Кіріспе

Офф-Бродвей Музыкалы Зомби-Барм - Дана П. Роудің музыкасы, Джон Демпсидің кітабы мен сөздері бар, кейін қысқа фильмге бейімделген Офф-Бродвей мюзиклі. Ол алғаш рет 1993 жылы Флорида штатының Ки-Уэст қаласындағы Ред Барн театрында қойылды. Ол 1996 жылы Нью-Йорктегі Бродвейдің Variety Arts театрында ашылды. Сондай-ақ, ол 2009 жылдың қараша айында Лондонда Ұлыбританияның премьерасымен Батыс Эндтегі Ландор театрында ашылды.

Бірінші акт

Зомби-балды Энрико Ферми орта мектебінде өткізеді, бұл мектеп өте тұрақсыз ядролық электр станциясының жанында орналасқан. Оқушылар мен қызметкерлер күнделікті өмірін ("Энрико Ферми орта мектебі") өткізеді; олардың арасында өзінің есімін дәстүрлі "Х"сіз жазатын бүлікші Джонни, жақсы қыз қаһарман Тоффи және Энрико Ферми орта мектебінің директоры Мисс Стрикт бар. Күнді әуе шабуылдары сиренасы тоқтатады, ол қаз және бүркеме бұрғылауды белгілейді. Джонни мен Тоффи танысып, ғашық болады ("Айнт Но Гоин' Бэк"). Олар Тоффидің ата-анасы оған Джоннимен кездесуге тыйым салғанға дейін бірнеше ай бірге болды. Ол онымен келіспей ажырасады, ал Джонни өзін-өзі Фрэнсис Гэри Пауэрс атом электр стансасына лақтырып өлтіреді, бұл "3-сыныпты ядролық апатқа" әкеледі. Ол ядролық қалдықтармен бірге халықаралық суларда теңізге көмілген. Үш апта өтті. Тоффидің достары оның көңілі қалмағанын және алаңдайтынын байқайды. Ол Джоннидің өліміне қайғырып, түнді өзінің көзқарасынан қайталайды ("Джонни бармаңыз"). Мектептің қалған бөлігі мектеп бітірушілерінің баласына дайындалған кезде, Тоффи Джонниді ("Бұл жақсы сияқты") жоқтап қара киім киіп жүреді. Достары оған балды барып, Джоннидің өлімін ұмыту керек деп айтады, бірақ ол бұдан бас тартады. Кейде ол Джоннидің дауысын да естиді ("С сөзі"). Ол Джонниді ұмытып кету керек деп үнемі айта бергеніне ренжігендіктен, "өмірде әрдайым бір нәрсе қайталанып тұрады" дейді. Алайда, "Crap" - Энрико Ферми орта мектебінде табу сөз; Тоффидің досы Жингер оны Мисс Стриктке айтады, ал Мисс Стрикт оны мектептің философиясын еске салады, бұл оқушылар жақсы білетін нәрсе ("Ережелер, ережелер және құрмет"). Тоффи Джоннидің дауысын естіп, ақырында оның шкафшасынан естіп алады. Ол босатуды сұрайды және шкафтан шығып, басқа оқушыларды шоқтайды ("Өткеннен жарылыс"). Бұл жақсы қабылданады емес, және студенттер қорқып және Джоннидің нашарлап бара жатқан көрінісіне ренжіді. Бірде-бір оқиғаны жіберіп алмау үшін, репортер Эдди Флагрант Джоштан, Энрико Ферми орта мектебінің жас репортерінен ("That's the Beat For Me") оқиды. Ол өзінің жұмысы мен журналистикадағы мақсаты туралы былай дейді: "Плейбойдан да асып түседі, бірақ өмірден де үлкен". Джоннидің күтпеген қайта пайда болуына төтеп беруге тырысқан Тоффи онымен дауысын қайтарған нәрсе туралы сөйлеседі, ол ("Ауылдағы дауыс") болып шығады. Мектепке қайта оралуға ынталанған Джонни мектепті бітіруге дайын ("It's Alive"). Алайда, Мисс Стрикт Джоннидің Мисс Стрикт пен оның идеалдарын жаңадан бағалағанына қарамастан, оны қайтадан оқуға жіберуден бас тартады және оны мектептен шығарады. Тоффи не істеу керектігін шешуге тырысады. Достары оны Джонниден бас тартып, өмірін жалғастыруға шақырады, ал Джоннидің достары оны өзіне де солай етуге шақырады, өйткені олар Тоффи оны дереу қайтарып алмауымен өз жауабын анық көрсетті деп санайды. Джонни Тоффиге онымен қайта қосылуға жалбарынды, бірақ ол сәтсіз ("Біз мұнда қайдан барамыз?"). Джош Джонниді қонаққа келген Флагрантеге көрсетеді, ол Мисс Стриктті таниды. Ол "өте ұзақ уақыт" өткенін және екеуінің құпия әңгімелесуін, онда Мисс Стрикт белгісіз себептермен қорғанысқа және ашуға ұшырайтынын айтады. Үшеуі Джоннидің құқықтары туралы дау-дамай бастайды; Флагрант Джонниге қайта оралуға рұқсат етілуі керек деп санайды және оған бұған жол бермеу оның азаматтық құқықтарын бұзу болып табылады, ал Мисс Стрикт мектеп ережелерін орындауға және дәстүрді бұзуға бір рет тәуекел ету өте қауіпті, әсіресе Джонни сияқты ерекше емес оқушы үшін (ол шын мәнінде мектепке қайта оралуды қалайды). Екі жақ та берілмеді, ал пікірталастар тұйық жағдаймен аяқталды ("Трио [Сүдібінің жабылуы]").

