Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рим-католик шіркеуінің діни қызметкерлері, дінбасылары және дінбасылары
Roman Catholic congregation of priests, lay brothers, and lay associates
Клод Пуларт де Пласс
Клод Пуларт де Плесс 1679 жылы 26 ақпанда Францияның Бретань қаласының астанасы Ренн қаласында дүниеге келген. Ол Франсис де Плесс пен Жанна Ле Менеусттің тұңғыш баласы және жалғыз ұлы болды. Клод тоғыз немесе он жасында жақын маңдағы Сент-Томас иезуит колледжінде күндізгі оқушы ретінде оқуға түсер алдында үйде оқыған, осылайша өмір бойы Иса қоғамымен байланысын бастаған. 16 жасында оқуын аяқтаған Клод Нормандиядағы Каен университетінде оқыды, 22 жасында Нант заң мектебінде заңгерлік мамандықты бітірді. 1701 жылы Клод Поулларт діни қызметкер болу үшін Париждегі иезуит колледжінде интернатта оқыды. Алайда көп ұзамай ол өз бөлмесін тастап, тамақ, баспана және оқу үшін қажетті құрал-жабдықтар табу үшін күрескен кедей студенттермен бірге тұруға кірісті. Осылай оншама оқушымен Пульярт де Плесс Киелі Рух Семинариясын ашты. Бұл топ бірте-бірте діни қоғамға айналды.
Claude Poullart des Places was born on 26 February 1679, in Rennes, the capital city of Brittany, France. He was the eldest child and only son of Francis des Places and Jeanne le Meneust. Claude was tutored at home before being enrolled at the age of nine or ten as a day student in the nearby Jesuit College of St. Thomas, thus beginning his lifelong association with the Society of Jesus. Graduating at 16, Claude studied at the University of Caen, Normandy, before graduating at 22 with a Licentiate in Law from the Law School of Nantes. In 1701 Claude Poullart began his studies for the priesthood, as a boarder at the Jesuit College in Paris. However, he soon left his college room to share lodgings with the poorer day students who often struggled to find food, lodgings, and facilities for their studies. With a dozen of such students, Poullart des Places opened the Seminary of the Holy Spirit. It gradually developed into a religious society.
Қор
Спиритандықтар 1703 жылы Уит жексенбісінде (Пентекост) Парижде құрылды. Клод Пулларт де Плесс діни қызметкер болуды таңдағандықтан, діни қызметкер болуға шақырылған, бірақ кедейлікпен өмір сүруге мүмкіндігі жоқ жас жігіттер үшін діни институт құруды қалаған. Ол осындай студенттерге ерекше қызығушылық танытып, оларды өз қаражаты мен достарының қайырымдылық шараларымен қолдады. 1707 жылы Пуларт діни қызметкер болып тағайындалды. Оның жұмысы тез өсті, және іргетасы дамыды. Бірақ Пулларт плеврит ауруына шалдықты және 1709 жылы 2 қазанда отыз бір жасында қайтыс болды. Құрылтайшы қайтыс болғаннан кейін де "Киелі Рух" қауымы алға жылжуын жалғастырды. Ол толықтай ұйымдастырылып, азаматтық және шіркеулік биліктің мақұлдауына ие болды. Францияда болғандар әртүрлі епархияларда немесе де Монфор миссионерлерімен бірге қызмет етті, өйткені Пуларт пен Луи де Монфорттың арасындағы тығыз достық. 1792 жылға дейін, француз төңкерісі кезінде семинарияны жойғанға дейін, қауым 1300 діни қызметкерді оқытты. Кейбір спиритандар Англия, Швейцария және Италияға қашып кетті.
