Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лин Дафф (табиғат: 1976) - американдық журналист. Америка азаматтық бостандықтар одағының (ACLU) көмегін алғаннан кейін, Оңтүстік Пасадена біріктірілген мектеп ауданы оған мектепке оралуға рұқсат беруге келісті. Ол 8-сыныпты бітіріп, Лос-Анджелестегі Калифорния мемлекеттік университетінің (CSULA) ерте түсуші студенті ретінде қабылданды, оған бір жарым жыл қатысты. CSULA-да Дэфф Лос-Анджелестегі өнер сыншысы Мат Глисон шығарған альтернативті газеттің құрамында болды. Ол сол кезде журналистика мектебінде аспирант және гректің альтернативті ұйымы Омега Омега Омеганың президенті болды. Кейіннен Coagula Art Journal жариялады.
Lyn Duff (born 1976) is an American journalist. After gaining help from the American Civil Liberties Union (ACLU), the South Pasadena Unified School District agreed to allow her to return to school. She completed her 8th grade year and was then accepted as an early entrance student to California State University, Los Angeles (CSULA), which she attended for a year and a half. While at CSULA Duff was on staff of an alternative newspaper published by Los Angeles art critic Mat Gleason who, at the time, was a graduate student in the school of journalism and president of an alternative Greek organization, Omega Omega Omega, and later went on to publish Coagula Art Journal.
Өздігінен емес конверсиялық терапия
1991 жылы он төрт жастағы Дафф лесбиянка ретінде ашық түрде танылды. Қызының жыныстық бейімділігі туралы алаңдай отырып, Даффтың анасы оны Юта штатының Батыс Иорданиядағы Ривенделл психиатриялық орталығына (қазіргі Коппер Хиллз жастар орталығы) қабылдады. Дафф 1991 жылы 19 желтоқсанда 15 жасында Ривенделл психиатриялық орталығына жатқызылды. Калифорниядан Ютаға бара жатқанда Дафф журналист және досы Брюс Миркенге жасырын түрде қоңырау шалады, ол кейін LA Weekly және The Advocate газеттерінде жазды. Өзінен 30 жас үлкенірек болса да, екеуі терапияға дейін кешкі асқа кездесуді жоспарлаған болатын. Оның жағдайын естігеннен кейін Миркен қоғамдық мүддедегі заң көмегі қоғамына телефон соғып, Лос-Анджелестегі Адамс, Дюк және Хазельтин фирмасының корпоративтік адвокаты Джина М. Калабрезедің тегін қызметін қамтамасыз етті. Дафф регенерациялық терапияға ұшырады. Бұл терапияны, аммиак иісімен бірге бір жынысты порнография көруге мәжбүрлеуді қамтиды. Сондай-ақ, ол гипноз, психотроптық дәрі-дәрмектер, жеке камерада ұстау және лесбияндық жыныстық қатынасты "тозақтың шұңқырымен" байланыстыратын терапиялық хабарламаларға ұшырады. Сондай-ақ, мінез-құлықты өзгерту әдістері қолданылды, соның ішінде қыздардан киім киюді талап ету және кішкентай бұзушылықтар үшін қатаң жазалау, мысалы, кішкентай қайшымен газонды кесу және еденді тіс щеткасымен сүрту, және "жақсы құрбы-құрдастар қысымы" топтық сессиялар, онда пациенттер бір-бірін шын және түсінікті кемшіліктері үшін төмендетеді және кемсітеді. 1992 жылы 19 мамырда 168 күн емделгеннен кейін Дафф Ривенделден қашып кетіп, Сан-Францискоға сапар шегеді, онда ол көшеде және қауіпсіз үйлерде өмір сүрді.
