Кіріспе

ешқандай Винсент ван Гог импрессионист дәуірінде өмір сүрген. Фотографияның дамуымен суретшілер мен суретшілер адамдардың, жерлердің және заттардың физикалық түрлерін еліктеуге тырысудың орнына, олардың артында тұрған сезімдер мен идеяларды жеткізуге бет бұрды. Импрессионист суретшілер белгілі бір түстерді баса көрсету, күшті щеткалар қолдану және ерекше назар аудару арқылы мұны істеді. Винсент ван Гог осы идеологияны өзінің тақырыптарына қатысты өз сезімдерін бейнелеу және қатысу мақсатын жүзеге асыру үшін қолданды. Ван Гог портреті олардың ішкі қасиеттерін және Ван Гогтың олармен қарым-қатынасын көрсету үшін түстер мен щеткалар арқылы жасалады. Винсент ван Гог 1881 жылдан 1890 жылға дейін сурет салумен айналысты.

Нидерланды мен Брюссель (1881-1886)

Ван Гог өзінің суретшілік мансабының басында портрет жасауға қызығушылық танытты. Ол ағасына, Теоға Гаагада оқып жүргенде: "Мен бәрі түсінбейтін сурет салуды қалаймын, сурет негізгі нәрсеге дейін оңайлатылған, нақты кейіпкерге жатпайтын және тек кездейсоқ болатын бөлшектерді әдейі елемейтін". Мысалы, ол ата-аналарының сурет салуға позициялауды талқылады, бірақ "кедей ауыл дін қызметкерінің" немесе "бірге бірге сүйіспеншілікпен және адалдықпен қартайған ерлі-зайыптылардың" кейіпкерін түсіруде олар жұмысты бағаламауы мүмкін, өйткені бұл сурет салу дәл ұқсамас еді. Алайда ол олардың мінез-құлқын, оның әдісіне сенім артуға болатын "қате істі" маңызды деп санады.

Жозеф Блок

Ван Гог 1882 жылы қарашада өзінің ағасы Теоға жазған хатында Жозеф Блоктың (F993) портреті туралы жазған. Кейіпкерлерді зерттеуден айырмашылығы, бұл жұмыс қарындашпен суретпен және сырғамен егжей-тегжейлі жазылған. Бұл кезде Ван Гогтың түстерді қолдануы сирек кездесетін, өйткені онымен жұмыс істеу қиын болды (Винсент ван Гогтың ертедегі жұмыстарын қараңыз).

Шаруалық сипатты зерттеу

1882 жылдың қарашасында Ван Гог жұмысшы таптың түрлі кейіпкерлерін бейнелеу үшін жеке тұлғалардың суреттерін бастады. Ван Гогқа қатты әсер еткен "ауылдық жанр" 1840 жылдары Жан Франсуа Милле, Жюль Бретон және басқалардың шығармаларымен басталды. 1885 жылы Ван Гог шаруалардың суреттерін қазіргі заманғы өнерге ең маңызды үлес деп сипаттады. Ван Гог жұмысшыларды сурет салуға қаншалықты бағышталғандығына қатысты жоғары стандартқа сай ұстады, "Біреу өзін сенімді түрде, өзін ақылға қонымды нәрсе жасап жатқанына сенімді болуы керек, ол егінші сияқты, ол егіншіге егінді (өзінің артына) сүйреп әкетеді. Егер біреудің аты болмаса, ол - өз аты". Шаруалар өмірінің мәні мен олардың рухын бейнелеу үшін Ван Гог олар сияқты өмір сүрді, олар сияқты далада болды, ауа райына немесе ұзақ сағаттарға төзімді болды. Ол мұны мектептерде оқытқан жоқ, ол ұсталған адамдардың табиғатынан гөрі техникаға көбірек көңіл бөлген дәстүршілдерге ренжіді. Ауылдық өмір салтына толығымен кірісіп, оның сыртқы келбеті мен сөйлеу тәсілі өзін басқалардан бөліп ала бастады, бірақ бұл оның көркемдік дамуы үшін қажет деп санайтын шығын болды.

