Кіріспе
Англиядағы адам қонысы Дебах - Ұлыбританияның Суффолк штатындағы Вудбридж қаласынан солтүстік-батысқа қарай төрт шақырым жерде орналасқан шағын ауыл.
Debach is a small village about four miles northwest of Woodbridge, Suffolk, UK.
Тарих
Domesday Book, 1086 жылы ол Дебенбейс немесе Дебейс, Депебекс, Дебек немесе Дебес деп аталды және Уилфордтың жүзінде орналасқан. Кітапта сол кездегі жер иелері граф Алан, Норфолк пен Суффолк шерифі Роджер Биго, Виддоудың ұлы Стюрстан және одан Роджер де Пуату, Байо епискобы, Уильям де Варен, Джеффри де Мандевилль және Ранулф Певерил деп аталады. Ауылда 9,5 отбасы бар еді, ал сол кезде қожайынға салық салынатын құны 0,2 фунт стерлинг болатын. Зерттеуде ауылдың ресурстарына 1 акр шалғын, 1 шіркеу және 0,06 акр шіркеу жері кіргені жазылған. 1066 жылы Эдрик Гримм Дебахтың иегері болды. 2001 жылғы санақ бойынша ауылдың жалпы саны 75 адамнан тұратын 30 үй шаруашылығы тіркелген. 2005 жылы халық саны 80 адамнан тұратын деп есептелді, оның ішінде Боулдж және 2011 жылғы санаққа сәйкес 126 адамға дейін өсті. Бұл көрсеткіш 19-ғасырдағы санақтардағыдан әлдеқайда аз болды: 1801 жылы Дебахтың халқы 117 адам, 1851 жылы 25 үйде 113 адам, ал 1881 жылы 29 үйде 138 адам өмір сүрді, олардың 66% -ы ауыл шаруашылығында тікелей жұмыспен қамтылған. Халық саны 1901 және 1911 жылдары 140-қа жетті, 1951 жылы әлі 127-ге жетті, бірақ 1961 жылы 90-ға дейін төмендеді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде шіркеуде Корольдік әуе күштері станциясы, RAF Дебах, бомбалаушы әуеайлақ орналасқан, ол USAAF-ке беріліп, 493-ші бомбалау тобының үйі болды. Әуеайлақ соғыстан кейін көп ұзамай жабылды және 1945 жылы неміс тұтқындары үшін әскери тұтқын лагері ретінде пайдаланылды. Ұшу-қону жолағының кейбір бөліктері әлі де көрінеді, бірақ нашар күйде. Бұрынғы әуеайлақ қазір Дебах Enterprises, астық қоймасы, кафе және сонымен қатар Грессингхам қаз өнімін өндіруге маманданған Лумсвуд фермасында орналасқан Green Label азық-түлік компаниясының үйі болып табылады.
Барлық қасиеттілер шіркеуі
Дебахтың бұрынғы шіркеуі 13 ғасырдан бастау алады және 1794 жылы қайта жаңартылды. Оны Джордж Гилберт Скотт 1854 - 1856 жылдары толығымен қайта салып, кеңейткен. Жұмыс құны 1500 фунт стерлинг, оның 400 фунты қарыз алып, тек ішінара ғана қайтарылды, бұл жергілікті жанжалға әкеліп соқты және ренжіген несие берушіні 1879 жылы "Дебах еншілес аймағы қалай 400 фунт стерлинг қарыз алды және бәрін қайтарудан бас тартты" деп аталатын кітапты жариялауға итермеледі. Жергілікті тұрғындардың аз болуының салдарынан 1960 жылдары шіркеуде аз ғана ғибадат етушілер болды және ол 1971 жылы құрметтен шығарылды; ғимарат 1979 жылы жеке тұрғын үй болу үшін сатылды. XVI ғасырдағы қоңырауды Саффолктегі Редлингфилдтегі Сент-Эндрю шіркеуі сатып алды, ал ағаштан жасалған қоңырау шалу ғимараты шіріп кетті. Қабір тастары ауылдың соғыс мемориалы орналасқан бақшаның алдына көшірілді. Сонымен қатар, шіркеу ғимаратының боялған әйнегі алынып тасталды және оюлы тас шрифті алдыңғы бақ аймағына көшірілді. All Saints House, бұрынғы шіркеу, ІІ дәрежелі мұражай болып табылады.
Атақты тұрғындар
Автор Рональд Блайт 1966 жылы Дебахта тұрып "Акенфилд" кітабын жазды және кітабының алғы сөзінде ауылды "шамамен сексен жанды кішкентай приход" деп атады. Дебах - Джимми "Holy Jim" Knights (18821981) туған жері және үйі, ол дәстүрлі Шығыс Англия халық және музыка залы әндерінің әншісі, оның мұндай күйлерін салт-дәстүрлі музыка орындаушылардың коллекционерлері жазды, ол 70-жылдары 90 жастан асқанда.