Аналогты аудио және бейне сигналдарына арналған RCA қосылысы

Кіріспе

Аналогты аудио және бейне үшін қолданылатын электрлік жалғағыш. RCA жалғауы – аудио және бейне сигналдарын тасымалдауға кеңінен қолданылатын электрлік жалғау түрі. RCA атауы 1930 жылдары осы дизайнды енгізген Radio Corporation of America компаниясынан шыққан. Немесе фоно-қосылғыш. Жазуда: "Арзан RCA Victor дыбыс ойнатқышы осы радиодан керемет Victrola жасап береді. Мұнда қосыңыз." Бұл жалғағыштың нақты шығарылған күні әлі де нақты емес. Келесі күндер тарихи RCA құжаттамасынан алынған. 1937 жылдан кешіктірмей RCA осы жалғағышты ұсынды. 1937 жылы RCA U 109 үлгісіндегі радиофонограф пен R 97 үлгісіндегі фонографтың ішінде қолданылды. U 109-да ішкі күшейткіш шассиде ішкі радио шассиден еркек кабельдерді қабылдайтын әйел жалғағыштар болды, сондай-ақ кіріктірілген фонограф ойнатқышы да болды. Бастапқыда бұл идея, қызмет көрсету кезінде консольдегі ақауларды жою үшін көздерді оңай ажырату әдісі ретінде қарастырылды. 1938 жылдан кешіктірмей RCA әйел жалғағышты көптеген үстелдік AM радио модельдерінің артқы панеліне орналастырды, бұл клиенттерге кейінірек сыртқы фонографты немесе теледидарды қосуға мүмкіндік берді. Радионың артқы жағында келесі атаулардың бірі жазылған: "Victrola", "Phono", "Pick up", "Television". Кейін RCA 45 айналым/минуттық пластинкаларға арналған арнайы 9JY үлгісін сатты. 1939 жылы RCA екі радиотеледидар консолін (TRK 9, TRK 12) ұсынды, олар бірдей ішкі байланыс принципін қолданды, бірақ теледидар шассиінің аудио шығысы радио/күшейткіш шассиіне еркек-еркек кабель арқылы қосылды. 1939 жылғы үш бюджеттік теледидар моделінде кіріктірілген күшейткіш пен динамик орнына артқы панельде аудио шығыс жалғағышы болды: RCA TT 5, Westinghouse WRT 700, GE HM 171. 1950 жылдары RCA жалғағыштары транзисторлық революция кезінде компоненттік жоғары сапалы жүйелер танымал бола бастаған тұтынушылық аудио саласындағы көптеген басқа қолданбалар үшін ескі телефондық жалғағыштарды ығыстыра бастады. RCA жалғағыштарының жетілдірілуі кейінгі дизайнмен жүзеге асты, бірақ олар үйлесімді болды.

Electrical connector used for analog audio and video

The RCA connector is a type of electrical connector commonly used to carry audio and video signals. The name RCA derives from the company Radio Corporation of America, which introduced the design in the 1930s. or phono connector. Tag reads "An inexpensive RCA Victor record player will make a fine Victrola of this radio. Plug here."]] The exact release date of this connector is still a little vague. The following dates were derived from historical RCA documentation. By no later than 1937, RCA introduced this connector. In 1937, it was used inside a RCA model U 109 radio phonograph and model R 97 phonograph. In the U 109, the internal amplifier chassis had female connectors which accepted male cables from the internal radio chassis and built in phonograph player. Originally, the concept was intended as an easy method to unhook sources while troubleshooting the console during servicing. By no later than 1938, RCA migrated the female connector to the rear panel of many of their desktop AM radio models to allow customers an easy method to attach an external phonograph or television at a later date. The connector was labeled on the back of radio with one of the following terms: "Victrola", "Phono", "Pick up", "Television". RCA later marketed a special turntable for 45 RPM records, the model 9JY. In 1939, RCA introduced two radio television floor consoles (TRK 9, TRK 12) which used the same internal connection concept but the audio output of the television chassis was connected to the radio/amplifier chassis via a male to male cable. Three lower cost 1939 television models had an audio output connector on their rear panel instead of an integrated amplifier and speaker: RCA TT 5, Westinghouse WRT 700, GE HM 171. In the 1950s, RCA connectors began to replace the older phone connectors for many other applications in the consumer audio world when component high fidelity systems started becoming popular during the transistor revolution. Refinement of the RCA connectors came with later designs, although they remained compatible.

