Кіріспе

Огайодағы темір жол Кливленд, Колумбус және Цинциннати темір жолы (CC&C) - АҚШ-тың Огайо штатындағы Кливлендтен Колумбқа дейінгі темір жол. 1836 жылы құрылған ол өзінің алғашқы 10 жылында құрып барады. 1845 жылы оның жарғысы қайта жаңғыртылып, өзгертілді, ал желідегі құрылыс 1847 жылдың қарашасында басталды. Құрылыс аяқталып, 1851 жылдың ақпан айында тұрақты жұмыс үшін ашылды. CC&C 1861 жылы банкроттыққа ұшыраған шағын темір жолды игерді, ал 1868 жылы мамыр айында Беллефонтейн темір жолымен бірігіп, Кливленд, Колумбус, Цинциннати және Индианаполис темір жолын құрды.

Алғашқы ұсыныстар

Эри көлінен Колумбқа дейінгі алғашқы темір жол 1831 жылы ұсынылды. Көлдің оңтүстігіндегі Сандускиден Дейтонға дейін, Колумбқа дейінгі филиалмен жүруге арналған, бұл жобаға ешқандай іс-қимыл жасалмады. 1832 жылы 8 ақпанда Огайо штатының Бас ассамблеясы Колумбус, Марион және Сандуски теміржолына жарғы берді. Бұл желі Колумбуста аяқталып, Делавэр, Марион және Жоғарғы Сандуски қалалары арқылы жүреді. Бұл теміржолда да құрылыс басталған жоқ.

Кливленд, Колумбус және Цинциннати темір жолының алғашқы жарғысы

Кливленд, Колумбус және Цинциннати темір жолы (CC&C) Огайо штаты 1836 жылы 14 наурызда шартты түрде бекітті және Кливлендтен Цинциннатиге дейін темір жол салуға рұқсат алды, ол Колумбус және Уилмингтон қалалары арқылы өтеді. Шарт бойынша құрылыс үш жыл ішінде басталуы керек және жол құрылысының басталғанына 10 жылдан кешіктірілмей аяқталуы керек еді. Жаңа CC&C-нің құрылтайшылары Джон А. Брайан және Франклин округіне жататын басқа адамдар, сондай-ақ Кларк, Клинтон, Куяхога, Делавэр, Грин, Гамильтон, Холмс, Нокс, Лорейн, Мэдисон, Медина, Ричленд және Уэйн округтерінен инвесторлар темір жолды жоспарлау үшін кездесті. Қаржы жинау сәтсіз аяқталды, құрылыс жүргізілмеді, ал жарғы күшін жойды.

Жарғының қайта жаңғыруы

1844 жылы Джон В. Аллен, Фило Сковилл және тағы бес Кливленд бизнес және азаматтық көшбасшылары CC&C жарғысын қайта жаңғыртуға тырысты. Олар Огайо штатының Бас Ассамблеясын 1845 жылы 12 наурызда осылай етуге көндірді. Жаңа жарғыда теміржолдың Кливленд пен Колумб арасында желі салу керектігі және Колумбтан Цинциннатиге дейінгі желі салуға рұқсат етілді (бірақ талап етілмеді). Сонымен қатар, темір жолдың штаттағы кез келген темір жолмен байланысуға құқығы бар. 1845 жылы 1 мамырда Колумбуста теміржол салуды ұйымдастыру мәселесін талқылау үшін теміржол инвесторлары жиналды. Акциялар құны 25000 доллардан астам (доллармен) сатылды, бұл компанияның жарғылық шарттарына сәйкес ұйымдастырылуына мүмкіндік берді. Басқарма Колумб пен Ксения темір жолының Колумбтан Цинциннатиге дейінгі құрылысын бастауды жақын арада шешті, CC&C Кливлендтен Цинциннатиге дейінгі желі салуға тырыспауы керек. Кливлендтен Колумбқа дейінгі жолды салу тиімді деп саналды. Алғашқы баға бойынша құрылыс құны 1,5 миллион долларға тең (доллармен). CC&C-нің бірінші тұрақты директорлар кеңесі 1845 жылы 11 қазанда сайланды. Кеңес құрамында Сэмюэл Медари, Роберт Э. Нил, Уильям Нил және Колумбтан Уильям Старлинг Салливант және Джон В. Аллен, Ричард Хиллиард, Генри Б. Пейн, Питер М. Уодделл және Кливлендтен Джон М. Вулси болды. Аллен басқармамен президент, ал Уильям Нил қазынашы болып сайланды. Алберт Г. Лоуренс, басқарма мүшесі емес, хатшы болып сайланды. Кливленд тұрғындары көп болды, өйткені құрылыс сол қалада басталады деп болжалды. Ал қалғандары Колумбтан келген. Басқарма мүшелерін екі қаланың арасындағы нүктелерден таңдамай, кеңес маршрутты таңдаудағы мүдделер қақтығысының кез келген көрінісін болдырмауға үміттенді.

