Кіріспе

Американдық лютеран пасторы Харальд Бредсен (18 тамыз 1918 - 29 желтоқсан 2006) - американдық харизматикалық қозғалыстың алғашқы күндері ықпалды болған американдық лютеран пасторы.

Өмірбаян

Элмер Харальд Бредесен Солтүстік Дакота штатының Рагби қаласында Альфред Бредесен мен Дагни (Кнутсон) Бредесеннің отбасында дүниеге келген. Оның әкесі лютеран шіркеуінің пасторы болған. Ол Айова штатының Декора қаласында Лютер колледжінде оқыды және 1945 жылы діни қызметке тағайындалды.

Өмірбаян

Ол семинариядан шыққаннан кейін бірден кәсіби жетістікке қол жеткізді, ол Дүниежүзілік шіркеулер кеңесіне Дүниежүзілік христиандық білім беру кеңесі үшін қоғамдық қатынастар хатшысы болып жұмыс істеді. Алайда Харальд өмірінде бір нәрсенің жетіспейтінін сезінді. 1946 жылы ол Пейнтекост лагерінің жиналысына барып, онда Киелі Рухқа шомылдыру рәсімінен өтті. Ол 1944 жылы діни қызметкер болып тағайындалды, ал 1946 жылы ол Пятидесятницалықтардың "Құдай Рухының шомылдыру рәсімінен" деп атаған діни тәжірибесін алды, бұл тілдерде сөйлеумен қатар келді. Көптеген басқа харизматикалық мәсіхшілер оны осындай тәжірибеге алып келді, соның ішінде Пэт Бун мен Пэт Робертсон. Бредсен евангелист Робертсонмен 1950 жылдардың соңында Нью-Йоркте тұрып достасты. Робертсон өзінің әлемдік басшыларға жасаған қызметіне "әдебиет" деп атады. Бредсеннің "Иә, Ием" кітабының кіріспесінде ойын-сауық әртісі Пэт Бун былай деп жазды: "Абырайым Мұса Гидеон Илияс менің ойымша, мен осындай адамды білемін. Оның есімі Харальд Бредесен. Қайда барса да, оның соңынан кереметтер еріп жүреді". Бредсен 1980 жылы Мысыр президенті Анвар Садатқа, 1989 жылы Тереза анаға, 1999 жылы Иордания королі Хусейнге (ағасы орнына король Абдулла) және 2004 жылы Билли Грэмге берілген Бейбітшілік сыйлығының негізін қалаушы болды. Садат сыйлықты алған сәтін "өмірімнің ең басты сәті, ол мен үшін тіпті Нобель сыйлығынан да маңызды. Бұл саяси аренада болды. Бұл рухани нәрсе еді". Лютеран дін қызметкері Бредсен негізгі деноминациядан шыққан алғашқы рухани адам болды. Ол Елуінші күн мейрамының басында Киелі Рухқа шомылдыру рәсімінен өтті, өз тәжірибесін ашық айтып берді және өзінің діни қызметі мен сенімхаттарын негізгі деноминацияда сақтады. Алайда ол 70-жылдардың басында қарапайым бизнес костюмге ие болу үшін, кері жағалы қызмет етуден бас тартты. "Ерлігі" журналының редакторына жазған хатында Харальд Бредесен мен Жан Стоун Уилланс "харизматикалық жаңарту" терминімен таныстырды. 1950 жылдардың соңында ол Пэт Робертсонды тәжірибеге енгізді. Робертсон кейіннен Харальд құрылтайшы кеңес мүшесі болған Христиандық радио хабар тарату желісін құрды. Пат Робертсон: Жеке, саяси және діни портрет" атты еңбегінде тарихшы Дэвид Харрелл былай деп жазды: "Ұзақ мерзім ішінде Пэт Робертсонның өмірі мен мансабына ең үлкен әсерін тигізген Харальд Бредесенмен кездейсоқ кездесу болды". Боб Слоссер өзінің "Реган ішінен/сырттан" атты кітабында Бредесенді "әлемдік көшбасшылардың қызметшісі" деп атаған. Бұл рөлінде ол өз заманының ең ықпалды тұлғаларының өмірлеріне әсер етті. Харальд жазған және өзінің досы Анвар Садатқа ұсынған дұғаға шақыруды Садат, Джимми Картер және Менахим Бегин әлемнің көшбасшыларына Кемп-Дэвид саммиті қарсаңында жіберді. Сол кездегі сарапшылардың пікірінше, аз ғана саммиттер осындай аз нәтижемен басталды. Он үш күннен кейін президент Джимми Картер бұл жетістікті жариялап былай деді: "Біз бұл саммитті дұғаға шақырумен бастадық. Нәтиже кез келген ақылға қонымды адамның күткенінен асып түсті. Мен - мәсіхшімін. Иса: "Бақытты татуластырушылар" деген. 1954 жылы Женевьева Коррикпен танысып, үйленді. 1957 жылы ол Нью-Йорк штатының Маунт-Вернон қаласында тарихи Бірінші реформация шіркеуінің пасторы болуға шақырылды және көп ұзамай Робертсонды көмекші пастор ретінде өзіне қосылуға шақырды. Олар басқа да Киелі Рухпен шомылдыру рәсімінен өткен адамдармен бірге демалыс уақытында ескі шіркеуде елуінші күн мейрамына арналған кездесулер өткізді. 60-шы жылдардың соңы мен 70-ші жылдардың басында осы кездесулер, олар үнемі кешкі сағат 4-те басталып, "Кечкі ас" деп аталатын және киелі үйде өткізілетін, көптеген адамдар үшін шығыс жағалаудағы жалғыз шынайы 'дене қызметі' жиналысы болды. Сол кезде жиналғандардың бәрі қол ұстасып, кең шеңберге айналып, жиі Бірінші реформация шіркеуінің бүкіл киелі үйін қамтитын. "Мен таудың үстінде, бұлтсыз аспан астында өмір сүремін, ешқашан құрғамайтын бұлақтан су ішемін, иә, мен мол мол маннамен тамақтанамын, мен Бола елінде өмір сүремін!" Осы уақыт аралығында Бредсен "Библия дауысының" негізін қалаушы Джордж Отиспен танысып, жақын достар болды. 1970 жылдың басында ол Вернон тауындағы үйінен Оңтүстік Калифорниядағы Отис үйіне көшіп барды. Ол киелі рухтың жетелеуімен жиналған қасиеттілерге шын жүректен берілгендігін көрсеткен рух, оның кетуінен кейін де жылдар бойы берік сақталды. Дейвид Грегори, өмірін Маунт-Вернон оқиғасы қатты өзгерткендердің бірі, Бред...

Апат және қайтыс болу

2006 жылдың 26 желтоқсанында Бредсен үйінің баспалдағынан құлап, бас сүйегін сындырып, миына қан кетуі себеп болды. Ол үш күннен кейін, 29 желтоқсанда, Паломар ауруханасында құлаудан туындаған асқынулардан қайтыс болды. Оның көмекшісі Том Гилбрейттің айтуынша, ол тыныш қайтыс болған. Ол әйелі Женевьеваны, балалары Дагни, Маргарет, Кристофер және Дэвидті және бес немересін қалдырды.