Басқа қолданыстар

Кәдімгі қолданыста кабельдердің әр екі шетінде орталық еркек ұштығы бар, сырты дөңгелек сақинамен қоршалған стандартты плагин болады. Сақина жиі жұптасқанда серіппелік қысымды қамтамасыз ету үшін сегменттелген. Құрылғылар розеткаға (әйел ұяға) орнатылады, ол орталық тесіктен және оның айналасындағы металл сақинадан тұрады. Розеткадағы сақинаның диаметрі плагиндегі сақинадан сәл кішірек және ұзындығы артық, бұл плагиннің сақинасын тығыз киюге мүмкіндік береді. Розетканың сыртқы және ішкі сақиналары арасындағы кішкентай кеңістік әдетте пластиктен жасалған изолятормен толтырылады (өте ерте үлгілерде немесе радиожиілік (RF) жалғауы ретінде қолданылатындарда керамика қолданылған). RCA жалғауы бастапқыда аудио сигналдар үшін қолданылды. Көптеген басқа жалғаулар сияқты, ол бастапқы мақсатынан өзгеше мақсаттарда да қолданылады, соның ішінде тұрақты ток (DC) қуат жалғауы, радиожиілік (RF) жалғауы және динамик кабельдерінің жалғауы ретінде. Композиттік бейнесигналдар үшін жалғау ретінде қолданылуы өте кең таралған, бірақ импеданс сәйкестігі нашар. RCA жалғауы мен кабельдері S/PDIF форматталған цифрлық аудионы жеткізуге де қолданылады, оларды басқа стандартты қосылымдардан ажырату үшін плагиндері қызғылт сары түспен боялады. Қосылым кабельдің плагинін құрылғыдағы әйел ұяға тығып жасалады. Сигналды жеткізетін ұштық плагинден шығып, көбінесе жерге қосылған сақиналармен жанасқанға дейін розеткамен жанасады, егер аудио компоненттері ортақ жерге қосылмаса және қосылым жасалған кезде қуаттандырылса, қатты гуіл немесе сызылу пайда болады. Плагин ішінара ұядан шығып кетсе, жерге қосылысы үзіліп, сигнал сақталған жағдайда, үнемі шу пайда болуы мүмкін. Плагиннің кейбір түрлері, әсіресе арзан үлгілері, серіппелік әрекетінің болмауына байланысты жер қабықшалары арасында нашар байланыс пен тұтасуға себеп болады. Олар көбінесе түс кодталған, сары түс композиттік бейне үшін, қызыл түс оң аудио арнасы үшін, ал ақ немесе қара түс стерео аудионың сол арнасы үшін қолданылады. Бұл үштік (немесе жұп) ұяларды аудио және бейне жабдықтарының арт жағында жиі кездестіруге болады. Теледидарларда камераларды, басқа портативті бейне көздерін және бейне ойын консольдерін қосуды жеңілдету үшін бір немесе бірнеше жиынтық жиі кездеседі. Барлық жалғаулар, соның ішінде аналогты және S/PDIF аудио, сондай-ақ композиттік және компоненттік бейне, бірдей 75 Ом кабельдерді пайдалана алады, бірақ әр қолдану үшін арнайы кабельдердің сатылымы көбейді. Кабельдің сапасының өзгеруі арзан желілік аудио кабельдің компоненттік бейнені сәтті жеткізбеуі мүмкін дегенді білдіреді. Цифрлық аудио үшін, егер қосылым сәтті жасалса, дыбыс бастапқы сигналға адал болады, өйткені цифрлық сигнал толық қабылдануы немесе мүлдем қабылдануы мүмкін емес. Кабельдер халықаралық стандарт IEC 60958-3 бойынша анықталған S/PDIF талаптарына сәйкес болуы керек. Еркек плагиннің орталық ұштығының диаметрі және сыртқы қабығының диаметрі бірдей.

