Кіріспе
Австралияның Корольдік Әуе күштері No. 81 Wing Lockheed Martin F 35 Lightning II көп рөлді ұшақтарын пайдалану үшін жауапты. Штаб-пәтері RAAF базасы Уильямтаун, Жаңа Оңтүстік Уэльс штатында орналасқан, қанат үш жауынгерлік бөлімнен тұрады, No. 3 және 77-ші эскадрильялар Уильямтаунда орналасқан. 75-эскадрилья Тиндал, Солтүстік территориядағы RAAF базасында, сондай-ақ Уильямтаундағы операциялық конверсиялық бөлімше. Жоқ, жоқ. 81 қанат штабы эскадрильяның әуеден әуеге және әуеден жерге тактикасын оқытуды бақылайды және Австралия армиясы мен Австралия Корольдік теңіз флотына қолдау көрсетеді. Шабуылдық және қорғаныс қарсы әуе операцияларымен айналысады, No 10-топ Бірінші тактикалық әуе күштері (No. 1 ТАФ) қазан айында. Бір айда, Жоқ. 81 қанат Батыс Папуадағы нысаналарға қарсы шабуылдар мен жердегі шабуылдарды жүргізді. Қарашада, No 77 және 82 эскадрильялар Хальмахерадағы жапон әуеайлақтарын шұғылданды. Қазан мен қараша айларында ұшақ 1125 рет ұшуды жүзеге асырды, 15 Kittyhawk пен 11 ұшқыш қаза тапты. No деген топтың төмендеуі. ТАФ-тың Филиппин мен Жапонияға қарай негізгі одақтас шабуылдан айналып өткен аймақтарына баруы моральдың төмендеуіне әкелді. 1944 жылдың желтоқсан айында No. 81 қанат жаңа командирі, топ капитаны Уилфред Артур құраманың жауынгерлік нәтижелері артиллерия мен зардап шеккендерге тұрарлық емес екенін көрсету үшін "баланс-шот" шығарды, бұл келесі жылы "Моротай көтерілісі" деп аталатын оқиғаларға әкелді. 1945 жылдың қаңтарына дейін No. 81 қанат 400-ден азға түсіп, өткен айда 1000-нан асты. Жоқ, жоқ. 81 қанат 1945 жылдың мамыр айында "Обое One" операциясына, Тараканға шабуылға қатысуға жоспарланған, бірақ Ноемфурдан Голландияның Шығыс Үндістанындағы Моротайдағы жаңа базасына уақытында көшуге мүмкіндігі болмады; тек No. 76 эскадрилья ұрысқа қатысып, қарауыл мен конвойды сүйемелдеді. Келесі айда - Жоқ. 81 қанат Австралияның 9-ші дивизиясына жақын жердегі көмек көрсету үшін Лабуанға шабуыл жасаған "Обое Six" операциясында ұшты. Үш Kittyhawk эскадрильясымен бірге, қанаттың ұрыс тәртібіне No. 457-ші эскадрильяның Спитфайр ұшақтары, No. 25 Аэропорт паркі, No. 24 Медициналық клиринг станциясы, No. 22 Жөндеу және қызмет көрсету бөлімі, No 9 Жөндеу және қызмет көрсету бөлімі, No 111 ұтқыр ұшақ басқару бөлімі және жеті радар станциясы, барлығы 2000 адам. Моротай мен Лабуандағы оның командирі - топ капитаны Ян МакЛачлан. Жоқ, жоқ. 81 қанат маусым айында Балыкпапанға шабуыл жасайтын "Обое-2" операциясын қолдауға екі эскадрильяны беруі тиіс еді, бірақ ол әрекет ететін Таракан әуежайы уақытында дайын болмады. Тынық мұхит соғысы 1945 жылдың тамызында аяқталғанда, қанаттың базасы әлі де Лабуанда болды. Көп ұзамай Жапониядағы ұсынылып отырған одақтастық оккупациялық күштерінің бір бөлігі ретінде құрамамен қызмет етуге шақырулар келді және көптеген адамдар өз еріктерімен қызмет етті.
