Кіріспе

Корольдік әуе күштері ұшатын ұшақ No. 1916 жылы құрылған Корольдік ұшу корпусының және Корольдік әуе күштерінің 46 эскадрильясы 1975 жылы соңғы рет таратылмас бұрын үш рет таратылды және қайта құрылды. Ол Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыста да қызмет етті.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Жоқ, жоқ. 46 эскадрилья 1916 жылы 19 сәуірде Уайтон аэродромында No No. 2 резервтік эскадрилья; сол жылдың қазан айында Францияға көшіп барды. 1917 жылдың мамырына дейін артиллериялық операцияларды, фотосуреттерді және барлау жұмыстарын жүргізді, содан кейін Sopwith Pup-пен қайта қаруланғаннан кейін, ол шабуылға көбірек рөл атқарды. Ол 1917 жылдың 12 мамырынан 6 шілдесіне дейін Ла Горг аэродромында орналасқан. Корпустан ұшқыштар эскадрильясына ауысу Германияның одақтас әуе басымдылығына, әсіресе Манфред фон Рихтхофен бастаған "цирктер" енгізілген кезде орын алды. 11-ші армияның бөлімшесімен жұмыс істеп, эскадрилья қарқынды түрде шабуылға түсіп, жаумен көп шайқасты. 1917 жылдың шілдесінде No. 46 эскадрилья қысқа уақыт бұрын Гота бомбалаушыларының қатты шабуылдаған Лондонды қорғауға Эссектегі Саттонның фермасына (кейінгі Хорнчерч) оралды; жау ұшақтары оның қарауыл аймағына енген жоқ. Эскадрилья тамыз айының соңында Францияға оралды. Шабуылдау патрульдік жұмыстан басқа, бөлімше кең көлемде жер бетін атуды және Мессинский қырқаға шабуыл жасау кезінде жақын қолдау жұмыстарын жүргізді. 1917 жылдың қарашасында эскадрилья Sopwith Camels-пен жабдықталды. 26 маусымнан бастап оған подполковник Луис Стрэндж командалық жасақтады. Бұл бөлім жаудың әуежайларына үлкен шабуыл жасауға маманданған. Қазан мен қарашада эскадрилья қарулы келісімге қол қоюға дейінгі апталарда неміс Ұлы кері шегінуі кезінде шабуылдарға белсене араласты. 1919 жылдың қаңтар айының соңында эскадрилья кадрларға дейін қысқарды, ал ақпанда ол Англияға ерте оралды; ол 31 желтоқсанда таратылды. Соғыс кезінде 46 эскадрилья 184 әуе жеңісін жеңіп, 16 аса ұлы құрама құрды. Дональд Макларен 1917 жылы қарашада эскадрильяға қосылды. Макларен 48 ұшақты және 6 шарды атып түсірген, оны Бірінші дүниежүзілік соғыстың ең үздік ойыншыларының біріне айналдырған;

Соғыс аралығында

Эскадрилья Кенлиде 1936 жылы RAF кеңейту схемасы бойынша No B ұшуын жабдықтау арқылы қайта құрылды. 17 эскадрилья RAF толық эскадрилья ретінде. Gloster Gauntlets - бұл бірінші тағайындалған ұшақтар, олармен бейбіт уақыттағы әдеттегі оқу іс-шаралары жүргізілді. Ұшақ командирі Бэнни Каррант, болашақ аса, эскадрильяға пилот-сержант ретінде қосылды. Күштік командир Иан Глид DSO DFC, басқа болашақ аса, 1936 жылы Рождество күні қанаттарын алғаннан кейін бірінші тапсырма ретінде эскадрильяға жіберілді.

