Кіріспе
Марго Кингстон (1959 жылы туған) – австралиялық журналист, автор және сарапшы. Ол ең көп The Sydney Morning Herald газетіндегі жұмысымен және Webdiary желілік күнделігімен танымал. 2012 жылдан бері Кингстон азамат журналисі болып, Twitter және жеке веб-сайты арқылы Австралия саясатын жариялап, пікір білдіріп келеді.
Margo Kingston (born 1959) is an Australian journalist, author, and commentator. She is best known for her work at The Sydney Morning Herald and her weblog, Webdiary. Since 2012, Kingston has been a citizen journalist, reporting and commenting on Australian politics via Twitter and her own Web site.
Ерте өмір және білім
Кингстон Квинсленд штатының Мэриборо қаласында дүниеге келді және Маккей қаласында өсті. Ол Квинсленд университетін бітіріп, өнер мен құқық салаларындағы бакалавр дипломын алды. Оның әпкесі Гей Алкорн – журналист және газет редакторы.
Мансап
Кингстон заңгер ретінде біліктілік алып, Брисбенде жұмыс істеді, кейін Рокхэмптонда коммерциялық құқықтан дәріс берді, содан кейін "The Courier Mail" газетінде журналист болып жұмыс істеді. Бір жылдың ішінде ол "The Times on Sunday" газетіне ауысты. Ол сондай-ақ "The Age", "The Canberra Times" және "A Current Affair" газеттерінде жұмыс істеді, ал кейін "The Sydney Morning Herald" газетінде 2005 жылдың тамызына дейін қызмет етті. Кингстон 1998 жылы Квинсленд штатының Гаттон қаласында "Бір Ұлт" партиясының федералды сайлау кампаниясының ашылуында журналистердің наразылық акциясын ұйымдастырғаннан кейін танымал болды. Бұл топ партияның кампания барысында БАҚ-қа қатысты әрекеттеріне қарсылық білдірді. Осы кезеңдегі тәжірибесі "Off The Rails: The Pauline Hanson Trip" атты кітабында баяндалған, ол 2000 жылы әйел автордың ең жақсы дебюттік кітабы үшін Добби сыйлығын жеңіп алды. 2004 жылы Марго "Бақыт емес, Джон" кітабын жазды, оны Тони Фицджеральд QC Сиднейде таныстырды. Кингстонды "ларрикин/ратбаг" австралиялық журналистика дәстүрінің бір бөлігі деп қарастыруға болады, оған Алан Рамзи мен Стивен Мейн де кіреді. Бұл дәстүрге конвенцияны бұзуға дайындық, даулы пікірлерді жариялау және журналист жариялап отырған оқиғаларға араласу сипаттамалары тән. Кингстон көптеген адамдар, тіпті оның қолдаушылары тарапынан да саяси көзқарастарында солшыл деп есептелді, бірақ ол өзінің ұстанымын былай сипаттайды: "Қызығы, мен солшыл емеспін, мен либералмын. Көшіп бара жатқан түр".
Веб-күнделік
Марго Кингстон сонымен қатар 2005 жылдың 22 тамызына дейін «Сидней Морнинг Геральд» веб-сайтында болған Webdiary жазды. Бұл сайтта Кингстон қазіргі оқиғалар туралы пікірлерді жалпы жұртшылықтың қатысушыларымен бірге жариялады. 2005 жылдың тамыз айында Кингстон «The Sydney Morning Herald» газетін басып шығаратын John Fairfax Holdings компаниясымен келісімшартын бұзды. Жаңа сайт «Тәуелсіз, этикалық, жауапты және ашық» деген ұранмен ашылды. Webdiary мазмұны Pandora Archive жинағына енгізілді, Австралияның веб-архиві бастапқыда Австралияның Ұлттық кітапханасымен құрылды, ал қазір тоғыз басқа австралиялық кітапханалар мен мәдени жинақтау ұйымдарымен бірлесіп дамытылуда. Pandora Archive Австралия туралы, Австралия авторларының әлеуметтік, саяси, мәдени, діни, ғылыми немесе экономикалық маңызы бар және Австралияға қатысты, немесе танымал авторитеті бар австралиялық авторлардың халықаралық білімге үлес қосатын таңдалған онлайн басылымдары мен веб-сайттарына ұзақ мерзімді қол жеткізілуді қамтамасыз етеді және жинақтайды. Webdiary жарғысында оның миссиясы «кейбір австралиялықтардың қазіргі және болашағымыз туралы әңгімелесуге деген қажеттілігін қанағаттандыруға көмектесу, және