No. 81 Wing is responsible for operating the Lockheed Martin F 35 Lightning II multi role fighters of the Royal Australian Air Force (RAAF). Headquartered at RAAF Base Williamtown, New South Wales, the wing comprises three combat units, Nos. 3 and 77 Squadrons based at Williamtown and No. 75 Squadron at RAAF Base Tindal, Northern Territory, as well as an operational conversion unit at Williamtown. No. 81 Wing headquarters oversees squadron training in air to air and air to ground tactics, and support for the Australian Army and Royal Australian Navy. Tasked with offensive and defensive counter air operations, No. 10 Group was renamed the First Tactical Air Force (No. 1 TAF) in October. The same month, No. 81 Wing undertook offensive sweeps and ground attacks against targets in West Papua. In November, Nos. 77 and 82 Squadrons dive bombed Japanese airfields on Halmahera. The wing's aircraft flew 1,125 sorties in October and November, dropping over of bombs, for the loss of 15 Kittyhawks and 11 pilots. The relegation of No. 1 TAF to areas of operation bypassed by the main Allied thrust towards the Philippines and Japan led to poor morale. In December 1944, No. 81 Wing's new commander, Group Captain Wilfred Arthur, produced a "balance sheet" to demonstrate that the formation's combat results were not worth the cost in ordnance and casualties, setting in train events that would culminate in the so called "Morotai Mutiny" the following year. By January 1945, the number of missions flown by No. 81 Wing had dropped to less than 400, from over 1,000 the previous month. No. 81 Wing was slated to take part in Operation Oboe One, the invasion of Tarakan, in May 1945 but was unable to move in time from Noemfoor to its new base on Morotai in the Dutch East Indies; only No. 76 Squadron played any part in the battle, undertaking patrols and convoy escort. The following month, No. 81 Wing flew close support missions for the Australian 9th Division in Operation Oboe Six, the invasion of Labuan. Along with its three Kittyhawk squadrons, the wing's order of battle included No. 457 Squadron flying Spitfires, No. 25 Air Stores Park, No. 24 Medical Clearing Station, No. 22 Repair and Servicing Unit, No. 9 Repair and Servicing Unit Detachment, No. 111 Mobile Fighter Control Unit, and seven Radar Stations—a total of over 2,000 personnel. Its commander on Morotai and Labuan was Group Captain Ian McLachlan. No. 81 Wing was to have provided two squadrons in support of Operation Oboe Two, the assault on Balikpapan, in June but Tarakan airfield, from which it was to operate, was not ready in time. The wing was still based on Labuan when the Pacific War ended in August 1945. Calls soon came to serve with the formation as part of the proposed Commonwealth occupation forces in Japan, and many personnel volunteered to do so.
Жапонияның одақтас мемлекеттердің басып алуы
1945 жылдың қыркүйегінде П 51Д Мустангтармен қайта жабдықтауға кірісті. Жоқ, жоқ. 1946 жылы қаңтарда құрылған 381 (Базалық) эскадрилья да No. Лабуандағы 81-ші қанаттың арнайы бөлімшелері, соның ішінде No. 47-ші операциялық базалық бөлім, No 24 Медициналық клиринг станциясы, No. 25 Аэропорттың парк пен No. 2-аэродромдық қорғаныс эскадрильясы. RAAF базалық эскадрильялары әкімшілік және логистикалық бірліктер болды, олардың қанаттары өзін-өзі қамтамасыз ету және ықтимал орналасу үшін мобильді болуды көздеді. Көшбасшы Глен Купердің басшылығымен No 81 Wing кейіннен Бофудағы жаңа штаб-пәтерлерге көшірілді, бұрынғы камикадзе базасы, онда ол 1948 жылға дейін Жапониядағы Британдық одақтастық оккупациялық күштерінің (BCOF) Австралия әуе контингентін құрды, содан кейін RAAF қатысуы қысқарды. Жапонияға алғаш келген топ No. 5 әуеайлақ құрылыс эскадрильясы (No. 5 АКС) 1945 жылдың желтоқсанында, содан кейін 1946 жылдың наурыз айында үш ұшу эскадрильясы пайда болды. Жоқ, жоқ. 82 эскадрилья Бофуға бара жатқанда ауа райының нашарлауынан үш Мустанг пен де Гавиленд Москитоны жоғалтып алды, барлық экипаж мүшелері қаза тапты. Қанат күшін No2 көбейтті. 