In the most normal use, cables have a standard plug on each end, consisting of a central male connector, surrounded by a ring. The ring is often segmented to provide spring gripping pressure when mated. Devices mount the socket (female jack), consisting of a central hole with a ring of metal around it. The ring on the jack is slightly smaller in diameter and longer than the ring on the plug, allowing the plug's ring to fit tightly over it. The jack has a small area between the outer and inner rings which is filled with an insulator, typically plastic (very early versions, or those made for use as RF connectors, used ceramic). The RCA connector was initially used for audio signals. As with many other connectors, it has been adopted for uses other than originally intended, including as a DC power connector, an RF connector, and as a connector for loudspeaker cables. Its use as a connector for composite video signals is extremely common but provides poor impedance matching. RCA connectors and cable are also commonly used to carry S/PDIF formatted digital audio, with plugs colored orange to differentiate them from other typical connections. Connections are made by pushing the cable's plug into the female jack on the device. The signal carrying pin protrudes from the plug, and often comes into contact with the socket before the grounded rings meet, resulting in loud hum or buzz if the audio components do not share a common ground and are powered while making connections. Continuous noise can occur if the plug partially falls out of the jack, breaking the ground connection but not the signal. Some variants of the plug, especially cheaper versions, also give very poor grip and contact between the ground sheaths due to their lack of spring action. They are often color coded, yellow for composite video, red for the right audio channel, and white or black for the left channel of stereo audio. This trio (or pair) of jacks can often be found on the back of audio and video equipment. One or more sets are often found on TV sets to facilitate connection of camcorders, other portable video sources and video game consoles. Although nearly all connectors, including analog and S/PDIF audio as well as composite and component video, can use identical 75 Ω cables, sales of special purpose cables for each use have proliferated. Varying cable quality means that a cheap line level audio cable might not successfully transfer component video. For digital audio, as long as a connection is successfully made using the cables the sound will remain faithful to the original signal because a digital signal can only be fully received or not received at all. Cables should meet the S/PDIF specification as defined by the international standard IEC 60958 3 for assured performance. The male plug has a center pin that is in diameter, and is surrounded by an outer shell that is in diameter.

