Кіріспе
Американдық режиссер, продюсер және жазушы Грегори Мошер (1949 жылы туған) - Линкольн орталығы мен Гудман театрында, Бродвейде және одан тыс, Корольдік ұлттық театрда және Вест-Энде сахналық қойылымдардың американдық режиссері және продюсері. Ол сонымен қатар кинорежиссер және теледидар режиссері, продюсер және жазушы. Қазіргі уақытта Хантер колледжінде өнер саласының аға декан-орынбасары болып қызмет етеді.
Gregory Mosher (born 1949) is an American director and producer of stage productions at the Lincoln Center and Goodman Theatres, on and off Broadway, at the Royal National Theatre, and in the West End. He is also a film director and television director, producer, and writer. He currently serves as Senior Associate Dean for the Arts at Hunter College.
Ерте мансап
1949 жылы Нью-Йоркте туған Мошер Оберлин колледжінде, Итака колледжінде және Джульярд мектебінде оқыды. Үшінші курста Джульярдтан шыққаннан кейін ол Чикагоға Гудман театрының басшысы Уильям Вудманға көмектесу үшін көшіп барды. Үш жылдан кейін Вудманның отставкасынан кейін ол "Гудманның" директоры болды. Ричард Райттың "Туған ұлы" романының жаңа нұсқасынан бастап, жаңа жұмыстарға назар аударған Гудман көп ұзамай ұлттық назар аударуды алды. Оның алғашқы шығармаларының бірі - Дэвид Маметтің "Американдық бұқа" атты қойылымы.
Линкольн орталығы
Гудменде жеті маусым өткеннен кейін Мошерді Нью-Йорк қаласының бұрынғы мэрі Джон В. Линдсей Линкольн орталығының театрын басқаруға шақырды, ол театрдың үлкен ұлылары Елиа Казан мен Джозеф Папптың басшылығына қарамастан, өзінің жиырма жылдық тарихының көп бөлігінде әлсіреп қалды. Линдсейдің ұсынысы кезінде театр төрт жылдан астам уақыт бойы спектакль шығарған жоқ; оның іс жүзінде жұмыс капиталы жоқ, оны шығаруға мүмкіндігі аз және сахналарды жандандыру үшін суретшілер қауымы жоқ. Мошер инновациялық өндіріс кестесін іске қосты және маркетингтік күш-жігерді революциялады, жас, аз бай және әртүрлі аудиторияны іздеу үшін дәстүрлі абоненттік келісімді тастады. Бұл күш-жігерді керемет директорлар кеңесі мен қызметкерлері және жаңадан ынталы қауым қолдады, театрдың өмірі тез жанды; компанияның екі үйі көп ұзамай толы болды, ал жылдық кіріс екі жылдың ішінде 45 миллион долларға дейін көтерілді. Осы кезеңде Мошер жаңа жұмыстарға назар аударуды жалғастырды. Көптеген шығармашылар (мысалы, Джули Таймор) сол кезде Нью-Йоркте танымал болмағанымен, басқалары аңыз болған; Линкольн орталығы мен Гудман аудиториясы Сэмюэл Бекетт, Теннесси Уильямс, Артур Миллер, Леонард Бернштейн, Джером Роббинс, Элейн Мей, Стивен Сондхайм және Нобель сыйлығының жеңімпаздары Воле Сойнка мен Дерек Уолкотттың жаңа жұмыстарын көрді. Мошердің ең танымал туындылары арасында Джон Гуаредің "Арлы-жақсылық алты дәрежесі", Дэвид Рабердің "Харлибурли" (Уильям Херт, Сигорни Уивер, Харви Кейтель және Кристофер Уолкен ойнаған, режиссер Майк Николс); Оңтүстік Африканың "Сарафина!" музыкалық, Майк Николстың "Годоны күту" нұсқасы, Джеймс Джойстің "Өлілер" (Ричард Нельсонға Тони сыйлығы), көптеген "Спалдинг Грей" премьералары (оның ішінде Камбоджаға жүзу және Қораптағы жәндік), Дэвид Маметтің "Жарбақты жылдамдату", Джон Легуизамоның "Шынық, кез-келген нәрсе бар", Зора Нейлстон мен Лэнгстон Хьюздың "Хурлибонда" ұзақ уақытқа созылған әлемдік премьерасы және "Біздің қала" атты көпшілік мақтаған қайта жаңғыру, ол үшін Мошер екінші Тони сыйлығын жеңіп алды. Линкольн орталығы театрының қойылымдары оншақты көркем фильмге бейімделді, актерлік құрамның жазбаларында және NBC және PBS телеарналарында ұсынылды. Бомонт пен Ньюхаус театрларындағы қойылымдар Бродвейдегі ұзақ уақытқа созылған немесе ұзақ уақытқа созылған, сондай-ақ Англия, Еуропа және Жапониядағы орындармен бірге ұзартылды.
Бродвей
Бродвейдегі Линкольн орталығы театрының қойылымдарынан басқа, Мошер бірнеше басқа қойылымдарды шығарды және / немесе режиссерлік етті. Бұларға "Жүрегі бар трамвай" (Жессика Лэнг және Алек Болдуин), "Джеймс Джойстің өлілері", Джон Легуизамоның "Фрики" және Артур Миллердің "Күпірден көрініс" (Лив Шрайбер және Скарлетт Йоханссон) 2010 жылғы қойылымы және "Шампиондық маусым" (Брайан Кокс, Джим Гаффиган, Крис Нот, Джейсон Патрик және Кифер Сазерленд).