The Spiritans were founded in Paris on Whit Sunday (Pentecost), 1703. Having opted for the priesthood, Claude Poullart des Places wanted to form a religious institute for young men who had vocations to become priests but were too poor to do so. He became especially interested in such students, and supported them with his own funds and donations from friends. In 1707 Poullart was ordained a priest. His work grew rapidly; and the foundation developed. But Poullart developed pleurisy and died on 2 October 1709, at age thirty one. After the founder's death, the Congregation of the Holy Spirit continued to progress. It became fully organized, and received the approbation of civil and ecclesiastical authorities. Those in France served in various dioceses or alongside the de Montfort missionaries, due to the close friendship between Poullart and Louis de Montfort. The Congregation had trained 1,300 priests in the years leading up to 1792, when the seminary was suppressed by the French Revolution. Some Spiritans sought refuge in England, Switzerland, and Italy.
Бірігу
Француз төңкерісінен кейін тек бір мүше - Джеймс Берту қалды. Ол керемет түрде аман қалды, ол бірнеше рет кеме апатына ұшырады. Француз Гвианасына бара жатқанда, Моорлар құлдығына түсіп, Сенегалда тұрып, ол жерде сол кезде билік жүргізген ағылшындарға сатылды. Францияға оралғаннан кейін, шіркеуде бейбітшілік орнағаннан кейін, ол қауымды қайта құрып, жұмысын жалғастырды. Бірақ революция салдарынан таралудың апатты салдарынан қалпына келтіру мүмкін емес болып табылды, ал қалпына келтірілген қоғам жойылу қаупі төнді. Бірақ оның қолындағы тек бір ғана діни қызметкер мен катехист болғандықтан, ол Францияға миссионерлерді іздеуге барды. Либерман оған бірден жеті діни қызметкер мен үш көмекші бауырласты жіберді. 1844 жылға қарай осы алғашқы топтың бес мүшесі Африкада немесе теңізде қайтыс болды. Либерманн ата және оның серіктері Африка миссиясын сақтап қалды; олар біртіндеп континентте жаңа христиан қауымдарын құрды. 1913 жылға қарай Африкадағы қызметте 700-ге жуық миссионер қайтыс болды. Олардың жұмысы Ангола епархиясын және Сенегамбия, Сьерра-Леоне, Габон, Убанги (немесе француздық Жоғарғы Конго), Лоанго (немесе француздық Төменгі Конго) Батыс жағалауында және Солтүстік Мадагаскар, Занзибар, Багамойо, Шығыс жағалауында сегіз викариатты құруға әкелді. Төменгі Нигерияда, Француз Гвинеясында, Төменгі Конгода (Ланданда) және Батадағы испандық Батыс Африкадағы миссионерлік қызмет құрылды. Бельгия мен Нидерланды, осы елдердің колонияларын миссионерлердің көбеюімен қамтамасыз ету үшін, өзіндік провинцияларға айналдыруды көздеді. Римде 1979 жылы 24 сәуірде Папа Иоанн Павел II Жаку Дезире Лавальді, спиританның осындай құрметке ие болған алғашқы мүшесін, ақтау рәсімін басқарды.
After the French Revolution, only one member, James Bertout, remained. He had survived miraculously, through a series of vicissitudes – shipwreck on the way to his destined mission in French Guiana, enslavement by the Moors, and a sojourn in Senegal, where he had been sold to the English, who then ruled there. On his return to France, after peace was restored to the Church, he re established the congregation and continued its work. But it was found impossible to recover adequately from the disastrous effects of the dispersion caused by the Revolution, and the restored society was threatened with extinction. But as he had only one priest and a catechist at his disposal, he went to France to recruit missioners. Libermann supplied him at once with seven priests and three coadjutor brothers. By 1844, five members of this first group had died, either in Africa or at sea. Father Libermann and his associates retained the African mission; gradually they established new Christian communities on the continent. By 1913, nearly 700 missionaries had died while serving in Africa. Their work resulted in establishing the Diocese of Angola and the eight Vicariates of Senegambia, Sierra Leone, Gabon, Ubangi (or French Upper Congo), Loango (or French Lower Congo), on the West Coast, and Northern Madagascar, Zanzibar, Bagamoyo, on the East Coast. Prefectures were developed in Lower Nigeria, French Guinea, Lower Congo (Landana), and a mission at Bata in Spanish West Africa. Belgium, and the Netherlands, intended to develop into distinct provinces, so as to supply the colonies of these respective countries with an increase of missionaries. In Rome, on 24 April 1979, Pope John Paul II presided over the beatification ceremony for Jacques Désiré Laval, the first member of the Spiritans to be so honoured.
