Кіріспе

Ирландиялық экономист, мемлекеттік қызметкер және саясаткер

Томас Кеннет Уитакер (8 желтоқсан 1916 – 9 қаңтар 2017) – ирландиялық экономист, саясаткер, дипломат және мемлекеттік қызметкер. Ол 1956 жылдан 1969 жылға дейін Ирландияның Қаржы министрлігінің хатшысы (әкімшілік басшысы), 1969 жылдан 1976 жылға дейін Ирландия Орталық банкінің губернаторы, ал 1977 жылдан 1982 жылға дейін – премьер-министр тағайындағаннан кейін сенатор болып қызмет етті. Ол Ирландия мемлекеті тарихындағы ең ықпалды мемлекеттік қызметкерлердің бірі саналады, оның экономикалық саясаты қазіргі Ирландияның дамуына зор үлес қосты.

Ерте өмір және білім

Уитакер 1916 жылғы 8 желтоқсанда Даун графтығының оңтүстігіндегі Ростревор деген шағын қалада католик ата-анасының отбасында дүниеге келді және қарапайым жағдайда Дрогеда, Лаут графтығында өсті. Оның ата-анасының ешқайсысы Ольстерден емес еді. Оның анасы Джейн О'Коннор Баллигуэйри Ист, Лабашеда, Клэр графтығынан шыққан. Оның әкесі Эдвард Уитакер Уэстмит графтығынан шыққан және зығыр фабрикасының менеджерінің көмекшісі болған. Ол Дрогедадағы жергілікті CBS мектебінде бастауыш және орта білім алды. Лондон университетіндегі хат алмасу курсы арқылы математика, кельттану және латын тілін оқыды, сондай-ақ экономика саласында сыртқы білім дәрежелерін алды: 1941 жылы бакалавр, ал 1952 жылы магистр дәрежесін иеленді.

Мансап

1956 жылы Уайткер отыз тоғыз жасында Қаржы департаментінің хатшысы болып тағайындалды. Ол Ирландия экономикасының күрт құлдырау кезеңінде тағайындалды. Экономикалық өсім мүлдем болған жоқ, инфляцияны шешу мүмкін емес сияқты көрінді, жұмыссыздық өршіп, тұрмыс деңгейі төмен болды, ал эмиграция туу көрсеткішіне жақын деңгейде еді. Уитакер еркін сауданың, күшейе бәсекелестіктің және протекционизмнің тоқтатылуының қажеттігіне сенді, сондай-ақ жұмыс орындарын құру үшін ауыл шаруашылығынан өнеркәсіп пен қызмет көрсету саласына көшу қажеттігін айтты. Ол департамент ішінде экономиканы терең зерттеуді жүргізетін, жақсарту шараларын ұсынатын жоспарға апарып соққан лауазымды адамдардан команда құрды. Үкімет бұл жоспарды қабылдап, оны «Экономикалық кеңеюдің бірінші бағдарламасы» деп аталған Ақ кітапқа айналдырды, және бұл кітап 1958 жылдың қараша айында оның атымен жарияланды. Көптегендер «Сұр кітап» деп белгілі болған бұл бағдарламаның Ирландия экономикасына шетелдік инвестицияларды тартуға ықпал еткенін айтады. Алайда, 1956 жылы енгізілген Өнеркәсіп және сауда министрлігінің экспорттық табысқа салық жеңілдіктері сияқты басқа реформаларға Уитакер қарсы болды. Томас Кинселла поэзияға берілмес бұрын Уитакердің жеке хатшысы болды. Т.К. Уитакер төмен салық саясатына қарсы тұрды. 1977 жылы Таоисих Джек Линч Уитакерді 14-ші Сенатқа мүшелікке ұсынды. Ол 1977 жылдан 1981 жылға дейін сенатор болып қызмет етті, онда ол тәуелсіз (яғни партиялық емес) мүше ретінде отырды. 1981 жылы Таоисих Гаррет Фицджеральд оны 15-ші Сенатқа мүшелікке ұсынды, онда ол 1982 жылға дейін қызмет етті. Фицджеральд оны Ирландияның қылмыстық-атқару жүйесін зерттеу комиссиясының төрағасы етіп тағайындады, және ол бірнеше жыл бойы Шартты түрде босату кеңесінің немесе Үкімді қайта қарау тобының төрағасы болды. Уитакер 1976 жылдан 1996 жылға дейін Ирландия Ұлттық университетінің канцлері қызметін де атқарды. Ол сондай-ақ Корольдік Ирландия академиясының президенті болды және 1985 жылдан 1987 жылға дейін Ирландия Ұлттық галереясының басқарушылар кеңесінің мүшесі болды. Өмірі бойы ирланд тіліне деген шексіз сүйіспеншілік танытқан ол, Сеан О Туама мен Томас Кинселла редакциялаған «An Duanaire: Poems of the Dispossessed 1600–1900» атты ирланд поэзиясының жинағына арналған алғы сөзді жазды. 1995-1996 жылдары ол үкімет құрған тәуелсіз сарапшылар тобы – Конституцияны қарау тобына төрағалық етті, ол 1996 жылдың шілдесінде есебін жариялады.

