Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританияның экономикалық зерттеу институты
UK economic research institute
Фискалдық зерттеулер институты (IFS) – Ұлыбританияның Лондон қаласында орналасқан, Ұлыбританияның салық және мемлекеттік саясатына маманданған тәуелсіз экономикалық зерттеу институты. Ол академиялық және саяси зерттеулер жүргізеді. Институттың негізгі мақсаты – халықтың мүддесі үшін білім беруді дамыту, саяси көзқарас білдірмей ұлттық экономикалық және әлеуметтік әсерлерді, қолданыстағы салықтардың және салық жүйелеріндегі ұсынылатын өзгерістердің нәтижелерін зерттеу, талқылау, ақпарат алмасу және тарату арқылы ілгерілету болып табылады. Оның кеңселері Лондонның орталық бөлігіндегі Блумсбери ауданында, Британ мұражайы мен Лондон университетінің колледжіне жақын орналасқан.
The Institute for Fiscal Studies (IFS) is an independent economic research institute based in London, United Kingdom, which specialises in UK taxation and public policy. It produces both academic and policy related findings. The institute's stated aim is to advance education for the benefit of the public by promoting on a "non political" basis the study and discussion of and the exchange and dissemination of information and knowledge concerning national economic and social effects and influences of existing taxes and proposed changes in fiscal systems. Its offices are in the Bloomsbury area of Central London close to the British Museum and University College London.
Тарих
Институт 1965 жылғы Қаржы заңының қабылдануына жауап ретінде төрт қаржы маманымен құрылды: банкир және кейін Консервативтік партия саясаткері (Уилл Хоппер), инвестициялық траст менеджері (Боб Буист), қор брокері (Нилс Таубе) және салық кеңесшісі (Джон Чоун). Нильс Таубе Джон Чоунға сөздің кәсіби талдауын жасауды және оның акция бағаларына тигізер әсерін бағалауды тапсырды. Чоун ұсыныстар қабылданған жағдайда қандай салдар болатынын сипаттады, бірақ бұл талдауды «абсурдқа дейін азайту» ретінде қарастырып, «үкімет пен оның кеңесшілері үш немесе төрт айдың ішінде ойларын қайта қарап, ауыр салдарларын ескере отырып, бастапқы ұсыныстарын өзгертеді» деген пікір білдірді. 1971 жылы институттың Кеңесі құрылды, оның президенті сэр Ричард Пауэлл (мемлекеттік қызметкер), вице-президенттері Рой Дженкинс (Еңбек партиясы) және Селвин Ллойд (Консервативтік партия) болды. 1994 жылы Салық заңдарын зерделеу комитеті құрылды.
The institute was founded in response to the passing of the Finance Act 1965, by four financial professionals: a banker and later Conservative Party politician (Will Hopper), an investment trust manager (Bob Buist), a stockbroker (Nils Taube), and a tax consultant (John Chown). Nils Taube had commissioned John Chown to prepare a professional analysis of the speech and its effect on share prices. Chown described what he thought the impact of the proposals would be if implemented but also treated the exercise as a "reductio ad absurdum" and suggested that "the government and its advisers had three or four months for second thoughts and, recognising some of the dire consequences, would modify their original proposals." In 1971 a Council of the institute was formed, with President Sir Richard Powell (civil servant) and Vice Presidents Roy Jenkins (Labour Party) and Selwyn Lloyd (Conservative Party). In 1994, the Tax Law Review Committee was established.