Норвегия

Соғыс басталғанда 46 эскадрилья Дигбиде орналасқан. 1939 жылдың қазан айының соңында, эскадронның басшысы Барвелл, пилот офицер Пламмер және Ф/сержант Эдвард Шекли 12 "Хайнкель 115" құрамына шабуыл жасап, әрқайсысының бірін жойып, қалғандарын шашыратып жіберді. Келесі алты ай оқиғасыз өтті, негізінен Шығыс жағалауда жүретін кемелік конвойларды әуеден қорғайтын болды; бірнеше жау ұшақтары байқалды, бірақ байланыс жасалмады. 1940 жылдың мамыр айында эскадрилья 9 сәуірде немістер басып алған Норвегиядағы экспедициялық күштердің бір бөлігі болып таңдалды. "Хуррикейн" кемелері ұшып кетті. "Хуррикейн" кемесі әуе кемесі палубасынан тыныш ұша алатынына күмән келтірсе де, кеме инженерлерінің күш-жігерінің арқасында олар әуеге қиындықсыз ұшып кетті. Жоқ, жоқ. 46 эскадрилья Бардуфосс қаласында жиналып, 26 мамырда операцияны бастады; Нарвиктегі құрлық және теңіз күштерінің үстінен патрульдер тыныштанбай ұсталды, кейбір ұшқыштар 48 сағаттан астам ұйықтамады. Жердегі жағдай өте қарапайым, ұшу-қону жолақтары нашар, жөндеу және қызмет көрсету орындары қарапайым. Көптеген әуе шайқастары болды, ал Норвегиядағы қысқаша науқанында эскадрилья кем дегенде 14 жау ұшағын құраған, сонымен қатар көптеген басқаларын жойған. 7 маусымда эскадрильяға Норвегияны дереу эвакуациялау туралы бұйрық берілді және 7 маусымнан 8 маусымға дейінгі түнде "Хуррикейндер" "Глориус" кемесіне сәтті ұшып оралды. Бұл қауіпті процедура болды, өйткені ұшақтардың ешқайсысында палубаның тұтқыршағы жоқ еді. Жердегі топтар Бермуданың монархы мен Ұлыбританияға аман-есен жетті, бірақ эскадрильяның ұшағы мен оның сегіз ұшқышы 1940 жылы 9 маусымда Glorious неміс әскери кемелерімен батып кеткен кезде жоғалды. Екі ұшқыш аман қалды: эскадрилья командирі, эскадрилья басшысы (кейіннен әуе шебері) "Бинг" Кросс және ұшу командирі, ұшу лейтенанты (кейіннен әуе коммодоры) "Джейми" Джеймсон.

Британия шайқасы

Эскадрилья RAF Дигбиде қайта құрылды, маусым айының соңында қайтадан іске қосылды. Келесі екі ай бойы ол Англия шайқасы кезінде Лондонды қорғау үшін RAF Солтүстік Уэльдтің спутнигі Стейплфорд Тауниге оңтүстікке қарай жылжымас бұрын оқиғасыз конвой мен қорғаныс патрульдерінде болды. Сол кездегі Люфтваффедің негізгі күш-жігері жағалаудағы мақсаттарға және Эссекс пен Кент жағалауында кемелерге қарсы болды. Норвегияда қаза тапқаннан кейін тәжірибелі командасы жоқ, жаңадан ұшқан ұшқыштардан тұратын эскадрилья жаудың бомбалаушы және ұшқыштардан әлдеқайда басым санына қарсы үздіксіз әрекет кезінде ауыр зардап шекті. Бірақ жаудың ұшақтары ұзақ қашықтықтан бомбаға тоққылаудан қатты зардап шекті, сондықтан да олар тактикасын өзгертуге мәжбүр болды. Шабуылдаушылар ұшақтарын өте биік жерге ұшып, бұлтты жердің барлық мүмкіндігін пайдаландырды. Қаптау қиынға соқты, сондықтан эскадрилья да тактикасын өзгертуге мәжбүр болды - негізінен 20 000 мен 30 000 фут биіктіктегі патрульдерді ұстап тұру. 1940 жылы 11 қарашада No. 46 эскадрилья, Фолнесс қаласындағы патрульде болған кезде, 50 итальяндық бомбалаушылар мен ұшақтарға тап болды; олардың тоғызы жойылды, эскадрильяға зардап шекпеді және зақымдалмады, ал итальяндықтардың қалған бөлігі тәртіпсіздікке ұшырады. 1940 жылдың шілдесінен желтоқсан айына дейін 34 ұшақ жойылған, бірақ 26 ұшақ жоғалған, 16 ұшқыш қаза тауып, үш адам ауыр жарақат алған. Англия шайқасы аяқталғаннан кейін. эскадрилья конвойлық патрульдермен айналысты, ол Францияның басындағы мақсаттарға шабуыл жасауда орта бомбардировщиктерді сүйемелдеумен араласқан.

