Кіріспе
Францияның католик епархиясы Дине епархиясы (лат. Dioecesis Diniensis; француз. Diocèse de Digne) - Францияның католик шіркеуінің латын шіркеуінің шіркеулік аумағы немесе епархиясы. 4-ші ғасырда Дине епархиясы ретінде құрылған епархия 1922 жылдан бері Дине-Риез-Систерон епархиясы ретінде белгілі. Епархия Прованс Альп Коут д'Азур аймағындағы Альп де-Ауте Прованс департаментін қамтиды. Епархия 2002 жылға дейін Aix en Provence және Arles архиепископиясының суфрагандық епархиясы болды, ал қазір Марсель метрополитендік архиепископиясының шіркеулік провинциясындағы суфрагандық епархия. Динье епископтың кафедрасы Динье кафедрасында Динье ле Байн епископтық орындығында орналасқан.
The Diocese of Digne (Latin: Dioecesis Diniensis; French: Diocèse de Digne) is a Latin Church ecclesiastical territory or diocese of the Catholic Church in France. Erected in the 4th century as the Diocese of Digne, the diocese has been known as the Diocese of Digne–Riez–Sisteron since 1922. The diocese comprises the entire department of Alpes de Haute Provence, in the Region of Provence Alpes Côte d'Azur. The diocese was a suffragan diocese of the Archdiocese of Aix en Provence and Arles until 2002 and is now a suffragan diocese in the ecclesiastical province of the metropolitan Archdiocese of Marseille. The Bishop of Digne's cathedra is found in Digne Cathedral at the episcopal see of Digne les Bains.
Ауқымы
1801 жылғы Конкорат бойынша бұл епархияға екі департамент қосылды: Аут Альп және Бас Альп; және оған қоса ол бұрынғы Динье епархиясын, Эмбрун епархиясын, Гап, Систерон және Сенез епархияларын, Гландев және Риз епархияларының бір бөлігін және Экс-ан-Прованс және Арль епархиясындағы он төрт приходты және Апт епархиясын алды. 1822 жылы Гап епископтық орын ретінде қайта жаңғыртылды, оның аумағы Аут Альп департаментінен тұрады. Қазіргі Динье епархиясы, Аут Альп департаментінен бөлініп, бұрын Динье, Сень, Гландев, Риж және Систерон епархияларына кіретін аумақты қамтиды.
Тарих
Динье епархиясына 4-ші ғасырдың екінші жартысында Солтүстік Африкадан келген Марцеллин, Эмбрун елшісімен бірге келген Домнинус пен Винченциус евангелиялады. Алайда олардың епископтар болғанына ешқандай дәлел жоқ. Тарихта белгілі алғашқы епископ 506 жылы Агде кеңесіне қатысқан Пентадий болды.
Собор
Диньедің бастапқы соборы (Cathédrale Notre Dame du Bourg de Digne) Бургта болды, Динье қаласы мен Бург екі бөлек заңды тұлға болып табылады. Қазіргі собор тұрған жердегі ең көне сәулет қалдықтары галла-рим құрылысының қабырғасынан тұрады, оны жергілікті билік пен әуесқойлар Константиннің уақытына немесе кем дегенде, канон Дж. Ф. Крувелиердің мойындауы бойынша, Константинин дәуіріне дейін артқа жылжытқысы келеді. Алайда бұл шіркеуді собор деп атау мүлдем дұрыс емес, өйткені 500 жылдан кейін ғана Диньеде епископ болған деп дәлелденуге болмайды. Екінші шіркеу, Honoré Bouche алғаш рет мәлімдегендей, дәстүрлі түрде Шарльменмен салынған немесе қайта салынған деп саналады. Ол Авиньон, Эмбрун, Сена, Сенес және Гландев кафедральдық соборларына да осындай талап қойды. 1479 жылы Диньелік кафедра папа Сикст IV-ді оларға Сент-Пьер-д'Альбера монастырын беруге көндіруге тырысқанда, олар өздерінің шіркеуін Шарльмен өзі құрып, сыйлаған деп мәлімдеп, оған әсер етті. 1180 (немесе 1184) жылы Уго Провостке және Сан-Мария Диньенсис канондарына жолдаған бұранда папа Александр III Динье шіркеуін папа қорғанысына алады, бірінші жазу Burgum Dinense, in quo ecclesia vestra constitit ("Бург, сіздің шіркеуіңіз орналасқан"). Боургқа қатысты юрисдикция 1280 жылдан бастап Прованс графы Раймонд Беренгер IV гранты арқылы Провостқа тиесілі болды. 