Сауалнама және қаражат жинаудың сәтсіздігі

1845 жылдың қазан айының соңында бір топ темір жолдың мүмкін болатын бағыттарын қарастыра бастады, ал 15 қарашада екінші топ та далаға шықты. Директорлар кеңесі 1846 жылдың тамызында жолды шешті, бірақ құрылыс бастауға қаражат жоқ екенін мойындады. Ал 1846 жылдың қараша айында президент Аллен компанияның 64 шақырымдық темір жолдың құрылысын бастауға жеткілікті қаржысы бар екенін және жұмыс 1846 жылдың 1 желтоқсанында басталатынын мәлімдеді. CC&C құрылыс бастау үшін қажетті қаражатты жинау үшін қорларды сатуға тырысты. 1847 жылдың қаңтарына қарай 50 000 доллар (доллармен) құнға акциялар сатылды, бұл күтілгеннен әлдеқайда төмен болды. 3 сәуірде теміржол қызметкерлері басқармаға штаттың ешбір жерінен қаражат таба алмайтындарын айтты. Темір жол және оны қолдағандар жобаның аяқталғанын ашық мойындады. Басқарма мамыр айында кез келген шығындарды белгісіз мерзімге тоқтатты.

Альфред Келлидің тағайындалуы

1847 жылдың тамызында қалаға Масачусетс пен Нью-Йорктегі бай Дуайт отбасының өкілі, қаржыгер Эдмунд Дуайт келді. Двайттар мен Келлилер Кливлендтегі банкте қаржы құйған, Двайттар Огайодағы темір жолдарға қатты қызығушылық танытқан. Эдмунд Дуайт қорға қаржы жинау үшін инвесторлардың сенімін арттыру қажет екенін айтты, бұл қор жақсы салынған теміржолдың тиімді және уақтылы құрылысын қамтамасыз ететін жаңа басшыны іздеуді талап етті. Келли 13 тамызда президент болып тағайындалды. Келли бүкіл штатта "Огайо және Эри каналының атасы" ретінде танымал болды және 1800 жылдардың бірінші жартысында Огайодағы ең басым коммерциялық, қаржылық және саяси адамдардың бірі болды. Ол сондай-ақ, мемлекеттің ең қабілетті банкирлері мен қаржыгерлерінің бірі болды. Келли дереу банк және қаржы саласындағы әріптестерімен сөйлесе бастады және 1847 жылдың қыркүйек айының басында Нью-Йорктегі инвесторлар арасында оңтайлы жауап табылғанын кеңеске білдірді. Келли жаңа құрылыс әдістері мен теміржол технологиясын сынау үшін Кливлендтен басталатын 10 миль (16 км) желіге құрылыс бастауды тапсырды. Жаңа жарғының күшін жоймау үшін, 1847 жылы 30 қыркүйекте Келли және директорлар кеңесінің басқа мүшелері Кливлендтің Скрантон Флэтс ауылына барып, салтанатты түрде дөңгелек арбаны құрылыс басталғанын бейнелеу үшін топырақпен толтырды. Компания елордаға құрылыс "қалыптасып жатқанын" дәлелдеу үшін аптасына бес күн жұмыс істеуге бір қартты жалдап алды. 1847 жылдың қараша айының соңында темір жол компаниясы Кливлендтен Береяға дейінгі 19 шақырымдық жолдың салынып жатқанын жариялады. Бұл келісім-шарт Дж. А. Акли мен Леандер Рэнсом 1 желтоқсанда, бірақ бұл жолдың қаншасы (егер бар болса) салынғаны белгісіз. Келли де едәуір қаражат жинауға кірісті. Ол өзінің президент лауазымын директорлар кеңесін (бай Огайолықтардан құралған) компанияның облигацияларын сатып алу арқылы бизнеске сенім білдіруді ұсынды. 1847 жылдың 15 қыркүйегіне қарай, басқарма CC&C-ге 100 000 доллар (доллармен) салды. Кейін директорлар кеңесінің мүшесі Леонард Кейс қосымша $500,000 ($ доллармен) қаржы салды. Келли Кливлендтің бұрынғы тұрғыны болды және осы қаладағы темір жолды қатты көтермеледі. 1848 жылдың 15 сәуірінде Кливлендтегі инвесторлар компанияның облигацияларын 100 000 доллар (доллармен) сатып алды, ал компания сұраған кезде тағы 100 000 доллар сатып алуға уәде берді. Кейіннен ол тағы 73 000 доллар (доллармен) акция сатты.

