Кіріспе

Ұлы маймылдардың тіршілік ету серіктестігі (GRASP) - 2001 жылы құрылған, ЮНЕП және ЮНЕСКО бастаған, Дүниежүзілік тұрақты даму саммиті (WSSD) II типті серіктестік, оның мақсаты - адам емес ірі маймылдарды (шимпанзелер, боноболар, гориллалар және орангутан) және олардың тіршілік ету орындарын - негізінен орманды тропикалық экожүйелерді қорғау және тұрақты даму стратегиялары арқылы адамзаттың маңызды қызметтерін қамтамасыз ету.

Өмірбаян

GRASP-ке ірі маймылдарды қорғау саласындағы барлық негізгі институционалдық қатысушылар - БҰҰ агенттіктері, биологиялық әртүрлілікке қатысты көпжақты экологиялық келісімдер, ірі маймылдар мекендейтін мемлекеттер мен донор үкіметтері, үкіметтік емес ұйымдар, ғалымдар, жергілікті қоғамдастықтар және жеке сектор қатысады. Адам емес маймылдар Африканың 21 елінде және Оңтүстік-Шығыс Азияның екі елінде кездеседі. Әлемде маймылдардың саны азайып барады. Өркеннің тұрақты жойылуы, Африкадағы аң етін сатудың өсуі ғалымдарды біздің өмір сүру кезеңінде үлкен маймылдардың басым бөлігі жойылып кетуі мүмкін деген тұжырымға әкелді. Тіпті оқшауланған популяциялар аман қалса да, олардың санының шектеулі болуы мен тіршілік ортасының бөлшектенуі салдарынан бұл маймылдардың ұзақ мерзімді өмір сүру мүмкіндігі күмәнді. Құрып бара жатқан маймылдар миллиондаған адаммен бірге өмір сүреді, олардың көпшілігі кедейлік шегінен төмен өмір сүреді. Адам мен жануарлардың әл-ауқатын байланыстыру қажеттілігі GRASP серіктестігінің басты мақсаты болып табылады. Ұлы маймылдарға халықаралық қолдау көрсету 2005 жылдың қыркүйек айында Конго Демократиялық Республикасында өткен Ұлы маймылдарға арналған үкіметаралық кездесуде және GRASP кеңесінің алғашқы отырысында қайта расталды, онда 70-тен астам қол қоюшы Киншаса декларациясын қабылдады.

Өркеннің жойылуы

Адам емес приматтардың барлық дерлік популяцияларына адам қонысының жойылуы түріндегі антропогендік іс-әрекеттер әсер етеді. Өркенді мекендеу аймағының жойылуына негізінен ауыл шаруашылығы, қалашару, орманды жою және климаттың өзгеруі себепші. Үлкен маймылдарға қолайлы қоршаған орта жағдайлары төмендеп келеді және көптеген популяциялар құрып кетудің алдында тұр. Өркенді мекендеу аймағын жоюдың өсуі тоқтап қалу белгілерін көрсетпейді, бұл барлық ірі маймылдардың жаппай құрып кетуіне әкелуі мүмкін. Құрлық бойынша бірінші рет жасалған қолайлы экологиялық жағдайларды бағалау (SEC) 1995-2010 жылдар аралығында ірі маймылдар үшін 207,927 км2 жер жоғалатынын болжады. Крос-Ривер гориллалары (59%) үшін болжамды СЭК жоғалту ең жоғары болып көрінді, содан кейін шығыс гориллалары (52%), батыс гориллалары (32%), боноболар (29%), орталық шимпанзелер (17%) және батыс шимпанзелер (11%).

Құс еті

Бұталық ет саудасы бүкіл тропикалық Африка, Азия және неотропиктерде орын алады. Қалалық даму мен технологияның жақсаруы шалғай аймақтарға қолжетімділікті арттырып, аң етінің сауда нарығын арттырады. Бұта еті экономиканың маңызды бөлігіне айналды. Орталық және Батыс Африка ауылдарында аң аулаудың басым бөлігі тұтынудың орнына ақша үшін. Африка экономикасына жыл сайын 24 млн. - 42 млн. долларды қосады деп бағаланады. Маймылдарды аулау және олардың етін адам тұтыну үшін сату көптеген елдерден, соның ішінде Нигерия, Орталық Африка Республикасы, Конго Бразавиль, Конго Демократиялық Республикасы, Габон және Экваториалдық Гвинеядан хабарланды. Жыл сайын бір шаршы километрге 0,02 шимпанзе мен 0,01 горилла аңшылыққа түседі деп есептейді. Бұл - орман етінің саудасынан тікелей жоғалған популяцияның 5-7% құрайды. Жұқпалы аурулардың таралуы қазірдің өзінде жойылып бара жатқан маймыл популяцияларына үлкен қауіп төндіреді. Патогенді жұқтыру қаупі өте жоғары болса да, ауруды бақылау әлемдегі ірі маймылдардың аз ғана пайызында жүргізіледі. Бақылаудың жоқтығы - біздің аурудың таралуын анықтауға және маймылдардың өлімін азайтуға мүмкіндіктерімізді шектейтін ең үлкен фактор.

Табиғатты қорғау және кедейлік

"Ұлы маймылдарды қорғау" серіктестігіне қатысқан елдердің көпшілігі кедейлік шегіне жақын немесе одан төмен. Кедейлік пен маймылдарды қорғауды бөлек мәселе ретінде қарастырмаудың орнына, GRASP екеуін біріктіру қажеттігін атап көрсетеді. Дамушы елдерде өмір сүретін адамдар көбінесе өмір сүру қажеттіліктерін қамтамасыз ету үшін биологиялық әртүрлілікке тәуелді. Алайда, маймылдарға төнген қауіптің көбісі жақын маңдағы адамдардың кедейлігімен күшейеді. Кедей ауылдық қоғамдастықтардың орман ресурстарына тәуелділігі тікелей және жанама түрде үлкен маймылдарды азық-түлік немесе халықаралық сауда үшін мақсат еткен аңшылық практикаларға байланысты қауіптерге әкелуі мүмкін; ауыл шаруашылығын қайта құру немесе үлкен маймылдың тіршілік ортасын тікелей нашарлататын және олардың жақын маңына қарай адам патогендерінің маймылдарға берілуін жеңілдететін қиратушылық жинау практикалары. Кедейліктің маймылдарға төнген қауіпін азайту үшін қорғау тәсілдеріне барлық мүдделі тараптар қатысуы тиіс. Оған: өнеркәсіп, үкімет, қаржы институттары, жабайы табиғат, экожүйелер, жергілікті және жергілікті қоғамдастықтар кіреді.