1397 жылдың 26 шілдесінде Николай де Корбиердің епископтық қызметі кезінде 1330 жылы қайта салынған және құтқарылған Нотр-Дам соборы мен францискандықтар монастырының шіркеуі өртенді. Өрттерді әдейі, Виконт Раймонд де Тюренннің топтары шығарған. Нотр-Дам дю Бургқа 1560 жылы гугеноттар тағы да шабуыл жасап, тонап, өртеп жіберді. Олар қайта оралып, 1562, 1568, 1574 және 1591 жылдары да жауды жойып жіберді. 1591 жылы Ледигиер герцогы, сол кезде ғана Дофинді Генри IV-ге мойынсұнуға мәжбүрлеп, Гренобльді басып алған, Прованс губернаторы герцог де ла Валеттен Савой герцогы қолдаған Лиганың күштеріне қарсы көмек сұраған. 1591 жылдың сәуірінде Лесдигуйер Эсперрон шайқасында жеңіске жетті, содан кейін қазан айында ол Динье алдында пайда болды. Ол өзінің оқ-дәрісін алдымен Лига күштерінің қорғауында болған Сент-Винсент монастырына, содан кейін 54 залп алған Нотр-Дам соборына қарсы бағыттады. Лига мүшелері бас тартты және кері шегінуге рұқсат етілді. Олар крипта үлкен оқ-дәрі қорын қалдырды, ал 1593 жылы бұл заттардың алынып тасталуымен қабірлер мен жерлеу орындарына да зиян келтірілді. Бақытымызға орай, Нотр-Дам дю Бур 1793 жылы тәркіленіп алынғанда сатылымға шығарылмаған немесе жойылмаған. Кейіннен ол екінші дәрежелі тарихи ескерткіш ретінде саналып, сақталып қалды. Епископ сарайының жағдайы бұлай емес еді. Дін соғыстары соншалықты залал келтірді, жаңа епископ Антуан де Болон 1602 жылдың наурыз айында Диньеге келген кезде онда тұра алмады, бірақ жаңа ғимарат салынғанға дейін жалға алынған бөлмелерде тұруға мәжбүр болды. ХVI ғасырдағы гугеноттардың қирауынан кейін собор ретінде қызмет еткен Сент-Жером базиликасының іргетасын 1490 жылы епископ Антуан Гираман бастады. Ол қамалдың қасындағы бекіністерге жақын жерді таңдады. Нотр-Дам дю Бург қазіргі уақытқа дейін собор болып қалады және епископтық қызметтер үнемі онда өткізіледі. 2017 жылдың 18 маусымында соборда діни қызметкер мен діякон тағайындалды.
тарау
Орта ғасырларда Дине кафедралық кафедрасы провост пен он үш каноннан құралған, олардың арасында архидиакон, сакристан және прецентор болды. Ең алғашқы белгілі проваст 1175 жылы Гийом де Беневенто болды. 1669 жылы ол төрт мәртебеден (қадір-қасиеттерден емес) және он тоғыз каноннан құралған. 1742 жылы үш мәртелік пен он канон болды. XIX ғасырдың ортасында Капитул екі Архиерейден (епархияның бас викарийлері) және тоғыз титулярлық каноннан құралған; сонымен қатар отыз құрметті канон болды, олардың ондары епархиядан болуы керек еді.
Жарақат
1629 жылы бүкіл Прованс (бубондық) обаның апатына ұшырады. 1628 жылы шабуылдан қорқыныш оянды, ал Экс парламенті Прованстағы әрбір коммунаға күзетке тұру және өз аумағында санитарлық бюро құру туралы бұйрық шығарды. 1628 жылы 10 қыркүйекте Динье осы талапты орындап, он мүшеден тұратын бюро құрды; ол сонымен қатар Динье консулдарына автомобиль жолдарын қамтамасыз етуді тапсырды. Ауру Диньеде маусымның бірінші аптасында пайда болды. 1629 жылдың 5 қазанынан 1630 жылдың 21 наурызына дейін қала тұрғындары карантинге алынды. 1631 жылдың маусым айының басында оба қайтадан пайда болып, қараша айының ортасына дейін созылады. Шілдеде Реколеттер монастырына соққы берді. Францискандықтардың (Корделье) монастырында медпункт құрылды, бірақ бұл бұйрық қайта қаралды, сондықтан часовня қызметте қала алды. Діни қызметкерлер жетіспеушілігі соншалық болды, киелі Жером шіркеуінде дін қызметкерлері мүлдем болмады. Францискандар монастырі мен шіркеуі жабылып қалды. Тек Реколеттердің шіркеуі ғана ғибадатханалық қызмет көрсетуді жалғастырды. Пьер Гассенди, 1634 - 1655 жылдар аралығында Динье кафедральдік кафедрасының провосты, Диньеде обадан бұрын он мыңға жуық тұрғындар болған, бірақ кейін он бес жүз ғана қалды деп хабарлады. Бір ұрпақтан кейін, 1669 жылы, олардың саны алты мыңға жуық адамға дейін жетті. 1652 жылы иезуиттер Динье жастарының білім алуы үшін колледж құрды.