Қайта зерттеу және құрылыс туралы есеп

Келидің маршрутты зерттеуде мол тәжірибесі бар және штаттың топографиясын өте жақсы білетін, маршруттарды қайтадан зерттеуді бұйырды, бұл процесс 1847 жылдың қазан айында басталып, 1848 жылдың қаңтары аяғында аяқталды. Инженерлер Фредерик Харбах пен Джон Чайлд 1848 жылы 19 тамызда директорлар кеңесінің алдында жаңа есеп берді. Олар 1846 жылы ең көп ұнаған екі бағыттың әлі де ең жақсы екенін растады, дегенмен олардың екеуін де айтарлықтай жақсартқан бірнеше өзгерістер анықталды. Инженерлердің таңдаған бағыты (Батыс жолы деп аталады) Кливлендтен басталып, ұзындығы 217 шақырым, ең төменгі еңіс 0,28 пайызды құрайды. Жобаның ұсынылып отырған уақытша оңтүстік аялдамасы Колумбуста болады, онда CC&C Columbus & Xenia Railroad-пен қосылады. Құрылыс пен жабдықтардың бағаланған құны 2,567 миллион долларды құрады ($ долларға). Бұл шығындар 13 жанар-жағармай және су стансаларын салуды, Кливлендте жолаушылар мен жүк қоймасын салуды, Кливлендте локомотивтер мен жылжымалы құрамды жөндеу цехтары бар дөңгелек үйді салуды, Колумбуста дөңгелек үйді салуды және Кливленд пен Колумбус арасында екі жолаушылар пойызын және күніне бір-үш жүк пойызын жүруге жеткілікті жабдықты қамтиды. Жолдың өлшегіші орнатылған .