Соғыстың аяқталуы

1945 жылдың қаңтар айының басында RAF Stoney Cross әуежайына келіп, Транспорттық командалықпен жұмыс істей бастады. Short Stirling ұшақтарымен жабдықталған олар алыс шығыста, Пуана арқылы Стони-Кросс пен RAF Арконам арасында және Палам арқылы Стони-Кросс пен Дум-Дум арасында қызмет көрсетті. Соғыстың аяқталуымен 1945 жылдың тамызында әуе рейстері алдымен Үндістан мен Таяу Шығысқа ғана шектелді, содан кейін 1946 жылдың басында Дакоталар Стирлингтердің орнына келді, жолаушылар мен жүк негізінен Римге, Берлинге, Варшаваға және Венаға жеткізілді.

Берлин әуе көпірі

1946 жылдың қазан айында эскадрилья RAF Манстонға, ал желтоқсан айында Абингдонға көшірілді. 1948 жылдың шілдесінен бастап эскадрилья тек Берлин әуе көпірінде ғана жұмыс істеді; ол алдымен Вунсдорфтан азық-түлік тасты, кейіннен Фассберг пен Любектен көмір тасты. 1949 жылы тамыз айында RAF Оукингтонға оралды және 1950 жылы 20 ақпанда таратылғанға дейін өзінің қалыпты тасымалдау рөлін қайтадан бастады.

Метеорлар

1954 жылы 15 тамызда эскадрилья қайтадан құрылды, бұл жолы RAF Odiham-да, бұл Meteor NF12 және 14 ұшақтарымен жабдықталған түнгі ұшақ ұшағы болды. Оқу-жаттығу дереу басталды, бірақ қазан айының соңына дейін эскадрильяның күші 12 NF12 немесе 14 және бір Meteor 7 жаттығу және санаттауға жетті. Қанат командирі Бёрчфилд эскадрон басшысы Ростан кейін командалық офицер болып тағайындалған кезде, адам күші жағдайы жақсара бастады, бірақ механикалық көлік тапшылығы эскадронға қиындық тудырды, оның таралуы әуеайлақтың басқа жағында болды. 1955 жылдың маусым айына эскадрилья "тағайындау үшін бірнеше метеор 8" алды және оның күші 48 офицер мен 110 ұшқышқа жетті. Тамыз айында эскадрилья Акллингтонға қару-жарақпен айналысуға кеткенде, 16 ұшақ болды.