In 1991, Duff, then fourteen, came out publicly as lesbian. Concerned about her daughter's sexual orientation, Duff's mother had her admitted to Rivendell Psychiatric Center (now called Copper Hills Youth Center) in West Jordan, Utah. Duff was admitted to Rivendell Psychiatric Center on December 19, 1991, at age 15. During the drive from California to Utah, Duff covertly called journalist and friend Bruce Mirken who then wrote for both the LA Weekly and The Advocate. Although 30 years her senior, the two nevertheless had had plans to meet for dinner prior to her therapy stay, and upon hearing of her situation, Mirken phoned a public interest legal aid society that secured pro bono services of corporate attorney Gina M. Calabrese of the Los Angeles firm Adams, Duque & Hazeltine. Duff was subjected to a regimen of conversion therapy. This involved aversion therapy, which consisted of being forced to watch same sex pornography while smelling ammonia. She was also subjected to hypnosis, psychotropic drugs, solitary confinement, and therapeutic messages linking lesbian sex with "the pits of hell". Behavior modification techniques were also used, including requiring girls to wear dresses and harsh punishment for small infractions similar to hazing like having to cut the lawn with small scissors and scrubbing floors with a toothbrush, and "positive peer pressure" group sessions in which patients demeaned and belittled each other for both real and perceived inadequacies. On May 19, 1992, after 168 days of treatment, Duff ran away from Rivendell and traveled to San Francisco, where she lived on the streets and in safe houses.
Еріктілік және асырап алу
1992 жылдың соңында балалар үшін заңгерлік қызмет пен Лесбияндық құқықтардың ұлттық орталығы көмегімен және Жастар құқығы ұлттық орталығымен заңгерлік көмекпен Дафф сотқа анасының ата-аналық құқықтарын тоқтату туралы өтініш берді. Ол сол жылы ата-анасы ажырасып кеткен бірнеше балалардың бірі болды. 1992 жылдың қазан айында Сан-Францискодағы лесбиян жұп Даффты асырап алды. Ол он сегіз жасқа дейін олармен бірге өмір сүрді, содан кейін өз бетінше өмір сүре бастады және колледжге оралды.
In late 1992, with the help of Legal Services for Children and the National Center for Lesbian Rights, and with legal assistance provided by the National Center for Youth Law, Duff petitioned the courts to have her mother's parental rights terminated. She was one of a handful of children who divorced their parents that year. In October 1992, a lesbian couple in San Francisco adopted Duff. She lived with them until the age of eighteen, when she began living independently and returned to college.
Жастар құқығын қорғау
1992 жылдан 1998 жылға дейін Дафф психикалық денсаулық сақтау жүйесінің ашық сыншысы болды, ол CNN, ABC 20/20 және көптеген баспа, радио және теледидарлық ақпарат құралдарында пайда болды. Ол сондай-ақ адам құқықтары, азаматтық құқықтар, психикалық денсаулық және жастар қызметі конференцияларында өзінің тәжірибесі және жастардың жыныстық бейімділіктеріне байланысты кемсітушілік пен қысымсыз өмір сүру құқығы туралы сөйледі. Осы жылдары ол бірнеше ұлттық ұйымдардың басқармасында қызмет етті, соның ішінде Ұлттық жастар құқығы орталығы (басқарушы мүшесі 1994-2001) және Ұлттық бала құқықтары альянсы (басқарушы мүшесі 1992-1993, басқарма төрағасы 1994-1999). 1996 жылы Дафф мегаполистік қауым шіркеуінің халықаралық конференциясында басты баяндамашы ретінде құрметтеліп, адам құқықтары сыйлығын алды. Осы жылдар ішінде Дафф өзінің жеке журналисі ретінде пайда болды, ол "Youth Outlook" журналына, "The San Francisco Examiner" журналына және "Pacific News Service" газеттеріне жазды. 1994 жылы Pacifica Radio-ның KPFA-да күн сайын бір сағат бойы хабарланатын Flashpoints бағдарламасына қосылды. Оның жазбалары San Francisco Chronicle, The San Francisco Examiner, Salon, Utne Reader, Sassy, The Washington Post, Seventeen, Miami Herald және National Catholic Reporter газеттерінде жарияланды. 1995 жылы Дафф Гаитиге барып, онда Radyo Timoun ("Балалар радиосы") атты радиостанцияны құрды. Бұл елдің алғашқы радиостанциясы он жеті жасқа толмаған балалармен жұмыс істейді. Ол Гаити президенті Жан Бертран Аристидпен тығыз жұмыс істеген. 1998 жылы Дафф Нью-Йорк штатының Саратога-Спрингс қаласындағы Скидмор колледжінің халықаралық істер және еңбек құқығы мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды.
