия оны өз техникасын жетілдіруге итермеледі. Жалпы, Диас пен оның техникасы мен репертуары бойынша ортадан жоғары екені мойындалды. Сонымен қатар, олар сол кездегі гитара репертуарын жаңартты, Еуропаға сол кездегі танымал емес маңызды латын америкалық композиторлардың шығармаларын әкелді.
Despite their obvious qualities as promising guitarists, it took some time for Díaz and Riera to establish themselves in Europe. Riera started his studies in the Real Conservatorio de Música y Declamación in Madrid in 1952. He obtained a "First Class Diploma" in 1953. In this year, he started his career as a classical guitar performer. During the Summer of 1954, he was able to attend Segovia's master classes at the Accademia Musicale Chigiana in Siena. Segovia led him to perfect his already highly developed technique. It was generally accepted that both he and Díaz were above average in terms of technique and repertoire. Furthermore, they renewed the rather stale (at the time) guitar repertoire, by bringing to Europe the works of important Latin American composers, which were largely unknown at the time.
Мектеп бітіру және концерт турлары
1954 жылы Риера Испанияда Джулия Эстебан Эстебанға үйленді және Мадридті өзінің негізгі тұрғылықты жері ретінде белгіледі. Олардың төрт баласы болды, олардың барлығы музыкант болды: Мария Хосефина, Рубен, Андрес Рауль және Хуан Хосе. 1950 жылдардың екінші жартысы Еуропа мен Венесуэлада гастрольдерге шығып, Сеговия қалыптастырған репертуарды, сондай-ақ Латын Америкасының жоғарыда аталған Лауро, Гейтор Вилла Лобос, Агустин Барриос Мангоре, Мануэль Понсе, Висенте Эмилио Сохо және оның ескі шебері Рауль Борхес сияқты композиторлардың шығармаларын орындады. Сол жылдары ол репертуарына өз шығармаларын енгізе бастады. Риера сонымен қатар достары Алирио Диаспен көптеген гитаралық дуэт концерттерінде өнер көрсетті. 1956 жылы екеуі латын Америкасының танымал шығармаларын жалған атпен жазды. Бұл альбом "El Uno y El Otro" деп аталды.
In 1954, Riera married Julia Esteban Esteban in Spain and established Madrid as his main place of residence. They had four children together, all of whom were to become musicians: María Josefina, Rubén, Andrés Raúl and Juan José. The second half of the 1950s was spent touring Europe and Venezuela, playing the repertoire that Segovia had established, as well as the works of Latin American composers such as the aforementioned Lauro, Heitor Villa Lobos, Agustín Barrios Mangoré, Manuel Ponce, Vicente Emilio Sojo and his old master, Raúl Borges. During those touring years, he started introducing his own pieces in his repertoire. Riera also performed many guitar duo concerts with his friend Alirio Díaz. In 1956, the two recorded an LP of popular Latin American pieces under a pseudonym to avoid incurring the wrath of Segovia, who frowned at the popular repertoire for the guitar (the album was released as El Uno y El Otro i. e. "One and the Other").
Нью-Йорк: үш мансапты біріктіру
1962 жылы Венесуэлалық жазушы және композитор Конни Мендес Риераны Нью-Йоркте концерт беруге шақырды. Бұл концерт дәстүрлі мәдениетті, бірақ жақсы классикалық гитараға құштар қалада өте сәтті өтті. Риера бірнеше жыл бойы қалады, композитор, концерт гитарисі және мұғалім ретінде үш мәрте мансабын нығайтады. Сол жылдары Риера көптеген маңызды шығармалар жазды, бүгінгі күні ең танымал - Preludio Criollo, бұл Еуропа мен Америкадағы гитара оқу бағдарламасында міндетті шығарма. Ол сондай-ақ, Лео Браувер, Роланд Дайенс және Карло Доменикони сияқты қазіргі заманғы гитара композиторларының шығармаларына дейінгі өте батыл гармониялық құрылым мен стильді қамтитын Элорак прелюдиясын жазды. Риера сонымен қатар АҚШ-тың Шығыс жағалауындағы әртүрлі сахналарда және концерт залдарында жеке гитарист ретінде де, оркестрмен бірге жеке гитарист ретінде де көптеген рет өнер көрсетті. Риера Нью-Йорктегі Классикалық гитара қоғамының танымал мүшесі болды. Ол Нью-Йорк гитара сахнасының жарқын тұлғалары, атап айтқанда Владимир Бобри, Грегори д'Алессио және Сеговияның ішкі шеңбері жиі келетін салон "Мирконың мейрамханасына" жиі барады. Классикалық гитарада жетекші импровизатор ретінде танылған ол көптеген стандартты этюдтерге өздігінен сүйемелдеу жасады. Риера Роберт Джоффри балет компаниясымен бірге гитара мен оркестр үшін Антонио Вивальдидің скрипка, струн, кембало, пинчерле 151 үшін D мажордағы концертіне аранжировка жасады. "Viva Vivaldi" атты шығарма Джоффри репертуарында негізгі болып қала береді.