Бүгін
Спиритандардың мақсаты әрқашан өз басшылығымен өмір сүретін жергілікті сенім қауымдастығын құру, сонымен бірге халықтың тілі мен әдет-ғұрыптарын енгізу. Спиритандар қауымда өмір сүреді және евангелиелік кеңестерді ұстанады. Қауымның халықаралық штаб-пәтері Римде орналасқан. 2019 жылғы Бас бап Танзанияда өтті. 2019 жылы 2800-ден астам спиритан бес құрлықтағы 62 елде қызмет етті. Ван Каам әкесінің психология және рухани саладағы еңбегі ерекше. Сонымен қатар ол спиритандықтардың негізін қалаушылардың бірі, құрметті Либерманн әкесінің өмірбаяны туралы маңызды еңбек жазды. Атамыз Корен қауымның тарихшысы және философ болды. Мексика сияқты басқа елдерде католик епископтары спиритандарды алыс жерлерде тұратын католиктерге қызмет етуге шақырды.
The Spiritans' goal is always to establish a viable local faith community with its own leadership, while incorporating the language and customs of the people. Spiritans live in community and practice the evangelical counsels. The congregation's international headquarters is in Rome. The 2019 General Chapter was held in Tanzania. As of 2019, more than 2,800 Spiritans served in 62 countries on five continents. Father Van Kaam was notable for his work in psychology and spirituality. He also wrote a key work on Venerable Father Libermann, one of the Spiritans' founders. Father Koren was a historian of the Congregation and a philosopher. In other countries, such as Mexico, the Spiritans were invited by local Catholic bishops to minister to Catholics in remote areas where there were not enough diocesan priests to serve the growing numbers of faithful.
Гана провинциясы
Ганадағы спиритандық миссияны 1971 жылы азаматтық соғыстан кейін Нигериядан кеткен ирланд спиритандарының тобы бастады. Қырық жылдан астам уақыттан бері спиритандық миссиясы бар Гана провинциясы 100 - ден астам мүшелерімен үйде де, шетелде де жұмыс істеп жатыр. Гана - демократиялық конституциялық республика, он әкімшілік аймаққа бөлінген, 2010 жылы 24 миллионға жуық көп ұлтты халықты қамтиды. Халықтың 14 пайызы католик деп есептеледі. Гвинея шығанағы мен Атлант мұхиты бойында орналасқан Гананың жер көлемі 238,535 км2, халықаралық құрлық шекаралары 2,093 км. Ганада спиритандар он сегіз епархияның тоғызында он алты приходтарда қызмет етеді. Көптеген шіркеулер ауылдық және кедей аймақтарда алғашқы евангелизация жағдайында. Облыс өзінің барлық он екі еншісінде негізгі және бастауыш білім беруге назар аударады. Ада Нквамедегі Спиритандық техникалық кәсіптік мектебі, Кумасидегі компьютерлік мектебі, Элубодағы Либерман аға орта мектебі және Эджисудағы Спиритан университетінің колледжі - барлығы да білім беру арқылы евангелизацияға Спиритандық міндеттемелердің мысалы. Ганадан келген 35 спиритан 15 елде өз елінен тыс жерде миссионерлік сапарда жүр.