381 және 481 эскадрильялар, кейіннен No. 111 Мобильді ұрысшы бақылау бөлімі (No. 111 МФКБ) Жапонияға ұшақ маскоты, ұшқыш офицер (кейін ұшқыш лейтенант) Рэли, "кіші сары ит және 40 сағаттан астам ұшақпен ұшқан тәжірибелі ардагер" болды. Жапондықтар одақтас әскерлердің басып алуына қарсылық білдірмегендіктен, No. 81 қанат басты операциялық міндеті - бақылау патрульдері болды. RAAF қызметкерлері заң мен тәртіпті сақтауға көмектесті және сайлауды бақылады, ал No. 5 ACS, сондай-ақ әскери құрылысты жүзеге асыру, жергілікті инфрақұрылымды қайта құруға ықпал етті. 1946 жылдың аяғында No. 381-эскадрилья барлық BCOF эскадрильяларына, соның ішінде Ұлыбритания, Жаңа Зеландия және Үндістаннан бес, сондай-ақ RAAF контингентіне техникалық қолдау көрсетті. Брайан Итон No1 кемесіне басшылықты қолға алды. Куперден 81 қанат 1947 жылдың қыркүйегінде. 1948 жылы сәуірде Iwakuni-ге ауысты, сол айда Федералды үкімет Австралияның BCOF-ке үлесін азайтып, құрамын таратып, тек No. 77 эскадрилья Жапонияда. Жоқ. 78-шы қанаттың 1952 жылы Мальтаға жіберілгені. Жоқ, жоқ. 81 - бөлімнің штаб-пәтері мен No. 481-ші эскадрилья 1948 жылдың қарашасында таратылды, содан кейін No. 11 МФКУ 1949 жылдың қаңтарында. No1 бөлімшесі 381-ші эскадрилья мен No. 5 АСС No. RAAF Component деп аталатын жаңа ұйымның қамқорлығымен 77 эскадрилья, ақыр соңында 1950 жылдың ақпан және сәуір айында таратылды. Жоқ, жоқ. 77 эскадрильяның ұжымы Австралияға оралуға дайындалып жатқанда, 1950 жылы 25 маусымда олар жаңадан басталған Корея соғысына дайындыққа орналастырылды. Бір аптадан кейін бірлік Кореяда ұшуды бастады.
Қайта құру және Конфронтация
1961 жылдың қаңтар айында No. 81 қанат жаңа Оңтүстік Уэльстің Уильямтаун әуе базасында қайта құрылды. 1964 жылдың қыркүйегінде No 76 және 481 эскадрильялар RAAF базасына орналастырылды Дарвин, Солтүстік территория, Операция тапсырудың бөлігі ретінде, Индонезия мен Малайзия арасындағы Конфронтация кезінде іске асырылған аз жарияланған төтенше жоспар. Жоқ, жоқ. 76 эскадрильяның "Сейберлері" Sidewinder зымырандарымен қаруланған, олар Индонезия күштерінің жақында Малайзия Федерациясы құрылғаннан кейін мүмкін шабуылдан қорғалуға тиіс еді. Бұл - екінші дүниежүзілік соғыстан бері алғаш рет RAAF ұшақ эскадрильясы Австралия жерінде "қатерлі" орналасты. Жоқ деп. 75-ші эскадрилья іс жүзінде Dassault Mirage III-ге көшірілуін күтіп, әрекетсіз болды, бұл орналасу іс жүзінде бүкіл құрлықтағы жауынгерлік күштің солтүстікке жіберілгенін білдірді. No 1 офицердің командасы 81 қанат, топ капитаны А. Ф. Мэтер, Аймақтық әуе қорғанысы командирінің рөлін атқарды. Соғыс болған жоқ, "Сейберлердің" жалғыз ұстауы - No. 1 Операциялық конверсиялық бөлім, бірақ тәжірибе Солтүстік Австралияның қорғанысындағы кемшіліктерді анықтады және No. 81 қанат ұшақтары Дарвинде, кейіннен Түнгі территориядағы Тиндал әуе күштері базасында. Қанат 1964 және 1966 жылдар аралығында Sabres-тен Mirages-ке ауыстырылды, No. 2 OCU және No. 76 эскадрилья; соңғысы 1973 жылы таратылды. Жоқ, жоқ. 81 қанат 1966 жылдың желтоқсан айында Уильямтаун қаласында таратылды. Алыстағы орналасуына байланысты ол ең ірі "Хорнет" эскадрильясына айналды, дайындықты қамтамасыз ету үшін ауқымды техникалық қызмет көрсету бөлімін пайдаланды.