Құрылыстың басталуы

1848 жылы 29 қыркүйекте құрылыс жөніндегі келісімшарт 1 қарашада Стоун, Харбах және Витт фирмасына берілді. Харбах 1847 жылдың аяғы мен 1848 жылдың басында желіге қайта зерттеу жүргізген екі инженердің бірі болды. Амасэ Стоун Харбах пен тағы бір теміржол инженері Стиллман Виттпен бірге Жаңа Англияда теміржол көпірлерін салу кезінде жұмыс істеген. Келли Стоунды шығыста облигациялар сатумен айналысқан кезінен жақсы білетін. Келли Стоун, Харбах және Виттке барып, темір жол салуды өтінді. Стоун, Харбах және Витт 1848 жылдың соңында компания құрды және олардың жалақысының бір бөлігін теміржол акциялары түрінде алуға келісті. Келли 1848 жылы Ұлыбританияға барып, Уэльстің сэр Джон Гест және компаниясымен T рельстер үшін келісімшарт жасады. Үшіншісі Куяхога өзенінің үстінен негізгі желісінің шұғыл желісін тасымалдайтын ағаш көпір болды. Көпірдің ұзындығы 38 метр, ал ені 34 метр болатын. 1849 жылдың маусым айында Колумбус түбегінің оңтүстік шетінде, Колумбус жолындағы көпірдің жанында үлкен машина үйінде жұмыс басталды. Бұл нысанды Куяхога бу пеш компаниясы салған, ол CC&C-мен темір жолға арналған локомотивтерді жөндеу цехын салу және пайдалану туралы келісімге келді. Темір жол сонымен қатар Нью-Ингланд қонақ үйінің маңында, Супериор және Мервин көшелерінің бұрышында уақытша депо салды. Ол қонақ үйге іргелес Бетел шіркеуінің ғимаратын (Супериор, Вайнярд және Джеймс көшелерімен шектелген алаңдағы) машина үйі ретінде пайдалануға сатып алды. Шілде айының соңында 3 - 4 мыңға жуық адам желіде жұмыс істеп, сорттауды аяқтады, жолдың төсенішін жасады және рельсті төсе бастады. Негізгі желіге 2,5 миллион доллар (доллармен) шығын төленгенімен, Келли Нью-Йоркке барып, жұмысты жалғастыру үшін тағы 400 000 доллар (доллармен) облигация сатты. Сол айда Огайоның инвесторларына тағы 100 000 доллар облигация сатты.

Бірінші жолдың ашылуы

Кливленд пен Веллингтон (Огайо штаты) арасындағы CC&C темір жолының алғашқы 56 шақырымы 1849 жылдың 1 қыркүйегінде ашылды. Локомотивтерді жөндеу цехтары Колумбус түбегіндегі Колумбус жолының оңтүстік шетінде орналасқан. Жол жазық жерлер арқылы оңтүстікке қарай жүріп, Уолворт-Ран аңғарынан жоғары көтерілді. Темір жол компаниясы Кливленд қаласынан Эри көлінің жағалауындағы жерді жалға алды. 1 қарашада Кливленд тұрғындары қалаға алғаш рет келген локомотивті қарсы алды. Кливлендтегі Куяхога бу пеш компаниясы 7000 долларға (доллармен) салған локомотив желі құрылысына арналған бірнеше вагоннан тұратын жұмыс пойызын тартты. Кливлендтегі Уотер-стриттің (қазіргі В. 9-шы көше) түбіндегі дөңгелек үй. 1849 жылдың қараша айында тағы 10 шақырым жол ашылды.