Қарт адамның борышты суреті

Ван Гог бұл суреттегі суретшісін "көрнекті қарт адам" деп сипаттады. Ол Антверпенде жасалған, онда Ван Гог портреттер салу арқылы өзін қамтамасыз ету үшін ақша табуға үміттенген.

Сиен

Ван Гог Гаагада тұрып жатқан кезінде танысқан және үйіне алған жезөкше Сиен Хоорникті суреттеді. Серияға Сиеннің қызы Марияның, оның жаңа туған ұлының және анасының жұмыстары кіреді.

Агостина Сегатори

Ван Гог кейде осы суреттің тақырыбы Агостина Сегатори басқаратын Café du Tambourin кафесіне баратын. Бұрын Мане мен Короның және басқалардың суретші модельі болған Неапольде туған Агостина модель ретінде жұмыс істеп тапқан ақшасын жинап, 1885 жылы итальяндық тақырыптағы Café du Tambourin ашып, суретшілерге ерекше көңіл бөлді. Италиялық әйел, сондай-ақ Ла Итальян деп аталады, "күмәнсіз" Агостина Сегатори, Орсе мұражайы бойынша. Ван Гог бұл портретте жапон ағаш кескіндерінің элементтерін енгізді. Ван Гог импрессионизм мен пуантилизмнен өзінің жеке стильдік стилін жасайды, бұл жағдайда "жапсарлас нервтік ұрықтанудың қиылысы. Ол қызыл және жасыл түстерді оның бетінде қолданады, ол кейін "адамзаттың қорқынышты құмарлықтарын қызыл және жасыл түстер арқылы білдіру" әдісі деп сипаттады.

Этьен-Люсьен Мартин

Этьен Лусьен Мартиннің портреті Париждегі бір мейрамхана иесінің суретімен жасалған. Ол суретшілерге өз туындыларын көрсетуге рұқсат берді. 1887 жылдың қарашасында Ван Гог және оның достары өздерінің туындыларын көрсетті; Ван Гог бір суретті де сатпады. Ван Гог Мартинді мұқият және дәлдікпен суретке түсірді.

Леони Роуз Дэви-Шарбэй

Ван Гогтың ағасы Теоның досы өнер саудагері Пьер Фирмин Мартин Ван Гогтың кейбір суреттерін көрсетті. "Ана мен балабақшаның суреті" Леони Роза Дэви Шарбью Мартиннің немересімен бірге тұратын немересімен жасалған. Отбасының өнерге деген қызығушылығын көрсететін суреттер артқы планда ілінеді. Сурет салынған жылы Тео Ван Гог портреттерді жақсы суретке түсіргенін, бірақ ешқашан ақы сұрамағанын айтты.

Пере Танги

Père Tanguy портреті - Винсент ван Гогтың 1887 жылы суреттелген, Жюльен Тангуйдың үш картинасының бірі. Бұл үш шығарма Ван Гогтың Парижге келгеннен кейінгі көркемдік стильінің дамуын көрсетеді. Бірінші сурет қараңғы, композициясы қарапайым. Екінші суретте Ван Гог жапондық принттерін ұсынады. Соңғы және стилі, шеберлігі мен түсі жағынан ең озық, жапондық, импрессионисттік және басқа да әсерлерді Париж суретшілерінің қоғамдастығына ықпал етеді. Сурет Ван Гогтың өзі үшін іздеген тыныштықты білдіреді. Тангуйдың соңғы суреті Париждегі Роден мұражайында. Пьер Тангуй - Париж коммунасына қатысқаннан кейін жер аударылып, кешірілген бретон. Винсент ван Гог оны танығанда, оның кішкентай суретші дүкені болған. Бұл дүкен сол дәуірдің суретшілері үшін маңызды болды. Париждегі импрессионист суретшілер Père Tanguy дүкенінде жиі кездесті. Сезанн, Писарро, Гоген сияқты суретшілер мен олардың картиналары дүкенге жиі келетін. Ван Гог Пьер Тангуйдың бірнеше портреттерін суретке түсірді. Бұл сурет 1887-88 жж. қыста суреттелген.

