Кіріспе
Американдық банкир және бизнесмен (1819-1880) Джозеф Селигман (22 қараша 1819 - 25 сәуір 1880) - американдық банкир және бизнесмен, ол J. & W. Селигман & Co. Ол Америка Құрама Штаттарында Селигман отбасы деп аталатын және Пегги Гуггенхаймның анасы Флорет арқылы бай Гуггенхайм отбасымен байланысты болған.
Joseph Seligman (November 22, 1819 – April 25, 1880) was an American banker and businessman who founded J. & W. Seligman & Co. He was the patriarch of what became known as the Seligman family in the United States and related to the wealthy Guggenheim family through Peggy Guggenheim's mother Florette.
Ерте өмір және білім
Селигман еврей тегіне жататын, Бавария корольдігінің Баерсдорф қаласында туған. Кішкентай кезінде ол анасының құрғақ тауарлар дүкенінде жұмыс істеді. XIX ғасырдың басында Германия көптеген тәуелсіз мемлекеттерден тұратын, олардың көпшілігі өздерінің әртүрлі монеталарын шығарған; жас Джозеф анасының ақша айырбастау дүкенінде аз ақыға саяхатшыларға ақша айырбастаудан пайда тапқан. Әкесі Жүсіптің ұлын жүн сатумен айналысуын қалады, бірақ жағдай бұны қиындатады. Атап айтқанда, шаруалар сыныбының (Селигманның әкесі клиенттері) ауылдық аймақтардан қалалық аймақтарға көшірілуі жұмыс орындарының жоғалуы мен Байерсдорфтағы экономикалық базаның қысқаруымен байланысты. Он төрт жасында Селигман Эрланген университетінде оқыды. Он жеті жасында Бременде пароходқа мініп, Америкаға жөнелтілді.
Мансап
18 жасында АҚШ-қа келген Селигман бастапқыда Пенсильвания штатының Мауч Чанк қаласында қоныстанды. Оның жалақысы жылына 400 доллар болатын. Селигман жұмысынан жинаған ақшасын пайдаланып, Пенсильванияның ауылдық жерлерінде үйме-үй тауарларын сата бастады, соның ішінде зергерлік бұйымдар, пышақтар және шеттегі фермерлерді тауарларын сатып алу үшін қалаға келудің қиындықтарынан құтқарған кішігірім тауарлар. Селигман 500 доллар жинап, Германияға ағалары Уильям мен Джеймсті шақыртып алды. Селигмандар америкалықтармен қарым-қатынаста антисемиттік қорлықтарға тап болды, бірақ олар сатуды жалғастырудан бас тартпады. Селигман мен оның ағалары Алабама штатында бірнеше дүкенге ие болды және жұмыс істеді, бірақ олар оңтүстікте құлдық институтын ыңғайсыз сезінді, ал қалған отбасы Нью-Йорк қаласына көшіп кетті, бұл бауырларды солтүстікке көшіп, J. Селигман және ағаларын құруға итермеледі. Джесси Селигман Сан-Францискодағы дүкеннің бөлімшесін басқарды, ал Джозеф Нью-Йорк қаласындағы дүкенді басқарды. 1850 және 1860 жылдардағы экономикалық өсім мен құлдырауларға қарамастан, Дж. Селигман және ағайындылар табысты болды. Америкада Азамат соғысы кезінде ол Нью-Йорктегі Эмануэль ғибадатханасының президенті болды, кейіннен Этикалық мәдениет қоғамының бірінші президенті болды. Джейкоб Х. Шифф, Х. Б. Клэфлин, Марселл Хартли және Роберт Л. Каттингпен бірге ол 1870 жылы тамызда Нью-Йорк континенттік банкінің негізін қалады.