Жолды аяқтау

1850 жылы қаңтарда Альфред Келли Кливленд, Колумбус және Цинциннати темір жолының президенті болып қайта сайланды. Бұл уақытта компания Веллингтон мен Колумб арасындағы жолдың үштен екі бөлігін сұрыптады, ал барлық сұрыптау 1 желтоқсанға дейін аяқталады деп күтілді. Компания жолдың төсенішін салу аяқталғаннан кейін көктемде жолдың төсенішін салуды жоспарлаған. Келли мен бірнеше басқарма мүшелерін тасымалдайтын пойыз 1850 жылдың наурыз айының ортасында аяқталған 15 миль (24 км) жолды аралап шықты, ал сәуір айының аяғына қарай тағы 10 миль (16 км) жол салынды. Мамырдың бірінші аптасында тағы бір темір жол келді. Темір жол 1850 жылы 16 мамырда Кливленд пен Веллингтон арасында жұмыс істей бастады. Бірінші пойыз үш жүк вагонын тасымалдайтын. Веллингтонға жолаушылар тасымалы 27 мамырда ашылды. Компанияға темір жолдың көбірек қажеттігі болғандықтан, Келли мамыр айының соңында Нью-Йоркке сапар шегіп, қажетті темір жолды төлеу үшін жеткілікті мөлшерде облигациялар сатты. Мамыр айының соңына қарай желілердің төрттен үш бөлігі сыныпталды, ал желідегі көпірлердің жартысы тұрғызылды. Жолдың 72 км-ге жуығы жолға салынды, Келли Ұлыбританияға сапар шегіп, маусымның ортасында тағы бір темір жол сатып алып, оралды. Тамыз айының соңында темір жол Веллингтоннан оңтүстікке қарай 16 шақырым жерде орналасқан. CC&C 1850 жылы 12 қарашада Шелбиге, Огайоға, күтілгеннен 10 күн кешірек жетті. Келесі күні жүк және жолаушылар тасымалы басталды. Шелби CC&C-ге Мансфилд және Сандуски қалалық темір жолымен (1846 жылы ашылған) және Мансфилд және Ньюарк темір жолымен байланыстарды берді. Efn of the Mansfield & Sandusky City Railroad Шелбиді тек солтүстікке қарай 85 шақырым жердегі Эри көлінің порты Сандуски қаласына ғана емес, оңтүстік-шығысқа қарай 10 шақырым жердегі Мэнсфилд қаласына да байланыстырды. Mt. Вернон мен Ньюарк, Огайо, аяқталды, бірақ жұмыс істемейтін локомотив желідегі жұмысын 1 желтоқсанға дейін кешіктірді. Қысқы ауа райы жұмысты қиындатса да, жыл соңына дейін жолдың 56 шақырымы ғана қалады, ал жұмысшылар жолды күн сайын төседі. Темір жол 1851 жылы тағы бір темір жолды алды. және Куяхога бу пештері CC&C-ге алтыншы локомотивін жеткізді. Жаман ауа райы қосымша жұмыстарды кешіктірді, ал 31 қаңтарға дейін тек 2 миль (3 км) жол салынды. 12 ақпанға дейін қосымша 2 - 2,5 шақырым (4 шақырым) жол салынды.

