Кіріспе

Екінші дүниежүзілік соғыс тұтқындау орталығы Лагуат (الأغواط) - Алжирдің Лагуат провинциясының астанасы, Алжир астанасының оңтүстігінде орналасқан. Сахара атласының Амур жотасында орналасқан қала Сахара шөлінің солтүстік шетіндегі оазис болып табылады. Бұл маңызды әкімшілік және әскери орталық және базар, ал кілемдер мен кеуде тоқумен танымал. Лагуат тарихы кем дегенде 11 ғасырға дейін жалғасады. 1786 жылы Османлы түрік әскерімен билік жүргізіліп, Титтери билігіне қосылды. Қала 1852 жылы Лагуаттың қатал қоршауын бастан кешірді және 1962 жылға дейін француз отаршылдық билігі астында болды. Ол бұрын 1947 жылғы 20 қыркүйектегі Алжир статусы заңымен енгізілген реформаға дейін әскери заңмен басқарылған Алжир аймағын құрайтын төрт "Оңтүстік аумақтарының" бірі болып табылады. 1974 жылдан бері ол сол аты бар провинцияның орталығы болып табылады. 2008 жылы қалада 134 373 адам тұратын. Бұл аймақта табиғи газ кен орындары бар, ал жақын маңдағы Хасси Р'Мелде Африкадағы табиғи газдың екінші үлкен қоры бар. Қала Лагуат әуежайымен қызмет көрсетеді. Ибн Халдун Лагуатты Магрибтегі маңызды қала ретінде сипаттады, ол оазисте орналасқан, таулармен қоршалған және бекіністі. Ол сондай-ақ, қаланың сауда және білім орталығы болғанын, көптеген медреселер (мектептер) мен Солтүстік Африканың барлық жерлерінен Лягуатта оқуға келетін студенттер бар екенін жазды. Ибн Халдун сондай-ақ 11-ғасырда Альморавидтер құрған Лагуат тарихы туралы жазды. Ол сондай-ақ мұсылмандық, араб және бербер тілдерінде сөйлейтін Лагуат мәдениеті туралы жазды. Ол сондай-ақ Лагуат тұрғындарының қонақжайлылығы мен қонақжайлылық сезімімен танымал екенін айтты. Лагуат - Алжир тарихындағы маңызды қала. Ол сауда, білім және мәдениет орталығы, ал Альжирді христиандарға қарсы қорғауда маңызды рөл атқарған бекіністі қала. Лагуаттың егжей-тегжейлі сипаттамасы мына жерде берілген: Лагуат Магрибтегі маңызды қала. Ол оазисте орналасқан, оның айналасын таулар қоршап алған. Қала бекіністі, мұсылмандар үшін христиандарға қарсы маңызды бекініс. Лагуат сауда мен білімнің орталығы болып табылады. Қалада көптеген медреселер (мектептер) бар, ал Лагуатта оқу үшін Солтүстік Африканың барлық жерлерінен көптеген студенттер келеді. Лагуат қаласын 11 ғасырда Альморавидтер құрған. Алморавидтер - XI ғасырда Магриб пен Испанияны жаулап алған мұсылмандар тобы. Олар Магрибте көптеген қалалар, соның ішінде Лагуатты да салды. Лагуат тұрғындары мұсылман, араб және бербер тілдерінде сөйлейді. Олар қонақжайлық пен қонақжайлықпен танымал. Лагуат - әдемі және маңызды қала, егер сіз Магриб тарихы мен мәдениеті туралы көбірек білгіңіз келсе, оны тамаша жер деп айтуға болады. Ибн Халдун

Этимология

Лагуат сөзбе-сөз "бақшаларды қоршап тұрған үйлер" дегенді білдіреді. Қала мен бүкіл аймаққа "стептің астанасы", "Сахараға кіретін қақпа", "Сахара атласының қалыңдығы" және "төрт маусымның қаласы" деген атаулар берілді.

География

Лагуат қаласы Алжир депрессиясындағы аймақтық орталық, Алжирдің оңтүстігіндегі оазис. Ол Амур тау жотасынан шығысқа қарай ағатын Уди Мзе өзенінің жағасына салынған. Солтүстікке қарай Сиди Махлуф муниципалитетімен, батысқа қарай Таджмоут және Кхенег, шығысқа қарай Эль-Ассафия муниципалитетімен, оңтүстікке қарай Мехарег муниципалитетімен шектеседі.

Климат

Лагуаттың суық шөлді климаты бар (Кёппен климаттық жіктелімі BWk). Қыста жауын-шашын жауын-шашыннан көп болады. Жаңбырдың жаууы жиі болмайды, кейбір жылдары қатты құрғақшылық болады. Құмдық құмдар құрғақшылық жылдары қалаға солтүстіктен еніп кетуі мүмкін, ал әкімшілік ғимараттар мен қаланың айналасындағы бақтардың жасыл белдеуімен қарсыласады. Қала жер асты суларына сүйенеді, бұл Таджмуттағы жер асты бөгеті арқасында мол, ол Африкадағы ең ірі және отарлы кезеңнен басталады. Сондай-ақ, ол испандық бөтелкелеуші компанияның инвестицияларын тартқан "милок" деп аталатын минералды суымен танымал.