баршамызға әсер ететін маңызды мәселелер бойынша түпнұсқалық ойды және шынайы қатысуды ояту, кім болса да және қайда тұрса да ойлы австралиялықтарды байланыстыру және саяси және экономикалық элитадан тыс ойлы австралиялықтардың ұлттық пікірталасқа үлес қосуға құқығы бар екенін талап ету» деп көрсетілген. Марго Кингстон Webdiary үшін БАҚ, ойын-сауық және өнер альянсының этика кодексіне негізделген этикалық стандартты белгіледі, сондай-ақ редакциялық саясатты қабылдады. Редакциялық саясатта мыналар айтылған: «Егер сіздің пікіріңізді дұрыс емес өңдегенін немесе жариялаудан негізсіз бас тартқандарын ойласаңыз, біздің шешімімізге қарсы пікір жазуға болады. Мұндай жағдайлар кездеседі және нұсқаулықтардың мағынасы мен түсіндірілуі туралы онлайн-талқылауға әкелуі мүмкін». Марго Кингстон 2005 жылдың 7 желтоқсанында қаржылық қиындықтарға байланысты сайттан (және журналистикадан) кететінін хабарлады. Сайт оның қатысуынсыз жұмыс істеуін жалғастырды және Webdiary Pty Ltd компаниясымен басқарылды, бұл жеке компания Марго Кингстонға тәуелсіз жаңа сайтты құруға және ұстауға көмектескен еріктілер құрған. Webdiary Pty Ltd компаниясының директорлары мен еріктілер тобы Марго Кингстон кеткеннен кейін де сайтты қолдап келді. Марго Кингстон Webdiary тарихына қатысты өз көзқарасын 2006 жылдың ақпан айында Оңтүстік Австралия губернаторының басшылық форумындағы лекциясында баяндады. 2007 жылдың маусым айында Webdiary Pty Ltd компаниясының төрт директорының бірі қызметтен кетті, ал пікірлерді модерациялаумен белсенді айналысқан бір ерікті де уақытша жұмысын тоқтатты. Марго Кингстон оны қолдау үшін сол кезде Webdiary-ге оралды. Webdiary-де жарияланған көптеген пікірлер 2004 жылы Марго Кингстонның «Бақытсыз, Джон!» кітабына енді, ол «Бақытсыз, Джон!» науқанына бастама берді, оның негізін қалаушысы болды. Кингстон сондай-ақ Австралия радиокорпорациясының Ұлттық радио желісіндегі «Late Night Live» кешкі радио бағдарламасының тұрақты қонағы болды. 2007 жылдың 3 тамызында Penguin Australia баспасының директоры Боб Сешнс Марго Кингстоннан «Бақытсыз, Джон!» кітабын жаңартуды сұрады. «Бақытсыз екенсің, Джон!» атты жаңа басылым 2007 жылдың 1 қазанында Penguin баспасында жарық көрді және 2007 жылдың 8 қазанында Маннинг Кларк Хауста өткен шарада таныстырылды.
Қимылсыз
2012 жылдың шілдесінде қауымдық қолдауымен жұмыс істеген Webdiary жабылғаннан кейін, Марго Кингстон зейнетінен шығып, бұрынғы Webdiary әріптесі Тони Иглзбен бірлесіп, Австралия саясатына бағытталған, көпшілік қаржыландырған азаматтық журналистика жаңалықтар көзі – No Fibs-тің бірлескен редакторы болды. Кингстон журналист ретінде қайта оянуының Twitter-ге байланысты екенін айтты, ал No Fibs өзінің веб-сайты мен Twitter арқылы мақалаларын таратуды бастады. 2013 жылдың басында Penguin баспасы «Still Not Happy, John!» атты электрондық кітабын жариялады. 2013 жылдың мамырында No Fibs, 2013 жылғы Австралия федералды сайлауын жасыру үшін Macquarie Университетімен бірлесіп азаматтық журналистика жобасын іске қосты. Twitter арқылы ерікті азамат журналистерге ұлттық шақыру таратылды, нәтижесінде Солтүстік территориядан басқа барлық штаттар мен аумақтардан хабарламалар түсті. No Fibs Инди округінің Виктория бөлімінде тұратын азамат журналистер тобының хабарларын жариялады, онда ұзақ дауыс санаудан кейін тәуелсіз кандидат Кэти МакГоуэн, ұзақ жылдар бойы либералдық партия өкілі болған Софи Мирабелладан жеңіске жетті. Сайлау науқаны барысында Кингстон No Fibs-тің хабарларын тарату және Индидегі сайлау қорытындысына қоғамдық және басты ақпарат құралдарының назарын аудару үшін #IndiVotes хэштегін құрды.