Соңғы тікенек

Кливленд, Колумбус және Цинциннати темір жолы 1851 жылы 18 ақпанда аяқталды. 18 ақпан күні таңғы сағат 7-де Альфред Келли және теміржол директорлары, Колумбус қаласының әкімі Лоренцо Инглиш және басқа да бірқатар бизнес және азаматтық басшылар Колумбустан арнайы солтүстікке қарай жүретін пойызға отырды. Келли мен мэр Инглиш екеуі де желіге соңғы рельсті салды. Келли соңғы рет түскі асқа барды. Содан кейін пойызға қайта отырып, құттықтау үнін естіген соң, Кливлендке қарай жолға шықты. Бұл оқиғаны атап өту үшін Келли Огайо губернаторы Рубен Вудты, Огайоның бүкіл Бас Ассамблеясын, Цинциннати мен Колумбус қалаларының әкімдері мен қалалық кеңестерін және көптеген басқа жергілікті саясаткерлер мен бизнес лидерлерін төрт күндік экскурсияға шақырды. Саяхат пойызы мен оның 425 жолаушысы 21 ақпанда таңғы сағат 8-ден кейін Колумбустан шығып кетті, оның кетуі бір ғана оқ атысымен хабарланды. Поезд Шелбиде түскі асқа тоқтады, онда Mad River және Lake Erie темір жолының және Mansfield and Sandusky City темір жолының лауазымды адамдары, сондай-ақ осы темір жол бойындағы қалалар мен ауылдардың сайланған басшылары пойызға отырды. Пойыз кешкісін Кливлендке жетіп, оны оқ атумен қарсы алды. Кливлендтегі қоғамдық алаңға орнатылған трибунаға отырған экскурсияшылар алдында Кливленд милициясының үш ротасы мен бүкіл қалалық өрт сөндіру бөлімі шеру жасады. Губернатор Вуд, Кливленд қаласының мэрі Уильям Кейс, Цинциннатидің саясаткері Джордж Э. Пью, Кливлендтің саясаткері Сэмюэл Старквезер, Огайо штатының сенаторы Генри Б. Пейн және Кливленд пен Питтсбург темір жолының (C&P) президенті Сайрус Прентисс сөйледі. Альфред Келли таныстырылды, бірақ сөйлемеді. Іс-шарадан кейін экскурсияға шыққандар C&P пойызына мініп, Хадсонға (Огайо штаты) барды, онда оларға кешкі ас ұсынылды. Осыдан кейін "Мэд Ривер" және "Эри көлі" теміржолдарының, "Мэнсфилд" және "Сандуски" теміржолдарының басшылары, сондай-ақ осы жол бойындағы қалалар мен ауылдардың сайланған басшылары пойыздан түсті. Пойыз Колумбқа жеткеннен кейін экскурсияға шыққандар тағы да кешкі асқа шақырылды. Спрингфилд, Мт. Вернон және Питтсбург темір жолы. "Делавэр қисықтары" деп аталатын, 1853 жылы аяқталды. Амас Стоун 1851 жылы 7 сәуірде жолдың бақылаушысы болып тағайындалды және 16 сәуірде күн сайын үш рет жолаушылар пойызымен жедел қызмет көрсетуді бастады. 1851 жылдың тамызында темір жол Эри көліне ұзартылған айлақ пен айлақта салынған қойма салуды бастады. Осы уақытқа дейін CC&C желісінде күн сайын жүк және жолаушылар тасымалында 11 локомотив жұмыс істеді. 1852 жылдың 1 желтоқсанында CC&C CP&A-мен келісімшарт жасады, оның негізінде CC&C екі темір жолды бір желі ретінде пайдаланады. Бұл келісім 1855 жылы 1 сәуірде жаңа келісіммен алмастырылды, ол тек бір-біріне темір жол желісін пайдалану құқығын берді.

Кеңейту: 1853 жылдан 1860 жылға дейін

CC&C мен CP&A арасындағы ынтымақтастық тек қоймаға ғана қатысты емес. CP&A желісі бастапқыда Кливлендтегі E. 33-ші көшеден батысқа қарай созылмады. Бұл темір жол өзінің локомотивтері мен вагондарын жөндеу үшін CC&C-ге сенім білдірді. 1853 жылдың жазында CP&A өзінің Кливленд рельстерін Бат-стрит станциясына дейін ұзартты. Сол жылы екі темір жол бірлесіп Лейк-стрит (қазіргі Лейкссайд авеню) және Альба-стрит (кейін Депот-стрит, қазір Е. 26-шы көше) қиылысының солтүстік-батысында автокөлік жөндеу цехын құрып, жұмыс істеді. 1853 жылдың соңында осы дүкендерде жолаушылар жүретін жылжымалы құрамның құрылысы басталды. Темір жол өз объектілерінің шығысындағы көлдің бір бөлігін кеңінен толтырғаннан кейін, жаңа машина үйі мен машина жасау цехын салуды бастау үшін 1855 жылдың қазан айында осы аймақты саралай бастады. 1853 жылдың 1 шілдесінде CC&C C&X және Little Miami Railroad (Синциннатиді Спрингфилдке жалғастыратын) компаниясымен келісімге қол қойды, бұл CC&C-ге екі желіде де, қызмет көрсету арқылы да жол жүрісі құқығын берді. Ал қарашаның басында темір жол өздерінің тұрақты аралықтағы көпірлерін тартылған аралықтағы көпірлерге ауыстыруға келісті. CC&C жүк көпірінің қайта жаңарту жұмыстары 15 қарашада аяқталды, ал көп ұзамай магистральдық көпірдің жұмыстары басталды.

