Кіріспе

1991 жылы түсірілген ирландтық фильм Алан Паркер 1991 жылы түсірілген ирландтық фильм The Commitments - Родди Дойлдың 1987 жылы шыққан сол атты романының желісі бойынша түсірілген музыкалық комедиялық драма. Оны Алан Паркер режиссерлік етті. Сценарийді Дойл, Дик Клемент және Ян Ла Френайс жазды. Дублиннің солтүстік жағында орналасқан фильмде Джимми Раббит (Роберт Аркинс) туралы әңгімеленеді. Ол жұмысшы таптағы жастар тобын жинап, "The Commitments" атты соул-бэнд құрастырады. Фильм "Барритаун" трилогиясы сериясының біріншісі, одан кейін "Снаппер" (1993) және "Ван" (1996) фильмдері жарық көрді. Продюсерлер Линда Майлс пен Роджер Рэндалл Катлер 1988 жылы романның киноқұқығын сатып алды және Дойлға, бірінші рет сценарий жазушыға, бейімделуді жазуды тапсырды. Дойл сценарийге бір жыл жұмыс істеді, содан кейін Майлс оны аяқтау үшін тәжірибелі сценарийшілер Клемент пен Ла Френаисті шақырды. Романды оқығаннан кейін Паркер 1989 жылы фильмнің режиссері болып тағайындалды. Ирландия, АҚШ және Ұлыбритания арасындағы халықаралық бірлесіп түсірілген "The Commitments" фильмі Beacon Pictures компаниясының алғашқы түсірген фильмі болды, оның сметалық бюджеті 1215 миллион доллар болды. Фильмнің жас актерлері көбінесе тәжірибесіз болды, олар музыкалық орталары мен роман кейіпкерлеріне ұқсастығы үшін таңдалды. Негізгі түсірілім Дублинде 1990 жылдың тамыз айынан қазан айына дейін өтті. "The Commitments" Солтүстік Америкадағы кассада нашар жұмыс істеді, театрларда көрсетілу барысында 14,9 миллион доллар жинады. Сарапшылар музыканы, орындаушылықты және әзіл-сықақты мақтады, ал сын кейде қарқындылық пен Паркердің режиссерлігіне бағытталған. Фильмнің нәтижесінде MCA Records шығарған екі саундтрек альбом шығарылды; біріншісі Billboard 200 альбомдар тізімінде сегізінші орынға жетіп, үш есе платиналық мәртебеге ие болды, ал екінші альбом алтын сатылым мәртебесіне ие болды. 1992 жылы Британдық академияның кино сыйлығында фильм BAFTA сыйлығының алты номинациясының төртеуі - үздік фильм, үздік режиссер, үздік адаптацияланған сценарий және үздік монтаждау сыйлығын жеңіп алды. Сондай-ақ, ол "Үздік фильмді монтаждау" номинациясында "Оскар" сыйлығына ұсынылды. Содан бері фильм культ мәртебесіне ие болды.