Арль (1888-1889)

Ван Гог Арльге күн, түс және ауыл өмір салты үшін барған, бірақ басқа нәрселерден гөрі "мен шынымен жақсы портрет салуды үміттенемін".

Доктор Рей

Доито мен Леройдың айтуынша, Ван Гог бір күні доктор Рейге жаңадан жасаған суретті ұсынды. Бірақ дәрігер сыйлықтан бас тартты, сондықтан Ван Гог картинаны аурухананың дәріханашысына ұсынды, ол сол жерден өтіп бара жатқан еді, Мистер Руссо. Ол да бас тартты, содан кейін келесі жолаушыға, аурухананың әкімшісіне сурет ұсынылды. Ол, белгілі бір Нойвьер мырза, қабылдады. Кейінірек Рей былай деп еске алды: "Мен оның менің басымды толықтай жасыл түске бояғанын көргенде (оның тек екі негізгі түсі бар еді, қызыл және жасыл), ол менің шашым мен мүйізіме бояды, менде шынымен қызыл шашым жоқ еді, жалындаған қызыл түске боялған, жасыл түске боялған, мен жай ғана қорқып қалдым "

Гиньоу отбасы

Мари Джино, туған Джульян (немесе Джульен) Арле (8 маусым 1848 2 тамыз 1911), және оның күйеуі Жозеф (18351906) 1866 жылы 2 ақпанда үйленді және 30 Place Lamartine-де Café de la Gare-ді басқарды.

Ла Мусме

Ла Мусме 1888 жылы Винсент ван Гогтың Арль қаласында тұрған кезінде суреттелген, Ван Гог оны "оңтүстік Жапония" деп атаған. Қаладан кетіп бара жатып, ол Арльдегі уақытының өз жұмысында жапон өнерінің қарапайым, бірақ драмалық көрінісін оятатынына үміттенді. Пьер Лотидің "Мадам Хризантема" романы мен жапон суреттерінен шабыт алған Винсент жақсы киінген жапон қызын "Ла Мусме" суретіне түсірді.

Зуавалар

Портрет үшін модельге ие болғаны үшін қатты қуанған Ван Гог 1888 жылы маусымда Арльде зуавалардың портреттерінде жұмыс істеді. Ван Гог оны кішкентай бет, үлкен мойын және қалың көздері бар бала ретінде суреттеген. Ол "қате түстердің жауыз комбинациясы" деп атаған жарқын түстермен жарым ұзындықтағы сурет жасалды. Зуавтардың киім-кешегі қызыл-қызғылт түсті, қызыл шапқышы бар, көкіректеріне екі сары жұлдыз салынған, барлығы жасыл есік пен қызыл түсті кірпіштердің аясында орналасқан. Суретке қанағаттанбаған ол оны "жаман және сәтсіз" деп атады, бірақ бұл қиындық оның көркемдік шеберлігін кеңейте алады деп ойлады. Ван Гог сонымен қатар, ерекше ұнамайтын суретті және ақ қабырғаға қарсы Зуава суреті суретін жасаған.

Қыздың басы

Бұл портрет және "Зуав" 1888 жылы Ван Гогтың өзінің австралиялық суретші досы Джон Расселге жіберген екі беймәлім суреттерінің бірі болды. "Зуэв" сияқты Ван Гог өзінің суретті жануармен салыстырды. Ол қызды "қоқыс құрт" деп атады.

