Cathedral of St. Luke and St. Paul (Charleston, South Carolina)

Кіріспе

Чарльстонның Комминг көшесінде орналасқан Сент-Люк және Сент-Пол англикан шіркеуі Оңтүстік Каролинаның англикан епархиясының соборы болып табылады. Ол бастапқыда Санкт-Полс Радклиффборо деп аталды. Құрылыс 1810 жылы басталды. Архитектуралық стиль сол кезеңге тән, ішкі бөлмеде әшекейлер жоқ, бірақ, тарихшы Далхоның айтуынша, ол "байтақ боялған және алтын түстес коринф пилястрларымен әшекейленген". Бұл сипаттама әлі күнге дейін қолданылады, өйткені 1989 жылғы дауылдан кейін интерьерді қайта безендіру кезінде 1815 жылы алғаш рет қолданылған түстер мен қолданбалар қазіргі құралдар мүмкіндік бергенше қолданылды. Құрылыс Азамат соғысы кезінде үздіксіз қолданыста болды, онда одақтық күштердің бекіністеріне жақын шіркеулерден қауымдар орналасты, олардың оқ-дәрілері қаланы үнемі бомбалады. Шіркеудің қоңырауы бөлшектеліп, Колумбияға Конфедерация ісіне қолдау көрсету үшін ерітуге жіберілді. Көбінесе ішкі бөлме 1815 жылы болғандай көрінеді, бірақ үлкен ерекшелік - кейінірек қосылған витраж тәрізді терезелер. Сонымен қатар, 1872 жылы қораптық орындықтар ауыстырылды және амбулатория ортаңғы аралықтан қазіргі орнына көшірілді. 1949 жылы шіркеу Шарлотта көшесіндегі Сент-Люка қауымымен бірікті, ол өзі ұзақ уақыт бойы Сент-Полспен тығыз байланысты болды, ал алғашқы біріктірілген қызмет 1949 жылы 17 шілдеде өтті. Кейіннен қазіргі ғимарат Оңтүстік Каролина епархиясының кафедральді шіркеуі болып тағайындалды, оның басшылығымен Rev Dr B Madison Currin болды. 1963 жылы қарашада епископ Грей Темплдің ресми түрде "отырылуы" болды. Ғибадатхананың апсидасындағы боялған шыны терезелер 1991 жылдың күзінде орнатылған және дауылдан кейінгі қалпына келтірумен сәйкес, Лондонның Санкт-Полс соборының 17-ғасырлық сәулетшісі сэр Кристофер Реннің стиліне сай. Олар Филадельфиядағы Виллет студиясы жобалап, соған сәйкес, сол және оң жақтан собордың қамқоршы қасиеттілері (Қасиетті Лука және Қасиетті Пауыл) бейнеленген, ал ортаңғы терезеде Иса Мәсіхтің айқышқа шегеленуі бейнеленген. Ғимарат өзінің акустикалық қасиеттерімен танымал және оны орындаушылар жиі іздеп тұрады, әсіресе Сполето фестивалі кезінде. 2009 жылы ұзақ уақыттан бері деканы Уильям МакКичи зейнеткерлікке шыққандығын жариялады және діни қызметкер Пейт Дикинсонды деканаттық қызметке шақырды. Сол жылы жаңа декана, жәдігерлік және атқарушы қаржы комитеті ғимараттың құрылымдық жөндеуінен жинақталған қарызды өтеу үшін қажетті қадамдар жасады. Собор 2012 жылы тарихи епархияның бөлініп кетуінен кейін епископ Марк Лоуренстің епархиялық ордасы болып қала берді. Епископ Лоуренс епархиясы Солтүстік Америкадағы Англикан шіркеуі құрамына 2017 жылдың 27 маусымында қабылданды. Ескі епархияның екінші бөлігі бүгінде Оңтүстік Каролинаның епископтық епархиясы деп аталады. Чарльстонның тағы бір тарихи шіркеуі, Грейс шіркеуі, 2015 жылы жаңа собор ретінде таңдалды.

The St. Luke and St. Paul Anglican Church, located on Coming Street in Charleston, is the cathedral of the Anglican Diocese of South Carolina. It was originally known as St. Paul's Radcliffeboro. Construction began in 1810. The architectural style is typical of the period, the interior being almost devoid of ornamentation with the exception of the chancel which, according to Dalcho the historian, is “richly painted, and ornamented with Corinthian pilasters having gilt capitals”. This description still applies today, as during the redecorating of the interior after the hurricane of 1989, the colors and applications first used in 1815 were employed as much as current means allowed. The building was in continuous use during the Civil War, harboring congregations from those churches nearer the strongholds of the Union forces, whose cannons bombarded the city constantly. The church's bell was dismantled and sent to Columbia to be melted down in support of the Confederate cause. For the most part, the interior appears much as it did in 1815, a major exception being that of the stained glass windows added later. In addition, the box pews were replaced in 1872 and the pulpit was moved from the middle aisle to its present location. In 1949, the parish merged with the congregation of St. Luke's on Charlotte Street, itself long closely associated with St. Paul's, and the first combined service was held on July 17, 1949. Later, the present building was designated the cathedral church for the Diocese of South Carolina, with the leadership of the Rev Dr B Madison Currin. Bishop Gray Temple was officially “seated” here in November 1963. The stained glass windows in the apse of the sanctuary were installed in the fall of 1991 and, consistent with the post hurricane restoration, are in the style of Sir Christopher Wren, the 17th century architect of St. Paul's Cathedral, London. They were designed and constructed by Willett Studios of Philadelphia and portray, on the left and right, the patron saints of the cathedral (St. Luke and St. Paul) with the center window depicting the crucified Christ, together with St. Mary and St. John. The building is known for its acoustical properties and is often sought by performing artists, particularly during the Spoleto Festival. In 2009, the long time dean, William McKeachie, announced his retirement and the vestry called the Reverend Peet Dickinson to serve as dean. The same year the new dean, vestry, and executive finance committee took the necessary moves to retire the debt accumulated from structural renovations to the building. The cathedral remained the diocesan seat of Bishop Mark Lawrence after the 2012 breakup of the historic diocese. Bishop Lawrence's diocese was received into the Anglican Church in North America on 27 June 2017. The other faction of the old diocese is today known as the Episcopal Diocese of South Carolina. Another historic Charleston church, Grace Church, was selected in 2015 as its new cathedral.