Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Хейвендегі Йель университетінің Йель репертуарлық театры 1966 жылы Йель драма мектебінің деканы Роберт Брустейн тарапынан театр өнерпаздары мен дарынды студенттердің арасындағы өнімді ынтымақтастықты қамтамасыз ету мақсатымен құрылды. Соның нәтижесінде ол алғашқы ең танымал аймақтық театрлардың біріне айналды. Йельдің негізгі қалалық кампусының шетінде орналасқан, бұл бұрынғы Голгофа баптист шіркеуінің ғимаратында орналасқан.
Yale Repertory Theatre at Yale University in New Haven, Connecticut was founded by Robert Brustein, dean of Yale School of Drama, in 1966, with the goal of facilitating a meaningful collaboration between theatre professionals and talented students. In the process it has become one of the first distinguished regional theatres. Located at the edge of Yale's main downtown campus, it occupies the former Calvary Baptist Church.
Тарих
1966 жылдан 1979 жылға дейін Йель репертуарлық театрының ("Реп") басшысы ретінде Роберт Брустейн репертуарлық труппа құру үшін жыл сайын Йельге кәсіби актерлерді шақырып, Кристофер Дюранг сияқты талантты жаңа авторларды қадағалап, дамытты. Кейбір сәтті туындылар коммерциялық театрларға көшірілді. Майкл Файнгольд – алғашқы әдеби менеджер болды. Йель драма мектебінің деканы Йель репертуарлық театрының көркемдік жетекшісі болып табылады, осы қызметті 1979–1991 жылдары Август Уилсонның мансабын қадағалаған Ллойд Ричардс, 1991–2002 жылдары Стэн Вожеводски, және 2002 жылдан бері Джеймс Банди атқарып келеді. Бенджамин Мордехай 1982 жылдан 1993 жылға дейін бас директор болып қызмет етті. Виктория Нолан 1993 жылдан 2020 жылға дейін басқарушы директор болды, ал оның орнын Флори Сери басты. "Реп" сахнасында өткен 90-нан астам әлемдік премьераның төртеуі Пулитцер сыйлығына ие болды, он қойылым Бродвейге көшірілгеннен кейін Тони сыйлығын жеңіп алды, ал Йель репертуарлық театры 1988 жылы "Драмалық үстелдің" арнайы сыйлығымен және 1991 жылы "Үздік аймақтық театр" номинациясы бойынша Тони сыйлығымен марапатталды. 2002 жылы Йель драма мектебі мен Йель репертуарлық театры Коннектикут штатының губернаторы Джон Г. Роулендтен көркемдік жетістіктері мен өнер саласына қосқан үлесі үшін Губернатордың өнер сыйлығын алды.
As head of Yale Repertory Theatre ("the Rep") from 1966 to 1979, Robert Brustein brought professional actors to Yale each year to form a repertory company and nurtured notable new authors including Christopher Durang. Some successful works were transferred to commercial theaters. Michael Feingold was the first literary manager. The dean of Yale School of Drama is the artistic director of the Yale Repertory Theatre, with Lloyd Richards (who most notably nurtured the career of August Wilson) serving in this capacity 1979–1991, Stan Wojewodski, Jr., 1991–2002, and James Bundy since 2002. Benjamin Mordecai served as managing director from 1982 to 1993. Victoria Nolan was managing director from 1993 to 2020. Her successor was Florie Seery. Of the more than 90 world premieres the Rep has produced, four have won Pulitzer Prizes; ten productions have received Tony Awards after being transferred to Broadway, and Yale Repertory Theatre was given a Drama Desk Special Award in 1988 and the Tony Award for Outstanding Regional Theatre in 1991. In 2002, Yale School of Drama and Yale Repertory Theatre received the Governor's Arts Award from Governor John G. Rowland for artistic achievement and contribution to the arts in the state of Connecticut.
Голвари баптистік шіркеуінің ғимараты
Голгофа баптистік шіркеуі 1846 жылы жаңа готикалық стильде, Нью-Хейвен қаласын құрған негіздеушілердің бірі Ричард Платтың алғашқы үйі орналасқан жерде салынды. Қызметтен тоқтатылғаннан кейін, шіркеу Йель университетінің басқаруына өтті, онда бұрыннан-ақ дінге бөлінбеген шіркеу жұмыс істеп келді.
Calvary Baptist Church was erected in 1846 in the Gothic revival architectural style on a plot of land that was the original home of Richard Platt, one of the founders of New Haven. Upon redundancy, the church was controlled by Yale University, which was already served by a nondenominational chapel.