Ғашық: Пол-Евгений Миллие

Пол Эжен Миллие 3-ші зуава полкінің 2-орындық лейтенанты болды, оның Арльдегі Бульвар де Лисе бульварында орналасқан Казерн Кальвинде орналасқан. Винсент ван Гог оған сурет салу сабақтарын берді, ал Мильет өз кезегінде Ван Гогтың суреттерінен тұратын орама алып, Парижге барды, тамыздың ортасында ол солтүстікке бара жатқанда француз астанасынан өтіп бара жатқанда, Миллиет демалыс күндерін өткізді. 1888 жылдың қыркүйек айының соңында Арльге оралғанда Миллие Укио е ағаш кескіндері мен Винсенттің ағасы Тео олардың жинағынан таңдаған басқа да баспаларды тапсырды. Кейінгі күндері Винсент Миллиедің портреті жасалды. 1888 жылы қазанда түсірілген Ван Гогтың Арльдегі ұйықтайтын бөлмесінің алғашқы нұсқасында Миллидің портреті Эжен Бохтың портретіне оң жақта ілінген. Онжылдар өткен соң, Миллиет Париждегі 7-ші округке зейнеткерлікке шыққан кезде, оның Ван Гог туралы естеліктерін Пьер Вейлер жазды. Бұл кезде ол Миллиетке тиесілі ғимаратта жалға тұрып, 1955 жылы, Миллиет қайтыс болғаннан кейін жарияланды.

Базқұйрық

"Қыз шашы қап-қара" ("Мадларк") Ван Гог Арльде тұрған кезде сурет салған. Бұл жұмыс Швейцарияның La Chaux de Fonds (F535) Музей де Бэкс-Артс мұражайында орналасқан. Сондай-ақ, Балалардың суреттері (Ван Гог сериясы) деген бетті қараңыз.

Арльдің қарт әйелдері

Ван Гогтың "Арльск қариясы" картинасы ол Арльске келгеннен кейін көп ұзамай жасалған. Ол ағасы Теоға: "Менің ойымша, бұл жерде портрет суреттерін жасауға мүмкіндік бар. Бұл жердегі адамдар әдетте сурет салудан мүлдем бейхабар болса да, өздерінің сыртқы келбеті мен өз өмірлеріне келгенде, олар Солтүстікке қарағанда әлдеқайда көркем".

Бір көзі бар адам

"Бір көзді адам" - Сен-Ремидегі Сен-Пол ауруханасының пациенті. Ван Гог суреттегі бояуларды жасыл түске бояп, адамның жамылғысын және бетін қолмен ұстап сурет салған. Ауруханада Ван Гог басқа науқастардың қатысуымен өзінің психикалық күйіне қатысты тынысырақ болатынын байқады. Анасына жазған хатында ол былай дейді: "Қазір мен мұндағы бір науқастың суретімен айналысып жатырмын. Бір қызығы, егер адам олармен бірге уақыт болса, және оларға дағдыланған болса, оларды енді ақылсыз деп ойламайды ". Ван Гог 1889 жылға дейін Сент-Полда болмағандықтан, Ван Гогтың анасына жазған хатында аталған науқас пен суретші "Ауырудың портреті" туралы болуы мүмкін.

Ақын: Евгений Бох

Евгений Бох (18551941) - Бельгиялық суретші, Генойдың Сент-Васт қаласында туған, Лес XX-тің негізін қалаушы мүшесі Анна Бохтың кіші інісі. Өте жақсы қыш пен керамика өндірушілерінің бай әулетіне туған, әлі күнге дейін Villeroy & Boch фирмасының қарамағында белсенді, Евгений Бох 1879 жылы Парижде Леон Боннаттың жеке ательесіне оқуға түсті. 1882 жылдан бастап, Боннат өзінің ательесін жапқаннан кейін, ол Фернан Кормонның ательесінде оқыды. Оның суреттері 1882, 1883 және 1885 жылдары Салонға жіберілді. 1888 жылы маусымда Додж Макнайт оны Винсент ван Гогқа таныстырды. Портрет 1888 жылдың қыркүйек айының алғашқы күндері, Бохтың кетуінен бірнеше күн бұрын жасалған. 1888 жылы қазанда түсірілген Ван Гогтың "Жоқуы" картинасының алғашқы нұсқасында бұл портрет Пол Эжен Миллие портретімен сол жақта ілінеді. Осылай орналастырылған екі портрет те Сары үйдің сән-салтанатының бір бөлігі болуы мүмкін. 1941 жылы Евгений Бох қайтыс болғанда, ол "Поэтті" (Болғандағы Евгений Бохтың портреті үшін Ван Гогтың атағы, оны Бох Жоханна ван Гог Бонгерден 1891 жылдың шілдесінде сыйлық ретінде алды) Лувр мұрасына қалдырды.

