Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
крикетші Джордж Бёррингтон (шамамен 1750 ж. 1682 1759 жылы 22 ақпан) - Солтүстік Каролинаның 1724 - 1725 және 1731 - 1734 жылдар аралығында үшінші және бесінші губернаторы болған британдық отаршыл. Ол төменгі Кейп-Фер аймағын қоныстануға ашуымен танымал. Ол билік құрған кезінен бастап, билігіне қарсылық көтерілді.
the cricketer
George Burrington (ca. 1682 – 22 February 1759) was a British colonial official who served as the third and fifth governor of North Carolina from 1724 to 1725 and 1731 to 1734. He is noted for opening the lower Cape Fear region to settlement. From the outset of his administration, he encountered opposition to his authority.
Ерте және отбасылық өмірі
Бёррингтон Англияның Девоншир қаласында дүниеге келген. Сэмфорд Куртенэйдің тіркелімі Джордж Беррингтонның шомылдыру рәсімінен 1685 жылы 14 қарашада өткенін жазды. Ата-анасы Джон мен Мэри Беррингтон деп аталған. Оның сыртынан қарапайым болғанына қарамастан, Джордж Бёррингтон білімді адам болған көрінеді; және оның кітаптарының сатылуы кітапханалар аз және шашыраңқы болған кезде әдебиеттерсіз қалғанын көрсетеді.
Burrington was born in Devonshire, England. The register of Sampford Courtenay, recorded the baptism of a George Burrington on 14 November 1685. His parents were listed as John and Mary Burrington. Notwithstanding his rough exterior, George Burrington seems to have been a man of education; and the sale of his books shows that he was not unprovided with literature at a time when libraries were few and scattered.
Солтүстік Каролинаның меншік иесі және патшалық губернаторы
Солтүстік Каролинаның губернаторы ретінде Бёррингтонның екі мерзімдік жылдары дау-дамайға толы болды. 1724 жылы 15 қаңтарда басталған бірінші мерзім бұрынғы губернатор Чарльз Иденнің (ол 1722 жылы қайтыс болды) жалған өсиеттері туралы даудан кейін бір жылдан кейін аяқталды. 1724 жылдың тамызында Кристофер Гейлмен физикалық қақтығыстарға ұшырады. Бұл Гейлге Англияға оралып, Бёррингтонның шығарылуын сұрауға мәжбүр етті, келесі шілдеде тиісті құжаттамамен оралды. Бёррингтонның орнынан түсуі Солтүстік Каролина жерлеріне Эденнің ағылшын шаштарынан келетін қауіп-қатерлерді жойды, ал сэр Ричард Эверард губернатор болды. Біршама уақыт Эвеард Гейлдің және оның күйеу ұлдары Уильям Клейтон мен Уильям Литтлдің (Буррингтон бастапқыда колонияның бас прокуроры етіп тағайындаған) және провинциялық хатшы Джон Ловиктің көмегімен билік жүргізген сияқты болды. Ол Солтүстік Каролина мұрагерлерінің біріне үйленіп, Эденнің мүлкін басқарып отырды (және Эвеард, Гейл және оның бауырын ағылшын мұрагерлеріне ештеңе бермеу туралы нұсқаумен алма-кезек орындаушылар етті). Алайда Гейл, Литтл және Ловик "бос патент" алаяқтық даусында өздерін байытуда айыпталды. Фракционализм мен физикалық қақтығыстар да қайталанды, өйткені колонияның Бас сотын басқаратын Гейл фракциясы Эверард пен Ловикті партизандық шабуылдарға айыптап, Эденнің ағылшын мұрагерлерінің бұрынғы адвокаты (қазіргі жергілікті Вице-адмиралдық сотының судьясы) 1728 жылы Литтл мен Гейлді қысқа уақытқа қамауға алды. Бёррингтон Солтүстік Каролинада 1729 жылға дейін, Солтүстік Каролина мен Оңтүстік Каролинаны олардың иелері Таққа салғаннан кейін көп ұзамай қалды. Бёррингтон Англияға оралды, содан кейін 1731 жылы 25 ақпанда Солтүстік Каролинаның алғашқы корольдік губернаторы ретінде ант берді. Осы мерзімде Бёррингтон ішкі жақсартулар жасады, әсіресе үйіне жақын Кейп-Фейр аймағында. Алайда, Бёррингтон Ловикпен татуласып, оның үндістер ісі жөніндегі тәжірибесіне мақтау білдіріп, оны губернатор кеңесіне тағайындаса да, бұл мерзім де дау-дамайға толы болды. Оның қазіргі одақтасы Джон Ловик (баласыз) қайтыс болды және Беррингтон Ловиктің борыштары оның плантациясының құнын арттырды деп мәлімдеді, бұл туралы Ловиктің жесірі Пенелопа Галланд дау білдірді. Бёррингтон Гейл мен Ловиктің ағасы Томас Ловикті Бас сотқа қайта тағайындап, Литтлді бас судья етіп тағайындап, жағдайды бақылауға тырысты. 1733 жылдың көктемінде бұрынғы бас судья Уильям Смит Буррингтонның босатылуын іздеу үшін Англияға барды, бірақ Буррингтонның мұрагері, губернатор Габриэль Джонстон колонияға 1734 жылдың қарашасына дейін келген жоқ.