Бірігулер: 1860-1868 жылдар

1861 жылы CC&C негізгі желісіне 80 миль (129 км) екі рельсті қосып, тек 55 миль (89 км) бір рельсті қалдырды. Темір жол 32 шақырым жол жағасын да қосты және 22 локомотив, 74 вагон, 297 жүк вагоны, 93 мал вагоны және 31 жолаушы вагоны болды. Екі айдан кейін Мервин көшесінде жаңа машина үйі мен машина жасау цехы ашылды. Бұл соңғы жақсартулар 80 000 долларға (доллармен) бағаланады. 1865 жылы 29 сәуірде CC&C Nashville локомотивтері Кливлендтен Колумбқа дейін Авраам Линкольннің жерлеу пойызын тартты. CC&C сондай-ақ пойыз құрайтын тоғыз вагондардың бірін ұсынған. Пойыз Пенсильвания штатының Эри қаласынан шығып, оны Кливленд, Пейнесвилл және Аштабула темір жолының иелігіндегі Уильям Кейс локомотивінің күшімен тартқан. CP&A локомотив Idaho 10 минут алға жүгіріп, "ұшқыш пойыз" ретінде әрекет етіп, жолда ешқандай проблемалар болмауын қамтамасыз етті. Уильям Кейс 28 сәуірде дәл таңғы сағат 7-де Кливлендке келді. CC&C Nashville 29 сәуірде түн ортасынан кейін Колумбқа жөнелді. "Нэшвилл" ұшағы Колумбус қаласына таңғы сағат 7:30-да келді. Жерлеу пойызы 29 сәуірде сағат 20:00-де Колумбустан кетті, оны Колумбус пен Индианаполис орталық темір жолының локомотивтері тартты. 1864 жылы бірігу CC&C-ді Беллефонтейн темір жолдарымен байланыстырды. CC&C Беллефонтейн және Индиана темір жолының (B&I) облигацияларына көп инвестиция салды. Бірақ Огайо штатының Солтүстік округінің округтік сотына ауыстырылды. Федералды сот қалаға жақтап шешім шығарды. Куяхога округінің округтік соты істі қайтадан тыңдап, 1909 жылы қалаға қарсы шешім шығарды. Темір жол АҚШ Жоғарғы Сотына шағымданды, ол федералды юрисдикцияға негіз таппады. Кливленд қаласы жерді иеленуші болып, қазір CC&C және басқа темір жолдардың Эри көліне жерді қайтарып алуын болдырмауға тырысты. Огайо штаты өз құқығын қорғау үшін іс бойынша жетекшілікті қолға алып, сәтті араласты. Алайда Куяхога округінің аудандық соты темір жолды қолдады. Қалалық соттың шешімі бойынша, Куяхога округінің апелляциялық соты бұл шешімді қолдады. Қала әкімі Огайо штатының Жоғарғы сотына шағымданды. 1916 жылдың ақпан айында жоғары сот сол штаттың заңына сәйкес жерді қайтарып алу арқылы өздерінің жағалаудағы меншігін жақсартуға арналған жалға алушы туралы мәселе бойынша үнсіз қалды және сондықтан округтік соттың үкімін бекітті. Огайо штаты Кливленд пен Питтсбург теміржол компаниясына қарсы сот шешімінің негізінде Огайо штатының Бас Ассамблеясы 1917 жылы Флеминг актісін қабылдады.

Жолдың сипаттамасы

CC&C штаб-пәтері Огайо штатының Кливленд қаласында болды. Негізгі желіде тек тоғыз көпір бар еді. Олардың жетуі ағаштан, ал қалған екеуі темірден салынған. Негізгі желі құрылысының жалпы құны шамамен 3 миллион долларды құрады. 1862 жылы Спрингфилд, Мунт. Вернон және Питтсбург темір жолы CC&C-ге 50 миль (80 км) бір жолды тармақ қосты. Бұл жол солтүстік-батысқа қарай Делавэр қаласынан Спрингфилдке дейін созылып, Дейтоннан солтүстік-батысқа қарай 16 шақырым жерде орналасқан.