Rhenish Missionary Society

Кіріспе

Рейн Миссионерлік қоғамы (Рейн өзенінің Рейн; RMG) Германиядағы ең ірі протестанттық миссионерлік қоғамдардың бірі болды. 1799 жылы құрылған шағын миссионерлік қауымнан құрылған бұл қауым 1828 жылы 23 қыркүйекте біріктірілді, ал оның алғашқы миссионерлері тағайындалып, жылдың соңында Оңтүстік Африкаға жіберілді. Сол кезде Лондон миссионерлік қоғамы сол жерде белсенді жұмыс істеп, олармен тығыз қарым-қатынас орнаған болатын. Қоғам өзінің алғашқы миссионерлік станциясын 1829 жылы Цедэрбергте құрды, оны Вуппертал деп атады және ол неміс қаласына 100 жыл бұрын берілген. Көп ұзамай миссионерлер Африканың құрғақ, қонақжайсыз оңтүстік-батысы арқылы солтүстікке қарай көшіп бара бастады. Бұл жерде олар әр түрлі жергілікті тайпалармен кездесті, мысалы, Хереро, Нама және Дамара, және олар жиі соғыстардың ортасында болды. Миссионерлер тайпалар арасында бейбіт келісімдерге қол жеткізуге тырысты, сондықтан олар кейіннен тайпалар үшін саяси активтер ретінде қаралды. Сол уақытта Германияда оның отарлау империясы туралы пікірталастар басталды, ал алыс Африкадағы РМС қызметі қиялды өршітті. Кейп колониясының солтүстігіндегі иеленбеген аймақ 1880 жылы Германияның Оңтүстік-Батыс Африкасы деп жарияланды, бірақ олар Германияның отарлау тәжірибесі жоқ болғандықтан, көп проблемаларға тез тап болды. 1904-1907 жылдардағы геноцид олардың билігінің ең төменгі деңгейі болып шықты, ал Бірінші дүниежүзілік соғыстың әсерлерімен бірігіп, Германия үйден алыс жерде табан тірейтін жерді ұстай алмады. 1915 жылы Оңтүстік Африка осы аймақты өзіне қосып, оны Оңтүстік-Батыс Африка деп атады. Бұл уақытта миссионерлердің реакциясы жергілікті тайпаларға жанашырлық пен көмек көрсетуден бастап патриотизмге және отарлаушы мүдделерді қолдауға дейін болды. 1861 жылы Индонезияның Солтүстік Суматра қаласында станция ашылды және ол 1940 жылға дейін жұмыс істеді. Сол жердегі миссионерлік қызметке қатысты кітапты алғашқы әйел евангелист, қоғамның мүшесі Хестер Нидхам жазды. RMS сондай-ақ Оңтүстік Қытайда белсенді болды, онда олар Тункунда аурухана салды, бұл аймақ қазір Қытайдың Гуандун провинциясының Донггуан деп аталады. Ауруханаға бірнеше атақты медициналық миссионерлер, соның ішінде доктор Йоханнес Э. Кюне, доктор Готлиб Олпп, доктор Эйх, доктор Зейс қолдау көрсетті. ХХ ғасырда Қоғам өзінің жұмысына оңтүстік Африкаға баса назар аударды. Қоғам соңында Оңтүстік Африкадағы барлық миссионерлік станцияларын Голландия реформаторлық шіркеуімен біріктірді, бірақ Вупперталь Моравия шіркеуімен қосылуға шешім қабылдады. Намибиядағы миссионерлік станциялар сол жердегі евангелистік лютеран шіркеуінің құрамына енді. 1971 жылы Рейндік миссионерлік қызмет пен Бетелдік миссионерлік қызмет біріктіріліп, Верейнте Евангелие Миссиясы деп аталды.

The Rhenish Missionary Society (Rhenish of the river Rhine; link=no, RMG) was one of the largest Protestant missionary societies in Germany. Formed from smaller missions founded as far back as 1799, the Society was amalgamated on 23 September 1828, and its first missionaries were ordained and sent off to South Africa by the end of the year. The London Missionary Society was already active in the area, and a closer working relationship was formed with them. The Society established its first mission station in the Cederberg in 1829, named Wupperthal, and predated the naming of the German city by 100 years. Very soon, the missionaries started migrating north through the barren and inhospitable south western Africa. Here they encountered various local tribes such as the Herero, Nama and Damara, and were frequently in the middle of wars between them. The missionaries tried to broker peace deals between the tribes, and for this reason were later seen as political assets by the tribes. Around the same time, debate started in Germany regarding its colonial empire, with the activities of the RMS in distant Africa fanning imaginations. The unclaimed area to the north of the Cape Colony was proclaimed German South West Africa in 1880, but they quickly ran into numerous problems, since Germany was inexperienced at colonization. The Herero and Namaqua Genocide during 1904–1907 proved to be the nadir of their rule, and combined with the effects of World War I, Germany was unable to maintain a foothold so far from home. South Africa annexed the area in 1915, renaming it South West Africa. During this time, missionaries' reactions ranged from compassion and help for the local tribes, to patriotism and support of colonial interests. In 1861, a station in North Sumatra, Indonesia, was launched and it lasted until 1940. A book concerning the missionary work there was written by the first evangelist woman who joined the Society, Hester Needham. RMS was also active in South China, where they constructed a Hospital in Tungkun, the area is now called Dongguan, Guangdong Province, China. The hospital was supported by several notable medical missionaries, including Dr. Johannes E. Kühne, Dr. Gottlieb Olpp, Dr. Eich, Dr. Zeiß. During the 20th century, the Society focused on its work in southern Africa. The Society ultimately amalgamated all of its mission stations in South Africa into the Dutch Reformed Church, except for Wupperthal which chose to join the Moravian Church. The mission stations in Namibia became part of the Evangelical Lutheran Church there. In 1971, the Rhenish Mission and the Bethel Mission were combined into the Vereinte Evangelische Mission.