Burrington's two terms years as proprietary governor of North Carolina were fraught with controversy. The first term which began on 15 January 1724 ended little more than a year later after a dispute over an alleged fraudulent will of former governor Charles Eden (who had died in 1722) led by August 1724 to physical confrontations with Christopher Gale, a powerful landowner and politician who also served terms as the colony's chief justice, and even a raid on Gale's house that August. That prompted Gale to return to England and seek Burrington's removal, returning with the appropriate documentation the following July. Burrington's removal ended threats to North Carolina lands from Eden's English hairs, and Sir Richard Everard became governor. For a while Everard appeared to rule with the assistance of Gale and his sons in law William Clayton and William Little (whom Burrington had initially appointed as the colony's attorney general) as well as provincial secretary John Lovick, who also married one of the North Carolina heirs and administered Eden's estate (and made Everard, Gale and his brother alternate executors with instructions to give nothing to the English heirs). However, Gale, Little and Lovick were accused of enriching themselves in the "blank patent" fraud controversy. Factionalism and physical confrontations also recurred, as Gale's faction that controlled the colony's General Court indicted Everard and Lovick for partisan assaults, and the former attorney for Eden's English heirs (now judge of the local Court of Vice Admiralty) ordered Little and Gale briefly jailed in 1728. Burrington likely remained in North Carolina until 1729, shortly after sale of North Carolina and South Carolina by their Lords Proprietor to the Crown. Burrington returned to England, then returned to be sworn in as North Carolina's first royal governor on 25 February 1731. During this term, Burrington made internal improvements, especially in the Cape Fear region near his home. However, although Burrington made peace with Lovick and praised his expertise in Indian affairs as well as appointed him to the Governor's Council, this term also became controversy filled. His now ally John Lovick died (childless) and Burrington asserted Lovick's debts exceeded the value of his plantations, which Lovick's widow Penelope Galland contested. Burrington attempted to control matters by reappointing Gale and Lovick's brother Thomas Lovick to the General Court and making Little as chief justice. By the spring of 1733, former Chief Justice William Smith traveled to England seeking Burrington's dismissal, although Burrington's successor, governor Gabriel Johnston, did not arrive in the colony until November 1734.
Өлім және мұра
Бёррингтонның өсиеттері 1750 жылы 8 желтоқсанда жазылған. Бұл жазба басқа бір жеке шабуылдан кейін жазылған болуы мүмкін, ол туралы ешқандай құжат сақталмаған. Бёррингтон 1759 жылы 22 ақпанда Вестминстердің Сент-Джеймс саябағында қарақшылық әрекеті кезінде қайтыс болды. Бұл кезде 70 жастағы адам өзінің шабуылшыларымен күресті, бірақ құлап кетті немесе каналға лақтырылып, суға батып кетті.
Burrington's last will and testament was dated 8 December 1750. That may have been written after another personal attack of which no documentation survives. Burrington died in Westminster's St. James Park during an apparent robbery attempt on 22 February 1759, during which the 70 year old wrestled with his attackers, but fell or was thrown into a canal and drowned.
Шығармалары
Доктор Уильям Брейкенридждің Лондонның өлім-жітім туралы заң жобасындағы тұрғындардың саны туралы хатына жауап. Онда дәрігердің хаты кеңінен енгізілген, оның дәлелдемелері жан-жақты болып шықты және тұрғындардың саны артып келеді (1757) Франциямен соғыстың тиімділігі туралы маусымдық ескертулер; Екі патшалықтың да жағдайын адал қараудан туындайтын. Оған Француз армиясының тізімі туралы, Британдық және Француздық доминиондар арасындағы қысқаша салыстыру және Француздық кірістердің жағдайы және 1701 жылғы (1743) күштер қосылған
An Answer to Dr. William Brakenridge's Letter Concerning the Number of Inhabitants, within the London Bills of Mortality. Wherein the Doctor's Letter is inserted at large, his Arguments proved inclusive, and the Number of Inhabitants increasing (1757)
Seasonable Considerations on the Expediency of a War with France; Arising from a faithful Review of the State of both Kingdoms. To which are Added a Postscript, on the List of the French Army, a Short Comparison Between the British and French Dominions; and a State of the French Revenues, and Forces in the Year, 1701 (1743)