Суретшінің анасының суреті

Суретшінің анасының портреті - Винсент ван Гогтың 1888 жылы анасы Анна Карбент ван Гогтың қара-ақ суреттен түсірген суреті. 1888 жылдың қыркүйегінде Ван Гог әпкесі Вилдің анасының соңғы суреті туралы айтқан хатына жауап ретінде оның көшірмесін сұрады. Бір аптадан кейін ол оны алды, бірақ "қарадан алаңдап", осы ұқсастыққа негізделген көшірмені бояуға отырды: Ван Гогтың өнерге алғашқы кіріспесі әкесінен, әуесқой суретшіден болды. Отбасы мүшелерімен жылдар бойы қарым-қатынасы бұзылған Ван Гог анасының ең сүйікті туындыларымен - гүлдер мен табиғат суреттерімен бөлісті. Бұл суретте Ван Гог өзінің абыройлы, мақтаныш сезімін бейнелейді. Ван Гог Эттендегі бақтың естелігі атты суретті анасы ретінде елестеткен үлкен әйелді және қарындасы Вил мен Нидерландының әдемі бақтарын бейнелейтін, шала киген жас әйелді бейнелеу үшін жасаған. Бауырласына жазған хатында Ван Гог "Сен ДИККЕННІҢ романдарындағыдай сезімдесің" деп жазған.

Рулиндер отбасы

Роулиндер отбасы - 1888 және 1889 жылдары Арль қаласында Винсент ван Гогтың Жозеф, оның әйелі Августин және олардың үш баласы: Арман, Камиль және Марселл портреттерінің тобы. Бұл серияның көптеген ерекшеліктері бар. Ван Гог портреттерді суретке түсіруді жақсы көргенмен, қаржылық және басқа да себептермен оған модельдерді табу қиын болды. Сондықтан суреттерге отыруға келіскен бүкіл отбасын табу, әрқайсысы бірнеше рет отыру сыйлық болды. Жозеф Рулин Арльде болған кезінде Ван Гогтың ерекше жақсы, адал және қолдаушы досы болды. Ол үшін өзі шын көңілден құрметтеген адамның рөлін атқару маңызды болды. Төрт айдан он жеті жасқа дейінгі балалары бар отбасы оған өмірдің әртүрлі кезеңдеріндегі адамдардың шығармаларын шығаруға мүмкіндік берді. Фотоға ұқсас шығармалар жасаудың орнына Ван Гог өзінің қиялы мен түстерін, тақырыптарын көркемдік және шығармашылық тұрғыда пайдаланып, көрермендердің көңіл-күйін оятады.

Le Facteur: Жозеф Рулин

Ван Гог Арльде тұрған кезде Джозеф Рулин теміржол станциясында жұмыс істеді, екеуі де олардың жатақханаларына жақын орналасқан: Рулин және оның отбасы тұйық көшеде, ал Ван Гог дәл бұрыштың арғы жағында, 2 -ші Ламартин алаңында және екеуі де Жино жұбы басқаратын кафеге жиі баратын; Жолақ үйге көшіп бармас бұрын Ван Гог сол жерде тұрған. Роулин Августинге үйленген. Олардың үш баласы болды: Арман, Камиль және Марсель. Ван Гог 1888 және 1889 жылдар аралығында Рулиннің отбасы мүшелерінің әрқайсысын бірнеше рет суретке түсірді. Арльде болған кезінде Винсент ван Гог поштамен дос болады. Ван Гог Рулен мен оның отбасының бірнеше портреттерін суретке түсірді. Руленнің "сұмсақ ауырлығы мен нәзіктігі", "көрінішті таза және әсерлі" дауысы Ван Гогқа оны суретке түсіруге, олардың достығын еске алуға ықпал етті.