Азаматтық соғыс
Америка Азамат соғысы кезінде Селигман Одаққа 200 000 000 доллар облигацияларды сату арқылы көмек көрсетті. Кейінгі тарихшылар Селигманның соғысты облигациялар арқылы қаржыландырудағы рөлі тым жоғары деп болжайды. Стивен Бирмингемнің айтуынша, Селигман өзінің зауыты жеткізген киім-кешектер үшін төлем ретінде үкіметтен "7.30 облигациясын" қабылдауға міндетті болды. Одақтың жеңілісі, күдікті жоғары пайыздық мөлшерлемесі облигацияларға деген сенімді төмендетті, оларды сату қиын болды. Азамат соғысынан кейінгі алтын ғасырдағы Дж. & W. Seligman & Co. темір жол қаржысына көп қаржы салды, әсіресе Джей Гулд жасаған мәмілелердің делдалы ретінде әрекет етті. Олар теміржол, болат және сым салаларындағы акциялар мен облигациялар эмиссиясына, Ресей мен Перудегі инвестицияларға, Standard Oil компаниясының құрылуына, кеме жасау, көпірлер, велосипедтер, тау-кен және басқа да салалардағы акцияларға және облигацияларға қатысты әртүрлі компаниялардың бағалы қағаздарына кепілдік берді. Кейін 1876 жылы Селигмандар Вандербильттар отбасымен бірлесіп Нью-Йоркте қоғамдық қызметтерді құрды. 1877 жылы Селигман Америка тарихындағы ең көп жарияланған антисемит оқиғасына қатысты, ол Генри Хилтонның Нью-Йорк штатының Саратога-Спрингс қаласындағы Гранд Юнион қонақ үйіне кіруіне тыйым салынды.
J. & W. Seligman & Co. және темір жолдар
Селигманның фирмасы темір жолға бірнеше инвестиция салды. Олардың арасында Миссури-Тынық мұхиты, Атлантик және Тынық мұхиты темір жолы (A&P), Оңтүстік Тынық мұхиты жағалауы темір жолы және Миссури-Канзас-Тексас темір жолы болды. Олар Нью-Йорктегі алғашқы көтерілген темір жолды қаржыландыруға да көмектесті. Америкада Азамат соғысынан кейін теміржол көлігі сияқты қаржылай қызығушылық туғызған ештеңе болған жоқ, және Селигмандар сол кезде елдің жетекші қаржыгерлері болды. Жозеф осы салада консервативті бастады, теміржол облигацияларын сатқан, бірақ бұл оларды инвестицияларды қорғау үшін темір жолдарға иелік етуге және оларды басқаруға әкелді. Жозеф A&P, MissouriKansasTexas, сондай-ақ Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолдарының директоры болды, ал 1872 жылы олар темір жолды іске қосу бизнесімен байлыққа қол жеткізді деп мәлімдеді. Алайда, ол ешқашан осында өзін ыңғайлы сезінбеген, және олардың секторға артық инвестицияланғандығын сезінген. 1873 жылғы үрейден кейін ол ешқашан теміржол облигацияларын сатпаймын деп ант берді, бірақ 1874 жылы тағы да А&П облигацияларын сата бастады, бұл Тынық мұхитына қарсыз жол деп аталды. 1875 жылы A&P құлдырап, оның франшизасын Сент-Луис-Сан-Франциско темір жолы иеленді, ол A&P үлестерінің жартысын Атчисон, Топека және Санта-Фе темір жолына (AT&SF) сатуға мәжбүр болды. Өкінішке қарай, Джозеф AT&SF ұшағының Лос-Анджелеске жетуін көре алмай бес жыл бұрын қайтыс болды. Селигмандар теміржол кәсіпорындарына салынған капиталдан ақша жоғалтып алды. Мысалы, Аризонада ірі қара мал жайылымдары үшін жер сатып алу, содан кейін оны А&П арқылы нарыққа жеткізу. Шөлдің құрғақ болуы бұл іске жарамсыз болды, бірақ Аризона штатының Селигман деген қаласы қалды. Президент Улисс С. Грант Джесси Селигманмен достасып, ол Нью-Йорк штатының Уотертаун қаласының маңында бірінші лейтенант болған кезде Джозеф Селигманға АҚШ-тың қазынашылық министрі лауазымын ұсынды, ол ұялшақтықтан бас тартты. Джордж Сеуолл Бутвелл бұл лауазымға келісіп, ақырында Селигманмен қақтығысты. 1877 жылы президент Рутерфорд Хейз Селигман, Август Белмонт және Нью-Йорк банкирлерінің бірнешеуін Вашингтонға соғысқа арналған қарызды қайта қаржыландыруды жоспарлауға шақырды. Әр банкир өз жоспарын ұсынды, бірақ Қазынашылық министрі Шерман Селигманның жоспарын ең практикалық деп қабылдады. Ол облигациялар сату арқылы айналымдағы 40 пайыздық мөлшердегі алтын қорын ұстап тұруды білдірді.
Селигман-Хилтон ісі
1877 жылы Нью-Йорк штатының Саратога-Спрингс қаласындағы Гранд Юнион қонақ үйінің иесі судья Генри Хилтон Селигман мен оның отбасына яһуди болғандықтан кіруден бас тартты, бұл бүкіл елде дау тудырды. Бұл АҚШ-та кеңінен жарияланып, антисемиттік сипаттағы алғашқы оқиға болды.