ІІ акт

Энрико Ферми орта мектебінің оқушылары Джонниді мектепке қайтару керек деп наразылық білдіреді ("Содан кейін Джонни келді"). Мисс Стрикт жауынгерлік команданы тоқтату арқылы жауап береді; оның тактикасынан жайғаспаған олар киім үлгісіне мойынсұнбай бастайды. Мисс Стрикт бейсбол командасын таратады, бірақ соған қарамастан студенттер Джонниді қайтадан студент ретінде қабылдау туралы өтініш жасайды. Мисс Стрикт барлық жоғары сынып оқушыларын сынаққа қояды, мектептен кейінгі барлық іс-шараларды тоқтатумен қорқытады және келесі рет бұзылған жағдайда, ол мектеп бітіру тойын тоқтата алады және тоқтатады деп уәде береді. Флагранте Джоннидің оқиғасын теледидардан хабарлауды жалғастырды ("Кел, бізге қосыл"). Жарнамалық үзіліс кезінде ол белгісіз себептермен католик жетімдер үйі "Илаһи мазохизмнің біздің ханым" -ның нөмірін сұрайды. Флагрантпен сұхбат кезінде Джонни махаббаттан бас тарта алмайтынын түсіндіреді, өйткені оны қайтарып алды ("Қандай жолмен қоштасамын?"). Ал Тоффи болса сабаққа көңіл бөле алмайды. Ол Джонниді қайта қабылдамауы керек пе, жоқ па, соны өзі шешеді. Достары оған телефон арқылы хабарласып, жағдайы туралы әңгімелейді. Олардың ешқайсысы да "үш арнада" таратылған Джоннидің теледидардағы кездесуін көрмеді. Ақырында Тоффи Джонниді қайтарып алуды шешеді ("Сайлау оңай"). Флагрант Мисс Стриктті тауып, онымен флирт жасай бастайды ("Exposé"). Олар орта мектепте ғашықтар болған, соңғы рет бірге болған кезде өте физикалық қарым-қатынаста болған, Мисс Стрикт оны әкесі Студебеккердің артқы орындығында болғанын еске салады. Әрқайсысы екіншісін тастап кеткенін сезінген, бірақ нақты мәлімет жоқ. Мектеп балаларының бітіру кешіне келіп, оқушылар мектептің қалай безендірілгеніне таңғалады ("Бұл солай емес пе?"). Тоффи балды жауып келген Джонниге жақындап, оған әрқашан онымен болатынын айтады. Олар би билеп, бір-біріне деген махаббатын білдіруді жалғастырады ("Құйылған махаббат"). Алайда, Джонниді Мисс Стрикт ұстайды, ол оны лақтырып тастау үшін бәрін тоқтатады. Ол мұны жасай алмастан бұрын, Эдди Флагрант Мисс Стриктті оның құпиялары мен Джонниге деген жауыздығы туралы қарсы алу үшін пайда болады, бірақ ол өзін түсіндіруден бас тартады ("The Lid's Been Blown"). Флагрантедің итермелеуімен Мисс Стрикт өзінің өткенін ("Делайланың мойындауы") ашады; анасының ескертулеріне қарамастан, ол "жолдың дұрыс емес жағындағы жігітпен" Флагрантемен кездесіп жүрді. Өзінің балабақша кешінде ол Флагрантемен ескі автомобиль жолын тоқтатқанға дейін айналасында жүріп, бірге ұйықтады, нәтижесінде Мисс Стрикт жүкті болды. Ата-анасы бұл туралы білген соң, оны Нью-Мексико штатының Санта-Фе қаласында тұрмысқа шықпаған аналар үшін құрылған балабақшаға жіберді. Оның ұлы жетімдер үйіне әкетілді, ал Мисс Стрикт баланы ешқашан анықтаған жоқ. Жетімдер үйін тексерген Флагранте Джонни олардың жоғалған ұлы екенін және Мисс Стриктке ұсыныс жасағанын айтады. Қуаныштан қыз балаға балды жалғастыруға рұқсат береді және Джонниге мектепке оралуға рұқсат береді. Оқушылар өздерінің шынайы өмірлері армандарына қарағанда қаншалықты ерекше екенін, бірақ өмір сүруге тұрарлық екенін ойланады, ал Тоффи мен Джонни көшпелі құлағанға дейін ("Зомби балы") тағы бір би билейді.