From 1992 through 1998, Duff was an outspoken critic of the mental health system, appearing on CNN, ABC's 20/20, and numerous print, radio and television media outlets. She also spoke at a number of human rights, civil rights, mental health and youth services conferences about her experiences and the rights of young people to live free of discrimination and oppression on the basis of their sexual orientation. During these years she also served on the board of several national organizations including the National Center for Youth Law (board member 1994–2001) and the National Child Rights Alliance (board member 1992–1993, board chairperson 1994–1999). In 1996, Duff was honored as a keynote speaker and given a human rights award at the international conference of the Metropolitan Community Church. During these same years, Duff was emerging as a journalist in her own right, writing for Youth Outlook, a column in The San Francisco Examiner, and Pacific News Service. She joined the staff of Flashpoints, a daily hour long drive time show broadcast on Pacifica Radio's KPFA in 1994. Her writings have appeared in the San Francisco Chronicle, The San Francisco Examiner, Salon, Utne Reader, Sassy, The Washington Post, Seventeen, the Miami Herald and the National Catholic Reporter. In 1995, Duff traveled to Haiti, where she established Radyo Timoun ("Children's Radio"), that country's first radio station run entirely by children under the age of seventeen. She reportedly worked closely with Haitian President Jean Bertrand Aristide. In 1998, Duff graduated with a BA in international affairs and labor law from Skidmore College in Saratoga Springs, New York.
Халықаралық журналистика
1990 жылдардың аяғында Дафф Хаити, Израиль, Хорватия, бірнеше Африка елдері мен Вьетнамда жұмыс істеген халықаралық журналист болды. АҚШ Ауғанстанға басып кіргеннен кейін ол батыс елдерінің қатарына кірмейтін аздаған журналистерінің бірі ретінде майданға аттанды. 2000 жылдың басында ол Иерусалимдегі қызметі арқылы діни істерді жария ете бастады. 2002 жылы Дафф теология магистрі дәрежесін алды. 2004 жылдың ақпан айында Дафф, ол жыл сайын алты ай Иерусалимде тұратын, АҚШ-та қысқа сапармен болған кезде, бұрынғы әскерилер тобы Гаитидің демократиялық жолмен сайланған үкіметін құлатты. Ол тез арада Гаитиге барып, төңкеріс басталғаннан бірнеше күн өткенде Порт-о-Пренске келіп, бірнеше ұлттық БАҚ-қа жағдай туралы кеңінен баяндады. 2004-2006 жылдары Дафф Гаитидегі жағдайды Сан-Франциско шығанағының көрінісі, Пацифика радиосының Flashpoints және Pacific News Service үшін үнемі қамтыды. Оның репортаждарында терең зерттеулер мен Гаити азаматтарының бірінші тұлғадағы түсініктемелері бар. Тақырыптарға саяси себептермен зорлау, Гаитидегі БҰҰ миссиясы, Порт-о-Пренсте американдық теңіз жауынгерлерінің адам өлтіруі, Бел-Эйр маңындағы көршілікті басып алған азаматтар және полиция мен бұрынғы сарбаздардың көшедегі балаларды өлтіруі кірді.
By the late 1990s, Duff was a well established international journalist with postings in Haiti, Israel, Croatia, several African countries, and Vietnam. After the United States invaded Afghanistan, she traveled to the front lines as one of the few non embedded Western journalists. In early 2000 she began to cover religious affairs from her posting in Jerusalem, writing widely on the problems and conflicts between Christians, Jews, and Muslims. In 2002, Duff earned an MA in Theology. In February 2004, Duff, who was then living six months out of every year in Jerusalem, was home in the United States on a brief visit when a group of ex soldiers overthrew the democratically elected government of Haiti. She quickly traveled to Haiti, arriving in Port au Prince when the coup was only days old and reporting on the situation extensively for several national media outlets. During 2004–2006, Duff regularly covered the situation in Haiti for San Francisco Bay View, Pacifica Radio's Flashpoints, and Pacific News Service. Her reporting is a blend of in depth investigative reports and "as told to" first person commentaries by Haitian nationals. Subjects have included politically motivated mass rape, the United Nations mission in Haiti, killings by American Marines in Port au Prince, civilians taking over the neighborhood of Bel Air and murders of street children by police and ex soldiers.