In 1962, Venezuelan writer and composer Conny Méndez invited Riera to stage a concert in New York, where she was residing. The recital was very successful in a city which, although traditionally is rich in culture, was thirsty for good classical guitar. Riera ended up staying for years, consolidating his triple career as composer, concert guitarist and teacher. During those years, Riera composed many important works, the best known today being the Preludio Criollo, which is a required piece in the guitar syllabi in Europe and the Americas. He also composed the prelude Elorac which features a very daring harmonic structure and style that predates the works of modern guitar composers such as Leo Brouwer, Roland Dyens and Carlo Domeniconi. Riera also performed many times on different stages and concert halls in the U. S. East Coast both as a solo guitarist and as featured soloist with an orchestra. Riera was a popular member of New York's Society of the Classic Guitar. He frequented Mirko's Restaurant, a salon frequented by luminaries of the New York guitar scene, namely Vladimir Bobri, Gregory d'Alessio, and Segovia's inner circle. Known as the leading improviser on the classic guitar he created spontaneous accompaniments to many standard etudes. Riera collaborated with the Robert Joffrey Ballet Company arranging a work for guitar and orchestra, Antonio Vivaldi's Concerto in D Major for Violin, Strings, a Cembalo, Pincherle 151 which he performed many times. The work, Viva Vivaldi, remains a mainstay in the Joffrey repertoire.
Венесуэлаға оралу: Білім беруші ретінде өзін-өзі тану
1969 жылы ол отбасымен бірге Венесуэлаға қайтуға шешім қабылдады. Ол 1971 жылы Баркисиметода тұрып, Лисандро Альварадоның Universidad Centro Occidental үшін музыка оқу бағдарламасын құрды. Сонымен қатар, жаз айларында ол Сиенада болғандай оқыту практикасын ашты. 1971 жылы 1 шілде мен 30 тамыз аралығында алғашқы Curso Internacional de Guitarra курсын өткізді. Көптеген венесуэлалық және шетелдік гитаристер қатысты. Соңғысы 1991 жылы болды.
In 1969 he decided to move back to Venezuela with his family. He established himself in Barquisimeto, in 1971, where he created a music studies program for the Universidad Centro Occidental Lisandro Alvarado. Additionally, in the summer months, he opened a teaching practice similar to what he had experienced in Siena. In 1971, he ran the first Curso Internacional de Guitarra between July 1 and August 30. Many Venezuelan and foreign born guitarists attended. The last one took place in 1991.
Соңғы жылдар
Соңғы жылдары шығармалар жазып, сабақ берді. Оның қатысуы жиі көрермендерге қызық болатын, Каракаста және басқа қалаларда гитара фестивалдері, онда ол бейресми кездесулер мен бауырлас әңгімелесулер өткізді басқа да танымал гитаристермен, мысалы, Алирио Диас, Лео Брауер, Дэвид Расселл, Карлос Барбоса Лима және, әрине, оның көптеген шәкірттері, олардың кейбіреулері қазір танымал. Оның есімімен композиторлық байқау ұйымдастырылды. Родриго Риера 1999 жылы 9 тамызда Баркисиметода қайтыс болды.
He spent his last years composing and teaching further. His presence was often a cherished sight at guitar festivals in Caracas and other cities, where he held informal meetings and fraternal conversations with other guitarists of fame, like Alirio Díaz, Leo Brouwer, David Russell, Carlos Barbosa Lima, and of course his many pupils, several of which are now celebrities. A composer's competition was established bearing his name. Rodrigo Riera died in Barquisimeto on August 9, 1999.
Гитаралық шығармалар
Родриго Риераның шығармашылығы латын америкалық формаларға бағытталған. Бірде ол "бізде [Латын Америкасында] мұндай музыка болмаған кезде, фугалар мен минуеттерді жазу ақымақтық болар еді" деген. Сондықтан оның шығармалары XX ғасырдың басында кең тараған музыканың көрінісі болып табылады. Ол вальстер, танзалар, жоропостар, гольпелер, гаиталар, меренгелер және тіпті бірнеше хор жазды.
The work of Rodrigo Riera concentrates on Latin American forms. He once said that he "would feel silly [ writing ] fugues and minuets, when we don't have that kind of music [in Latin America]." Therefore, his compositions are a reflection of the music that was popular in the early 20th century. He wrote valses, danzas, joropos, golpes, gaitas, merengues and even a few choros.
Ең танымал шығармалар
Родриго Риераның композицияларын каталогтастыру немесе жіктеу оңай емес, өйткені Испаниядағы жылдардан бастап, оның белгілі композицияларының мол ассортименті бар, мысалы Choro (1960). Меренге Венесуэла (1962), Серената Ингенуа (1963) және Кансьон Карореня (1964); Нью-Йорктегі жылдарынан, Preludio Criollo (1963), Элорак, (1964), Венесуэлалық триптих Меланколия, Монотония, Ностальгия (1968), Голпе аль Диабло де Карора (1969); және Венесуэлада жасаған композициялар, олардың ең танымалдары: Хоринхо, Homenaje a la Chicachagua, Pajarillo con Revoltillo (1980-ші жылдар) және Suite Popular Homage to Maestro Antonio Lauro (1990).
Rodrigo Riera's compositions are not easy to catalog or categorize, as there is a copious assortment of notable compositions from his years in Spain, like Choro (1960). Merengue Venezolano (1962), Serenata Ingenua (1963), and Canción Caroreña (1964); from his years in New York, as Preludio Criollo (1963), Elorac, (1964), A Venezuelan triptych Melancolía, Monotonía, Nostalgia (1968), Golpe al Diablo de Carora (1969); and those compositions he created in Venezuela, the most popular of which are: Chorinho, Homenaje a la Chicachagua, Pajarillo con Revoltillo (1980s), and Suite Popular Homage to Maestro Antonio Lauro (1990).