Кейіпкерлер

Джонни Уорнер: сыныптасы Тоффимен романтикалық қарым-қатынасқа түскен "жаман бала". Тоффи ата-анасының бұйрығы бойынша онымен ажырасып, ядролық реакторға секіріп, өз-өзіне қол жұмсайды және оның өлімімен болған апаттан туындаған ядролық қалдықтардың қалған бөлігімен бірге теңізге көміледі. Ол кейін ядролық қалдықтармен жерленгендіктен, өлімнен зомби болып қайта оралады және мектепке қайта оралып, Тоффиді қайтарып алуға кіріседі. Мюзиклдің соңында оның Мисс Стрикт пен Эдди Флагранттың ұлы екені анықталады. Джоннидің қызы. Ол қайтыс болғаннан кейін, ол кінәлі деп саналады, ал ол қайта тірілгенде, ол одан да көп қайшылыққа ұшырайды. Ақырында, ол оны таңдап алады, тіпті бұл қауіпсіз емес нәрсе болса да. Делайла Стрикт: Энрико Ферми орта мектебінің директоры, Джонни мен Тоффи оқитын мектеп. Ол атымен астасып, қатаң және қатаң ережелерді және дәстүрлерді ұстанады. Кейінірек бұл оның жасөспірім шақтағы жүктілігіне байланысты (оның нәтижесінде Джонни дүниеге келді) екені анықталады. Эдди Флагрант: "Exposé" журналының тергеуші репортері. Ол Джонниге қатты қызығады, оның өлімі мен қайта тірілуіне қатты қызығады және Джонни өзінің жоғары сыныптағы досы, Мисс Стриктпен бірге туған ұлы екенін біледі. Джейк, Джой және Джош: Джонниді қайта қабылдағысы келмегені үшін Тоффиді сөгіп жүрген Джоннидің достары. Джейк пен Джойдің кейіпкерлері көп емес (Джейктің Коко мен Тоффиге қатысты флирттік пікірлерінен басқа), Джош Энрико Ферми жоғары газеті үшін әуесқой репортер болып табылады және жоғары мектептегі оқиғаларды, атап айтқанда Джоннидің өлімі мен зомбиялануын Exposé журналына әкеледі. Кенди, Джинджер және Коко: Тоффидің достары, олар Тоффиді Джонниді қайта қабылдамауға шақырады. Кендидің ерекшелігі - оның уайымдануы және "бармақ тырнақтарынан іліп тұр" деген сөзі. Гинджер мектептің ережелері мен әлеуметтік нормаларын қолдап сөйлеген жақсы қыз, ал Коко шоу барысында бірнеше рет әдепсіз пікірлер айтады.

Сыни қабылдау

Бродвейден тыс алғашқы қойылымның сын-пикірлері жалпы алғанда, сыншылар актерлік құрам мен шоудың әзіл-сықағын мақтап, сонымен қатар кітапты сынға алды. The New York Times газетінде сыншы Бен Брантли былай деп жазды: "Зомби-балу өзі үлгілі орта мектеп оқушысы сияқты: ол өте жақсы және еңбекқор, және ол сізді ұялта алмайды. Бірақ, батыры қатерлі ісікпен ауыратын өлік болған мюзикл үшін бұл ерекше жайсыз. [шоу] Айзенхауэр дәуіріндегі нағыз ерлік пен сол кездегі қорқынышты фильмдердің ядролық қасірет сезімталдығына қатты сүйенеді. Бұл негізінен бір тамаша шоу, режиссер Филип Уильям МакКинлиге қарағанда көбірек тістеу қажет, бұл ревюдегі ұзартылған скетч ретінде жақсы жұмыс істеген болар еді ". Грег Эванс Variety журналына берген шоуында актерлердің өнерін мақтаған, бірақ шоуды Grease және Little Shop of Horrors сериалдарымен салыстырған. "Ең алғашқылардың біршама әсері жоқ, "Зомби-балет" кез келген адам баласының балы сияқты, аз ғана қызық үшін көп шу шығады" деп жазған.

2006 жылғы қысқаметражды фильм

Зомби баласының қысқаметражды адаптациясы (жұмыс уақыты 36 минут) 2006 жылы бірнеше кинофестивальдарда жарық көрді, ол Film Threat-те 4 жұлдызды шолудан және Палм-Бич халықаралық кинофестивалінде үздік қысқаметражды фильмді қоса алғанда, марапаттардан ие болды. Орындаушылар құрамында прессалық директор ретінде транссексуал Ру Пол бар. Фильмнің режиссері Винс Марчелло. 2024 жылға дейін фильм туралы жаңа ақпарат пайда болған жоқ.