Өмірбаян
1870 жылдары бірнеше оқиғалар Александр Стюартты Селигманға қарсы қылды, бірақ екеуі Нью-Йорк теміржол компаниясының басқармасында бірге қызмет етті, оның президенті судья Генри Хилтон, Твид рингтің серіктесі болды. Бірінші оқиға Селигманның Қаржы министрі лауазымынан бас тартуымен байланысты. Президент Грантпен дос болған Стюартқа сол кезде бұл лауазым ұсынылды. Алайда, ол Генри Хилтонмен, ал Хилтон Таммани Холлмен байланыста болғандықтан, Сенат оны бекітуден бас тартты. Селигман "Твид-рингке" қарсы күресу үшін біріккен Нью-Йорк тұрғындарының тобы - "Жетілік комитеті" құрамына шақырылды. Стюарт компаниясы Селигманмен жұмыс істеуді тоқтатты. Стюарт 1876 жылы қайтыс болды, Хилтонға сол күнге дейін тіркелген ең үлкен американдық байлықты тапсырды. Еліне Саратогадағы Grand Union қонақ үйінің екі миллион долларлық үлесі, сондай-ақ Астор Плейстегі А.Т. Стюарт дүкені кірді. Хилтон Селигманның өзін президент болғаннан кейін Грантқа арналған кешкі асқа шақырмағанына ренжіді.
Оқиға
Вашингтондағы соғысқа қатысты қарызды қайта қаржыландыруға көмектескеннен кейін, Селигман өзінің отбасымен бірге Нью-Йорк штатының Саратога-Спрингс қаласындағы 834 бөлмелі Гранд Юнион қонақ үйінде демалуға шешім қабылдады. Саратога сол кезде Нью-Йорктың бай тұрғындары үшін жақсы саналатын курорттық аймақ болды, ал Grand Union қонақ үйі ең жақсы болды. Алайда 1877 жылы қонақ үйдің бизнесі құлдырап кетті. Стюарт пен оның өлімінен кейін оның менеджері Хилтон бұл құлдыраудың себебі қонақ үйде "израильдіктердің" (яғни яһудилердің) болуы деп сенді; олардың теориясы бойынша, христиандар яһудилерді қабылдаған қонақ үйде тұруды қаламайды. Селигманға қонақ үйде тұруға рұқсат берілмеген. Тарихшылар Селигман отбасының қонақ үйден физикалық түрде кері қайтарылғаны, қонақ үйге келмеуді айтқаны немесе соңғы рет қана қалуы мүмкін екендігі туралы келіспейді. Алайда Селигманның үй-бүлөсіне қонақ үйде олардың болуын ешкім қаламайтынын және ұзақ уақытқа шыдамдылық танытпайды деп сендіргені анық.
Өлім
Селигман 1880 жылы 25 сәуірде Нью-Орлеанста қайтыс болды. Оның денесі Нью-Йоркке қайтарылып, 1880 жылы 4 мамырда Салем Филдс зиратында жерленді.
Отбасы
Джозеф Селигманның туған бауырлары, туылған реті бойынша, Уильям (туған Вольф), Джеймс (туған Якоб), Джесси (туған Исаия), Генри (туған Герман), Леопольд (туған Липман), Абрахам, Исаак, Бабет, Розали және Сара. Ол өзінің туысы Бабет (немесе Бабет) Штайнхардтпен 1848 жылы Байерсдорфтағы рәсімде үйленді. Олардың бес ұлы болды, Дэвид Селигман, Джордж Вашингтон Селигман, Эдвин Роберт Андерсон Селигман, Исаак Ньютон Селигман және Альфред Линкольн Селигман, сондай-ақ төрт қызы, Франсис (немесе "Фанни", Теодор Хеллманға үйленген), Хелен (Эмануэль Шпигельбергке үйленген), София (Мориц Уолтерге үйленген) және Изабелла (немесе Изабелла, Филипп Н. Лилиентальға үйленген).
Өлімнен кейінгі марапаттар
1880 жылы 27 қыркүйекте Миссури штатының Ролерс-Ридж (немесе Хердсвилл) қаласы Джозеф Селигманның құрметіне және теміржолдың қоғамға әкелген пайдасын мойындау үшін Селигман деп қайта аталды. Алғыс білдіру үшін Бэбет Селигман бір акр жерді және 500 долларды Селигман қаласының орталығында әлі күнге дейін тұрған шіркеудің құрылысына берді.