Марапаттар мен мойындау

Уитакер өмірі бойында жеткен жетістіктері үшін көптеген ұлттық және халықаралық құрметтер мен марапаттарға ие болды, ең бастысы – 2001 жылы "20 ғасырдың ирландтығы" атағын және 2002 жылы "қазіргі заманғы ең ұлы ирландтық" атағын алды. 2014 жылдың қараша айында Банктік институт Уитакерге құрметті феллоу (құрметті мүше) атағын берді және оның атымен жыл сайынғы Т.К. Уитакер стипендиясын тағайындады. 2015 жылдың сәуір айында Ирландияның экономикалық саясатына қосқан еңбегі үшін Дублин университетінің экономикалық қоғамы оған өмірлік жетістіктері үшін сыйлық тартты. 2016 жылдың қараша айында оның 100 жылдығын мерекелеу үшін Дун Лаогер-Ратдаун округі кеңесі Уитакердің "Ирландияның мемлекеттік қызметі мен қоғамына қосқан ерекше және прогрессивті үлесін" мойындады. Дун Лаогер-Ратдаун округі кеңесінің төрағасы Кормак Девлин Уитакерге арналған арнайы сыйлықты табыс етті, оны оның ұлы Кен Уитакер әкесінің атынан қабылдады.

Уитакер алаңы

Дублин 2-дегі Гранд Канал док ауданындағы Уайтакер алаңы оның құрметіне берілген. Экономикалық және әлеуметтік зерттеу институтының кеңсесі осы алаңда орналасқан.

Жеке өмір

Уайтакер 1941 жылы Нора Фогартиге үйленді; олардың алты баласы болды. 1994 жылы әйелі қайтыс болғаннан кейін, ол 2005 жылы Мэри Мурмен қайта үйленді. 2006 жылы Ирландия президенті оларды 90 жылдығына орай Арас ан Уахтарайнға шақырды. Мэри Мур Уитакер 2008 жылы қайтыс болды. Т. К. Уитакер 2016 жылдың желтоқсан айында 100 жасқа толды және бір айдан кейін, 2017 жылдың 9 қаңтарында қайтыс болды, екі әйелінен де аман қалды. Уитакер мен оның отбасы үйде ирланд тілінде сөйлесті. Отбасы 1972 жылы Бангор-Эрриске жақын Гленкуллен-Ловердегі бұрынғы мектеп ғимаратын сатып алып, жөндегеннен кейін Солтүстік Майо Галтахтысында көп уақыт өткізді. Уитакер сонымен қатар жақын жердегі Карроумор көлінде және Оуэнморда лосось балық аулауды ұнататын.