Кемшіліктер

Аталық ұяшықты аналық ұяшыққа қосу кезінде ішкі ыстық (сигналдық) қосылыс, жерге қосылу кепілдігін алғанға дейін жасалады; мұндай жағдайда, егер жабдық қосылым жасалған кезде істеп тұрса, қатты шу пайда болуы мүмкін. Ыстық сигнал сымы және RCA қосылысы арқылы берілетін сигнал тоғы теңгерімсіз қосылысты қамтамасыз етеді. Нақты теңдестірілген қосылыс, әсіресе кәсіби жағдайларда, кейбір қолдануларда артықшылыққа ие, себебі ол сыртқы шуға сезімталдықты азайта отырып, ұзын кабельдерді пайдалануға мүмкіндік береді. RCA коннекторларын қолданғанда, әр сигналға жеке плагин қажет. Тіпті кассеттік плеерді қосу үшін де, екі стерео кіріс және екі стерео шығыс үшін барлығы төртеуі қажет болуы мүмкін. Кез келген стандартты құрылымда бұл кабельдердің шатасуына және оларды қалай қосу керектігін түсінбеуге әкеледі. Бұл жағдай компоненттік бейне сияқты күрделі сигналдарды қарастырғанда одан да нашарлайды (видео үшін үш, аналогтық аудио үшін екі немесе сандық коаксиалды аудио үшін бір). Біріктірілген аудио/бейне коннекторларын енгізуге әрекеттер жасалған, бірақ аналогтық саласында ешқайсысы кеңінен таралған жоқ, тек Еуропада SCART коннекторы табысқа жеткен. Бір кезде 5 тісті DIN коннекторы A/V жабдықтары арасындағы екі бағытты стерео қосылым үшін танымал болды, бірақ ол қазіргі заманғы тұтынушылық құрылғыларда толығымен ығыстырылды. RF модуляторлары бейне қолданбаларында біріктірілген A/V сигналдарын берілсе де, олар бүкіл әлемде бірдей емес теледидар жүйелеріне және RF коннекторларына тәуелді; сонымен қатар, RF сигналдары протоколдық түрлендіру және үш негізгі аналогтық теледидар жүйесінің (NTSC, PAL және SECAM) RF шектеулеріне байланысты тікелей сигналдардан нашаррақ болып келеді. HD теледидар стандартқа айналғанға дейін, Еуропада сатылатын барлық теледидарлар, VCR және DVD плеерлерде SCART коннекторлары болды. Еуропадан тыс жерлерде, кері үйлесімділік пен қарапайымдық үшін RF коннекторларымен толықтырылған бөлек RCA коннекторлары әдетте қолданылады. S-Video қосылымдары үшін мини DIN коннекторлары қолданылса да, композиттік бейне, компоненттік бейне және аналогтық аудио (моно немесе стерео) сигналдары SCART арқылы жіберілмесе, RCA коннекторларын пайдаланады. Алайда, цифрлық саласында біріктірілген A/V коннекторлары кеңінен таралды; HDMI қазіргі кезде тұтынушы электроникасында кеңінен қолданылады, ал HDMI-ге әлеуетті бәсекелес DisplayPort көбінесе үй компьютерлерінде және сыртқы құрылғыларда кездеседі.

When connecting the male into the female, the inner hot (signal) connection is made before the ground connection has been guaranteed; this often produces a loud buzz if the equipment is active when the connection is made. The hot signal wire and signal ground provided by an RCA connection implement an unbalanced connection. A true balanced connection is generally preferred in certain applications, particularly professional settings because it allows for the use of long cables while reducing susceptibility to external noise. Using RCA connectors, each signal requires its own plug. Even the simple case of attaching a cassette deck may need four of themtwo for stereo input and two for stereo output. In any common setup this quickly leads to a disarray of cables and confusion in how to connect them. This situation is made worse if one considers more complex signals like component video (a total of three for video and two for analog audio or one for digital coaxial audio). There have been attempts to introduce combined audio/video connectors for direct signals, but in the analog realm none of these has ever become common, with the exception of Europe where the SCART connector was very successful. For a time the 5 pin DIN connector was popular for bi directional stereo connection between A/V equipment, but it has been entirely displaced on modern consumer devices. Though RF modulators inherently transmit combined A/V signals in video applications, they depend on broadcast television systems and RF connectors which are not universal worldwide; RF signals are also generally inferior to direct signals due to protocol conversion and the RF limitations of the three major analog TV systems (NTSC, PAL and SECAM). Before HD television became a standard, nearly all TV sets, VCRs, and DVD players sold in Europe had SCART connectors, Outside Europe, separate RCA connectors are usually used, supplemented by RF connectors for backward compatibility and simplicity. Although mini DIN connectors are used for S Video connections, composite video, component video, and analog audio (mono or stereo) all use RCA connectors unless the signals are sent via SCART. In the digital realm, however, combined A/V connectors are gaining ground; HDMI is commonly used today for consumer electronics, and DisplayPort, a potential competitor to HDMI, is often found on home computers and peripherals.