Сюжет

Ирландияның Дублин қаласының солтүстік жағында тұратын Джимми Раббит - 1950 және 60-шы жылдардағы африкалық-америкалық музыканттардың дәстүрі бойынша ирландтық соул және рок-н-ролл тобының жетекшісі болуға ұмтылған жас музыка фанаты. Ол жергілікті газетке жарнама беріп, ата-анасының үйінде байқау өткізеді. Бірнеше жарамсыз орындаушылар толғанғаннан кейін, Джимми достары мен кездескен адамдардан тұратын топ құруға шешім қабылдайды - бас әнші Деко Куфф, гитарист Оутспан Фостер, клавишашы Стивен Клиффорд, альт-саксофонист Дин Фэй, бассист Дерек Скалли, барабаншы Билли Муни және әйелдер әншілері Берни МакГлуглин, Натали Мерфи және Имльда Квирк. Джимми кейін трубашы Джоуи "Липс" Фаганды кездестіреді, ол өзінің қызметтерін ұсынатын және танымал музыканттармен кездесу және жұмыс істеу туралы күмәнді оқиғалар бар тәжірибелі музыкант. Джоуи топты "The Commitments" деп атайды. Стивеннің әжесінен домбыра мен фортепиано сатып алғаннан кейін, Джимми тобының қалған музыкалық жабдықтарын қара нарықтағы сатушы Даффиден алады. Топ би билер залының үстіндегі екінші қабатта жаттығады, көп жаттығудан кейін олар жергілікті шіркеудің қоғамдық орталығын оларға концерт беруге көндіреді, бұл героинге қарсы науқан болып табылады. Джимми Микки Уоллесті, қатыгез ұрысқанымен танымал, әдепті босанушыны, топтың қауіпсіздігі ретінде жалдайды. Топ көпшілікке тартымды, бірақ Деко Дэректі микрофон тұтқасымен қасақана соққы бергеннен кейін, күшейткіштер жарылып, электр қуаты өшіріледі. Топ мүшелері арасында шиеленістер жоғары, өйткені Джоуи Наталиді, содан кейін Берниді, содан кейін Имельданы азғырады, Деко өзін топтың жұлдызы деп санай отырып, барған сайын ашулы және тәртіпсіз болып келеді. Топ басқа орында орындайды, онда бір әннің соңында Билли кездейсоқ өзінің Hi Hat сымбалдарын құлатып, оны және Деконың арасындағы қызу пікірталасқа әкеледі. Билли, егер Джиммидің ашуына қарай Декомушты ұрып-соқса, түрмеге қамалудан қорқып, топтан кетеді және Мика оны топтың барабаншысы ретінде алмастырады. Топтың келесі ролик дискотекасында, олардың алғашқы ақша төлейтін концерті кезінде Джиммиді Даффи қарсы алады, ол топқа берген жабдық үшін ақы төлеуді талап етеді. Мика араласып, Даффиге шабуыл жасайды, оны сыртқа шығарады. Содан кейін Джимми сахнаға шығып, топты таныстырады, бұл көрермендердің дауысты қошеметтеріне әкеледі. Топ тағы бір концертке шыққаннан кейін Джоуи Джиммиге өзінің досы Уилсон Пикетті бірге ән айтуына шақыратынын уәде етеді. Бұл уәде бойынша Джимми бірнеше журналистерді топтың келесі концертіне қатысуға көндіреді. Ойын орнында топ көпшілікке тартымды, бірақ оның мүшелері сахнадан тыс бір-бірімен айтыса бастайды және Пикеттің келмейтіндігі көрінген кезде күмән тудырады. Олар сахнаға қайта оралады, онда Деко Джиммиді Пикеттің келбеті туралы аудиторияны адастырғаны үшін айыптайды; Пикеттің "In the Midnight Hour" әндерінің бірін орындау тобы көпшіліктің наразылығын үндетеді. Концерт аяқталғаннан кейін, жанжал жалғасады; қызу дау кезінде Микка клубтың сыртында Деконы ұрады, ал Джимми топтың аяқталғанын айтып, ашуланып қашады. Джоуи Джимиді ұнатады, ол оны Пикетт туралы топты алдау үшін айыптайды. Джоуи кетіп бара жатқанда Пикеттің лимузині Джиммидің қасына келіп тоқтайды, оның жүргізушісі клубқа жол сұрағанда, Джоуи Пикеттің шындықты айтқанын, тек кеш келгенін айтады. Жабылу монологында Джимми тобының мүшелері өздерінің жеке жолдарына кеткенін түсіндіреді: Берни кантри тобына қосылды, Деко рекордтық келісімшарт алды және үлкен эгоманьяк болды, Мика панк тобында ән айтады, Outspan & Derek әлі күнге дейін көшеде ойнайды, Дин джаз тобы құрды, Джоуидің анасы Джо Текспен гастрольде жүргенін көрсететін открытка алды (ол он жыл бұрын қайтыс болды), Стивен дәрігер болды, бірақ музыка ойнағанды сағынады, Билли ат басқа тепкеннен сауығып жатыр, Имельда Грегке тұрмысқа шықты (ол оған енді ән айтуға рұқсат бермеді), Натали сәтті жеке әнші болды және ол Джиммимен қарым-қатынаста екенін білдіреді.

Актерлік құрам

Сонымен қатар, комедиан Шон Хьюз Eejit Records-тен Дейвтің рөлін ойнады, ал Маура О'Мэлли Джойдің анасының рөлін сомдады. Андреадан басқа, фильмде The Corrs-тің басқа үш мүшесі, Джим Корр кредиттік рөлде және Шарон мен Кэролайн Корр қысқаша аяқ кейіпкерлерінде. Фильмнің режиссері Алан Паркер фильмнің соңында Eejit Records-тың аты аталмаған продюсерін ойнайды. Джимми кейіпкері Терри Воган шоуында өзінің қиялданған сұхбатының екі жағын да үнемі дауыстаса да, Воган пайда болмайды, ал сэр Терри фильмнің жанкүйері болмаған.

Кассалық жинақ

"The Commitments" Солтүстік Америкада шектеулі түрде көрсетілуінің алғашқы аптасында 271 333 доллар жинады - орта есеппен әр театр үшін 33 916 доллар. Фильм екінші демалыс күндері қосымша 268 653 доллар жинады, жалпы ішкі табысы 775 824 доллар болды. және сол жылы "R" санаты бойынша 42-ші орында тұрған. Фильм Ирландияда 2,23 миллион фунт стерлинг (3,5 миллион доллар) түсірген ең табысты фильм болды. Ол Ұлыбританияда 8 285 701 фунт жинады. DVD-де фильм стандартты анықтамалылықпен ұсынылады. Арнайы ерекшеліктерге фильмнің бейнеролигі, "Treat Her Right" әнінің музыкалық клипі, театрлық трейлер және кинофильмнің саундтрегінен төрт әнді ойнайтын CD-семплер кіреді. The Commitments Blu-ray нұсқасында 2016 жылдың 30 тамызында RLJ Entertainment компаниясы фильмнің 25 жылдығына орай шығарылды. Blu ray фильмді 1080p жоғары сапалы түсірілімде ұсынады және арнайы DVD-де табылған барлық қосымша материалдарды, сонымен қатар Паркер мен актерлермен жаңа сұхбаттар, Паркердің жазбалары бар жинақты кітапша.