Қазіргі уақыттағы мекемелер мен Таяу Шығыстағы жұмыстарға орналасу
Жоқ, жоқ. 81 қанат 1987 жылы 2 ақпанда Уильямтаун қаласында қайта құрылды. 1996 жылы No. 81 қанат No No 2 әскери бөлімшесімен толықтырылды. 25 және 76 эскадрильялар, Macchi MB 326 ұшақтарын пайдаланады, біріншісі RAAF базасында орналасқан Пирс, Батыс Австралия, ал екіншісі Уильямтаунда, онда ол сонымен қатар алдыңғы әуе бақылауы (FAC) үшін Pilatus PC 9 ұшақтарын қолданды. 1996 жылғы 1 шілдеде No 481-ші бөлім No болып қайта құрылды. 402-аяқ, жаңадан құрылған No. 481-ші эскадрилья, сондай-ақ қару-жарақ жүйелерін қолдау ұшуы және далалық оқу ұшуы. Жоқ, жоқ. 402-шы бөлім өз функцияларын No 1998 жылдың 31 шілдесінде 81 қанаттың ұшақ эскадрильясы қазан айында таратылады. Сол жылы, Жоқ. 25-ші эскадрилья бөлінді, оның Macchis-ін қазір қайта құрылған No. 79-шы эскадрилья. Жоқ, жоқ. 76 және 79-шы эскадрильялар, No. 2 ОКБ. 2007 жылы No. 2 OCU No No бақылауға қайта оралды. 81 қанат. 2000 жылдан 2003 жылға дейін No 77 эскадрилья бұрын No. 76 эскадрилья; бұл рөл кейіннен жаңа құрылған Forward Air Control Development Unit-ке тағайындалды. No тобының жасағы. No 81 "Хорнетс" командасынан тұратын "Континент" қатарына кіреді. No 75 эскадрилья мен No 9 полигоны 77 эскадрильясы 1999 жылдың қыркүйегі мен 2000 жылдың ақпаны аралығында Шығыс Тимордағы INTERFET операциясын қолдауға дайын болды, бірақ қажет емес еді. 2001 жылғы 11 қыркүйектегі шабуылдардан кейін, No. 3 және No. 77 эскадрилья Диего Гарсиядағы АҚШ Әуе күштері базасында әуе қорғанысы үшін орналастырылды; ешқандай ұрыс болған жоқ және ұшақтар 2002 жылдың мамырында оралды. Сол жылы No1 "Хорнетс" командасы 75-эскадрилья Квинсленд штатында өткен үкіметаралық кездесуге байланысты әуе патрульдерін жүргізді. Жоқ, жоқ. 81 Wing RAAF Air Command жаңа әуе шабуылы тобының бөлігі болды, TFG 2002 жылдың ақпанында Strike Reconnaissance Group-пен бірікті. Келесі жылы No 14 "Хорнетс" командасы 75-эскадрилья Иракқа шабуыл жасау үшін Таяу Шығысқа жіберілді, жоғары құндық Коалиция ұшақтарын сүйемелдеді, кейіннен құрлық әскерлеріне әуеден қолдау көрсетті және ирактық күштерге қарсы әуеде тыйым салды. Вьетнам соғысынан бері RAAF алғаш рет қаһарлы бомбалар жіберді. "Хорнетс" командасын командир Мел Хапфельд басқарды, ол No. 2006 жылы 81-ші қанат, 2009 жылы 12-ші әуе ұрыс тобының қолбасшысы, кейіннен Австралияның әуе қолбасшысы. Хорнетс сондай-ақ Австралияда жоғары деңгейдегі іс-шараларды, соның ішінде 2006 жылы Мельбурндағы Комонвелл ойындарын, 2007 жылы Сиднейдегі АТЭС кездесуін және 2011 жылы АҚШ президенті Барак Обаманың сапарын қамтамасыз етуде әуе қорғанысының рөлін ойнауға жалғастырды. 2015 жылдың наурыз айында No F/A 18A ұшақтарымен 6 әуе кемесі пайда болды. 75-эскадрилья ИДИЛ-ге қарсы әскери интервенцияның бөлігі ретінде Окра операциясы аясында Таяу Шығысқа жіберілді. Ұшақ No. 1 эскадрилья; Әуе күштері бастығы, әуе маршалы Джефф Браун, "классикалық" Шошқа эскадрильясының әрқайсысы Супер Шошқалар қайтып келгенге дейін, алты ай сайын, орналасу мерзіміне дейін, аймақтағы жауынгерлік операциялар үшін айналып отыратындығын мәлімдеді. Жоқ, жоқ. No 77 эскадрилья No 1 эскадрильядан ауысты. 2015 жылдың қыркүйегінде No 75 эскадрильясына ауысты. 2016 жылдың сәуір айында 3-ші эскадрилья.