Жақсылық

1956 жылдың қаңтар айында бірлік Javelin-ке ауыса бастады, ал біріншісі ақпан айында сегіз Meteor NF 11-мен бірге келді: NF 12-лер No. 72-ші эскадрилья. Мамыр айына қарай эскадрильяның барлық ұшқыштары ауысты, 15 Javelin ұсталды; сегізін екі айда 1000 сағат ұшуға арналған қарқынды ұшу сынақтарына арнады. Бұл кейбіреулер мүмкін емес деп санайды, бірақ шын мәнінде "соғыс рухы" арқылы жүзеге асырылды. 15 маусымда эскадрилья өзінің командалық офицері, бригада командирі Берчфилдті Javelin апатынан жоғалтты. Оның орнына К. Харольд ("Гарри") Е. Уайт DFC** AFC (содан кейін 1978 жылы әуе коммодоры ретінде зейнетке шыққанда CBE тағайындалды) тағайындалды. Жылдар бойы эскадрилья Halyard, Cold Wing, Kingpin Adex, Ciano және Bombex сияқты көптеген жаттығуларға қатысып, жаттығуларын жалғастырды және әртүрлі сынақтарға, соның ішінде жаңа қысым костюмдері мен қалқандарға қатысты. 1957 жылы Mk 1 ұшақтарын Mk 2 Javelins алмастырған кезде, нашар қызмет ету және қосалқы бөлшектердің жетіспеушілігі мәселесі жалғасты. 1958 жылы Mk 2 ұшақтарының жетіспеушілігіне байланысты екі Mk 6 Javelin қысқа уақытқа пайдаланылды. 1959 жылы сәуірде эскадрилья 6 "Джавелинді" француз әуе күштері 1/30 эскадрильясына алмасу сапарына жіберді, ал француздар Sud Aviation Vautour ұшағын Одихамға жіберді. Маусым айында эскадрилья 1957 жылы үшінші, ал 1958 жылы екінші орын алғаннан кейін Ингпен кубогын жеңіп алды. 1961 жылы 30 маусымда эскадрилья қайтадан таратылды.