Сыни жауап

Міндеттемелер негізінен оң бағаланды. Сондай-ақ, бұл фильм 1991 жылы веб-сайттың ең жақсы қаралған фильмдерінде алтыншы орынға ие болды. Metacritic-те фильм 23 сыншыдан алынған пікірлерге сүйене отырып, 100-ден 73 балл жинады, бұл "жалпы алғанда жағымды пікірлерді" көрсетеді. Родди Дойл, 1987 жылғы романының авторы, Паркер мен кино түсірушілер "жақсы жұмыс істеді" деп, фильмді мақтады. Variety журналы фильмді "жақсы орындалған және түпнұсқа" деп атады және актерлік өнерді, сондай-ақ Джерри Хамблингтің монтаждауын мақтады. Джонатан Розенбаум Chicago Reader-де былай деп жазды: "Егер [Паркер] кез-келген сәнді немесе әдемі гүлденуіне қарсы тұра алмаса, ол өзінің жұмысына кедергі келтіреді, ол әлі де өзінің материалдарын өз деңгейінде өмір сүруге мүмкіндік береді және оны көруге қызықты етеді". The Washington Post газетінің Хэл Хинсон фильмді "өлімге әкелетін күлкілі фильм" деп сипаттады; әр көрініс дерлік ұрып-соғумен аяқталады. Бірақ Паркердің комедиялық сезімі табиғи; ол ешқашан әзіл-сықақтардың кейіпкерлерді немесе музыканы назардан тыс қалдырмайды ". Кеннет Туран Лос-Анджелес Таймс Паркердің режиссерлігін де мақтап, "Паркер бұл жерде біршама жеңілдеді, ұқсас атақты фильмдегідей әрекеттерді мәжбүрлемей, Джиммидің Элвиске деген құмарлықпен айналысқан әкесі сияқты кейіпкерлерге таңқаларлықтай шатақтай әсерін тигізді" деп жазды. Time журналының сыншысы Ричард Корлис: "Фильмде ешқандай хабар, шешім жоқ, тек кинотеатрда тамаша уақыт өткізуге болады" деп жазды. Роджер Эберт Chicago Sun Times газетінде фильм "өмір мен энергияға толы, ал музыкасы шыншыл" деп жазды. Синдикатталған теледидар бағдарламасында Siskel & Ebert At the Movies, Эберт фильмге "Thumbs Up" рейтингісін берген, ал оның әріптесі Джин Сискел фильмге "Thumbs Down" рейтингісін берді. Сискел Chicago Tribune газетінде фильмді "ирланд балаларының және қара американдық соул музыкасының қуанышты, бірақ бос қоспасы" деп санады. Entertainment Weekly журналына берген шолуында Оуэн Глейберман жалпы тұжырымдаманы "қате қорлау" деп сынға алып, "Паркердің қолында соул музыкасы өзін-өзі қызмет ететін метафорадан гөрі "келісу" мен адалдықтың қарапайым символына айналады" деп түсіндірді. Питер Траверс Rolling Stone журналынан "Бендтің тоғыз еркегі мен үш әйелінің музыка, жыныстық қатынас және атақ туралы айтысуы оқиғаның шұғыл болуын бұзады" деп жазған пікірін сынға алды. The New York Times газетінің Жанет Маслин: "The Commitments бір уақыттан кейін қайталана бастайды, өйткені оның көп бөлігі топтың сахналық шоуы туралы, ал сахнадан тыс оқиға жасау әрекеті ешқашан жұмыс істемейді". Нью-Йорк журналының Дэвид Денби фильмде "жасыл беткі шынайылық пен кейіпкерлері мен ортасына деген үлкен сүйіспеншілік, бірақ драмалық қызығушылық жоқ" деп ойлады.

Қайталанатын жалғасы

2000 жылдың қаңтар айында Харви Вайнштейн романның киноқұқығын сатып алғаны туралы жарияланды.

Сахналық өндіріс

Дойлдың романы 2013 жылы британдық театр режиссері Джейми Ллойдтың режиссерлік жұмысы бойынша музыкалық сахналық қойылымға шықты. Фильмнің табысынан кейін Дойл өзінің романын сахналық қойылымға бейімдеу ұсыныстарынан бас тартты. The Commitments 2013 жылдың 21 қыркүйегінде Лондонның Вест-Энде Palace театрында алдын ала көрсетілімдерді бастады. Оның ресми ашылу кеші 2013 жылдың 8 қазанында болды. Шоу 2015 жылдың 1 қарашасында Лондонда ресми түрде жабылар алдында 1000-нан астам қойылым болды. 2017 жылы Ұлыбритания мен Ирландияда турне басталатыны хабарланды.