Ынтымақтастық
Мошер Дэвид Маметтің жиырма үш пьесасының премьерасын режиссерлік және продюсерлік қызметпен атқарды, 1975 жылы "Американдық бұқа" пьесасынан басталды. Оның Бродвейдегі "Гленгарри Глен Росс" қойылымы Маметке Пулитцер сыйлығын берді. Сэмюэл Беккетпен оның ынтымақтастығы сол жазушының өмірінің соңғы он жылдығына созылып, оның ішінде Беккеттің "Соңғы ойын" және Майк Николс режиссерлік еткен "Годотты күту" фильмдерінің Линкольн орталығының өндірісі болды. Теннеси Уильямспен бірге оның соңғы толық пьесасы "А House Not Meant to Stand" қойылды, 1992 жылы Бродвейде "A Streetcar Named Desire" қойылымын режиссерлік және продюсерлік қызмет атқарды, оның басты рөлдерін Алек Болдуин мен Джессика Лэнг ойнады, сондай-ақ Кеннеди орталығының "The Glass Menagerie" қойылымы. Оңтүстік Африканың апартеид кезеңінде Мошер Йоханнесбург пен Советоға жиі баратын. Ол Оңтүстік Африкадағы драма фестивалінің тұңғыш фестивалін ұйымдастырды (Woza Afrika!) Ол Линкольн орталығында театр қойылымдарын көрсетіп, қаладағы өнер топтары мен жеке өнерпаздарға он мыңдаған доллар қаржы аударды. 2015 жылы ол жас компаниямен бірге Софоклдің "Антигона" шығармасын мектептерде, қоғамдық орталықтарда және Найробидегі, Кейптаундағы және Йоханнесбургтегі жасөспірімдер түрмесінде орындады. 2017 жылы ол Колония театрында Майамидің жаңа драмасы үшін Фердинанд фон Ширахтың терроризмі американдық премьерасын басқарды. 1990 жылдардың басындағы NEA "қасиеттілік" пікірталасы кезінде Джон Линдсейдің қолдауымен Мошер Эндоументтің жылдық грантын қабылдамаған өнер әкімшілерінің өте шағын тобының бірі болды.
Фильм
Оның "The Prime Gig" (Винс Вон, Эд Харрис және Джулия Ормондтың қатысуымен) фильмі Венеция, Лондон және Лос-Анджелес кинофестивалдерінде көрсетілді. Ол режиссерлік (TNT) Маметтің Театрдағы өмірі (Жек Леммон мен Мэтью Бродериктің қатысуымен), ол CableACE сыйлығын үздік драма үшін жеңіп алды және фильмнің нұсқасын шығарды Американдық Буффало, басты рөлдерді Дастин Хоффман және Денис Франц. Би-би-си үшін ол "Ваня аға" фильмін режиссерлік етті, оның кейіпкерлері - Иан Холм, Дэвид Уорнер және Мэри Элизабет Мастрантонио. Ол үш сценарий жазды, соның ішінде Владимир Набоковтың "Күлкі қараңғыда" әніне бейімделген.
Колумбия өнер бастамасы
Президент Ли С. Боллинджер 2004 жылы Колумбия университетінде өнердің рөлін өзгерту үшін өнер бастамасын құрды және Мошерді оның бірінші директоры етіп жалдады, ол 2010 жылдың күзінде орнынан кетті. Іске қосылғаннан бері бастама университет аумағында өнерді жандандыру және университеттің интеллектуалды миссиясын Нью-Йорктің мәдени өмірімен байланыстыратын бағдарламаларды әзірледі. Оның бағдарламаларының арасында Нью-Йоркке паспорт бар, ол Колумбия студенттеріне Нью-Йорк қаласының 28 мұражайына, соның ішінде Метрополитен мұражайына, MoMA және Гуггенхаймға тегін кіруді ұсынады. 2005 жылы Мошер Питер Брукпен бірлесіп, Бруктың компаниясы CICT-ті Бернард колледжіне бір айлық резиденция үшін әкелді. Бұл резиденция Брук пен Бруклин музыка академиясының арасындағы ұзақ уақытқа созылған қарым-қатынастың үзілуін білдірді. Брук "Тиерно Бокарды" сахнаға шығарды, ол Малидің сол есімді суфисінің өміріне негізделген. Пьесаны Мари Хелен Эстиен сахнаға бейімдеген. Ол Амадю Хампате Баның "Терно Бокардың өмірі мен тәлімі, Бандиагараның данасы" (ағылшынша аудармасында "Терпилділіктің рухы: Терно Бокардың әсерлі өмірі") романын жазған. Колумбия университеті 44 іс-шара, дәріс және семинар өткізді, оларға Tierno Bokar барысында 3200-ден астам адам қатысты. Панельдік талқылаулар Батыстық Африкадағы діни толеранттылық пен мұсылман дәстүрі тақырыбына арналды.
Басқа
Қазіргі уақытта Мошер Хантер колледжінде Өнер және Пэтти және Джей Бейкер театр профессоры. Бұрын Колумбияның өнер мектебінде профессор болған, Йель, Нью-Йорк университетінде (NYU), Пенсильвания университетінде және Джульярдта дәріс берген немесе қонақ болып оқыған.
Марапаттар
Оның америкалық театр сыйлықтарына екі Тони және Драмалық үстелдің арнайы сыйлығы кіреді.