Августин

Августин Рулин 1851 жылы 9 қазанда Ламбеск қаласында дүниеге келді және 1930 жылы 5 сәуірде қайтыс болды. Күйеуі Ван Гогпен бірнеше жұмыстарға позинг жасағаннан кейін, Августин Ван Гог пен Пол Гоген үшін екі ер адамның ортақ сары үйінде отырды. Отырыс барысында ол Гаугенге көз тікті, мүмкін, оны нығайту үшін, өйткені қызының айтуынша, Ван Гогтың жанында өзін ыңғайсыз сезінген.

Ла Берцеуза (Августин)

Марселл көрінетін ана мен қыз суреттерінен басқа, Ван Гог бірнеше Ла Берцеузе суреттерін де жасаған, онда Августин оның көрінбейтін бишекін арқанмен шайқаған. Ван Гог бұл топты "Берцеузе" деп атады, яғни "біздің балабақша әндеріміз немесе бишек шайқап жатқан әйел" деген мағынаны білдіреді.

Камилла

Камилла Рулен, ортаңғы бала, 1877 жылы 10 шілдеде Францияның оңтүстігіндегі Ламбеск қаласында дүниеге келді және 1922 жылы 4 маусымда қайтыс болды. Камилланың басы мен иықтары көрсетілген. Оның артындағы сары бояулар күн сәулесін бейнелейді.

Марсель

Марселл Рулин 1888 жылы 31 шілдеде дүниеге келді. Ван Гог оның портреттерін жасаған кезде ол төрт айлық болған. Мадам Руленнің күйеуі, почтальон, Винсент ван Гогпен Арльде болған кезде жақсы дос болған. Мадам Рулен мен оның сәбиінің портреті 1888 жылдың қараша және желтоқсан айларында суреттелген.

Ескі шаруа: шыдамдылық эскалаторы

Пациенс Эскальер бағбан және қойшы болған, ал оның портреті Ван Гогтың өзінің әкесінің ерекшеліктеріне ұқсайтын егде жастағы шаруаны суретке түсіру құштарлығының нәтижесі. Бұл суреттің екі нұсқасы бар. Бірі - Калифорния штатының Пасадена қаласындағы Нортон Саймон мұражайында, екіншісі - Филипп Ньярхостың жеке коллекциясында.

Трабук отбасы

Франсуа Трабук, ол Сент-Полдегі бас санитар, және оның әйелі Жанна екеуі де Ван Гог үшін отырды. Франсуа Трабуктың "қарапыл тыныштық" көрінісі бар, ол Ван Гогтың Сент-Пол мен Марсель ауруханасында холераның басталуы кезінде көрген қайғысына қарамастан қызықты болды. Ол Тео Трабуктың кейіпкеріне әскери қатысуы мен "кішкентай өткір қара көздері" туралы жазды. Егер оның ақыл-парасаты мен мейірімділігі болмаса, оның көзі жыртқыш құстың көзі сияқты көрінуі мүмкін еді.

Науқастың суреті

Сент-Полда болған кезінде Ван Гог басқа науқастар мен олардың бір-біріне қолдау көрсетуі туралы былай деп жазды: "Бұл жерде кейбір науқастар өте ауыр науқас болса да, мен бұрын болған ессіздік қорқынышы мен қорқынышы өте төмендеді. Ал мұнда үнемі сендер қорқынышты айқай-шуды және аңдар сияқты айқайлауды естисіңдер, алайда адамдар бір-бірін жақсы таниды және шабуылдар басталғанда бір-біріне көмектеседі ".

Гаше отбасы

Доктор Гаше портреті - голландиялық суретші Винсент ван Гогтың суретшіге соңғы айларында қамқорлық жасаған доктор Пол Гаше туралы ең танымал суреттерінің бірі. 1990 жылы аукционға шыққанда ол рекордтық бағаға сатылды - 82,5 миллион долларға (75 миллион долларға, сонымен қатар сатып алушының 10 пайыз комиссиясына). Доктор Гаше әуесқой суретші және гравёр болған. Винсент ван Гог дәрігерге медициналық көмек алу үшін барды. Ван Гог дәрігерде өзін көрді; өзі сияқты, ол доктор Гашеде "бұғыл заманның жүрегі күйреген көрінісін" көрді. Ван Гогтың көптеген портреттеріне ұқсас, картина адамның физикалық ерекшеліктерін емес, дәрігердің ішкі қасиеттерін зерттейді.

