Кіріспе
Австралиялық автор және журналист (туған 1965) Гамботтто Берк өзінің "The Eclipse: A Memoir of Suicide" атты естеліктері, "Mama: Love, Motherhood and Revolution" атты естеліктері мен аналық феминисттік полемикасы және "Apple: Sex, Drugs, Motherhood and the Recovery of the Feminine" атты естеліктерімен танымал.
Gambotto Burke is best known for her memoir The Eclipse: A Memoir of Suicide, her memoir/maternal feminist polemics Mama: Love, Motherhood and Revolution and Apple: Sex, Drugs, Motherhood and the Recovery of the Feminine.
Алғашқы жылдар
Гамбото Бёрк Солтүстік Сиднейде дүниеге келді және төрт жасында Сиднейдің Солтүстік жағалауындағы Шығыс Линдфилдке көшіп барды. Ол марқұм Джанкарло Гамботоның бірінші баласы және жалғыз қызы. WCP Ltd. қарсы жоғары соттың жеңісі австралиялық корпоративтік заңды өзгертті, австралиялық қаржылық шолу және австралиялықтардың бірінші беттеріне шықты, әлі күнге дейін корпоративтік заң емтихандарында көрінеді және Мельбурн университетінің заң профессоры Ян Рамсей редакциялаған кітаптың тақырыбы болды. "Мен бәрін де қол жеткізе алатыным туралы оймен өстім", - деді ол North Shore Times басылымының бет мақаласында.
Мансап
Гамбото Берк алғаш рет он алты жасында The Sydney Morning Herald газетінде жарық көрді. Ол ақын Лес Мюррейдің "Абсолютті қарапайым жаңбыр" атты сатирасы, кейіннен Мишель Филдтің "Шринклит" (1983) антологиясына енгізілді. Ол алғаш рет он сегіз жасында "The Australian" журналында жарияланды. Оның алғашқы әңгімесі 1982 жылы шілдеде әдеби журналға Billy Blue Magazine басылып шықты. The Sydney Morning Herald газетінде ол Mensa International ұйымының мүшесі ретінде аталды.
Бастапқы журналистік табыстар мен даулар
1984 жылы 19 жасында Лондонға көшіп барды, онда ол NME музыка сыншысы болып жұмыс істеді және мұнда редактордың кеңесі бойынша Антонелла Блэк және Джинджер Меггс деген псевдонимдермен жазды. Оның Клиф Ричардтың концертіне берген шолуы оны музыка журналын сотқа беруге талпындырды. Ол сондай-ақ "Ат есімді адам" атты альтернативті рок жұлдызы Ник Кейвтің жағымсыз мұқабасын жазды, онда ол оның героинге байланысты ұйқысын тіркеді (кеңес ретінде ол ол және британдық журналист Мэтт Сноу туралы "Скаму" атты ән жазды; Гамботтто Берк пен Сноудың суреті Сноудың The Guardian-тағы оқиғасымен бірге жарияланды). Гамбото Берк бұл оқиға туралы 2006 жылдың қыркүйегінде жазды, ал сұхбат үшінші рет басылып шықты Ник Кейв: Күнәкар, Киелі. Кейвтің сұхбаты және оның артындағы оқиға оның кітабына кіреді Қанның түскі ас, ал Ник Кейв және Жаман тұқымдар "Скамманың" нұсқасын 2005 жылғы қораптық жинағына енгізді, B-жақтары және сирек кездесетіндер. Гамбото Берктің ең танымал комик сұхбаты зейнеткер австралиялық футболшы Уорвик Каппермен және оның әйелімен The Best Australian Profiles (Black Inc., 2004) кіреді. "Кат пен Кимнің келуін бірнеше жыл бұрын алдын ала білдірген Антонелла Гамботттоның қуанышты, ақылсыз Уорвикі мен Джоанна Каппер сияқты ең жақсы профильдер көпшіліктің санасында терең