Демография

Лагуат провинциясының тұрғындарының көпшілігі өздерінің шығу тегін аймақты аралап жүрген берберлер мен арабтар мен көршілес бедуин тайпаларына байланысты. Қаланың салыстырмалы түрде оқшауланған табиғатына байланысты халық саны өте аз болды. 1928 жылы 7 мың адам, ал 1954 жылы 11 999 адам болды. 1962 жылы тәуелсіздік алғаннан кейін 1000-ға жуық еуропалықтар мен 600 еврейлер кеткені тіркелді, бірақ мұнай және газ индустриясы көтерген экономикалық ағыны жалпы халық санының өте тез өсуіне әкелді. Бұл аймақ марокколықтардан алынып, 1727 жылы Алжирдің Дейлікінің қонысына айналды. Кейбір кездесетін қақтығыстардан басқа, олар 1828 жылға дейін Оран бегіне немесе Титтери бегіне жыл сайын немесе екі жылда бір рет құрметті сый-тартулар төлейтін.

Француздық оккупация

1830 жылы Алжирдің француз шапқыншылығынан кейін 1830 жылы Алжирдің Деликтері құлағандықтан, тиісті алым төлеу қысқартылды. Лагуат 1831 жылдан бастап шейх Муса ибн Хассен Ел Мисридің басқаруымен француз отаршылдық билігіне қарсы тұру орталығы болды. 1852 жылы Франция қарсылық білдірушілерді жою үшін жазалау науқанын бастады. Лагуатты қоршау 21 қарашада басталып, 4 желтоқсанда қаланың шабуылмен аяқталды. Бірнеше күн бойы қасіретке ұшыраған қазалар болды, соның ішінде химиялық қаруды азаматтық тұрғындарға қарсы қолданған алғашқы оқиғалар болды. Халықтың үштен екі бөлігі қаза тапты, бұл жер жергілікті тұрғындар үшін Халия (арабша: бостандық) деп аталды. Сонымен қатар, бұл еркек балаларды құлаққаппен зұлымдықтан қорғаудың жергілікті дәстүрін бастады (содан кейін оларды қыздар ретінде маскалау үшін жасалды). Лагуатта үлгіге ие болған басқа елді мекендер тез арада беріліп, француздар қалады Сахарадан оңтүстікке қарай Африкаға жер бетіндегі жолдың қақпасы ретінде пайдаланып, отарлаушылық мақсаттарын алға жылжытты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лагуат түрмесі Виши Франциясының билігі астында британдық және одақтастық әскери қызметшілерін ұстады. Лагерьде француз билігі коммунистер деп атаған көптеген яһудилер де болды. Соғыстан кейін тұтқынға алынған неміс сарбаздары лагерьде ұсталды.

Колониядан кейінгі кезең

2012 жылдың қаңтар айында Лагуатта дұрыс емес тұрғын үй, инфрақұрылым және полицияның қарттарға деген қарым-қатынасына қатысты үкіметті қарсы наразылық акциялары өтті. Полиция наразылық білдіргендерді таратуға жас шығаратын газ қолданды.

Өнер және мәдениет

Лагуаттың кездесу орны және мәдени орталығы ретінде ұзақ дәстүрі бар, және жергілікті шикізаттың негізінде қолөнер өнері дамыған. Қазіргі уақытта Лагуатта құм шашу өнері пайда болды. Әл Тахер Джадид - бұл әдет-ғұрыптың жергілікті шебері.

Дәстүрлі киім

Дәстүрлі киімдер ежелгі қалаларда, әсіресе дала мен шөлді аймақтарда кең тараған киімдерден көп айырмашылығы жоқ. Ер адам үшін - бранно, джеллаба, кандура, араб шалбарлары, жаңадан жасалған "бра" кеудесі, көйлек пен түбірегі, олардың көлемі әр түрлі және уақыт өте келе қысқарады. Әйелдердің киімдері туралы айтатын болсақ, онда Қанбуз деп аталатын нәрсе бар, ол бір көзді ғана шығаратын тыныш перде, ол көк және ақ матадан жасалған, басқа қалалар сияқты оның ежелгі аналогтары бар, мысалы Фатта пердесі және киім, холи, қорғаныш және кхмер бар. Алайда, бұл дәстүрлі киімдер қазіргі заманғы және импорттық киімдердің орнына жойылып кетті, бұл жергілікті қолөнер, дәстүрлі киімдер мен зергерлік бұйымдар мұражайын құруды қажет етеді, ол тарихқа қызмет етеді және даму мен әлеуметтік өзгерістердің тепе-теңдігі мен өркениеттік тепе-теңдікті қалыптастыруды қажет етеді.

Туризм

Облыс туристік туризмді жаңа 4 жұлдызды қонақ үйлермен дамытуға тырысты, бірақ Лагуаттағы қолданыстағы қонақ үйлер 3 жұлдызды рейтингтен аспайды. Бұл аймақ тау аңғарлары, жазық алқаптар, жазықтар, құм құмдары мен далалар шағын аумақтағы пейзаждарының әртүрлілігімен танымал. Кейбіреулер оны жер бедерінің әртүрлілігіне байланысты төрт маусымның қаласы деп атайды. Қаланың көрнекті жерлеріне ескі мешіт, Сиди-Эль-Хадж-Иссаның бекінісі, оның ғибадатханасы, ескі квартал, пальма бақшалары және француз отаршылдық соборы кіреді. Француз отаршылдық әскери форты Тизграрен мұнарасы (Ол сондай-ақ Бускаран мұнарасы деп аталады) 2011 жылы туристік нысан ретінде ашылды. Ол қаланың ең биік жерінде орналасқан және 1857 жылы салынған. Оның төрт қанаты, катакомбалары және бекіністе өлтірілген генерал Бускаранның қабірі орналасқан үлкен алаң бар. Колонизацияның соңғы жылдарында мұнара казармадан тыныс алу жолдары мен аллергияны емдеуге мамандандырылған әскери ауруханаға айналдырылды. Алжир тәуелсіздік алғаннан кейін, оны әртүрлі қауіпсіздік бөлімдері қолданды. .