Кіріспе

Британдық экономист және академик Эндрю Освальд (1953 жылы туған) - Уорвик университетінің экономика және мінез-құлық ғылымдарының профессоры. Ол ISI жоғары бағаланған зерттеушісі және ESRC профессорлық мүшесі. Қазіргі уақытта ол "Science" журналының редакторлар кеңесінің мүшесі. Ол бұған дейін Оксфордта, Лондон экономика мектебінде, Принстон, Дартмут және Гарвардта қызмет атқарған. Эндрю Освальд IZA институтының желілік кеңесші тобының төрағасы болып қызмет етеді.

Мансап

Освальд орта мектепті негізінен Батыс Австралиядағы Перт қаласында және Шотландиядағы Эдинбургтегі Кьюриде оқыды. Ол Стирлинг, Стратклайд және Оксфорд университеттерінен білім алған. Ол 1983 жылы Оксфорд университетінде, 1983 жылдан 1984 жылға дейін Принстон университетінде, 1984 жылдан 1989 жылға дейін Лондон экономика мектебінде және 1989 жылдан 1991 жылға дейін Дартмут колледжінде оқытушы болды. 1996 жылдан бері Освальд Уорвик университетінде экономика профессоры. 1994 жылы Освальд "Жақсылық жалақысы" үшін Дэвид Бланчфлауэрмен бірге Принстон университетінің Ричард А. Лестер сыйлығын алды. 1996 жылы Хельсинки университетінің медалімен марапатталды. Освальд экономикалық нәтиже мен әлеуметтік прогресті өлшеу жөніндегі Стиглиц комиссиясының мүшесі болды.

Академиялық қызығушылықтар

Эндрю Освальд өзінің зерттеу салаларын қолданбалы экономика және сандық әлеуметтік ғылым деп атайды. Оның негізгі зерттеулері адамның әл-ауқатының, бақытының және психикалық денсаулығының экономикалық және әлеуметтік факторларына арналған. Бақыт экономикасы туралы алғашқы мақаласы 1994 жылы The Economic Journal журналында жарияланды (Андрю Э. Кларкпен бірлесіп жазылған бақытсыздық пен жұмыссыздық туралы). Кейбіреулер мұны экономикашылардың әл-ауқат туралы жаңа және қазіргі заманғы әдебиетінің бастамасы деп санайды; 1970 жылдары экономикашылар екі онжылдық бойы елемеген алғашқы еңбекті Ричард Истерлин (1974) жазды. Адамдардан түрлі табыс деңгейлеріне қатысты өздерінің көзқарастарын сұраған, осыған ұқсас, бірақ басқаша тәсіл Бернард ван Праг (1971) және оның Лейден мектебінде қолданылған. Эндрю Освальд экономика, әлеуметтік ғылымдар, статистика, психология және эпидемиология салалары бойынша ғылыми журналдарда мақалалар жариялаған. Освальдтың биографиясында оның негізінен еңбек экономикасы мен әл-ауқат экономикасы (кәсіподақтар, еңбек келісімшарттары, жалақы қисығы, кәсіпкерлік, үйге иелік ету және жұмыссыздық, мұнай бағасының жоғары болуының салдары және бақыт пен психикалық денсаулық экономикасы) бойынша жұмыс істегені айтылған.

Еңбек экономикасы

1980 жылы Оксфордта докторлық диссертациясын алған ол кәсіподақтардың математикалық модельдерін қалай жазуға болатынын зерттеді. 1970 жылдардың соңында мұндай зерттеулер әдеттегіден тыс болды. Алайда, 1981 жылы американдық экономикалық шолудағы Макдональд пен Солоудың маңызды мақаласымен бірге Освальдтың жұмысы қазіргі оқулықтардың стандартты нұсқасына айналды. Оның ішінде 1982 жылы "Экономикалық журнал" журналында "пайдалы" кәсіподақ моделі туралы идеяны алғаш рет ұсынған мақала да бар. Кейін 1980 жылдары ол еңбек келісімшарттарының теориялық аспектілері бойынша жұмыс істеді, 1986 жылы American Economic Review және 1984 жылы Quarterly Journal of Economics журналдарында еңбектер жазды. 1993 жылы "Labour Economics" журналында соңғысы бірінші болып жұмыстан босату ережелері кәсіподақтардың бейтараптық қисық сызықтары жергілікті деңгейде горизонтальды дегенді білдіреді. Содан кейін еңбек нарығы туралы эмпирикалық жұмыс басталды, әсіресе 1994 жылы MIT Press баспасында жарық көрген "The Wage Curve" (Дэвид Бланчфлауермен бірге) атты әдебиет. Бұл шамамен -0,1 экспоненті бар жалақыны жергілікті жұмыссыздық деңгейіне байланыстыратын қуат заңын табуды құжаттады. Ол кездегі әдеттегідей емес, әлемдегі 5 миллион жұмысшының кездейсоқ үлгісі бойынша деректерді қолданды; бұл кітап Принстонның Лестер сыйлығын жеңіп алды. Жалақы қисығының репликациясы көптеген елдерде табылды. Оның жалақының қалыптасуы туралы басқа зерттеулері еңбек нарығында жалға бөлісудің маңыздылығын көрсетті (Quarterly Journal of Economics 1992, Quarterly Journal of Economics 1996); ол оны Алан Каррутпен бірге жазған Оксфорд Университетінің баспасында кітапқа енгізді. Төртінші бағыт - кәсіпкерлік. Бұл 1998 жылы Дэвид Бланчфлауермен бірге "Жұмыс экономикасы журналында" "Кәсіпкерді не жасайды?" деген тақырыпта мақалаға әкелді. Бұл университеттер мен бизнес мектептердегі курстарда негізгі анықтамаға айналды. Бұл JOLE-де ең көп келтірілген мақала. (Қөзде: Thomson Reuters Web of Science Database, 2013) Басқа жұмыс үй иелігінің жоғары деңгейі жұмыссыздықтың жоғары деңгейіне әкеледі деген идеяға қатысты (1997 жылғы Экономикалық перспективалар журналында) және мұнай бағасының шоктары жұмыссыздықтың қозғалысының басты драйвері болып табылады (Экономика мен статистиканың 1998 жылғы шолуында).