Аделина Равукс

Аделина Равукс портреті Винсент ван Гог 1890 жылы сурет салған. Он екі жасар Аделина Равукс Артур Густав Равукстың қызы болды, оның қонақүйі Ван Гогтың Ауверс-сюр-Оазада тұрған жері. Кейіннен ол Ван Гогтың олармен болған уақытын еске алып, естеліктерін жазды. Ол Ван Гогтың өзін атып өлтірген оқиғадан кейін қонақүйге оралғандығын көрді: "Винсент бір иығын екіншісінен жоғары ұстап, ішін ұстап, иіліп жүрді. Анам одан: "Винсент мырза, біз сізді қатты уайымдап, қайта оралғандарыңызға қуаныштымыз. Ол ауыр дауыспен: "Жоқ, бірақ менде бар" деп жауап берді ол сөзін аяқтамай, залдан өтіп, баспалдақпен өзінің бөлмесіне көтерілді. Мен осы оқиғаның куәгері болдым. Винсент бізге таңғаларлық әсер қалдырды, сондықтан әкем тұрып, баспалдаққа барып, ештеңе естімейтінін көрді ". Сондай-ақ, Балалардың суреттері (Ван Гог сериясы) деген бетті қараңыз. F1652r суретті зерттеу парағында жоғарғы сол жақта танымал Аделина Равукстың бейіні бар. Сол жақтағы қыз да сол қыз деп есептеледі. Ол басқа да көптеген суреттерде, соның ішінде, әсіресе, F819 "Бейнежая жүріп жатқан екі әйел" суреттерінде көрінеді. 2007 жылы Кристи аукционында бұл парақ 480 000 долларға сатылды.

Портокалды бала

Сондай-ақ, Балалардың суреттері (Ван Гог сериясы) деген бетті қараңыз.

Ақ киімді қыз

Ақ киімді қыз, сондай-ақ, бидай мен жүгері өрісінің аяғында тұрған жас қыз деп те аталады. Бұл суретті Винсент ван Гог 1890 жылы өмірінің соңғы айларында Ауверс-сюр-Оазе қаласында, Францияда жасаған. Ақ киімді қыз 1963 жылдан бері Вашингтондағы Ұлттық өнер галереясында Честер Дейл жинағының құрамына кіреді.

Кішкентай арлезиан

Кішкентай арлезиан (қыздың басы) Кроллер Мюллер мұражайында орналасқан. Сондай-ақ, Балалардың суреттері (Ван Гог сериясы) деген бетті қараңыз.

Салам шапқыны бар жас шаруа әйел

Будапешттегі бидайдың аясындағы шаруа әйел - Винсент ван Гогтың 1890 жылғы суреті. Ван Гог осы суреттің бірнеше нұсқасын суретке түсірді. Сурет бірнеше рет иелігін ауыстырды. 1997 жылы Стивен Уинн сурет үшін 47,5 миллион доллар төледі. 2005 жылы 7 қазанда Стивен Уинннің картинаны Гогеннің "Суарушылар" картинасымен бірге Стивен А. Коэнге 100 миллионнан астам долларға сатқаны туралы хабарланды.

Екі бала

"Екі жас қыз", "Екі бала" деп те аталады, ол Париждегі Орсей мұражайының меншігінде. "Екі бала" картинасының тағы бір нұсқасы жеке коллекцияның құрамына кіреді (F784). Сондай-ақ, Балалардың суреттері (Ван Гог сериясы) деген бетті қараңыз.

Жүрекше гүлді жас жігіт

"Мұңға гүлді жас жігіт" 1890 жылы маусымда Оверде түсірілген. Сондай-ақ, Балалардың суреттері (Ван Гог сериясы) деген бетті қараңыз.