The Spiritan mission in Ghana was started in 1971 by a group of Irish Spiritans who left Nigeria after the civil war. With more than forty years of Spiritan mission, the Province of Ghana continues to flourish with more than 100 members working both at home and abroad. Ghana is a democratic constitutional republic divided into ten administrative regions, with a multi ethnic population of around 24 million as of 2010. Fourteen percent of the population is estimated to be Catholic. Located along the Gulf of Guinea and Atlantic Ocean, in West Africa, Ghana has a land mass of 238,535 km2, with 2,093 kilometres of international land borders. In Ghana, Spiritans are ministering in sixteen parishes in nine of the eighteen dioceses. Many of the parishes are in a situation of primary evangelization in rural and deprived areas. The Province gives attention to basic and primary education in all of its twelve parishes. The Spiritan Technical Vocational School in Ada Nkwame, the Computer school in Kumasi, the Libermann Senior High School in Elubo, and the Spiritan University College in Ejisu are all examples of the Spiritan commitment to evangelization through education. Thirty five Spiritans from Ghana are on mission outside their home country in fifteen different countries.
Маврикий
1840 жылдары спиритандар Гаити, Маврикий және Реюньон аралдарында жаңадан босатылған құлдармен жұмыс істеуге арнады. Спиритандар Маврикийде француз және ағылшын тілдерінде сөйлейтін колледж - колледж дю Сент-Эсприт құрды.
Spiritans in the 1840s dedicated themselves to working with newly freed slaves on the islands of Haiti, Mauritius and Réunion. The Spiritans created the college du Saint Esprit, a French and English speaking college in Mauritius.
Мексика
Бүгінде Мексикада туған спиритандардың саны басқа елдердің спиритан миссионерлерінен көп. Спиритандар Мексикада семинариялық бағдарлама жүргізеді.
Today, Mexican born Spiritans outnumber Spiritan missionaries from other countries. Spiritans run a seminary program in Mexico.
Нидерланды
Голландиялық қауымды 1905 жылы Альберт Себир құрды. Нидерландыдан келген бірқатар спиритандар орден үшін маңызды рөл атқарды, соның ішінде Франс Тиммерманс, ол жетекші, епископ Бернхард Герхард Хильхорст және Герман Ян ван Элсвик, ол Танзаниядағы Морогоро епискобы болып қызмет етті, ол провинциямен айналысты.
The Dutch congregation was founded by Albert Sebire in 1905. A number of Spiritans from the Netherlands have played a significant role for the order, including Frans Timmermans who served as Superior, Bishops Bernhard Gerhard Hilhorst and Herman Jan van Elswijk who served as Bishops of Morogoro in Tanzania, which the province was in charge of.
АҚШ провинциясы
1794 жылы Француз революциясының Гвианадағы шейхтер қашқыны АҚШ-та жаңа миссия бастады. Шейхтер 2022 жылы 2004 жылдан бері жыныстық зорлық-зомбылық жағдайлары үшін 5 миллионнан астам евро төлегенін мойындады. 2022 жылы тергеуге Garda Síochána (Ирландия полициясы) қатысты; 233 адам спиританның 77 мүшесіне қарсы айып тақты. Мартин Келли, спиритандардың басшысы, зорлық-зомбылық жасағаны үшін кешірім сұрады. Блэкрок колледжінде кем дегенде алты қылмыскер жұмыс істеген. Айғақтар Ирландиядағы жағдайларға қатысты; қылмыскерлер Сьерра-Леоне мен Нигерияда оқытқан деген дәлелдер бар.
In 1794 a Spiritan refugee of the French Revolution in Guiana started a new mission in the U. S. the Spiritans acknowledged in 2022 that they had paid out over €5m (£4.4m) in settlements for sexual abuse cases since 2004. In 2022 the Garda Síochána (Irish police) were involved in the investigation; 233 people had made allegations against 77 members of the Spiritans. Martin Kelly, leader of the Spiritans, admitted and apologised for abuse. At least six abusers are known to have operated at Blackrock College. The allegations concern cases in Ireland; there is evidence that perpetrators taught in Sierra Leone and Nigeria.