Адамның әл-ауқатының экономикасы

Соңғы тақырып - бақыттың экономикасы деп аталады. Бұл жұмысты 1990-шы жылдардың басында экономика ғалымдары бастаған кезде, бұл жұмыстың ең ерекшесі деп саналды. Зерттеу барысында "бақыт" және жұмыс қанағаттануын бағалаудың әдістері ұсынылды. Бүгінгі таңда бұл сала әлеуметтік ғылымдар саласында ең жылдам дамып келе жатқан салалардың бірі болып табылады. Эндрю Освальдтың еңбектері 1994 және 1997 жылдардағы Economic Journal, 1996 жылғы Journal of Public Economics, 2001 жылғы American Economic Review, 2002 жылғы International Journal of Epidemiology және 2004 жылғы Journal of Public Economics журналдарындағы мақалаларды қамтиды. www. қайталау. Бұл - қазіргі экономика саласындағы ең көп келтірілген еңбектер. 2010 жылы Стив Вумен бірге жазылған Science журналында АҚШ-та субъективті денсаулық көрсеткіштері мен объективті көрсеткіштер арасында сәйкес келетіндігі көрсетілген. 2012 жылы Эндрю Освальд АҚШ Ұлттық ғылым академиясының іс қағаздарында мақала жариялап, адамдар сияқты, маймылдар да өмір бойы U пішінді әл-ауқатқа ие екенін дәлелдеді. Освальд сонымен қатар 2013 жылы Social Indicators Research және 2016 жылы American Journal of Public Health журналдарында жазылған мақалаларында жеміс-жидек және көкөніс диетасының бақыт пен психологиялық денсаулыққа пайдалы әсері туралы жұмыс істеді.

Қоғамдық жетістіктерді өлшеу

Освальд прогрессті өлшеудегі ЖІӨ-нің үстемдігін күмәнмен қарастырды және "Денсаулық туралы мәліметтер біздің әлемде ұзақ мерзімді перспективада деректер жинақтауда үстемдік етеді" деді.

COVID-19-ның таралуы

2020 жылдың сәуір айында Освальд Натавудх Пудтавимен бірлесіп жазған мақаласын жариялады. Бұл жария талқылауға және Financial Times сияқты газеттерде жариялануға әкелді.

Басқа жұмыстар

Освальдтың басқа еңбектері өмір бойы адам өмірінің жақсы өтуі, қан қысымы мен әл-ауқаты, бақыт пен өнімділік, антидепрессанттар және тәуекелге ұмтылу туралы U пішінін табатын зерттеулерді қамтиды. Оның соңғы авторлары арасында "Бақыт теңдеуі" кітабының авторы Ник Поудтави және Уорвиктегі экономистер Эухенио Прото мен Дэниел Сгрой бар. Бұрынғы мақалалар арасында адамдар өздерінің салыстырмалы табыстарына көңіл бөлетін әлемдегі оптималдық сызықтық емес салық салуды жобалау туралы жұмыс (1983 жылғы "Жарнама" журналында) және адамдар бір-бірін неге еліктейтіндігі туралы (1998 жылғы "Жарнама" журналында) жазылған. Бұл мақалалар математикалық тұрғыда. Ол Лиам Грэммен бірге гедоникалық бейімделу теориясы бойынша жұмыс істеді (2010 жылы Экономикалық мінез-құлық және ұйым журналында); олардың мақаласындағы негізгі идея - адамдарда авторлар "гедоникалық капитал" деп аталатын психикалық ресурстар бар.

БАҚ-қа үлестері

Освальд BBC-нің "Бақыт формуласы" сериясына үлес қосты, газеттер мен журналдарға 200-ден астам мақала жазды және әлем бойынша 1000-ға жуық медиа сұхбаттар берді. Қоғамдық пікірталасқа себеп болған мақалалардың бірі 2006 жылдың 19 қаңтарында Financial Times газетінде жарияланған "Хиппилер бақыт туралы барлық уақытта дұрыс болды" деген мақала болды. Англияда ол көптеген мәселелер бойынша қоғамдық пікірталасқа үлес қосты - соның ішінде 2000-шы жылдардың ортасында The Times газет мақалаларында тұрғын үй апаты туралы ескерту, The Economist журналында Ұлыбритания университеттеріндегі либералды сыйақы қажеттігі туралы жазған, табиғи жанар-жағармай мен бензинге жоғары салық салу туралы мәлімдеген және еуропалық елдерде жеке жалға берілетін тұрғын үй секторын кеңейтуді еңбек нарығына көмектесу жолы ретінде ұсынған.

Жеке өмір

Освальд - марқұм профессор Иан Освальдтың үлкен ұлы. Освальд Аманда Гудоллға (Бейз бизнес мектебі) үйленген және оның екі қызы бар.