Сын
Институт жиі саяси маңызды мәселелер бойынша өз пікірін білдіреді. 2010 жылдың қазан айында вице-премьер Ник Клегг IFS-ті "бұрмаланған және толыққанды мағынасыз" әдістер қолданғаны үшін айыптады, осылайша үкіметтің 2010 жылдың маусым айындағы бюджеттегі салық және әлеуметтік төлемдер реформаларының "әділетті" екенін мәлімдеуіне қарсы шықты. Кейде институттың қаржыландыру көздеріне қатысты алаңдаушылық туындайды. 2010 жылдың қазан айында Парламенттегі бір ұсыныста "оның 5,1 миллион қаржысының 95 пайызы есептерінде толыққанды көрсетілмейтін ғылыми-зерттеу гранттарынан түседі; [ ] оның ресми қаржыландырушы органдарының көп бөлігі – үкіметтік ведомстволар, мемлекеттік сектор, Еуропалық комиссия және мемлекеттік қаржымен қамтамасыз етілген ұйымдар, атап айтқанда BBC, HM Treasury, Еңбек және зейнетақы департаменті, Үкіметтік теңдік кеңсесі, Халықаралық даму департаменті, Денсаулық сақтау департаменті, Бизнес, инновация және дағдылар департаменті, Білім департаменті, Солтүстік Ирландияның қаржы және персонал департаменті, HM Revenue and Customs, Азық-түлік стандарттары агенттігі, Халықаралық валюта қоры, Төмен жалақы комиссиясы және Ұлттық статистика бюросы; [және] Фискалдық саясатты зерттеу институтының негізгі қаржысының үлкен бөлігін Экономикалық және әлеуметтік зерттеулер кеңесінен алды, ал оны ақырында Бизнес, инновация және дағдылар департаменті қаржыландырады" делінген. 2016 жылы The Guardian газеті былай жазды: "Кейбір солшыл экономистер IFS-тің идеологиясы жоқ деген мәлімдемеге күдіспен қарайды, институттың нарық күштеріне артық сенімді екенін айтады. Салық жөніндегі белсенді Ричард Мерфи IFS-тің "Ұлыбританияда және басқа жерлерде дәстүрлі экономикалық ойлауға басымдық беретін стандартты нарықтық болжамдарға енгенін" айтты". 2011 жылдың шілдесінде The Spectator газетінде жарияланған мақалада ғылыми гранттармен қаржыландырылатын институттардың (әдетте салық ақшасы) "әртүрлі мемлекеттік араласуларға шақыруы сөзсіз" және Фискалдық саясатты зерттеу институтының "осының ең айқын мысалы" екені жазылды. 2019 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлауға арналған манифест талдауы жарияланғанға бір апта бұрын экономист Джон Уикс институттың саяси топтармен байланысы болмағанын, бірақ оның бағалау критерийлерінде "әлеуметтік нәтижелерге қарағанда есептік балансты ұстануға бейімділік" бар екенін айтты, сондай-ақ IFS талдауы "саясаттың дұрыс идея екенін, тек сандардың дұрыс екенін" ғана көрсете алатынын мәлімдеді.
The institute frequently speaks out on politically important issues. In October 2010, Deputy Prime Minister Nick Clegg accused the IFS of using methods that were "distorted and a complete nonsense", after it challenged government claims that tax and benefit reforms in the June 2010 Budget were "progressive". Concern is sometimes expressed regarding the sources of the institute's funding. In October 2010 an Early Day Motion in Parliament pointed out that "95 per cent. of [its] 5.1 million funding comes from so called research grant contracts, details of which are not itemised in its accounts; [ ] that the vast majority of its official funding bodies are Government departments, the wider public sector, the European Commission and publicly funded organisations, notably including the BBC, H M Treasury, the Department for Work and Pensions, the Government Equalities Office, the Department for International Development, the Department of Health, the Department for Business, Innovation and Skills, the Department for Education, the Department of Finance and Personnel for Northern Ireland, HM Revenue and Customs, the Food Standards Agency, the International Monetary Fund, the Low Pay Commission and the Office for National Statistics; [and] that the Institute for Fiscal Studies recently received a substantial part of its core funding from the Economic and Social Research Council, which is ultimately funded by the Department for Business, Innovation and Skills ". In 2016, The Guardian stated: "Some left leaning economists look with particular scepticism on the claim that the IFS has no ideology, arguing that the institute holds an excessive faith in the power of market forces. The tax campaigner Richard Murphy said the IFS was 'embedded in all the normal, standard pro market assumptions that dominate conventional economic thinking in the UK and elsewhere'." In July 2011, The Spectator published an article stating that institutes' funded by research grants (which means, usually, tax money) will always argue for more expensive meddling by the state" and that the Institute for Fiscal Studies was "the most striking example" of this. A week before the manifesto analysis for the 2019 UK general election was released, economist John Weeks commented that while the institute had no links to political groups, it had an inherent bias in its judgement criteria that "favour[ed] accounting balance over social outcome", saying that an IFS analysis cannot tell the public "whether a policy is a good idea, only whether the numbers add up."
Қаржыландыру
Фискалдық зерттеулер институты Экономикалық және әлеуметтік зерттеулер кеңесі, халықаралық ұйымдар және басқа да коммерциялық емес ұйымдар сияқты түрлі көздерден қаржыландырылады. Transparify оның қаржыландыруын "жоғары ашықтығы бар" деп бағалап, ал Who Funds You? қаржыландыру ашықтығы үшін "А" бағасын берген.
The Institute for Fiscal Studies receives funding from various sources, such as the Economic and Social Research Council, international organisations and other non profits. It has been rated as 'highly transparent' in its funding by Transparify and has been a given a A grade for funding transparency by Who Funds You?.