Алып тастау

1966 жылдың 1 қыркүйегінде эскадрилья қайтадан қайта құрылды, бұл жолы RAF Abingdon-да көлік құралы ретінде. Бірінші Hawker Siddeley Andover CMk1 ұшағы желтоқсан айында келді, ал эскадрильяға көлік қолдау және тактикалық тасымалдау тапсырылды, бұл үшін Andover-дің "тізе бүгу" қабілеті арткы пандус арқылы көлiк құралының кіруіне аз бұрышпен рұқсат ету үшін артықшылық болды. Жылдар бойы эскадрилья медициналық эвакуация, қысқа ұшып-қону, ұшу-қону, парашютпен ұшу және бір тонналық контейнерлерді түсіру бойынша тәжірибе жинақтады. Құрал-жабдықтар, көліктер, жолаушылар немесе десантшылар тасымалдауға қоса, Andover VIP рөлге ие болуы мүмкін және министрлер кабинетінің министрлерін (жекші) Джон Дэвис, Джулиан Амери және Лорд Каррингтонды алып жүрді. Ол 1971 жылдың шілдесінде Корольдік әуе күштері жаттығулары кезінде HRH Принц Чарльздың Студленд шығанағына парашютпен секіруіне арналған. Сондай-ақ, ол дауыстық хабар тарату және алыс қашықтыққа жүретін паромдық танкілермен түрлі сынақтар жүргізді. Соңғысы жабдықтың тұрақты бөлігіне айналды және қысқа қашықтықтағы Андоверді ұзақ қашықтықты, мысалы Гандерден Абингдонға дейін сегіз сағаттан аз уақыт ішінде ұшып шығуға мүмкіндік берді. Отряд Ливия, Кипр, Таяу Шығыста, Норвегияда, сондай-ақ Ұлыбритания мен Германияда оқу-жаттығуларға қатысты. Ол 1968 жылы және 1971 жылы Лорд ВК трофейін жеңіп алды, сонымен қатар No. 14 Әуе диспетчерлік трофейі. 1968 жылдың шілдесінде эскадрилья Гренландиядағы "Боз таулары" жаттығуын қолдап, оны қайтадан қамтамасыз етіп, ақырында команданы қалпына келтірді. 1969 жылдың наурыз айында Ангигуадағы Кулиджке үш ұшақ жіберілді. Әскери жұмысты жалғастыра берді, бірақ кейіннен қысқартылған масштабта 1971 жылдың басына дейін және Карибтік жаттықтырушыларға әкелді. Бұл эскадрильяда бірінші болып неміс офицері алмасты, ал алмасу сапарлары 46 эскадрилья мен LTG 63 арасында Германияның Ахлорн мен Хонда жасалды. 1969 жылдың тамызында бөлім Солтүстік Ирландияның міндеттеріне, атап айтқанда, персонал тасымалына қатысты болды. Сол жылдың 13 қазанында Норвегия королі Олав V-дің 1940 жылғы Норвегия операциясының құрметіне оның стандартын ұсынды. 1970 жылдың қыркүйегінде эскадрилья RAF Торни аралына көшіп, Берсату Паду атты алысқа шығыстағы үлкен күшейту жаттығуына қатысып, бүкіл әлем бойынша белсенділік кезеңін бастады. 1971 жылы Масира қаласында екі ұшақ жасағын құрды (және көптеген рөлдеріне SAR қосты). 1971 жылдың қарашасы мен 1972 жылдың ақпанында Пиздадағы итальяндық әуе күштерімен "Салқын ағын" жаттығуына және Пуэрто-Рикодағы "Солтүстік пират" жаттығуына қатысты. 1972 жылы 8 сәуірде RAF Falcons ұшақтарын ұшып бара жатқанда, Корольдік әуе күштері парашютшілер тобының 46-шы отрядының Andover XS 609 ұшағы Италияның Сиена қаласында ұшып көтерілгенде апатқа ұшырап, төрт жолаушы қаза тапты. Жылына екі рет эскадрилья RAF Machrihanish-те MACDROP жаттығуына қатысты, онда Andovers парашют полкімен және SAS-пен парашют түсіруде жұмыс істеді. 1974 жылдың қаңтар мен желтоқсанында ұшақтар Судандағы көпiрлердi салуды басты мiндет еткен төрт айлық азаматтық көмек бағдарламаларын жүзеге асырған. Ақырында, 1975 жылдың наурыз айында RAF Торни аралын жабу және эскадрильяның таратылуы туралы хабарланды. Ұшақтардың санын бірден қысқартып, ұшу сағаттарын күрт қысқартты. 1975 жылы 31 тамызда Чичестер соборында эскадрильяның стандарты орнатылды және бөлім таратылды. Бірқатар Andoverлер No No. 115 эскадрилья RAF RAF Бенсон, екеуі Боскомб Даунға кетті және біреуі (XS641) Ашық аспан туралы келісімге Ұлыбританияның активін ұсыну үшін фотобарлау рөліне ауыстырылды. Кейіннен 10 Андовер Жаңа Зеландияның Корольдік әуе күштеріне сатылды

Кездесулер

Бұл эскадрилья Корольдік әуе күштері арасында бірегей, өйткені ол 1917 жылдан бері қайта қосылуды өткізген жалғыз эскадрилья. 1917 жылдан бері эскадрильяның қауымдастығы жыл сайынғы кездесу кешкі ас ұйымдастырады. 100 кезекті кездесу 2017 жылдың 3 маусымында РАФ Бенсондағы офицерлер қонақ үйінде өтті.

Ұшақ

+ No. 46 эскадрилья 1916-1975 үлгілік қызмет күндеріNieuport 12 Apr 1916 Apr 1917BE2c Nov 1916 Apr 1917 BE2e Feb 1917 Apr 1917Pup Apr 1917 Nov 1917Camel Nov 1917 Feb 1919Gauntlet II Sep 1936 Feb 1939Hurricane I Feb 1939 Dec 1940Hurricane IIA Dec 1940 May 1941Hurricane IIC May 1941 Jun 1941Beaufighter I May 1942 Jul 1942Beaufighter VI May 1942 Dec 1944Beaufighter X Apr 1944 Jul 1944Mosquito XII 1944 Jul 1944Stirling V Feb 1945 Feb 1946Dakota III, IV Feb 1946 Feb 1950Meteor NF 12 Aug 1954 Mareteor NF 14 Aug 1954 1956 Marjavelin FAW 1 Mar 1956 1957 Nov FAW 2 Aug 1957 Jun 1961 FAW 6 Oct 1958And 1975 CMk 1 Декабрь 1966

