Robin Williamson

Кіріспе

Робин Дункан Гарри Уильямсон (Тыныс жері: Стерлинг, Шотландия, 24 қараша 1943 жыл) - шотландтық музыкант, әнші, әнші-жазушы, әңгіме айтушы.

Мансап

Уильямсон Эдинбургтің Фэрмилхед ауданында өмір сүрді және Джордж Уотсон колледжінде оқыды. Ол жергілікті джаз топтарында Джерард Доттпен (кейін Incredible String Band мүшесі болды) әнші және гитарист ретінде дәстүрлі музыкаға бет бұрғанға дейін өнер көрсетті. 1961 жылы ол Берт Яншпен кездесіп, бір пәтерде тұрып, 1963 жылы олар Лондонға барып, метрополитендік халықтық конькиде ойнайды. 1965 жылы ол Эдинбургке оралып, Клайв Палмермен бірге скрипка мен банджомен шотландтық және ирландтық әндерді құрастыруға маманданған дуэт құрды. Джо Бойд оларды 1966 жылы Elektra Records-ке жаздырды, сол кезде олар үшінші мүшесін, Майк Херонды жалдады. Глазгодағы Клайвтың Incredible Folk клубында тұратын топ ретінде олар өздерін Incredible String Band деп атады. 1966 және 1974 жылдар аралығында қазір Уильямсон мен Херон басқаратын Incredible String Band 13 альбом шығарды. Топтың құрамында Уильямсонның қыз досы Ликорис МакКечни де болды. Уильямсон өзінің тұңғыш жеке альбомын, Myrrh, 1971 жылы әлі Incredible String Band мүшесі болған кезде шығарды. 1974 жылы топ бөлінгеннен кейін ол Лос-Анджелесте тұрып, біраз уақыт бойы жазуға көңіл бөлді, ол "The Glory Trap" атты тыңшылық романын жазды. Оның көптеген альбомдары Pig's Whisker Music компаниясымен шығарылған. 1976 жылы ол музыкаға оралып, Сильвия Вудс (Келттік арфа), Джерри Макмиллан (скрипка) және Крис Касвелл (флейталар және сым арфа)мен бірге The Merry Band құрастырды. Олар үш жыл бойы АҚШ, Канада және Еуропа бойынша кеңінен гастрольдер жасады және үш альбом шығарды: Journey's Edge, American Stonehenge және A Glint at the Kindling. Merry Band-тің таралуынан кейін Уильямсон Ұлыбританияға оралып, жеке концерттерде әнге жазылған дәстүрлі әңгімелермен айналысады. Бұл кезеңдегі релиздерге сүйіспеншілік және айырылу әндері және шотландтық харперлердің мұрасы кіреді. Сонымен қатар, ол ағылшын, уэльстік, шотландтық және ирландтық скрипкалық күйлердің оқулық кітабын жазды, сондай-ақ Джон Ренборнмен бірге Уильямсонның тірі альбомы, Wheel of Fortune (1995), Гремми сыйлығына ұсынылды, сондай-ақ 1968 жылы Incredible String Band альбомы Hangman's Beautiful Daughter). 1990 жылдардың аяғында ол Палмер мен Херонмен бірге қайта құрылған Incredible String Band құрамына кірді. Уильямсон 2003 жылдың басында топтан кетіп қалды. Қайта құрылған топ 2006 жылы қайтадан тарады. Уильямсон ECM үшін жеке карьерасын жалғастырды: The Seed at Zero (2000), Skirting the River Road (2002), The Iron Stone (2006) және Trusting in the Rising Light (2014) альбомдары. Бұл альбомдарда Дилан Томас, Уильям Блейк және Уолт Уитменнің сөздері жазылған.

Williamson lived in the Fairmilehead area of Edinburgh and attended George Watson's College before leaving at the age of 15 to become a professional musician. He performed in local jazz bands with Gerard Dott (later to be a member of the Incredible String Band) before turning to traditional music as a singer and guitarist. By 1961 he had met and begun sharing a flat with Bert Jansch, and in 1963 they traveled to London to play the metropolitan folk circuit. By 1965 he had returned to Edinburgh and formed a duo with Clive Palmer, specializing in fiddle and banjo arrangements of traditional Scottish and Irish songs. Joe Boyd signed them to Elektra Records in 1966, by which time they had hired a third member, Mike Heron. As resident band at Clive's Incredible Folk Club in Glasgow, they called themselves the Incredible String Band. Between 1966 and 1974 the Incredible String Band, now led by Williamson and Heron, released some 13 albums. The group also included Williamson's girlfriend Licorice McKechnie. Williamson released his first solo album, Myrrh, in 1971 when still a member of the Incredible String Band. After the band split up in 1974, he began living in Los Angeles and, for a while, turned his attention to writing, co writing an espionage novel, The Glory Trap. Many of his albums are released by his label, Pig's Whisker Music. By 1976 he had returned to music, forming The Merry Band with Sylvia Woods (Celtic harp), Jerry McMillan (fiddle), and Chris Caswell (flutes, and wire strung harp). They toured extensively for three years throughout the US, Canada, and Europe, and released three albums: Journey's Edge, American Stonehenge, and A Glint at the Kindling. After the breakup of the Merry Band, Williamson returned to the UK and started to tour as a solo act, offering sets dominated by traditional stories set to song. Releases of this period include Songs of Love and Parting and Legacy of the Scottish Harpers. He has also written a tutorial book of English, Welsh, Scottish, and Irish fiddle tunes as well as one for the penny whistle
Williamson's live album with John Renbourn, Wheel of Fortune (1995), was nominated for a Grammy Award, as was the Incredible String Band album Hangman's Beautiful Daughter in 1968.). In the late 1990s he took part, with Palmer and Heron, in a reformed Incredible String Band. Williamson left the band some time around the start of 2003. The reformed band disbanded again in 2006. Williamson resumed his solo career on record with a series of albums for ECM: The Seed at Zero (2000), Skirting the River Road (2002), The Iron Stone (2006), and Trusting in the Rising Light (2014). As well as his own words these albums featured material from Dylan Thomas, William Blake, and Walt Whitman.

Саентологияға араласу

Уильямсон 1968-1969 жылдары Саентологияға кірді. 1979 жылы берген сұхбатында ол былай деді: Бұл шын мәнінде өте практикалық философия. Бұл сізге сәл жақсы өмір сүруге, адамдармен сәл жақсы қарым-қатынас жасауға және сәл бақытты болуға мүмкіндік береді. Бұл маған қызық, өйткені ол өте пайдалы және практикалық. Мен романтикалық және рухани жан болдым. Ол маған пайдалы болған шығар, себебі ол өте тиімді.