Кіріспе
Алувиалды геологиялық кен орны - өзеннің немесе өзеннің су тасқынынан пайда болған немесе жағалаудан шыққан су тасқынынан пайда болған шөгінділерден тұратын аллювиалды геологиялық кен орны. Тұнбалар суспензияда тасымалданады, ал олар негізгі арнадан тыс жерде, жылдам ағыстан алыс тасымалданатындықтан, тұнбалар әдетте ұсақ түйірлі болады. Банктің үстіндегі депозит әдетте негізінен ұсақ құмнан, балшық пен балшықтан тұрады. Ал, мұздың үстіндегі кен орындары пайдасы мол, өйткені олар аңғардағы топырақты сергітеді. Банктік депозиттерді су тасқыны алаңындағы депозиттер деп те атауға болады. Мысалға табиғи бөгеттер мен жарық шұңқырлар жатады.
An overbank is an alluvial geological deposit consisting of sediment that has been deposited on the floodplain of a river or stream by flood waters that have broken through or overtopped the banks. The sediment is carried in suspension, and because it is carried outside of the main channel, away from faster flow, the sediment is typically fine grained. An overbank deposit usually consists primarily of fine sand, silt and clay. Overbank deposits can be beneficial because they refresh valley soils. Overbank deposits can also be referred to as floodplain deposits. Examples include natural levees and crevasse splays.
Геоморфология
Су тасқыны алқаптары өздерінің шекараларындағы каналдан әлдеқайда кең, ені 100 шақырымға дейін жетеді, ал олардың ұзындығы 10 есеге дейін. Олар жұқа және шамамен жазық пішінде.
Депозициялық процестер мен қатпарлар
Банктік депозиттер ұсақ түйірлі және тік жинақталады. Су тасқыны кезінде көршілес ортаның бұзылуы өсімдіктер сияқты жерүсті органикалық қалдықтар бар шөгінділерге әкеледі, ал аралықтағы құрғақ кезеңдер тамырлар мен көміп жатқан жануарлар арқылы аспан астындағы биотурбацияға мүмкіндік береді. Стратиграфиялық жазбада табиғи бөгеттерде әдетте ыдыс пен балшық мөлшеріндегі төсекке қаланған жұқа қабатты құмтастар болады. Палеозольдер жағалаудағы шөгінділер реттілігінің шекарасы ретінде қызмет ете алады немесе су тасқыны эпизодикалық болатын жағалаудағы шөгінділермен ауысып отырады. Палеозольдер шөгінді ағыны аз жерде, арнадан үлкен қашықтықта толысқандығын көбірек көрсетеді. Ылғалды жерлерде жарық арналар ұзақ уақыт бойы тұрған көлдерге немесе батпақтарға айналуы мүмкін, ал құрғақ жерлерде кез келген су ағызу аймақтары су тасқыны оқиғалары арасында кеуіп қалуы мүмкін. Тектоникалық құбылыстар теңіздің салыстырмалы деңгейін өзгертіп, су тасқыны алаптарын ашу немесе жаңа аумақтарды жағалау үстіндегі кен орындарымен жабу арқылы өзен жүйесіне де әсер етуі мүмкін.