Орналасқан жерлер

No үшін негіздер 17 Sqn, Kenley 3 қыркүйек 1936RAF Kenley Sep 1936 Nov 1937 RAF Digby Nov 1937 Nov 1939 RAF Acklington Nov 1939 Jan 1940 RAF Digby Jan 1940 May 1940 May 1940 May 1940 Skaanland 1940 May 1940 Bardufoss 1940 Jun 1940 1940 Jun 1940 Jun 1940 RAF Digby Jun 1940 Sep 1940 RAF Stapleford Tawney Sep 1940 Nov 1940 RAF North Weald 1940 Dec 1940 RAF Digby Dec 1940 Feb 1941 RAF Church Fenton Feb 1941 Mar 1941 RAF Sherburn in El Mar 1941 May 1941 Egypt En route 1941 Jul 1941 Abu Sueir 1941 Sep 1941 Kilo 17 1941 1941 1942 Сентябрь 1942 Dec 1944 RAF Stoney Cross 1945 Oct 1946 RAF Manston 1946 Oct 1946 Aug 1949 1949 1949 Oakdon Island 1946 Aug 1949 1949 RAF Thornton (Август 1959 тамыз) 1954 Аугуст 1975 Ауысқан 1954 Желденіңде RAF (АҚ)

Басшы офицерлер

+ Рангы Аты Командалық күні Майор Г. Е. Тодд 1916 жылдың сәуір айында Майор Э. Л. Конран 1916 жылдың мамыр айында Майор Л. Доуес 1916 жылдың мамыр айында Майор П. Бэббингтон 1916 жылдың шілдесінде Майор Р. Х. С. Мелинг 1917 жылдың желтоқсанында Майор А. Х. О'Хара Вуд 1918 жылдың шілдесінде Майор Г. Аллен 1918 жылдың қазан айында Эскадрон басшысы М. Ф. Кальдер 1936 жылдың қыркүйегінде Эскадрон басшысы П. Р. Барвелл 1937 жылдың маусымында Эскадрон басшысы К. Б. Б . А . Крест 1939 жылдың қазанында эскадрилья басшысы Дж. Р. Маклаклан 1940 жылдың маусымында эскадрилья басшысы А. Р. Коллинз 1940 жылдың қазанында эскадрилья басшысы Л. М. Гаунс 1940 жылдың қазанында эскадрилья басшысы А. А. Ковентри 1945 жылғы қаңтарда Қанат командирі С. Г. Баггот 1945 жылғы желтоқсанда Қанат командирі Г. Даттон 1946 жылғы наурызда Қанат командирі Г. Бурджес 1946 жылғы шілдеде Э. Муди 1947 жылғы қазанда Э. Г. Салтер 1948 жылғы сәуірде Э. Рис 1949 жылғы тамызда Эскадронның басшысы Д. Ф. К. Росс 1954 жылғы тамызда (қайта құрылған кезде) Қанат командирі Ф. Э. В. Бирчфилд 1955 жылғы наурызда Қанат командирі Х. Э. Уайт DFC ** AFC 1956 жылғы маусымда Қанат командирі Ф. Б. Соури 1958 жылғы мамырда Қанат командирі Д. Б. Уиллс 1960 жылғы маусымда Эскадронның басшысы М. Т. Рейсон 1966 жылғы қыркүйекте (қайта құрылған кезде) Эскадронның басшысы Дж. Б. Граттон 1967 жылдың желтоқсаны Эскадронның басшысы Д.О. Круис Уильямс 1970 жылдың қаңтары Wing Commander F.A. Mallett 1971 жылдың ақпаны Wing Commander J. А. Скамблер 1973 жылдың сәуірінде Көшбасшы С. Хичен 1975 жылдың наурызында