Революция
1790 жылы Ұлттық конституциялық ассамблея француз шіркеуін мемлекет бақылауына алуға шешім қабылдады. Облыстардың азаматтық басқаруы "департаменттер" деп аталатын жаңа бірліктер болып қайта ұйымдастырылуы керек еді, бастапқыда олардың саны 83 немесе 84 болуы тиіс еді. Рим-католик шіркеуінің епархиялары жаңа департаменттермен мүмкіндігінше сәйкес келуі үшін саны азаятын болды. Революция кезінде 130-дан астам епископтық бар болғандықтан, елуден астам епархияларды жою және олардың аумақтарын біріктіру қажет болды. Діни қызметкерлер азаматтық конституциясында көрсетілгендей, мемлекет пен оның Конституциясына адалдық ант беруі керек, ал олар мемлекеттің жалақылы қызметкерлері болады. Епископтар мен діни қызметкерлерді әр департаментке арнайы "сайлаушылар" сайлайды. Бұл дегеніміз - схизма, өйткені епископтарды Папалық енді мақұлдауы (преконенировать) қажет емес еді; епископтарды ауыстыру, бұрын канондық құқықта папаның айрықша құқығы болған, мемлекет мәртебесі болар еді; епископтарды сайлау енді соборлық тараулармен (барлығы жойылған) немесе басқа да жауапты дін қызметкерлерімен немесе Папамен емес, тіпті католик немесе христиан болуы керек емес сайлаушылармен. Франциядағы барлық монастырлар, монастырьлар және діни ордерлер таратылды, ал олардың мүшелері Ұлттық конституциялық жиналыстың бұйрығымен (бұл канондық емес) ант беруден босатылды; олардың мүлкі "қоғамдық игілік үшін" тәркіленді және француз үкіметінің шоттарын төлеуге сатылды. Соборлық бөлімдер де таратылды. Конституцияға ант беруден бас тартқан епископтар қызметінен кеткен деп саналды. Епископ Франсуа дю Муше де Вильдье қазылар алқасының мүшесі еместердің бірі болды, сондықтан Заңнамалық Ассамблея жаңа сайлауды бұйырды. Динье епархиясы Азаматтық конституциямен жойылып, оның аумағы Басс-Альп епархиясына қосылды. Сайлаушылар 1791 жылы 20 наурызда Диньеде кездесіп, үшінші дауыс беру барысында Валенсольдің пасторы Жан Батист Роме де Вильнювті Бас Альп епископы етіп сайлады. Вильдьеудің заңды епискобы узурпаторға екі хат жіберді, бірақ Вильнёв бұл лауазымға келісті және Нимде конституциялық епископ Шарль Бенуа Рус оны құттықтады. Бұл бағышталу заңды, бірақ заңсыз, шиеленістік және құдайға қарсы. Террор кезінде оған діни қызметкерлік қызметінен кетуді бұйырды, бірақ ол бас тартты және он үш ай бойы Динье түрмесінде болды; ол тек 9 қарашада 1794 жылы босатылды. Бірақ ол қайтадан қаңырап бос қалды. Францияда діннің орнын ақыл-ой басты, ал бұрынғы шіркеулер ақыл-ой ғибадатханалары болды. 1795 жылы дін қалпына келтірілген кезде Конституциялық шіркеу қайта жанданды, Маноск пен ауылды аймақтардан басқа, онда бұл Рим шіркеуі немесе ештеңе болған жоқ. 1798 жылы ол бұйрық бойынша Воклюз және Буш-ду-Рон үшін Конституциялық епископтарды тағайындады және құттықтады. Бірақ ол науқастанып, 23 желтоқсан 1798 жылы өлімге кесілді. Вильнёвтің орнын Динье соборының бұрынғы пасторы Андре Шампсо бас викарі басқарды. Ол 1793 - 1794 жылдары Вильнёвпен бірге тұтқындалған және 1795 жылы ауру Вильнёвтің атынан епархияны басқарып отырған. 1799 жылы 5 мамырда конституциялық епископ Жан Батист Симеон Обердің Aix епископы болып тағайындалды және 1801 жылы қызметінен кетті. Шампсо 1811 жылы қателіктерін салтанатты түрде қайтарып алды және 1826 жылы 26 шілдеде қайтыс болды.
1801 жылғы Конкорат бойынша
1801 жылғы Конкоратқа бірінші консул Наполеон Бонапартпен қол қойылғаннан кейін Папа Пий VII Францияның барлық епископтарының отставкаға кетуін талап етті, кім заңды епископ, кім Конституциялық алдап жүргені туралы ешқандай күмән қалдырмау үшін. Содан кейін ол дәл осы себеппен Францияның барлық епархияларын бірден жойды. Содан кейін ол бұрынғы Ансиан Режим епархияларын немесе олардың көпшілігін қалпына келтіре бастады, бірақ Революция алдындағыдай шекаралармен емес. Динье епархиясын Папа Пий VII 1801 жылдың 29 қарашасында Qui Christi Domini атты бұқасында қайта жаңғыртты. Генерал Жан Жозеф Дессольдің (Дессоль) ықпалы арқылы оның ағасы 1802 жылы 29 сәуірде бірінші консул Наполеон Бонапарт Джин епархиясының епископы болып тағайындалды және 6 мамырда Папа Пий VII-дің алдын ала (мақұлданды) ұсынысы бойынша тағайындалды. 11 шілдеде Парижде Ванн епискобының құрметіне иеленді.
ХХ ғасыр
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Динье епархиясы 130 дін қызметкерін әскери қызметке жіберді. Соғыста тоғыз діни қызметкер мен үш семинарист қаза тапты. Он екі адам "Croix de guerre" медалімен марапатталды.