жатыр", - деп жазды Мэтью Рикеттсон 2005 жылы. Оның сұхбаттасушылары Мартин Амис, Эль Макферсон, Жерар Депардье, Бен Элтон, Моррисси, Тьерри Маглер, Марк Ньюсон, Дипак Чопра, Флавио Бриаторе, Роберт Смит, Эрика Джонг, Коллин Маккалоу, Джеффри Арчер, Ханшайым Хая бинт Аль Хусейн, Джерри Холл және Наоми Вольф болды. Гамбото Берк 1988 жылы Ұлыбританияның Cosmopolitan журналының Жаңа Журналист сыйлығын жеңіп алды. Сол жылы ол Ұлыбританияның GQ редакторы Майкл Вермеуленмен қосылды. 1989 жылы ол Сиднейге оралды, 1995 жылы 38 жасында кокаиннің артық дозасынан қайтыс болған ВерМюленмен қарым-қатынасы бұзылғаннан кейін. Лондоннан кетер алдында Гамбото Берк The Independent on Sunday газетіне жазды, оның ішінде жүрек-қорек хирургтары туралы мақала жазды. 1989 жылы ол Сиднейге оралды, онда ол қайтадан The Weekend Australian журналына арнаулы профиль жазушысы және әдеби сыншы ретінде еңбек етті, сондай-ақ The South China Morning Post, The Globe and Mail Канада, Harper's Bazaar, Elle, Vogue және басқа халықаралық басылымдарға жаза бастады. Channel Nine Entertainment директоры Ричард Уилкинс "егер сіз оның толқын ұзындығында болсаңыз, сұхбат өте қызықты тәжірибе. Егер жоқ болса, бұл өте алаңдаушылық тудыруы мүмкін. Ең бастысы - оған ашық әрі адал болу керек". Ажырасқаннан кейін ол 2017 жылы қызымен бірге Англияға оралып, The Sunday Times және басқа газеттерде жұмыс істей бастады. 2020 жылдың қазан айында ол британдық романист Мартин Амистің ең танымал әйел кейіпкерлерінің, атап айтқанда, Лондон даласынан (роман) Никола Сикс пен Үй кездесулерінен Зояның шабыты ретінде ашылды. Амис бес жылдық қарым-қатынасын жоққа шығарған жоқ, сондай-ақ ол өзінің оқиғасында өзінің кейіпкерлеріне және оның әйелі Изабел Фонсеканың "Аташа" романындағы "Джована" кейіпкеріне өзінің өміріне қатысты көптеген параллельдерді ашық түсіндірмеді.
Антологиялар
Оның алғашқы кітабы және алғашқы антологиясы "Қанның түскі ас" (Random House, 1994), бестселлер тізімінде алтыншы орынға жетті. Ньюкасл геральд газетінде Гамботта Берктің "тілге деген құдіреті соншалықты керемет, адам бірінші болып не пайда болғанын білгісі келеді, оның қабілетін көрсету немесе өз әсерлерімен бөлісуге деген ықыласы". 1997 жылы An Instinct for the Kill, оның екінші антологиясы, HarperCollins баспасында жарық көрді. (The Age сыншысы Кэтрин Уилсон Каппердің сұхбатын "күлкілі" деп атап өтті.) Гамботта Беркінің "The Best Australian Profiles" еңбегінің кіріспесінде: "Гамботта - Австралияның өз бетімен атақты жазушы жазушы болуына ең жақын адам болуы мүмкін және 1990 жылдардың басында оқырмандар Гамботта Беркке де, ол суреттеген адамдарға да қызығушылық танытты". Undercover Agent (Ақылды агент) кітабында Мюррей Уолдрен "Гамбото Беркпен сұхбаттасуда Рицтегі шайдың кристалды атмосферасы арасында жиі қаралған еріншектік жиі кездеседі. Мұндай ырым-жырымға негізделген, өте қызықты, қазіргі заманғы профильдердің ақылсыз, PR-ге бағытталған папкеріне қарама-қарсы, бұл қызды қозғаусыз және қатты шайқалтады ".