Coode Island

Кіріспе

Бұрынғы арал Виктория, Австралия Куд аралы - Яра және Марибернонг өзендерінің шоғырында орналасқан, Австралияның Мельбурн қаласының батысында 4 км жерде орналасқан бұрынғы арал. 1887 жылы Куд каналын қазу нәтижесінде пайда болған арал 1930 жылдары материкке қосылды. Бүгінде төменгі жер Мельбурн портының бір бөлігі болып табылады және Свонсон және Апплтон доктарының және оларға байланысты контейнерлік қоймалар мен теміржол игеру орындарының, сондай-ақ бірқатар химиялық қоймалардың орны ретінде қолданылады.

Тарих

1880-жылдарға дейін Куд аралы кең көлемді төменгі сулы алқап болды. 1886 жылы Куд каналы ашылып, Яра өзенінің ұзындығы қысқартылғаннан кейін арал құрлықтан оқшауланды. Мельбурн портынан Яравиллге кіруге мүмкіндік беру үшін, өзеннің қазіргі ағысының оңтүстігінде Балықшылар бұрылысы арқылы кеме қатынасы арнасы салынды. Шекарасы оңтүстіктегі канал, батыста Марибернонг өзені, солтүстік пен шығыста Яра өзені болды. Құрылғалы бері арал 97 гектар өнеркәсіптік аймаққа айналды. Аралға ағылшын порт инженері сэр Джон Кудтың есімі берілген. Ол Мельбурн порт трестімен Мельбурн портының бөлігі ретінде каналдың оңтайлы бағытын таңдауға қатысты. Ертеректе Яра өзенінің ағысы жыл өткен сайын суға толысып, оған байланысты батпақтар пайда болды. ХХ ғасырдың ортасына қарай Куд аралы, аты сақталса да, шынайы арал болмады. 1909 жылы бұл аймақ жануарларды карантинге алу үшін пайдаланылды, ал 1915 жылдан кейін бубондық оба мен басқа жұқпалы аурулардың құрбандарына арналған санаторий ретінде пайдаланылды. 1920 жылдары бұл аймақта қораларда және тастап кеткен кемелерде тұратын оқшау адамдар тұратын. 1927 жылы Ларкин ұшақ жабдықтау компаниясы аралда жұмыс істеді, соның ішінде фабрика мен әуеайлақ, ол Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін пайдаланылды. 1960 жылы бұл аймақ мұнай-химия заттарын сақтау үшін пайдаланыла бастады. 1968 жылы бұрынғы аралдың оңтүстік жағында Суонсон док контейнерлік терминалы салынды, бұл Куд аралының көлемін қысқартты. 1991 жылы 21 тамызда Анкор Танк қондырғысында Сент-Эльмо өртінің сауытын қоздырып, Куд аралындағы жарылысты туғызды. 8,5 миллион литр органикалық заттар жанып, акрилонитрил мен бензолды қоса алғанда, жақын маңдағы тұрғын үйлер үстінде уытты бұлт пайда болды, оны күшті желдер шашыратып жіберді. Жалынды ортақ желдеткіш жүйесі арқылы резервуарлар арасында тарату, азотты жамылғылар резервуарларды жобалау кезінде қажет емес деп саналды, ал ортақ желдеткіш жүйесі қоршаған ортаны қорғау мақсатында түтіндерді қалпына келтіруге мүмкіндік беретін кейінгі өзгерту ретінде орнатылды. Бұл нысанды Гиллонг маңындағы Лилиас нүктесіне көшіру ұсынысы жасалды, бірақ қоршаған ортаны қорғау және аборигендер мұрасы мәселесі бұл жоспарларды бұзды. 2000 жылы Бракс үкіметі Куд аралы Викторияның ірі мұнай-химиялық қоймасының орны болатынын жариялады, ал алты компания Мельбурн порттық басқармасынан объектіні жалға алды.

Before the 1880s, the area of Coode Island was an expansive low lying wetland. The island became isolated from the mainland after the Coode Canal was dug to shorten the length of the Yarra River in 1886. A shipping canal was constructed to the south of the existing course of the river through Fishermans Bend, to allow access from the Port of Melbourne to Yarraville. The boundaries were the canal on the south, the Maribyrnong River on the west and the Yarra River on the north and east. Once formed, the island became an industrial area of 97 hectares. The island was named after Sir John Coode, an English harbour engineer who was engaged by the Melbourne Harbor Trust to select the optimum route for the canal as part of the Port of Melbourne. The former course of the Yarra River was slowly filled in over the years, along with the associated swamps, and by the mid twentieth century, Coode Island was no longer a true island, although the name remained. By 1909 the area was being used as an animal quarantine station and after 1915 as a sanatorium for victims of bubonic plague and other contagious diseases. By the 1920s the area was inhabited by hermits living in huts and abandoned ships. In 1927 the Larkin Aircraft Supply Company had set up operations on the island, including a factory and aerodrome, which was used until World War II. In 1960 the area began being used for the storage of petrochemicals. In 1968 the Swanson Dock container terminal was constructed on the south side of the former island, which reduced the size of Coode Island. On 21 August 1991, at the Anchor Tank facility, St. Elmo's fire ignited one of the storage tanks, resulting in the Coode Island explosion. About 8.5 million litres of organic compounds burned including acrylonitrile and benzene, creating a toxic cloud over nearby residential suburbs, which was dispersed by strong winds. The ignition spread between tanks through a common vent system, nitrogen blanketing had been considered unnecessary when the tanks were designed, and the common vent system was installed as a later modification to allow recovery of fumes for environmental purposes. Proposals were made to move the facility to Point Lillias near Geelong, but environmental and Aboriginal heritage concerns thwarted the plans. In 2000 the Bracks Government announced that Coode Island would be the site of Victoria's major petrochemical storage facility, with six companies leasing the facility from the Melbourne Port Authority.